Кіріспе

Канадалық музыкант (1948–2014)

Джеймс Джеффри "Джефф" Плевман (26 наурыз 1948 – 10 мамыр 2014), сахналық аты Nash the Slash арқылы жақсы танымал, канадалық музыкант. Көп аспапты орындайтын музыкант, ол негізінен электр скрипкасы мен мандолинаны, сондай-ақ гармоника, клавишалар, глокеншпиль және басқа да аспаптарды (кейде альбомдық жазбаларда «құралдар» деп сипатталады) ойнағанымен белгілі болды. Нэш 1975 жылдан бастап жеке орындаушы ретінде жұмыс істеді, ал 1976 жылы FM прогрессивті рок тобын құрды. 1977 жылы топтың алғашқы альбомы «Black Noise» шыққаннан кейін ол топтан кетіп, 1978 жылы жеке карьерасын жаңартты (Нэш кеткеннен кейін ғана альбом кеңінен танылып, ақырында алтын дискіні жеңіп алды). Ол 1983 жылдан 1988 жылға дейін FM тобына қайта қосылды, содан кейін 1994 жылдан 1996 жылға дейін қысқа қайта қосылу болды, бәрі де оның жеке жұмысымен бірге жүрді. Нэштің музыкасы кең спектрлі, аспаптық музыкадан, көңіл-күйді орнатудан бастап, вокалды рок және поп музыкасына дейін. Концерттермен қатар, ол үнсіз фильмдерге саундтректер жазып, орындады, бұл туындыларын фильмдер көрсетіліп жатқан кинотеатрларда тікелей эфирде ұсынды. Оның музыкасының тағы бір арнасы – 1978 және 2004 жылдары өткен сюрреалист суретші Роберт Вандерхорсттың картиналарын көрсететін аудиовизуалды ынтымақтастық. Нэш өзінің жеке альбомдары мен синглдарында ешқашан гитара рұқсат етпеді. Ол Pink Floyd гитарисі Дэвид Гилмордың «Children of the Night» альбомында гитара трегін жазу туралы ұсынысын қабылдамады.

Жеке тұлға

Нэш Онтарио провинциясының Торонто қаласында дүниеге келген. 1979 жылдан бастап бетін хирургиялық бинттермен жауып өнер көрсетті. "1970-жылдардың соңында "The Edge" клубындағы Three Mile Island апатының қаупі туралы хабардар ету мақсатындағы концертте, ол фосфор бояуына малынған бинттермен сахнаға шығып, "Міне, сізге осы болады" деп айғайлады. Бинттер оның айрықша белгісіне айналды." Кейінірек ол өзінің нағыз атын жасыруға тырысты, бірақ 1978 жылғы "Жұлдыз" басылымында оның шын есімі бұрыннан-ақ жарияланған еді. "Нэш Слэш" кейіпі үнсіз фильмдерден алынған, және Нэш өзінің сахналық атын Лорел мен Хардидің алғашқы фильмдерінің бірінде кездесетін кісі өлтіруші үй қызметшісінің атынан алғанын айтады ("Do Detectives Think?", 1927), соған саундтрек жазған. (Фильмдегі кейіпкердің аты іс жүзінде "Типтон Слэшер", ал "Нэш Слэш" есімі экранда ешқайда көрсетілмейді.) Нэш Слэштің суреттері Торонтодағы суретші Jungle Ling салған түрлі қабырға суреттерінде бейнеленген. Бұл суреттер Лесливилл ауданында, TD банкінің жанында, Куин Сент-Ист және Логан даңғылында, сондай-ақ Куин Сент-Ист төмен, Коннаут авенюінде Торонто көлік комиссиясы жүргізген ауданды әдемілеу жобасының аясында орналасқан.

Мансап

Нэштің музыкасы прогрессивті рок, New Wave, new age және панк-роктың күрделі үйлесімі болып табылады, онда электр мандолиналар, скрипкалар, барабан автоматтары және түрлі эффекттер мен дыбыс құралдары қолданылады. Ол жеке альбомдарының көп бөлігін өзі жазып, орындап, өндірді, алайда Дэниел Лануа, Стив Хилладж және Билл Нельсон сияқты продюсерлермен де жұмыс істеді.

Бірінші топ

Соло әншісі ретінде жұмыс істемес бұрын, Нэш "Breathless" тобымен "Slasher" атты жарық көрмеген әнді жазды, онда бас гитарада оның (және FM-нің) болашақ продюсері Майкл Уэйт ойнады. Ән "Концепт" (Торонтодағы "Концепт 376" басқару компаниясының атымен аталған) атты "әртүрлі орындаушылардың" жарнамалық альбомына енді, бірақ ол осындай альбомдардың бірі болды және ешқандай жолмен көпшілік назарына ұсынылмады. Жарнамалық альбомда топтың құрамы немесе тіпті ән авторлығы туралы мәлімет жоқ, бірақ Нэштің "Hear the children of the night" деп басталатын әнді орындағаны анық естіледі (дегенмен бұл оның кейінгі "Children of the Night" әнінен мүлдем бөлек ән еді), сонымен қатар ол электр скрипкасында да ойнайды. Әнде Нэштің әдеттегі стиліне де, оның FM тобындағы әріптесі Камерон Хокинстің стиліне де тән емес күрделі орган солосы да бар.

Алғашқы жеке карьерасы және кинодағы жұмысы

Нэштің алғашқы жеке өнер көрсетілімі және фильмге музыканы тікелей ұсынуы 1975 жылдың 17 наурызында Торонтодағы The Original 99 Cent Roxy театрында Луис Бунюэльдің «Un chien andalou» (1929) үнсіз фильміне жазған саундтрегін орындағанда болды.

Үнсіз фильмнің композициясы

Ол сонымен қатар "Носферату" (1922) және "Доктор Калигари кабинеті" (1920) сияқты басқа классикалық үнсіз фильмдерге де музыка жазды. Саундтректерді орындағанда, Нэш экранның жанында сахнада пайда болатын (толық театр экраны болмаған жағдайда өзінің проекциялық экранын қолданатын), бұл форматты ол концерттерде де қолданды. Ол Брюс Макдональдтың режиссерлік еткен "Roadkill" (1990) және "Highway 61" (1991) фильмдеріне де музыка жазды. Оның басқа фильмдерге жазған музыкалары мен саундтректеріне "Онтарио көлінен айналып келген саяхат" (1985), "Президенттің қашқындауы" (1980), "Қара жемчужиналар" (1989) және "Қан мен пончиктер" (1995) кірді. Осы кезеңде Нэш алғаш рет Дэвид Притчардтың "Nocturnal Earthworm Stew" (1976) жеке альбомында "Nash Metropolitan" (Nash Metropolitan) атты қысқа жеке трек және Притчард пен барабаншы Мартин Деллермен (кейіннен FM тобында жұмыс істейтін) бірлескен импровизациялық туындымен жазбаға түсті. Ол сондай-ақ "Nightmusic" (форматы өзгеруге дейін, "Nightmusic Concert" аталды) телебағдарламасында Онтарио арнасында пайда болды; бағдарламаның бұл түрі дискожокей Рейнер Шварц жүргізген FM радио бағдарламасының теледидардағы нұсқасы болды және бұрын тікелей эфирде өнер көрсеткен емес. Нэш бұл бағдарламада алғашқы және соңғы музыкалық орындаушы болғанын мәлімдеді.

FM-мен жұмыс

Бір жыл жеке орындаушы ретінде жұмыс істегеннен кейін, Нэш 1976 жылы FM тобын құрды, бастапқыда Камерон Хокинспен дуэт ретінде; барабаншы Мартин Деллер кейін қосылды. Топ 1976 жылдың шілдесінде жазуды бастады, бірақ оның дуэттік форматындағы ешқандай өнернамасы сол кезде жарық көрген жоқ. Дегенмен, олар 1976 жылдың қарашасынан бастап теледидарда және тікелей концерттерде өнер көрсетті. 1977 жылы Деллер топка қосылғаннан кейін, олар «Black Noise» альбомын жазды, ол алтын дискіні алды. Rolling Stone журналы оны «50 үздік прогрессив рок альбомы» тізіміне енгізді. 1977 жылдың соңында Нэш FM тобынан кетіп, 1978 жылдың 28 ақпанында Nightmusic Concert бағдарламасында тағы бір теледидарлық өнернамасымен жеке мансабын жаңартты. 1979 жылы Нэш Торонто радиостанциясы CFNY FM-ге музыкасын қолдағаны үшін алғыс айтты, станцияның тақырып әнінде электр скрипкасында ойнады, оны станцияның әртүрлі диджейлері жаңа толқын мен кантри музыкасының ерекше қоспасында жазды. Бұл ән 102.1 Band тобының орындауында Ready Records лейблінде «Working on the Radio» синглы ретінде шықты. Б-жағында Нэштің ұзартылған солосы бар нұсқасы бар, бірақ оның есімі обложкада көрсетілмеген. Нэштің жеке мансабы осы уақытқа дейін тек аспаптық музыкамен айналысқандықтан, шағын ғана жанкүйерлер қауымын ғана қамтыды. Оның келесі альбомы, 1980 жылы шыққан синглында Ян мен Диннің «Dead Man's Curve» әнінің кавер нұсқасы болды, бұл оны кеңінен танымал етті. Б-жағында «Swing Shift (Souixante Neuf)» әні де болды, ол лирик Тоби Дэммитпен бірлесіп жазылған, және Нэш келесі бірнеше жыл бойы осымен жұмыс істеді. Екі әнге де музыкалық бейнелер түсірілді. Нэш сонымен қатар Торонтолық Drastic Measures тобының аттас альбомындағы үш әніне қатысты, оның ішінде олардың визиттік карточкасы болған балалар әні «The Teddy Bears' Picnic» әнінің кавер нұсқасында скрипкада ойнады. Нэштің Cut throat Records лейблі кейіннен топтың синглын шығарды, бұл оның лейбліндегі жалғыз басқа орындаушы болды, бірақ Нэш оның жазылуына қатыспады. Нэштің «Highway 61» саундтрек альбомына Drastic Measures тобының жетекші вокалисі Тони Малоунның тректері енді. Нэш 1980 және 1981 жылдары Гари Нуманды Ұлыбританияда гастрольде сүйемелдеуге шақырылды, содан кейін Нуманның 1981 жылғы «Dance» альбомында ойнады. Ол сондай-ақ The Tubes тобымен Еуропаны аралады. Ол Dindisc лейблімен келісім шарт жасады және 1981 жылы «Children of the Night» альбомын Еуропада шығарды, ол көп ұзамай Канадада да жарық көрді. Бірнеше британдық синглдар да шығарылды. Бұл жазбалар Еуропада Dindisc / Cut throat лейблінде, ал Канадада Virgin / Dindisc / Cut throat лейблінде жарық көрді.

1980 жылдардың ортасы

1981 жылдың көктемінде Торонтоға оралған Нэш, кез келген жылдамдықпен ойнатуға болатын "мини-альбом" – Decomposing (1981) шығарды. Альбомның қаптамасындағы әндердің ұзақтығы 33, 45 немесе 78 айналымда ойнатылуына қарай үш түрлі көрсетілген. Алайда, осы альбомдағы әндер жинақ альбомдар мен синглдерде де пайда болды, онда олар әрқашан 45 айналымда ойнатылғанда естілгендей дыбыстайды. Бұл Нэштің CD-де қайта шығарылмаған жалғыз маңызды альбомы болып қала береді. 1981 жылы Игги Поп "Eggs on Plate" әнінің соңында Нэшті еске алды: "Эй, Нэш Слэш, неге сен стикеріңді менің 42 долларлық 50 центтік мотельімнің төбесіне жабыстырып кеттің?!" Бір жыл өткен соң Игги Нэшке қоңырау шалып, оны өзінің гастрольдік турнесіне шақырды. Нэштің келесі альбомы – And You Thought You Were Normal (1982). Онда Брайан Иномен жұмыс істеуге дейін Дэниел Лануис продюсерлік еткен "Dance After Curfew" трегі бар. Бұл сингл Польшада, сол кездегі темір перденің артында, үкімет батыс мәдениетіне шектеулер қойған кезде, клубтар мен радиода күтпеген сәттілікке жетті. Әннің ремикстелген және ұзартылған нұсқасы бар 12 дюймдік сингл АҚШ-та PVC Records лейблында шығарылды. Нэштің келесі жобасы – American Band ages деп аталған американдық рок классикасының альбомы. Нэш бұрынғы FM әріптестері Камерон Хокинс (клавишалар) және Мартин Деллер (доптар) көмегіне жүгінді, ал альбом 1984 жылы жарық көрді. Альбом АҚШ нарығына бағытталған, бірақ тарату және басқару мәселелері, соның ішінде рекордтық лейблдарды ауыстыру (1985 жылы Quality Records жабылуынан кейін MCA-ға) нәтижесінде Нэш күткендей кең танылмады. Сол жылы Нэш The Residents лейблы Ralph Records-та АҚШ-та The Million Year Picnic атты жинақ альбомын шығарды (көбісі ремикстелген). 1983 жылы American Band ages альбомымен жұмыс істеген кезде ол бұрынғы FM тобымен бірлесіп концерттік тур өткізуді ұсынды. Бірақ Нэштің орнына келген Бен Минк сол жылы топтан кетіп қалды, сондықтан Нэш 1983 жылдан 1989 жылға дейін топқа қайта қосылды (содан кейін 1994 жылдан 1996 жылға дейін қайта біріккен тур өткізді), жеке орындау арқылы бірлескен концерттер идеясын сақтап қалды. Нэшпен бірге FM мынадай альбомдар шығарды: Con Test (1985), Tonight (1987) және RetroActive (1995). 1985 жылы Нэш PepsiCo компаниясын оның рұқсатынсыз жарнамада оның келбетін пайдаланғаны үшін сотқа берді; PepsiCo кейіннен соттан тыс келісімге келді, жарнаманы эфирден алып тастады және Нэштің заңгерлік шығындарын өтеді.

1990-2011 жылдар

1989 жылы FM тобы тарағаннан кейін Нэш бірнеше фильмнің саундтректеріне кірісті, ал 1991 жылы Cut throat лейблін жаңартып, осы туындыларды CD форматында шығарды. Сондай-ақ, лейблде әншілердің жаңа әндерінен тұратын альбомдар жарық көрді: Thrash (1999) және In A Gadda Da Nash (2008), соңғысы толығымен кавер-нұсқаларынан құралған. 1992 жылы Nash the Slash электрондық музыка өнерпазы Plexus-пен бірлесіп, Psychedelitron деп аталатын визуалды эффектілерге толы концерттер сериясын жасады. Олар 1993 және 1995 жылдар аралығында Psychedelitron концертін өткізді. 1993 жылы бұл шоу тек Торонтодағы Stratenger's клубында, Канадада, наурыздан қазанға дейін әр айдың үшінші сенбісінде көрсетілді. Олар екі бөлімнен тұратын концерттік бағдарламаны орындады, әр бөлімінде Nash the Slash және Plexus әндерінің қосындысы болды. Кейін, 1994 және 1995 жылдары олар шоуды басқа да жерлерге алып барды, соның ішінде Торонто қалалық кітапханасының 239 College Street мекенжайындағы салтанатты ашылуына қатысты, бұл кітапханаға Merril Collection of Science Fiction, Speculation & Fantasy қоры қосылғандығын еске түсірді. Psychedelitron кезінде қарқынды визуалды эффекттер қолданылды, оның ішінде Нэштің психоделикалық проекторлық жарықтандыруының жаңарып жаңартылуы, сахна көлемін арттыру үшін стратегиялық түрде орналастырылған нүктелік шамдар, стробоскоптар, тұман және жарық пен көлеңке эффектілері пайдаланылды. Psychedelitron кезінде қолданылған техникалар және олардың кейіннен жетілдірілуі Нэштің келесі концерттерінде маңызды визуалды элементтерге айналды. Psychedelitron сонымен қатар Нэштің концерттерін визуалды және музыкалық тұрғыдан жаңаша бейнелеуге мүмкіндік берді. 1998 жылы Нэш Торонто қаласының Pride Week апталығында өзінің гомосексуал екенін жария етті. 2004 және 2005 жылдары ол Роберт Вандерхорстпен бірлесіп, "Екі суретші" деген атпен "Галереядан көрініс" жобасы бойынша жұмыс істеді, оның ішінде Savage Henry журналының #2–7 саны жарық көрді. Нэш сонымен қатар Хоуорттың "The Simultaneous Man" графикалық романы үшін CD форматында түпнұсқа музыкасын ұсынды. Нэш гастрольдік сапарларын жалғастырды, көбінесе туған Онтарио провинциясында, бірақ кейде басқа да жерлерде, соның ішінде 2008 жылы Ұлыбританияда гастрольдік сапармен болды, нәтижесінде концерттік CD/DVD шықты. 2011 жылы Нэш өзінің алғашқы жинақ альбомын шығарды, ол "Электр энергиясын бейсақтықпен пайдалану" деп аталды.

2012 жыл

Нэш 2012 жылдың 6 қарашасында өзінің сайты арқылы зейнетке шығатынын хабарлады, "бандаждарды орап қоятынын" айтып, ресми сайтының 31 желтоқсанда жабылатынын мәлімдеді.