Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Портативті аудио ойнатқыш – пайдаланушыға мобильдік жағдайда жазылған аудионы тыңдауға мүмкіндік беретін жеке мобильді құрылғы. Кейде батареямен жұмыс істейтін, бір немесе бірнеше кішкентай динамигі бар портативті ойнатқыш пен құлаққап арқылы тыңдалатын жеке ойнатқыш арасында ерекшелік жасалады.
A portable audio player is a personal mobile device that allows the user to listen to recorded audio while mobile. Sometimes a distinction is made between a portable player, battery powered and with one or more small loudspeakers, and a personal player, listened to with earphones.
Тарих
1950 жылдары портативті, батареямен жұмыс істейтін магнитофондар пайда болды, бастапқыда Uher және Nagra компаниялары журналистер үшін шығарған қымбат құрылғылар еді. Кейіннен арзан нұсқалары да қолжетімді болды. 1960 жылдардың ортасында Philips сөйлеуді жазуға арналған аккумулятормен жұмыс істейтін компакт кассеталық магнитофонын ұсынды. Соған шамамен бір уақытта 8 тректік плеер де пайда болды. Ол сол кезде өте танымал болды, бірақ көлемді және қолдануға қолайсыз еді. Әр тректің соңында бағдарлама ауысқанда тоқтап қалатын. 8 тректік картриджге қарағанда физикалық өлшемі кішкентай болған компакт кассета, технология дамыған сайын жақсы дыбыс сапасын қамтамасыз етті және ұзақ таспалар қолжетімді болды. Үйде пайдалану үшін кассеталық плеерлер (портативті емес) енгізілді, бұл алдын ала жазылған музыка кассеталарын шығаруға серпін берді.
Portable battery operated reel to reel tape recorders were introduced in the 1950s, initially tending to be high priced units for reporters, produced by Uher and Nagra. Lower priced units became available later. In the mid 1960s Philips introduced the battery operated compact cassette recorder, originally used for recording speech. At about the same time the 8 track player was introduced. It was very successful at the time, though bulky and inconvenient to use. There was a pause at the end of each track as the program changed. The compact cassette, although physically much smaller than the 8 track cartridge, became capable of good sound quality as the technology developed, and longer cassette tapes became available. Cassette decks (not portable) were introduced for home use, and this encouraged the production of pre recorded music cassettes.
Жеке стереодиод
Жалпы жұртшылыққа қолжетімді алғашқы портативті аудио ойнатқыш – Sony Walkman 1979 жылы шығарылды және өте жақсы сатылды. Ол 8 тректік ойнатқыштардан немесе бұрынғы кассета таспа жазғыштардан әлдеқайда кіші болды және бұрынғы құрылғылардың шағын динамиктерді пайдалануынан айырмашылығы, стереофониялық құлаққаптармен тыңдалды. Шағын динамиктерден айырмашылығы, құлаққаптар өте жақсы дыбыс сапасын қамтамасыз ете алды. Бұрынғы барлық компакт-кассета құрылғылары жазу және ойнату мүмкіндігіне ие болған, ал Walkman және оған ұқсас құрылғыларда көбінесе жазу мүмкіндігі болмаған, бірақ кеңінен қолжетімді болған алдын ала жазылған кассеталардың мүмкіндіктерін пайдаланған.
The first portable audio player available to the general public, the Sony Walkman, was introduced in 1979 and sold very well. It was much smaller than an 8 track player or the earlier cassette recorders, and was listened to with stereophonic headphones, unlike previous equipment which used small loudspeakers. Unlike small loudspeakers, headphones were capable of very good sound quality. All previous compact cassette devices could record as well as play back; Walkmans and similar devices often had no recording facility, but took advantage of the pre recorded cassettes that had become widely available.
Диск ойнатқыштар
Ертедегі жеке CD ойнатқыштар саудалық CD-лерді ойната алады; кейінгі модельдер жазбалы CD-R және CD-RW дискілерін, басылған CD-ден көшірілген немесе MP3 және осыған ұқсас файлдарды қамтитын дискілерді ойната алады.
Early personal CD players can play commercial CDs; later models can play recordable CD R and CDRW media either copied from a pressed CD or containing MP3 and similar files.
Медиа ойнатқыштар
1998 жылы флеш-жады немесе қатты дискіге негізделген цифрлық аудио ойнатқыштар (DAP) пайда болды (Diamond Multimedia компаниясының Rio PMP300 алғашқы көптеп тараған DAP деп кеңінен есептеледі). Файлдар көбінесе жоғалтулы сығымдау арқылы қысқарытылады; бұл файлдың көлемін азайтады, бірақ сапаның бір бөлігінен айырылуына әкеледі. Сығымдау деңгейі мен файл көлемі арасындағы арақатынасты өзгертуге болады, алайда бұл опция бұрын қысқартылған файлдарға қолданбалы емес. Қатты дискілер мен CD-лерге қарағанда қатты күйдегі DAP-тің артықшылықтары – дірілге төзімділік, кішкентай өлшем және салмақ, сондай-ақ батареяның аз тұтынуы. Алғашқы қатты күйдегі DAP-тің сыйымдылығы ондаған килобайтты құрады; 2009 жылға қарай көптеген гигабайт сыйымдылық қолжетімді болды.
In 1998, digital audio players (DAPs) based on flash memory or hard disk storage became available (The Rio PMP300 from Diamond Multimedia is widely considered to be the first mass market DAP). Files are usually compressed using lossy compression; this reduces file size at the cost of some loss of quality. The trade off between degree of compression and file size can be varied, although this is not an option for existing compressed files. The advantage of solid state DAPs over hard disks and CDs is resistance to vibration, small size and weight, and low battery usage. Early solid state DAPs had capacities of a few tens of kilobytes; as of 2009 capacities of many gigabytes are available.