Ларри Аллен: Американ футбол тарихындағы алып қорғаушы

Кіріспе

Американдық футболшы (1971 жылы туған)

Ларри Кристофер Аллен-Жұніор (27 қараша 1971 жылы туған) – американдық бұрынғы футбол қорғаушысы, он төрт маусым бойы Ұлттық футбол лигасында (NFL) өнер көрсеткен, негізінен «Даллас Каубойс» командасы үшін ойнаған. Ол колледж футболында «Бутт Роудраннерс» және «Сонома Стейт Козакс» командаларында ойнады және 1994 жылғы NFL драфтының екінші турында «Каубойс» командасы оны таңдады. Аллен NFL тарихындағы ең физикалық күшті ойыншылардың бірі саналады, сонымен қатар қарсыластарға қарсы жылдамдығын тиімді пайдалана білді. «Каубойс» командасындағы алғашқы он екі маусымында Аллен он рет Про Боулға шақырылды және жеті рет All-Pro бірінші командасының құрамына енді. Оның он Про Боулға қатысуы – «Каубойс» командасының шабуылдаушы ойыншысы үшін рекордты көрсеткіш. Ол сондай-ақ Super Bowl XXX турнирінде «Питтсбург Стилс» командасын жеңіп, Супер Боул чемпионы атанған команданың құрамында болды. Аллен соңғы екі маусымын «Сан-Франциско 49ers» командасында өткізіп, он бірінші рет Про Боулға шақырылды. 2013 жылы ол Профутбол Даңқы залына енгізілді.

Алғашқы жылдар

Аллен Калифорния штатының Комптонында өсті. Оның балалық шағы қиындыққа толы болды, ол алты апталық шағында менингитке шалдығып, өлім-жітімге жетіп, сондай-ақ он жасында інісін қорғауға тырылғанда көрші баласы оны басына, иығына және мойнына 12 рет пышақтады. Ол орта мектептегі төрт жылының әрқайсысында әртүрлі мектепке барды. Комптондағы Centennial орта мектебінде бірінші курсқа студент болып түскенде, Аллен футболдан үлгерім алды. Екінші курсқа Лодидегі Tokay орта мектебіне қатысты. Үшінші курсқа Аллен Стоктон қаласындағы Edison орта мектебіне ауысты. Ол Калифорния штатының Напа қаласындағы Vintage орта мектебінде орта мектепті бітірді, бірақ диплом алмады.

Колледж мансабы

Аллен NCAA I дивизионында футбол ойнауға академиялық талаптарға сай келмегендіктен, Калифорния штатының Оровиль қаласындағы Бют колледжіне түсті. Бютта оқыған екі жылында команда 10–1 есебімен Golden Valley конференциясын жеңіп алды, ал Аллен екі маусымның екеуінде де All Conference және All State командаларының құрамына енді. Аллен екінші курсты бітіргеннен кейін J. C. All American деп танылды. Аллен одан кейін бір жыл бойы ешқандай оқу орнына бармады. Бір жылдық үзілістен кейін ол Сан-Францисконың солтүстігінде орналасқан II дивизиондағы Сонома мемлекеттік университетіне қабылданды. "Казактар" құрамында өткізген екі жылында Аллен бір ғана соққыға жол берді және екі рет All American атағын жеңіп алды. "Казактар" көбінесе допты пас беруге баса назар аударатын команда болды және ең көп ярд алынған, ең көп тачдаун пас берілген, аяқталу көрсеткішінің ең жоғары деңгейі және ең жоғары пас беру тиімділігі сияқты 10 жаңа мектеп рекордтарын орнатты. Алленнің соңғы курсында команда Кал-Стейт Хейвордқа қарсы өткен ойында 334 ярдқа жүгіріп, мектеп рекордын жаңартты. Соңғы курстың студенті ретінде ол Шығыс-Батыс Shrine ойынына және Ағалар кубогына қатысты.

1994 жылғы НФЛ драфты

Алленнің 1994 жылғы НФЛ драфтыдағы рейтингісі шағын колледжден шыққандығы және иық буынының (ротаторлық манжетканың) жарақаты салдарынан төмендеді. Аллен драфта таңдалған оныншы шабуылдаушы сызықтың ойыншысы және Сонома штатынан таңдалған тұңғыш ойыншы болды. Ол екінші раундта (жалпы 46-шы нөмірмен) таңдалды, бұл 1981 жылы Говард Ричардстан бері «Каубойс» командасының шабуылдаушы сызықтың ең жоғары рейтингілі ойыншысын таңдауы болды.

1990 жылдар

1994 жылы Аллен тұрақты маусымның 10 ойынында күзетші мен tackle позицияларында кезекпен ойнады. Осы маусымда ол 1975 жылы Бертон Лоулесс пен 1987 жылы Кевин Гоганмен клуб тарихында жаңадан бастаған ойыншылар арасында ең көп ойынға қатысқан рекордты бөлісті. Бұл рекордты 1998 жылы Флозел Адамс жаңартты. Аллен Даллас командасының сол кездегі рекордты орнатуына көмектесті – тек 20 қапқа рұқсат беріп, жалпы 93 ярд (НФЛ-де ең аз көрсеткіш) жіберді, сонымен қатар барлық жаңашылдардың құрамына енді. Аллен өзінің жаңа маусымында төртінші ойынға ғана бастапқы құрамға ілікті, себебі Марк Туине Вашингтон Редскинс клубына қарсы матчта арқасының спазмынан зардап шекті. Ол Редскинс командасын қапсыз қалдырғаны үшін ойын доптарын алды. Сол жақ tackle позициясындағы жарақат алған Туинеінің орнына Аллен Аризона Кардиналс клубына қарсы алғашқы NFL матчын өткізді. Бұл 1991 жылдың 24 қарашасынан бері Даллас үшін жаңадан бастаған шабуылдаушы позициядағы алғашқы ойыншы болды, ол кезде Эрик Уильямс Редскинс клубына қарсы оң жақтан бастаған еді. Аллен келесі екі аптада резервтік рөлге оралды, бірақ 24 қазан күні таңертең Уильямс автокөлік апатында жарақат алды және маусымның қалған бөлігінде алаңнан шықты. Содан кейін Аллен 30 қазанда Цинциннатиде өткен матчтен бастап Уильямстың оң жақ tackle позициясына тұрақты түрде көшті. Ол Туинемен бірге Нью-Орлеанс Сентс клубына қарсы 19 желтоқсанда өткен матчта бірде-бір қапқа рұқсат бермегені үшін ойын доптарын алды. Дүйсенбі күні кешке өткен жарыста 325 фунт салмақтағы Аллен ойынның басында қақпадан қашып келген қақпа қорғаушысы Дарион Коннерді артынан жүгіріп, Сентс командасын таң қалдырды. Аллен қақпадан қашып келген кезде тұрып бастаған еді. Ойынның комментаторлары Аленнің керемет жетістігінен гөрі, оның ойынды ұстап алуы туралы көбірек айтты. Алғашқы плей-офф матчында Аллен 8 қаңтарда Грин-Бэй Пэккерс клубына қарсы матчта топты алды, онда Даллас шабуылшылары жалпы 450 ярдқа жетті, ал Трой Айкман 337 ярдқа 30 пастың 23-ін аяқтады. Аллен ойын кезінде сол аяғын бұғаулап алды, бірақ ол ойнауға оралды. Сан-Францискодағы NFC Чемпионатында ол ойыннан кетер алдында жарақат алған аяғымен үш тоқсан бойы ойнауға тырысты. 1995 жылы Аллен бастаушы күзетші ретінде бір жыл тәжірибе жинағаннан кейін, жеті рет үздіксіз Pro Bowl-ға жолдама алды. Ол клубтың рекордтық төрт Далас шабуылдаушы позициядағы ойыншысының бірі болды, олар Pro Bowl-ға тағайындалды, Рей Дональдсон, Нейт Ньютон және Марк Туине басқалары. Команда жалпы соққы бойынша лигада бесінші орынды иеленді, Эмит Смит франчайз рекордымен 1773 ярд жүгірді, оның төртінші NFL жүгіру атағы бес жылда. Смит сонымен қатар сол кездегі НФЛ рекордтық 25 шайбасын тездетіп ұтып алды. Аллен өзінің алғашқы NFL матчын 4 қыркүйекте Нью-Йорк Гиантс клубына қарсы Медоулендс стадионында өткен маусымның ашылу ойындарында оң жақ күзетші ретінде бастады, бұл Даластың 459 ярдқа, оның ішінде 230 ярдқа жетуіне көмектесті. Регулярлы маусымның финалында, Рождество күні Кардиналс клубына қарсы матчта, шабуыл желісі Далласқа 474 ярдтық жалпы шабуылды тіркеуге мүмкіндік берді, бұл 1985 жылдың 15 қыркүйегінен бері Каубои командасының ең көп ярдты құрауы. 1996 жылдың 28 қаңтарында Аллен өзінің бірінші Супер Боул матчын және жалғыз Супер Боул сақинасын алды, осы матчта «Каубоиз» «Питтсбург Стиллерз» командасын 27-17 есебімен жеңді. 1996 жылы Аллен екінші рет үздіксіз Pro Bowl ойынына қатысып, All Pro және All NFC атақтарын иеленді. Далас шабуылдаған позициядағылар лиганың көшбасшысы болды, олар 19 қапқа ғана рұқсат берді, бұл команданың өткен жылғы рекордынан бір қапқа кем. Алленнен кейінгі үшінші маусымда Эмит Смит 1200 ярдтан астам жүгіріп, төрт рет 100 ярдты басып өтті, оның ішінде 28 қарашада Редскинс клубына қарсы 155 ярд пен үш тачдаунды өткізді. 1997 жылы Аллен, маусымда күзетші мен tackle позицияларында ауысқанға қарамастан, күзетші ретінде үшінші рет үздіксіз Pro Bowl-ға таңдалды және бірінші команданың барлық про-намыс иегері атанды. Ол жаттығулар лагерінің бір бөлігін сол жақтан жұмыс істеуге жұмсады және маусымның алғашқы 13 ойынында оң жақ күзетші позициясына оралды. Аллен үшінші маусымда Питтсбургте оң жақ күзетші ретінде ойнай бастады және Даласқа 380 жалпы ярд, оның ішінде 295 өту ярдтарын алуға көмектесті, ал бірде-бір қапқа жол бермеді. Ол 15 қыркүйекте Филадельфия Иглз клубынан жеңіске жеткеннен кейін екінші тоқсанда сол жақтағы мықтыны ауыртқаннан кейін, қайтып оралмады. Аллен 28 қыркүйекте Чикаго Биарс клубына қарсы өткен аптадан кейін бастапқы құрамға оралды, бірақ екінші тоқсанда сол аяғында тиімді бөгеуге жеткіліксіз күшпен кетуге мәжбүр болды. Келесі аптада ол Гианттарда бас...

In 1994, Allen started 10 regular season games rotating between guard and tackle. During the season, he tied Burton Lawless in 1975 and Kevin Gogan in 1987, for the most starts on the offensive line as a rookie in club history at the time, Flozell Adams broke the record in 1998. Allen helped Dallas establish a then team record by allowing just 20 sacks totaling just 93 yards (fewest in the NFL) while earning all rookie honors. Allen was forced into a starting spot just four games into his rookie season when Mark Tuinei suffered back spasms on the road against the Washington Redskins. He received the game ball for helping keep the Redskins sackless for the game. He recorded his first NFL start at left tackle, replacing an injured Tuinei against the Arizona Cardinals. This marked the first time a rookie offensive lineman had started for Dallas since November 24, 1991, when Erik Williams started at right tackle against the Redskins. Allen returned to a back up role for the next two weeks, but early in the morning on October 24, Williams was injured in an automobile accident and was out for the rest of the season, after which Allen was permanently moved into the starting lineup at Williams' right tackle position beginning with a game at Cincinnati on October 30. He received the game ball, along with Tuinei, for helping hold the New Orleans Saints without a sack in a Monday night win in New Orleans on December 19. In that Monday night contest, the 325 lb. Allen shocked the Saints by running down linebacker Darion Conner from behind on an interception return early in the game, with Allen was beginning from a standing start at the moment of the interception. The game's announcers talked more about Allen's amazing feat than the actual interception. In his first playoffs, Allen received the game ball against the Green Bay Packers on January 8, when the Dallas offense recorded 450 total yards and Troy Aikman completed 23 of 30 passes for 337 yards. Allen sprained his left ankle during the game, but he returned to play. In the NFC Championship Game at San Francisco, he struggled playing through three quarters on his injured ankle before leaving the game. In 1995, Allen, after just one year of experience as a starting guard, earnied his first of seven consecutive trips to the Pro Bowl. He was one of a club record four Dallas offensive linemen named to the Pro Bowl, with Ray Donaldson, Nate Newton, and Mark Tuinei being the others. The team finished fifth in the league in total offense with Emmitt Smith gaining a franchise record 1,773 rushing yards, his fourth NFL rushing title in five years. Smith also scored a then NFL record 25 rushing touchdowns. Allen made his first NFL start at right guard in the season opener at the Meadowlands against the New York Giants on September 4, helping the Dallas offense record 459 yards, including 230 rushing yards. In the regular season finale, on the road against the Cardinals on Christmas Day, the offensive line enabled Dallas to record 474 yards of total offense for the most yardage by a Cowboys team since September 15, 1985. On January 28, 1996, Allen earned his first start in a Super Bowl as well as his only Super Bowl ring when the Cowboys defeated the Pittsburgh Steelers 27 17 in Super Bowl XXX. In 1996, Allen earned a second consecutive trip to the Pro Bowl, along with earning consensus All Pro and All NFC honors. The Dallas offensive line led the league by allowing just 19 sacks, one shy of the team record set the previous year. For the third consecutive season behind Allen, Emmitt Smith ran for over 1,200 yards while eclipsing 100 rushing yards four times, including a season high 155 yards and three touchdowns against the Redskins on November 28. In 1997, Allen, despite being moved between guard and tackle during the season, was selected to his third consecutive Pro Bowl at guard and earned first team All Pro honors. He also spent part of training camp working at left tackle and returned to his right guard position for the first 13 games of the season. Allen started his third season at right guard at Pittsburgh and helped Dallas gain 380 total yards, including 295 passing yards, while not allowing a sack. He left the September 15 win over the Philadelphia Eagles after suffering a strained left hamstring in the second quarter and did not return. Allen returned to the starting lineup following the bye week against the Chicago Bears on September 28, but was forced to leave in the second quarter with insufficient strength in his left leg to block effectively. He was back in the starting lineup the following week at the Giants, where he was forced to move to left tackle after the loss of Tuinei during a game at Washington on October 13. Allen remained at left tackle in third down passing situations against the Eagles and Redskins on October 26 and November 16. He became a full time starter at left tackle against the upstart Carolina Panthers on December 8 and remained there the final three weeks of the season. In 1998, Allen was slated to start at left tackle. In his first full season guarding Troy Aikman's blindside, he earned consensus All Pro and All NFC honors. Allen became just the third player in league history to be selected to the Pro Bowl at more than one offensive line position when peers voted him to NFC Pro Bowl team at tackle. He earned recognition as part of an offensive line that allowed just 19 sacks for 110 yards in 493 pass plays for a season, the fewest in the NFL. Allen's blocking helped Emmitt Smith to record seven 100 yard rushing games and 1,332 yards on the season. He debuted at his new position in the season opener against the Arizona Cardinals and helped Dallas gain 444 total yards (188 rushing); both totals were the team's highest since 1996. He helped lead the way as two running backs topped the 100 yard mark for just the third time in franchise history at Washington on October 4; Smith finishing with 120 yards and one touchdown while Chris Warren recorded 104 yards and two touchdowns. In November, he faced four of the NFC's top defensive ends in Hugh Douglas, Chad Bratzke, Simeon Rice, and John Randle. Allen's no sacks allowed streak started at Philadelphia on November 2, when he limited Douglas to one tackle and no sacks. The following week against the Giants and Bratzke, his blocking helped Emmitt Smith rush for 163 yards on 29 carries, a 5.6 average. The Dallas offensive line allowed no sacks to the Giants defense that led NFL in sacks in 1998. In Arizona, Allen limited Rice to one tackle and was part of an offensive line that allowed no sacks to the Cardinals defense as well. He led the way for Smith's 118 rushing yards and three touchdowns. The Seattle Seahawks had the AFC's top sacking defense of 1998 (11 sacks for 22 yards) and came away with just one sack (on an Aikman fumble), while the Cowboys ran for 173 yards. He also limited Randle to one tackle and no sacks in 81 offensive plays against the Minnesota Vikings on November 26. Allen helped set a franchise record for pass attempts in a game without a sack (57) and led the way as Smith rushed for three touchdowns to tie Marcus Allen's NFL record of 123 career rushing touchdowns. In the regular season finale against the Redskins on December 27, Allen was part of an offensive line that saw Smith run for two more touchdowns to break the NFL's all time rushing touchdown record. In 1999, despite starting in his third offensive line position in as many years and missing five games due to injury, Allen was selected to his fifth consecutive Pro Bowl while earning consensus All Pro honors at guard. Allen earned recognition as part of an offensive line that allowed the second fewest sacks (24) in the league, behind Indianapolis who allowed just 14, and one or fewer sacks in nine of 16 games. He helped lead the way as the Cowboys gained 541 total yards while giving up only one sack in 50 pass plays in his first career start at left guard at Washington on September 12. He helped lead the way as Emmitt Smith became just the third player in the last 29 games to rush for over 100 yards against the Atlanta Falcons on September 20, when he rushed for 109 yards. Allen's blocking helped the Cowboys offensive line allow only one sack in 40 pass plays in Philadelphia on October 10. Allen gave up no sacks to the Redskins on 32 pass plays on October 24. His blocking helped Smith to rush for 140 yards and two touchdowns in the first half as the Dallas offense recorded 205 rushing yards in Minnesota on November 8. Allen helped the Cowboys running backs record 149 yards before leaving the game in the third quarter with a sprained medial collateral ligament (MCL) in his right knee against the Packers on November 14. He missed his first career game in Arizona on November 21, snapping strings of 97 consecutive games played and 90 consecutive starts. He missed the next four games with a sprained knee. He returned to the starting lineup in New Orleans on Christmas Eve and helped the Cowboys offensive line give up no sacks on 39 pass plays while helping Smith to rush for his eighth 100 yard game of the season. In the season finale against the Giants on New Year's Day, he blocked for Smith as the latter recorded his ninth 100 yard game of the season. Allen was part of an offensive line that did not allow a sack in 33 pass plays during the game. In the NFC Wild Card Playoff Game in Minnesota on January 9, he opened holes for Smith to rush for 99 yards, including a Dallas postseason record 65 yarder.

2000 жылдар

2000 жылы Аллен алтыншы рет қатарынан Pro Bowl-ға шақырылды және консенсус бойынша All Pro және All NFC құрметтеріне ие болды. Ол маусым ішінде 480 пастың ішінде барлық 35 қапты қабылдаған шабуылдық желінің бір бөлігі болды. Маусым бойында алты рет қарсыластар бір немесе одан аз қапқа ұсталды. 20 маусымда жаттығу кезінде оң қолының сүйегі сынғанына қарамастан, Аллен маусым алдындағы ойынның соңына қарай ойнауға оралды және барлық 16 ойынға қатысты. Оның блоктауы Кардиналдарды бір қапқа шектеуге көмектесті, ал Рэндалл Каннингхэмді қорғады, ол 10 қыркүйекте 243 ярд пен үш тачдаун үшін 34 пастың 24-ін аяқтады. 22 қазанда Аризонаға қарсы жасаған блоктауы шабуылдың кілті болды, өйткені ол жалпы 347 ярд, оның ішінде 200 ярд жүгіруді тіркеді. Ол тек бір қапқа ғана рұқсат берді. Ол 3 желтоқсанда Тампа Бэйде Уоррен Саппты екі tackle-ға шектеді, ал Тампа Бэйдің бастапқы қорғаныс желісі барлығы алты tackle-ға шектелді. Ол сондай-ақ Смитке 10 желтоқсанда Редскиндерге қарсы 150 ярдқа жүгіруге және тачдаунға көмектескен шабуылдық желіге қатысты. Ковбойлар Редскиндерге қарсы 242 ярдқа жүгірді, бұл Даллас шабуылының 1993 жылғы Хэллоуинде Филадельфияда 271 ярдты тіркегеннен бергі ең көп көрсеткіші болды. 2001 жылы Аллен Associated Press басылымымен жетінші рет қатарынан All Pro атағын алды. Ол сондай-ақ Pro Bowl-да қорғаушы ретінде таңдалды. Алайда, ол маусым аяқталғаннан кейін жасалған шыбықша операциясына байланысты Гавайидегі ойынға қатыса алмады. Бұл оның жетінші рет қатарынан Pro Bowl-ға шақырылуы болды. Аллен Далластың лигадағы жүгіру көрсеткіші бойынша үшінші орынға (136,5 ярд) ие болуына маңызды үлес қосты. Осы маусымдағы 2184 ярдтық жүгіру көрсеткіші Ковбойлар командасының соңғы 20 жылдағы (1995, 2201) екінші ең жақсы көрсеткіші болды. Ол маусымның ашылу ойынында Букканерлерге қарсы All Pro DT Саппты бір tackle-ға және қапсыз шектеуге көмектесті, сондай-ақ Ковбойлардың шабуылына 23 тасымалмен 99 ярдқа, орташа есеппен 4,3 ярдқа жетуге көмектесті. Ол Эмит Смит үшін маусымның алғашқы 100 ярдтық жүгіру ойынына жол ашты, 107 ярд, ал шабуыл 211 ярдқа жетті. Ол Трой Хамбрикке 127 ярд жүгіруге, сондай-ақ Майкл Уайлиге 85 ярдқа (6,3 орташа) жетуге көмектесті. 11 қарашада Атлантаға қарсы. Ол 2 желтоқсанда Далластың Редскиндерге қарсы 20-14 есебімен жеңіске жеткенде маңызды рөл атқарды, өйткені Ковбойлар маусымның үшінші 200+ ярдтық жүгіру ойынын тіркеді, команда 215 ярдқа 44 рет, орташа есеппен 4,9 ярдқа, оның ішінде Смит 102 ярдқа жүгірді. 2002 жылы бірінші рет НФЛ франшизасында шабуылдық желіде бес афроамерикалық негізгі ойыншы болды, онда Ковбойлар жаңадан шыққан орталық Андре Гуроді, Флозель Адамс және Соломон Пейджді, күзетшілер Аллен мен Келвин Гармонды жинады. Аллен жарақаттарға байланысты қиын маусымды өткерді. Ол маусымдық операциядан кейін және маусымның басында аяқ-қолдың ауырсынуынан шектеулі болды, бұл оны сол күзетші мен оң tackle арасында маусымда бес рет бастауға мүмкіндік берді. Оның сол иығындағы ротаторлық манжеткаға жасалған операциясы салдарынан, жаттығулар лагерінде шектеулі болды және тек соңғы екі маусым алдындағы ойындарда ғана ойнады. Ол тұрақты маусымға кіріспес бұрын команда мүшелері тарапынан шабуылға қарсы капитан ретінде таңдалды. Аллен 15 қыркүйекте Теннесси Титанс командасына қарсы екінші тоқсанда сол аяқ-қолын қиып алды. Ол екінші таймда қайта оралғысы келді, бірақ екі ойынға ғана созылып, кейін алаңға шықты. 22 қыркүйекте ол аяқ-қол жарақаттануына байланысты Филадельфияда белсенді емес еді. Ол 29 қыркүйекте "Сент-Луис Рамс" ойынына дейінгі аптада жаттығу кезінде оң жақтан tackle-ға ауысты, сол аяқ-қолын ауырлатып, ойынды сол позицияда ашты. Содан кейін ол бірінші тоқсанда ойыннан шықты. Ол 6 қазанда Нью-Йорк гиганттарына қарсы оң жақтан қарсыласып, бастапқы құрамға оралды, бірақ сол жақ аяқ жағын ауырлатып, бірінші айдау кезінде шықты. Ол ауырсынумен күресті және екінші таймда Кельвин Гармонның жамбасын жарақаттаған сол жақ күзетші ретінде ойынға кіріп-шықты. Гармонды "Чарджерске" ауыстырғаннан кейін, Аллен 13 қазанда "Пантерске" қарсы сол жаққа оралды, бірақ екінші тоқсанда аяқ-қолдың ауырсынуымен ойынды тастады. Ол жарақаттан айығу үшін келесі үш ойынға қатыспады. Ол 17 қарашада Колтсқа қарсы апталық жаттығуларға оралды, бірақ төртінші ойынға белсенді емес болды. 21 қарашада ол жарақат алған резервке орналастырылды, 3 желтоқсанда сол аяқ жағындағы сүйек шұңқырларын алып тастау үшін сәтті операция жасалды. 2003 жылы Аллен 2002 жылғы маусымның көп бөлігін жоғалтып, сол аяқ-қолын қиып, сүйек шұңқырларын алып тастау үшін маусымнан тыс операция жасатуды талап еткеннен кейін оралды. Ол 16 тұрақты маусым ойынына және 3 қаңтарда Каролинадағы плей-офф ойынына қатысты. Жарақаттарға байланысты төрт ойынның бөлігін өткізіп жібергеніне қарамастан, ол ойнағаны үшін сегізінші Pro Bowl таңдауымен марапатталды. Ол маусымды ашылу ойынына төрт күн бұрын жаттығу кезінде тізесін жұлыстырудан бастады. Алайда, ол Фальконсқа қарсы бастады, бірақ екінші тоқсанда тізесін ауырлатты және таймның қалған бөлігін өткізіп жіберді, бірақ шабуыл 403 ярдтық жалпы көрсеткішті тіркеді. Ол 15 қыркүйекте Нью-Йорк гиганттарына қарсы ойнады және Квинси Картерді қорғауға көмектесті, оған 321 ярд тастауға мүмкіндік берді, бұл Далластың жеңіске жетуіне көмектесті. Ол 5 қазан күні Кардиналдарға қарсы екінші тоқсанда сол тізесін жұлыстырды, бірақ Далластың 365 ярдтық шабуыл көрсеткішіне көмектесу үшін екінші таймда оралды. 2 қарашада Вашингтонға қарсы ойнағанда, бірінші тоқсанда жұлысқан сол тізесіне байланысты сирек ойнағанына қарамастан, ол Ковбойлардың 400 ярдтық жалпы шабуыл көрсеткішін, оның ішінде 208 ярдтық жүгіру көрсеткішін тіркеуіне көмектесті. Аллен сондай-ақ DT Крис Дженкинсті қапсыз ұстауға көмектесті, ал Даллас желісі 45 пастың ішінде тек бір қапқа рұқсат берді. Ол сондай-ақ Трой Хамбрикке Редскиндерге қарсы 189 ярдқа жүгіруге көмектесті. 2004 жылы Аллен 11 НФЛ маусымында сегізінші рет барлық 16 ойынға қатысты, ал тоғызыншы рет НФС Pro Bowl таңдауы болды. Маусымның ашылу ойынында Миннесотада Алленнің блоктауы Ковбойлар шабуылына 423 ярдтық жалпы көрсеткішті тіркеуге көмектесті. 19 қыркүйекте үйде Кливленд Браунс командасына қарсы жеңіс ойынында Ковбойлар 441 ярдтық маусымдық ең жоғары көрсеткішті тіркеді, ал Винни Теставерде 36 пастың ішінде тек бір қаппен 322 ярдты тастады. Ковбойлар сондай-ақ 126 ярдқа жүгірді. Ол Ковбойлардың 10 қазанда Гиганттарға қарсы ойында 166 ярдқа жүгіруін тіркеуге көмектесті. Ризашылық күнінде Чикагоға қарсы жеңіс ойынында ол Юлиус Джонсқа 150 ярдқа жүгіруге мүмкіндік берген желінің бір бөлігі болды. 6 желтоқсанда Сиэтлдегі жеңіс ойынында Ковбойлардың шабуылдық желісінің блоктауы Джонсқа 198 ярдқа жүгіруге мүмкіндік берді, бұл франшиза тарихындағы үшінші ең жақсы жүгіру көрсеткіші және Ковбойлардың жаңадан шыққан ойыншысы үшін екінші ең жақсы көрсеткіш болды. Маусымның соңғы ойынында Гиганттарға қарсы жеңіліс ойынында Ковбойлардың шабуылдық желісі Джонсқа 29 тасымалмен 149 ярдқа, 5,1 орташа есеппен және тачдаунға жүгіруге мүмкіндік берді. 2005 жылы Аллен 10-шы Pro Bowl-ға шақырылды. Ол 2005 жылы Ковбойлар үшін барлық шабуылдық ойындарда ойнады, барлық 16 ойынға сол күзетші ретінде қатысты. Ол толық уақытты негізгі ойыншы ретінде 11-ші маусымын бастады және 11 қыркүйекте Сан-Диегоға қарсы сол күзетші ретінде қатарынан жетінші маусымның ашылу ойынына қатысты. Ол Ковбойлар шабуылына 28 ұпай және 301 ярдтық жалпы көрсеткішті тіркеуге көмектесті. Ол 9 қазанда Иглсқа қарсы ойнады және Ковбойлар шабуылына маусымдық ең жоғары 456 ярдтық жалпы көрсеткішті тіркеуге көмектесті. Оның блоктауы Дрю Бледсоені қорғауға көмектесті, оған Гиганттарға қарсы 312 ярдты тастауға мүмкіндік берді. Аллен Ковбойлардың жүгірушілеріне 4,2 ярдтық орташа есеппен 164 ярдқа жүгіруге көмектесті. Ол Марион Барбер III-ке 27 тасымалмен 127 ярдқа жүгіруге және екі тачдаунға көмектесті. Ол...

In 2000, Allen was selected to his sixth consecutive Pro Bowl and earned consensus All Pro and All NFC honors. He was part of an offensive line unit that allowed just 35 sacks in 480 pass plays on the season. Six times during the season, opponents were held to one sack or less. Despite suffering a fractured right hand in practice on June 20, Allen returned to play by the end of the preseason and started all 16 games. His blocking helped limit the Cardinals to one sack while protecting Randall Cunningham as he completed 24 of 34 passes for 243 yards and three touchdowns on September 10. His blocking against Arizona on October 22 was key to the offense as it recorded 347 total yards, including 200 rushing yards. He allowed just one sack. He helped limit Warren Sapp to two tackles for the game in Tampa Bay, on December 3, while the entire Tampa Bay starting defensive line was limited to six tackles. He was also part of an offensive line that helped Smith rush for 150 yards and a touchdown against the Redskins and the NFL's fourth ranked defense on December 10. The Cowboys rushed for 242 yards against the Redskins for most by Dallas offense since recording 271 rushing yards in Philadelphia on Halloween 1993. In 2001, Allen was named All Pro by the Associated Press for the seventh consecutive season. He was also named a Pro Bowl starter at guard. However, he was unable to attend the game in Hawaii due to elbow surgery that was performed after the season ended. This marked his seventh consecutive Pro Bowl selection. Allen played a key role in Dallas’ third rank in the league in rushing at 136.5 yards per game. The season rushing total of 2,184 yards was the second best total by a Cowboys team in last 20 years (1995, 2,201). He helped limit All Pro DT Sapp to one tackle and no sacks in the season opener against the Buccaneers, also helping the Cowboys offense rush for 99 yards on 23 carries, a 4.3 average. He led the way for Emmitt Smith to his first 100 yard rushing game of the season, 107 yards, and offense to 211 total rushing yards in the Cowboys Monday night win over the Redskins on October 15. He played a part in helping Troy Hambrick gain 127 rushing yards as well as Michael Wiley gain 85 en route to the Cowboys gaining 207 rushing yards (6.3 avg.) at Atlanta on November 11. He played a key role in Dallas' 20 14 win over the Redskins on December 2, as the Cowboys recorded their third 200 plus yard rushing game of the season as the team rushed the ball 44 times for 215 yards, a 4.9 average, including 102 yards by Smith. It is believed 2002 was the first time an NFL franchise had five African American starters on their offensive line, when the Cowboys lined up rookie center Andre Gurode, tackles Flozell Adams and Solomon Page, guards Allen and Kelvin Garmon. Allen had a challenging season due to injuries. He played through off season surgery and a nagging early season ankle sprain that limited him to five starts on the season between left guard and right tackle. Due to his off season rotator cuff surgery on his left shoulder, and was limited in training camp and played in just the final two preseason games. He was selected as an offensive captain by his teammates, entering the regular season. Allen sprained his left ankle in the second quarter against the Tennessee Titans on September 15. He attempted to return in the second half but lasted just two plays before returning to the sideline. He was inactive at Philadelphia on September 22, due to his ankle injury. He moved to right tackle during practice the week leading up to St. Louis Rams game on September 29, and opened the game at that position before re aggravating his sprained left ankle. He then left the game in the first quarter. He returned to the starting lineup at right tackle against the New York Giants on October 6, but came out during first drive after aggravating left ankle. He fought the pain and was in and out of the game in the second half at left guard for Kelvin Garmon who suffered a hip injury. Following the trade of Garmon to the Chargers, Allen returned to left guard against the Panthers on October 13, but left the game in the second quarter with an ankle pain. He was then inactive next the three games to let the injury heal. He returned to practice the week against the Colts on November 17 but was inactive for a fourth straight game. He was placed on injured reserve on November 21, and underwent successful surgery on December 3, to remove bone spurs from left ankle. In 2003, Allen returned after missing most of the 2002 season with a sprained left ankle that required off season surgery to remove bone spurs. He returned and started all 16 regular season games and the playoff game at Carolina on January 3. Despite missing parts of four games with injuries, he returned and was honored for play with eighth Pro Bowl selection at guard. He began the season by straining his hamstring during practice four days before the season opener. However, he still started against the Falcons, but aggravated his hamstring in the second quarter and sat out remainder of half before coming back for the second half as offense recorded 403 total yards. He played at the New York Giants on September 15, and helped protect Quincy Carter, allowing him to throw for 321 yards in leading Dallas to a come from behind overtime win. He suffered a sprained left knee in the second quarter against the Cardinals on October 5, but returned in the second half to help Dallas total 365 yards of offense. Despite playing sporadically against the Washington on November 2, due to a sprained left knee suffered in the first quarter, he helped the Cowboys record 400 yards of total offense, including 208 rushing yards. Allen also helped hold DT Kris Jenkins to zero sacks, while the Dallas line allowed only one sack for zero yards in 45 pass plays against the Panthers on November 23. He also helped lead way for Troy Hambrick to run for 189 yards against the Redskins on December 14. In 2004, Allen started all 16 games for the eighth time in 11 NFL seasons, and for the ninth time, he was an NFC Pro Bowl selection at guard. In the season opener in Minnesota, Allen's blocking helped the Cowboys offense record 423 yards of total offense. In the home opening win over the Cleveland Browns on September 19, the Cowboys recorded a season high 441 total yards, and Vinny Testaverde passed for 322 yards with only one sack in 36 passes. The Cowboys also rushed for 126 yards. He helped the Cowboys record 166 rushing yards for the game against the Giants on October 10. On Thanksgiving Day, in a win over Chicago, he was part of a line that led the way for Julius Jones to rush for 150 yards. In a Monday night win at Seattle on December 6, the Cowboys offensive line's blocking opened holes for Jones to run for 198 yards, the third best rushing game in franchise history and the second best ever by a Cowboys rookie. In the season finale loss at the Giants, the Cowboys offensive line ended the season by opening holes for Jones to rush the ball 29 times for 149 yards a 5.1 average and a touchdown. In 2005, Allen was selected to his 10th Pro Bowl. He played every offensive snap for the Cowboys in 2005, starting all 16 games at left guard. He started his 11th season as a full time starter and his seventh consecutive season opener at left guard at San Diego on September 11. He helped the Cowboys offense record 28 points and 301 yards of total offense. He started against the Eagles on October 9, and helped the Cowboys offense record a season high 456 yards of total offense. His blocking helped protect Drew Bledsoe and allowed him to complete 26 of 37 passes for 312 yards against the Giants on October 16. Allen helped the Cowboys running backs record 164 yards averaging 4.2 yard per carry in Seattle on October 23. He helped lead way as Marion Barber III rushed for 127 yards and two touchdowns on 27 carries against the Cardinals on October 30. He was part of an offensive line that allowed Bledsoe time to throw for 332 yards and three touchdowns while the running backs recorded 129 yards and a touchdown against the Kansas City Chiefs on December 11, the 445 yards of total offense was the second best of the season. His run blocking allowed Julius Jones to rush for 194 yards, the fourth best performance in franchise history in Carolina on Christmas Eve. The Cowboys' offense recorded 22 first downs, 394 total yards, including a season high 214 rushing, and 24 points in the come from behind win. During the Pro Bowl weekend in Honolulu, Hawaii, he won ESPN's "Strongest Man Award" during the Pro Bowl weekend in 2006 by bench pressing 43 reps with 225 pounds. On March 21, 2006, Allen was released by the Dallas Cowboys, after spending his first 12 seasons with the organization from 1994 to 2005.

Сан-Франциско 49ерс

2006 жылы «Даллас Каубойс» командасынан босатылғаннан кейін үш күн өткен соң Аллен «Сан-Франциско 49ers» командасына еркін агент ретінде қосылды. Команданы ауыстырумен қатар, ол өзінің кәсіби мансабында киген жалғыз нөмірін – 73-ті, 71-ге ауыстырды. Осы маусымда ол 11 ойында ойнап, 5 ойында медиалдық қосымша байланыстың (МҚБ) жыртылуына байланысты қатыспады. RB Фрэнк Гордың команда тарихындағы рекордтық 1695 ярдқа жүгіруіне көмектескені үшін ол мансабында 11-ші рет Pro Bowl-ға сайланды. Аллен сол қанаттағы қорғаушы ретінде ойнады, бірақ 10 қыркүйекте Аризона штатындағы ойынның бірінші тоқсанында МҚБ жыртылуына байланысты алаңнан шықты, оның орнына Тони Врагге шықты. Содан кейін ол МҚБ жыртылуына байланысты келесі бес апта бойы алаңға шыға алмады. 29 қазанда Чикагодағы ойында ол қайтадан бастапқы құрамға оралды. Бас жаттықтырушы Майк Нолан шабуылдаушылардың барлығына ойын доптарын сыйлады, олардың жүгірушіге қарсы ойындағы еңбегі үшін, ол 12 қарашада «Лайонс» командасына қарсы 198 ярдқа жүгірді. 19 қарашада «Сихокс» командасына қарсы сол қанаттағы қорғаушы ретінде ойнады және Гордың бір ойындағы рекордтық 212 ярдқа жүгіруіне көмектесетін шабуылда ойнады. «49ers» командасы ойын барысында 262 ярдқа жүгірді, бұл команда тарихындағы сегізінші көрсеткіш. Соңғы рет олар 1998 жылдың 14 желтоқсанында «Детройт» командасына қарсы 328 ярдқа жүгірген, ол кезде команда тарихындағы рекорд болған. Горға Нолан ойын допын сыйлады, ол өз кезегінде шабуылдаушылардың барлығына ойын доптарын сыйлады. Аллен 14 желтоқсанда Сиэтлда сол қанаттағы қорғаушы ретінде ойнады. Маусымның ең жақсы шабуылдаушы ойындарының бірінде QB Алекс Смит бірде-бір рет құлатылмады және «49ers» командасы 228 ярдқа жүгірді, оның 144-і Гордың есебінде болды. Аллен 11-ші Pro Bowl-ға сайланғанын атап өту үшін ойын аптасында NFC үшін резервтік қорғаушы ретінде тағайындалды. Ол Жаңа жыл қарсаңында Денверде ойнады және Фрэнк Гордың «49ers» командасының бір маусымдағы жүгіру рекордын және команданың жалпы көрсеткішін (2180 ярд) жаңаруына көмектесті. Pro Bowl демалыс күндері ол 2007 жылғы Pro Bowl-да ESPN-нің «Ең күшті адам» атағын сәтті қорғады. 2007 жылы Аллен барлық 16 ойында сол қанаттағы қорғаушы ретінде ойнады. Ол сондай-ақ Pro Bowl-ға балама ретінде сайланды.

In 2006, three days after being released by the Dallas Cowboys, Allen was signed by the San Francisco 49ers as an unrestricted free agent. Along with changing teams, he also changed numbers, from the only number he had worn in his professional career, 73, to number 71. For the season, he played and started in 11 games and was inactive for five with sprained medial collateral ligament (MCL). He was voted to his 11th career Pro Bowl after blocking for RB Frank Gore's franchise record 1,695 rushing yards on the season. Allen started at left guard, but left the game due to a sprained medial collateral ligament suffered in the first quarter in Arizona on September 10, and was replaced by Tony Wragge. He was then inactive for the next five weeks due to the sprained MCL. He returned to the starting lineup in Chicago on October 29. The entire offensive line was awarded game balls by Head Coach Mike Nolan, in part for their job blocking for the running back, who rushed for 198 yards against the Lions on November 12. He started at left guard against the Seahawks on November 19, and played with an offensive line that blocked for Gore's single game franchise record 212 rushing yards. The 49ers accumulated 262 total rushing yards in the game, the eighth most in franchise history. The last time they rushed for that many yards was against Detroit on December 14, 1998, when they ran for a then franchise record 328 yards. Gore, who was awarded a game ball by Nolan, in turn gave game balls to the entire offensive line. Allen started at left guard in Seattle on December 14. In one of the best offensive line performances of the season, QB Alex Smith was not sacked once and the 49ers ran for 228 yards, 144 of which were by Gore. Allen was named as a reserve guard for the NFC in the Pro Bowl during the game week to mark his 11th Pro Bowl selection. He started in Denver on New Year's Eve and blocked for Frank Gore to break the 49ers franchise's single season rushing record and franchise combined yardage record (2,180). During the Pro Bowl weekend he successfully defended his ESPN's "Strongest Man Award" title at the 2007 Pro Bowl. In 2007, Allen started all 16 games at left guard. He was also voted as an alternate to the Pro Bowl.

Зейнеткерлікке шығу

2009 жылдың 29 тамызында «Даллас Каубойс» командасы Алленмен бір күндік келісімшарт жасады, осылайша ол «Каубой» ретінде зейнетке шығу мүмкіндігіне ие болды. Келесі күні команда оны зейнеткерлер тізіміне қосты.

Еңбек жолы

Аллен 1990 және 2000 жылдардың NFL All Decade командасының мүшесі болып таңдалды. Сонымен қатар, ол NFL-дің тарихындағы ең жақсы шабуылдаушы сызықтың ойыншысы және ойынға қатысқан ең күшті адамдардың бірі ретінде кеңінен танылды. Ұлттық футбол лигасының 14 маусымында ол 11 рет Про Боулға шақырылды, соның ішінде 2006 жылы 49-шы командасымен соңғы рет. Ол жеті рет All Pro атағын алды, оның алтауы күзетші (1995–1997, 1999–2001) және біреуі tackle (1998) позициясында. 1998 жылы tackle ретінде Про Боулға шақырылғаннан кейін, ол мансабында бірнеше шабуылдаушы позицияда Про Боулға іліккен үшінші ойыншы болды, бұл құрметке Хьюстон Ойлерз/Теннесси Титанз командасынан Брюс Мэтьюс (қорғаушы/орталық) және Атланта Фальконз/Индианаполис Колтс/Миннесота Викингс командаларынан Крис Хинтон (қорғаушы/tackle) ие болды. Ол Далластағы 11 маусымында оң tackle (1994), оң күзетші (1995–1997), сол tackle (1997–1998) және сол күзетші (1999–2003) позицияларында ойнады. 2011 жылғы 6 қарашада «Каубойз» – «Сихокс» ойынының үзілісінде Аллен, Дрю Пирсон және Чарльз Хейли Даллас Каубойз құрмет залына енгізілді. 2013 жылғы 2 ақпанда Аллен Профутбол Даңқ залына сайланды. Оның ұлы Ларри Аллен кіші Гарвард университетінің футбол командасында күзетші болып ойнады. Кейін 2019 жылы ол «Даллас Каубойз» командасымен драфттан тыс ойыншы ретінде келісімшарт жасады. Оның туысы – Дакарай Аллен, ол НБА G лигасының кәсіби баскетболшысы.