Кіріспе

Коверт Паркі деп те аталатын Монт Боннелл (Mount Bonnell), Остин қаласындағы Колорадо өзенінің Остин көлі бөлігіндегі маңызды жер. 1850 жылдан бері бұл орын танымал туристік мақсатқа айналған. Бұл төбеден Остин қаласының, Остин көлінің және айналасындағы төбелердің әсем көрінісі ашылады. 1969 жылы 6473 нөмірлі табельмен Техас тарихи ескерткіші ретінде тіркелді және 2015 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.

География

Моннелл тауы көбінесе Остин қаласындағы ең биік нүкте деп сипатталады, оның ең жоғары нүктесінің биіктігі теңіз деңгейінен шамамен 775 фут (236 м) жоғары. Егер Моннелл тауы бұрын осы мәртебеге ие болған болса, онда бұл себебі қала шекарасына солтүстікке қарайғы Баркер тауы кірмеген, ол теңіз деңгейінен шамамен 840 фут (256 м) биіктікте орналасқан. Алайда, Остин қаласының тізімдері 1951 жылға дейін немесе сол жылға дейін қала "толық құзыреттілік" үшін Моннелл тауы мен Баркер тауларын бір учаске ретінде қосып алғанын көрсетеді; Моннелл тауы қала шекарасына оның биік көршісі Баркер тауымен бірге кірді. Қазір Остин қаласының көптеген басқа да аймақтары Моннелл тауынан биік, бірақ қала орталығының осындай кең көрінісін ұсынатын көпшілікке қолжетімді орындар аз.

Моннелл тауының үнділік жолы

1969 жылы Бонелл тауында Мемлекеттік тарихи зерттеу комитеті тарихи белгі қойды. Белгіде былай деп жазылған: Теңіз деңгейінен 775 фут биіктікте орналасқан бұл әк тасты биіктік 1836 жылы Техастың тәуелсіздігі үшін күресу үшін басқалармен бірге Техасқа келген Джордж В. Боннеллдің есімімен аталған. Президент Сэм Хьюстонның басшылығымен Техас Республикасындағы үндістер ісі жөніндегі комиссар болды. 1839 жылы Остинге көшіп, 1840 жылы «Техас Сентинелі» газетін шығарды. 1841 жылы Техас штатының Санта-Фе экспедициясының қатысушысы болды. Тұтқынға алынды, бірақ 1842 жылы Миер экспедициясына қосылу үшін уақытында босатылды. 1842 жылдың 26 желтоқсанында Рио-Грандедегі лагерьде қаза тапты. Шекарашы В. А. А. «Бигфут» Уоллес 1839 жылы өзеннен 50 фут биіктіктегі тар жартадан өтіп бара жатқанда бетпе-бет кездескен үндіні өлтірді. Ол сондай-ақ «ағын» симптомдарынан емделу үшін Монт-Боннелл үңгіріне тығылды, бірақ ол ұзақ жоғалды, сондықтан оның сүйіктісі қашып кетті. 1800 жылдардың ортасында мормондар Колорадо өзенінің жағасында, Монт-Боннелл тауының етегінде диірмен салды. Диірмен су тасқынынан қирады, ал мормондар батысқа қарай жылжыды. Монт-Боннелл тауы 1850 және 1860 жылдары пикниктер мен демалыс орны болды, бүгінгідей. Аңыз бойынша, 1850 жылдары осы жерге жасалған саяхат «Вагонды күте тұрыңыз, бәріміз бірге саяхаттаймыз» деген танымал әнді шабыттандырды. 1898 жылы Хазел Киз атты әйел Монт-Боннелл тауының басынан сол кездегі Макдональд көлінің оңтүстік жағалауына созылған кабельмен сырғып өтті. «Бигфут» Уоллес Монт-Боннелл тауындағы үңгірде тығылғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң, ол үңгірді неліктен таңдағанын сұрағанда: «Жарайды, үңгір Остинге апаратын ежелгі үнді жолының үстінде орналасқан, және үңгір бүкіл елдегі аю аулауға ең қолайлы жерде еді» деп жауап берді.

Джулия Ли Синкс

Джулия Л. Синкс, жазушы және тарихшы, Остинге ерте қоныс аударған, 1840 жылдың көктемінде келген. Республика жылдарында Пошта бөлімінің бас клеркі Джордж Синкспен танысып, үйленер алдында ол Батыс Пеканда, қазіргі 6-шы көшеде тұрған. Кейіннен ол былай деп жазды: "Біздің үйіміз Моннел тауының жотасынан қалаға қарай үндістердің жиі жүретін жолында орналасқан еді. Карьер бұтағының артындағы төбелер ағаштармен араласқан, кейде, бірақ көбінесе емес, ашық жерлерден шапқан үндістерді көретінбіз. Карьер бұтағы бойындағы жол, оңаша болғанымен, қалаға кіретін басты жолға айналды. Бұл жолмен ақтар түнде жүрмейтін, сондықтан үндістер оған құқық таласты, және толық ай кезінде мокасин іздері көптеп кездесетін".

Симпсон балаларының ұрлануы

Егер Монт-Боннелл Остинге қарай индей жолында болса, ол сонымен қатар шығу жолы болды, бұл Вилбаргердің «Техастың индей шабуылдары» кітабына енгізілген тағы бір оқиғада көрсетілген. 1842 жылы Джулия Ли Синкстің тұрған көшесінде, Батыс Пекан көшесінде, Конгресстен батысқа қарай үш блоктай жерде тұратын миссис Симпсонның екі баласы болды – 14 жастағы қызы мен 12 жастағы ұлы. Балалар «Шол-Крик» (Shoal Creek) деген жақын жердегі аңғарда ойнап жүргенде индейлер оларды ұрлап кетті. Вилбаргердің айтуынша, сол кезде онда ешқандай үй болған жоқ. Индейлер «балаларды ұстап, жылқыларына мініп, тауларға қарай, Монт-Боннелл бағытында қашып кетті». Халық жиналып, оларды қуды. Вилбаргер содан кейін былай дейді: «Бір кезде азаматтар Монт-Боннеллге жеткенге дейін қызыл терілілерді көріп қалды, бірақ индейлер сол жерге келгеннен кейін таудың етегіне, жартасты жерге өтіп кетті, азаматтар олардың ізін жоғалтып, жауыздар таудан қайда түскенін таба алмады». Симпсонның қызы өлтірілді, бірақ ұлы аман қалды және кейін «инді саудагерлеріне сатылып, анасына қайтарылды». Бала аман қалғандықтан және үйге оралғандықтан, Монт-Боннеллде индейлердің ізінен айырылғаннан кейін не болғанын білеміз. Монт-Боннеллден олар Списуд Спрингс-те тоқтады, «ол таулардың шетінде орналасқан». Осы жерде Симпсонның қызы өлтірілді. Списуд Спрингс Монт-Боннелден шамамен 5 шақырым солтүстікке қарай, қазіргі Мопак тас жолы мен Списуд Спрингс жолының қиылысында орналасқан.