Кіріспе

Англиялық регби лигасы клубы

Барроу Рейдерс – Англияның Камбрия графтығындағы Фурнесс қаласындағы Барроудағы кәсіби регби лигасы командасы. Клуб өз алаңындағы ойындарын Крейвен Паркте өткізеді және британдық регби лигасының екінші дивизионы – Чемпионатта бақ сынасады. Барроу ешқашан Лига Чемпионатын ұтып алған емес, олардың ең маңызды жетістігі – 1955 жылы Челлендж Кубогын жеңіп алу. Клубтың дәстүрлі түстері көк және ақ, ал басты қарсыластары – жартылай кәсіби Камбриялық командалар Уайтхейвен және Уоркингтон Таун.

Алғашқы жылдар

Барроу футбол клубы 1875 жылы құрылды және сол жылдың 4 желтоқсанында алғашқы үй ойынын Ланкастердегі Корольдік грамматикалық мектепке қарсы, Барроу аралындағы Кавендиш паркінде өткізді, бұл кезде қаланың крикет клубы сол жерде орналасқан болатын. Клубты құрудың бастамашысы кеме жөнелтпесінде жұмыс істейтін Том Х. Байнс болды деп есептеледі. Ол ойыншы болғанмен қатар, Бароу командасының алғашқы жаттықтырушысы да болуы мүмкін. Алғашқы жаттығу ойындары "жергілікті шаруаның берген алаңында", сондай-ақ Парад алаңында және аталған Кавендиш паркінде өтті. 1883 жылғы жылдық бас мәжілісте Кавендиш паркі, жақсы ойын алаңының арқасында, Парад алаңынан басымдық алып, тұрақты үй ретінде таңдалды. 1937–38 маусымда Барроу алғаш рет Ланкашир графтығы кубогының финалына өтті, бірақ Уоррингтонға тартысқа толы ойында 4–8 есебімен жеңілді. Бұл маусым Барроу командасы үшін үлкен мүмкіндіктермен толы болды, бірақ көңіл көшірді. Он күннің ішінде жеті матч өткізгеннен кейін, олар Уэмблидегі Сальфордқа қарсы Челлендж кубогының финалында 7–4 есебімен жеңілді; сондай-ақ, Чемпионаттың жартылай финалында Хунслетке қарсы 13–7 есебімен ұтылды. Сол маусымда Сальфордқа қарсы Ұлы жұма күнгі ойында 21 651 көрермен жиналып, жаңа қатысу рекордтық көрсеткіші орнатылды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

Барроу 1940–41 жылдары соғыс кезеңіндегі Ланкашир лигасынан шығып, 1945–46 жылдары ғана қайтадан лигада ойнай бастады. Соғысқа дейінгі көптеген ойыншылар зейнеткерлікке шыққандықтан, бұл команданы қайта құру және жаңа ойыншыларды іздеу кезеңі болды. 1950 жылдар клубтың өркендеу дәуірі еді. Командаға Уилли Хорн қаптал болды және Барроу Уэмблиде үш реттен кем емес ойнады. 1951 жылдың 5 мамырында Барроу Уэмблиде екінші рет өнер көрсетіп, Уиганнан 10:0 есебімен жеңілді. 1951 жылдың 27 қазанында 13 319 көрермен Барроудағы жергілікті команданың Жаңа Зеландияны 9:5 есебімен ұтуын тамашалады. 1955 жылдың 30 сәуірінде Барроу үшінші рет Уэмблиде ойнады. Бұл жолы олар Уоркингтон Таунға қарсы өткен Challenge Cup финалында 21:12 есебімен жеңіске жетті, ал соңында Олдхэмді 12:2 есебімен ұтып, Ланкашир кубогын да қосқан жоқ. 1957 жылдың 11 мамырында Барроу Уэмблидегі Challenge Cup финалында Лидс командасына қарсы ойнады, бірақ 9:7 есебімен шамалы айырмамен жеңілді. 1957 жыл клубтың алтын дәуірінің аяқталуын білдірді және осы уақыттан кейін көптеген жұлдызды ойыншылар зейнеткерлікке шықты. 1961–62 жылдары лига екі дивизионға бөлінді және алдыңғы маусымда көрсеткен нашар нәтижесіне байланысты Барроу екінші дивизионда ойнауға мәжбүр болды. 1963 жылы Джим Чаллинор Барроуға келіп, ойыншы-жаттықтырушы болды. Олардың Уэмбли стадионындағы соңғы ойыны 1967 жылы өтті, онда олар тағы да Challenge Cup финалында жеңіске жете алады деп күтілгенімен, Featherstone Rovers 17:12 есебімен жеңіліске ұшырады. Ойынды көру үшін 77 000 адам сол кездегі рекордтық 54 435 фунт төледі (орташа табыс есебінен қарағанда, 2013 жылы бұл шамамен 1 625 000 фунт стерлингке тең болар еді). Суперлига ұсынылғанда, келісімнің бір бөлігі ретінде кейбір дәстүрлі клубтар біріктірілуі керек болды. Барроу Уайтхейвен, Уоркингтон Таун және Карлайлмен бірігіп, Уоркингтонда орналасқан Камбрия деген жаңа клуб құруға тырысты, ол Суперлигада бақ сынамақ болды, бірақ бұл жоспар іске аспады және Барроу жаңа жарысқа қатыспады. 1995 жылға дейін команда жай ғана Барроу RLFC деп аталды, бірақ регби лигасының жазғы маусымға көшуіне орай Барроу Брейвс деген лақап атын қабылдады. Питер Роу 15 ай бойы бас жаттықтырушы болып жұмыс істеді, ол 1996 жылдың қаңтарында аяқталды.

Бароу шекаралық рейдкерлер (1997-2002)

1997 жылы олар Камбриялық бәсекелестері Карлайлмен бірігіп, Барроу Бордер Рейдерс құрамын құрды. Карлайлдың Пол Чарлтон жаңа команданың бапкері болды. Жаңа команда барлық ойындарын Барроуда өткізді; бірігу негізінен қаржылық шара ғана болды. Барроу Пол Чарлтон басшылығымен 1999 және 2000 жылдары Солтүстік Форд Премьер-лигасында екі рет үздік ондыққа кірді, бірақ 2001 жылғы маусымда клубтың жағдайы нашарлап, Пол Чарлтонға жаңа келісімшарт ұсынылмады. 2002 жылы атаудың "Border" бөлігі алынып тасталды, ол Оңтүстік Камбриядағы Барроу үшін маңызды болған емес.

Барроу Рейдерлері (2002-2010 жж.)

Питер Роудың «Кревен Парк» саябағындағы екінші кезеңінде, олар 2004 жылы Ұлттық Лиганың екінші дивизионының чемпионы атанды, бұл 20 жылдық тарихындағы алғашқы жүлдесі болды. Олар Ұлттық бірінші лигаға жол алды. Дегенмен, 2005 жылғы маусымның соңында 18 ойынның тек біреуінде жеңіске жеткендіктен, Ұлттық екінші лигаға қайта түсті. Клубтың қаржылық ахуалы жаттықтырушылар құрамын қайта қарауға итермеледі, бас жаттықтырушы лауазымы жартылай штаттық болып өзгертілді және клуб Питер Роупен жол ашты. 2005 жылдың қазан айында, жергілікті бұрынғы ойыншы Пол Крейри бас жаттықтырушы болып тағайындалды. «Рейдерс» клубының бас жаттықтырушысы ретіндегі алғашқы маусымында ол оларды өте шектеулі бюджетпен Ұлттық екінші лига плей-оффтарына жеткізді. 2007 жылғы маусым аяқталғаннан кейін Пол Крейри «Барроу Рейдерс» клубынан екінші рет плей-офф позициясына жеткізгеніне қарамастан, келіспеушілік туындап отставкаға кетті. «Барроу» бастапқыда «Уиденс» клубының бұрынғы жаттықтырушысы Стив МакКормакпен келісімге келді, бірақ ол «Суперлига» клубы «Халл КР»-ден ұсыныс алғаннан кейін келісім күшін жойды. 2007 жылдың 2 қарашасында «Барроу Рейдерс» клубы Уэльсте туған австралиялық ойыншы Дейв Кларктың, көмекшісі ретінде Дин Марвудпен бірге қызмет ететінін жариялады. 2008 жылдың 23 тамызында «Рейдерс» клубы «Свинтонды» 12–32 есебімен жеңіп, Ұлттық екінші лигадан автоматты түрде жоғарылады. 2009 жылдың 5 сәуірінде 6275 көрермен «Барроудың» «Суперлига» клубы «Уиганмен» өткізген матчын тамашалады, бұл соңғы жылдардағы ең көп көрермен жиналған ойын болды. «Барроу» қарсы тұрды, бірақ соңында 32–20 есебімен жеңілді. 21 шілдеде клуб лигада 2-орында тұрғандықтан және «Солтүстік темір жол кубогының» финалына шыққандықтан, жаттықтырушы Дейв Кларк орнынан кетіп, жаңа бас жаттықтырушы Стив Дикиннің көмекшісі болды. 2009 жылдың 31 тамызында, 6 апталық басқарудан кейін Стив Дикин клубтан кетіп, Дейв Кларк бас жаттықтырушы лауазымын қайта иеленді, клубты 2009 жылғы «Co Op Чемпионатының» лига көшбасшылары кубогына және «Галифаксқа» қарсы өткен финалға жеткізді. 2009 жылғы «Co Op Чемпионатының» финалында 77-ші минутта соққан гол ойынды шешті және «Барроу» «Галифаксты» 26–18 есебімен жеңіп, Чемпионат атағын жеңіп алды. «Барроу» 2010 жылы 4-орынды иеленді, ал жаттықтырушы Стив МакКормак оқытушылық қызметке ауысты. Жаңа жаттықтырушыны ұзақ іздегеннен кейін «Барроу» Гарри Скофилдті тағайындады.

2011 жылғы маусым және Чемпионат 1-ге түсу

Барроудың 2009 жылы Чемпионат Гранд Финалында жеңіске жеткеннен кейін, сол кездегі франчайзингтік Супер Лигаға қосылу туралы өтініші 2011 жылғы маусымның басында клуб ең төменгі талаптарға сай келмегендіктен қабылданбады. Бас жаттықтырушы Скофилд 2011 жылы бес ойыннан кейін қызметтен босатылды және оның орнына көмекшісі Найджел Райт тағайындалды. Шілде айында маусымның соңына 6 ойын қалғанда Барроу Найджел Райтты жұмыстан босатып, бұрынғы ойыншы Дейв Кларкты маусым қалған бөлігіне жаттықтырушы етіп тағайындады.

Ережелерді бұзу және RFL алымдары

Алаңдағы мәселелер клубтың жалақы шегін бұзғаны туралы айыптамалармен қатар, алаңнан тыс қиындықтармен де сәйкес келді. 2010 жылғы маусымда жалақы шегін бұзу салдарынан 6 ұпай шегерілуі, плей-оффқа үміттерді тоқтатты. 2011 жылдың қазан айында өткен трибуналда клубтың келесі үш ережені "жүйелі түрде бұзғаны" туралы талаптар расталды. C.1.1.7 ережесі – ойыншының келісімшартында ойыншы алатын барлық қаржылық үлестерді немесе түрлі тәріздес сыйлықтарды тіркемеу; C.1.1.11 ережесі – клуб немесе клубтың өкілі ойыншының келісімшартында көрсетілмесе, ойыншыға ақша немесе заттар қарызға бермеуі, төлем жасамауы немесе түрлі тәріздес сыйлықтар ұсынбауы керек; D1.8 (f) ережесі – Чемпионаттың жалақы шегі ережелерін бұзу арқылы жасалған бұзық әрекет. Олардың төрағасы Дес Джонстон 8 жылға регби лигасының іс-қимылына қатысудан шеттетілді және 2011 жылғы маусым үшін 29 ұпай шегерілді, осылайша олар 1-ші лигасының кооперативтік чемпионатында ойнауға түсті.

Чемпионатқа оралу (20182019)

Барроу 2018 жылғы маусымды күткеннен жақсы бастады, алаңдағы күшті нәтижелерге қол жеткізіп, лиганың фавориті саналатын Торонто командасымен тең ойнады. Дегенмен, клуб елеулі қаржылық қиындықтарға тап болды. 5 жылдың ішінде екінші рет төраға Дэвид Шарп қысқа мерзімді ақша ағынымен байланысты мәселелерді жариялады. Стив Нил Шарптың орнына төраға болып тағайындалды және қысқа мерзімді қаражаттар жинағаннан кейін "клубтың жарқын болашағы бар" екенін мәлімдеді. Барроу Чемпиондық лигадағы алғашқы маусымын 10-шы орында аяқтады, бұл команданы құлдырау қаупінен сақтады. Келесі маусымда Барроу 2019 жылдың 1 қыркүйегінде Торонто Вольфпак командасынан 68:2 есебімен жеңілгеннен кейін қайтадан RFL 1-лигасына түсті.

1-лигаға оралу (2020-2021)

2019 жылы Чемпионаттан құлаудан кейін, Барроу 2020 жылдың 1 наурызында Донкастерді 32:22 есебімен жеңіп, 1-лигадағы жаңа өмірін бастады. 16 наурызда жарыстың форматы мен уақыты күмәнді болып қалды, себебі Ұлыбритания коронавирус пандемиясына жауап ретінде барлық регби лигасы ойындарын кем дегенде 3 сәуірге дейін тоқтатты. Маусымды тоқтату мерзімі шексізге дейін ұзартылды. RFL және клуб өкілдерінің мамыр айындағы келісімдерінде 11 клубтың жетісі жабық есіктердің артында ойындарды қайта бастау туралы ұсынысты қабылдамады. RFL басқармасы 20 шілдеде жиналып, 1-лига клубтарымен кеңескеннен кейін, көптеген клубтар жабық есіктерде ойнауды қолдамағандықтан 2020 жылғы маусымды тоқтатуға шешім берді. Маусым тоқтатылған кезде тек екі тур ойын өткізілді және маусым күшін жойды деп жарияланды.

Дау-жанжал және Чемпионат қайтуы (2021)

2021 жылғы RFL 1-лигасының даулы маусымында Барроу кестеде бірінші орынды алып, Чемпиондыққа қайта оралды. Дау 29 шілдеде басталды, клуб COVID-19 тест нәтижелерін және байланыстарды жалғандады деген айып тағылды, бұл Барроу командасы жарақаттардан қатты зардап шеккеннен кейін, қарсыласы Уоркингтон Таунмен ойын өткізбеу үшін жасалған. Маусымның соңғы ойынында дау туды, Барроу Вест Уэльс Рейдерске жергілікті аматор регбишілерді ұсынды, ойынды өткізу үшін. Барроу аталған ойынды 76-0 есебімен жеңіп алды, бұл ойынның әділдігіне және Барроудың 1-лига титулына күмән тудырды. 2022 жылғы RFL Чемпиондығында Барроу көптеген адамды таң қалдырып, кестеде 4-ші орынға ие болып, плей-оффқа қатысуға мүмкіндік алды. Бірақ клуб плей-оффтың бірінші аптасында Бэтлиден жеңіліп қалды.

Бұрынғы негіздер (18751931)

Барроу өзінің алғашқы матчын 1875 жылы Барроу аралындағы Кавендиш паркінде, сол кездегі Барроу крикет клубының үйі болған жерде өткізді. Паркте екі жарамды ойын алаңы болды және 1883 жылға дейін жаңа клуб Парад алаңын пайдаланды, бірақ кейін регби ойынына қолайлы жағдайы болғандықтан Атлетика алаңына көшті. 1887 жылы жер иелері, The Furness Railway Company компаниясына 50 фунт стерлингтен аз сомаға алғашқы трибуна салынды. 1893 жылы қарсы жаққа тағы бір трибуна салынып аяқталды. 1908 жылдың 28 наурызында 12 000 адам Хунслетке қарсы өткен Кубок ойынын көру үшін алаңға сыймай жиналды. 1914 жылы клуб жақын орналасқан Роуз қаласындағы Кішкентай паркке көшуге шешім қабылдады. 1920 жылы клуб Литтл Паркті лорд Ричард Кавендиштен 3000 фунтқа сатып алды және келесі жылдары 1921 және 1924 жылдары екі трибуна орнатты. 1923 жылдың 17 наурызында Олдхэм RLFC командасына қарсы өткен "Шалендж Кубогы" матчында рекордтық 12 214 көрермен жиналды. Кавендиш паркі мен Парад алаңында қазір өрт сөндіру станциясы орналасқан, ал Атлетика алаңы әлі де қоғамдық ойын алаңдары ретінде пайдаланылуда. Кішкентай парк тұрғын үйлер салу үшін дамытылды.

Крейвен паркі (1931 жылдан қазіргі күнге дейін)

1928 жылы клуб комитеті қалаға жақын жер іздеуді бастады және Крейвен паркінде жер тапты. Бұрынғы құлпытас жұт зауыты, су қоймалары, теміржол жолдары және миссионерлер үйі орналасқан жерге 40 000 тоннадан астам толтырғыш материал төгілгеннен кейін клуб негізгі трибунасын Кішкентай парктен көшіріп, Клив көшесінде жаңа трибуна салды және 1931 жылдың тамызында ресми түрде жаңа орнына көшті. 1938 жылдың 15 сәуірінде клубтың рекордтық көрермен саны 21 651 адам Salford командасымен ойынды тамашалау кезінде тіркелді. 1949 жылдың ақпан айында болған дауылдар басты трибунаның толық шатырын жыртып әкетті, ал 1950 жылдардың басында бетон террасалар ескі ағаш теміржол төсектерін алмастырды. 1966 жылдың қарашасында жарық шамдары іске қосылды. Стадион 1991 жылы жаңартылды. Басты трибунаның жанындағы террасаға шатыр орнату жоспарлары да жарияланды.

Атак-даңқ залы

Барроу клубы 2001 жылы өзiнiң Атақ залын ашты, ал алғашқы мүшелерi 1950 жылдардың аңыздары Уилли Хорн, Фил Джексон және Джимми Льютвейт болды.