Теодор Пол Хендрикс: Гватемала туған американ футболшысы

Кіріспе

Гватемалада туған американдық футболшы (1947 жылы туған)

Теодор Пол Хендрикс (1 қараша 1947 жылы туған), "Жынды лелек" деген лақап атымен танымал, - Ұлттық футбол лигасының (NFL) "Балтимор Колтс", "Грин-Бэй Пэкерс" және "Оукленд / Лос-Анджелес Рейдерс" командаларында 15 маусым ойнаған бұрынғы кәсіби американдық футболшы. Ол төрт Супер Боул жеңімпаздары құрамында болды және 1987 жылы Колледж футбол даңқы залына енгізілгеннен кейін 1990 жылы Профутбол даңқы залына сайланды. Ол NFL-де Гватемалада туған алғашқы ойыншы. Ол университетте "Майами Харрикейнз" командасы үшін ойнады.

Ерте өмір

Хендрикс Гватемала қаласында итальяндық тегі бар гватемалалық анасы мен американдық әкесінің отбасында дүниеге келген. Оның ата-анасы Гватемалада Pan American Airlines компаниясында жұмыс істеген кезде танысқан. Хендрикс Флорида штатының Майами Спрингс қаласында өсті. Ол Хиалеа орта мектебінің үздік оқушысы болды, онда баскетбол, бейсбол, жеңіл атлетика және футболдан бәсекелесті. Хендрикс екі тілде тәрбиеленген және испан тілін еркін меңгерген.

Майами университеті

Хендрикс Майами университетінен 4 стипендия ұсынысын алды (бейсбол, баскетбол, футбол және академиялық). Ол академиялық стипендияны қабылдап, математика мен физика мамандығы бойынша үздік студент болды. Ол 1966-1968 жылдар аралығында Майами университетінің қорғаныс шебінде ойнаған кезде футбол шеберлігімен ең танымал болды. Ол үш рет All American (1966, 1967, 1968) атанды және 1968 жылы Heisman Trophy дауыс беруінде бесінші орынға ие болды. Оқу орнында оқып жүрген кезінде Хендрикс Каппа Сигма бауырластығының мүшесі болды. Майами сапында ойнағанда Хендрикс 327 жалпы талқы жасады (Майами қорғаныс шебінің ең көп көрсеткіші). Сондай-ақ, ол қорғаныс шебіндегі ойыншылар арасында 139 жеке талқымен команданы бастап кетті. Хендрикс өзінің ойыншылық карьерасында 12 допты қайтарып алды. 1968 жылы Флорида университетіне қарсы өткен ойында 4 квотербекке қарсы талқы жасады. 1967 жылы үшінші курста 9 допты ұрлады. Дәл Майамиде бойы биік, арық Хендрикс "Жасыраушы Лелек" (The Mad Stork) деген лақап атын алды. Бұл лақап ат оның NFL карьерасына дейін оны жемістеді, сол кезде оны жай ғана "Лелек" деп атады. Оның Балтимор Колтс командаласы Майк Кертис 6'7" бойы бар Хендрикс "осы ұзын, жіңішке аяқтарымен әр бағытта шапалап жүгіргенде ол шынымен де жасыраушы лелектей көрінеді" деп атап, лақап атының сәйкестігін растады. Хендрикстің Майами жерсесі 1997 жылы зейнеткерлікке жіберілді. Ол Колледж футболының Даңқ залына сайланды. Хендрикс 1980 жылы Майами университетінің Спорт Даңқ залына енгізілді. Тед Хендрикс сыйлығы жыл сайын колледж футболының үздік қорғаныс шебіне беріледі. Сыйлықты оның жеке 501(c)(3) қоры, Тед Хендрикс қоры табыс етеді.

Балтимор колтлары

Хендрикс өзінің кәсіби футбол карьерасын 1969 жылғы NFL/AFL драфтында Балтимор Колтсының екінші раундынан бастады. Ол бастапқыда қорғаныс шебінің ойыншысы ретінде қарастырылды, сондықтан оның ерекше нөмірі (лайнбекер үшін) 83 болды. Бапкер Дон Шула оны лайнбекерге ауыстырғаннан кейін, ол 1969 жылғы жаңа маусымның алтыншы ойынында бастапқы құрамға енді, Колтс сапында 69 ойын қатарынан бастаудың бастамасы болды. Ол 32 tackle және 2 sack жасады, 2 пасқа тосқауыл қойды және алаңға гол соқты (оның мансабындағы 25 тосқауылданған соққының біріншісі). Ол Колтстың 1970 жылғы Супер Боул V жеңімпазында маңызды рөл атқарды. Ол күшті жақтанғы лайнбекер болды және 67 tackle және 1 1/2 sack тіркеді, сондай-ақ 1 пас ұстады. Ол және басқа лайнбекерлер Майк Кертис және Рей Мей лигадағы ең жақсы қорғаныстардың бірін құрады; олар қарсылас шабуылдарына 102.8 ярдтан жол берді – NFL-де 6-шы орын, және бүкіл маусымда тек 2 рет жүгіру арқылы гол соғылуына жол берді (Лос-Анджелес Рамсымен бірінші орынды бөлісті). Олар жалпы сомада 234 ұпай жіберді, бұл NFL-де 7-ші орынды иеленді. 1971 жылы ол төрт All-Pro таңдауының біріншісіне ілікті. Ол 63 tackle жасады және 5 пас ұстады, 7 пасқа тосқауыл қойды. Сондай-ақ, 5 sack және тағы 2 тосқауылданған соққы жасады. Колтс қорғанысы қарсылас шабуылдарына ең аз жүгіру yarda және ең төменгі жүгіру әрекеті бойынша NFL-де бірінші орында тұрды. Колтс плей-оффқа шықты, бірақ Супер Боулға жолдама алмады, Майами Дельфинс командасына есе жіберді. 1972 жылы Хендрикс 99 tackle, 6 sack, 7 пасқа тосқауыл қойды, 2 пас ұстады және 2 алаңнан гол тосқауылдады. Келесі маусымда Хендрикс 86 tackle және 4 sack жасады (Колтс сапындағы жалпы саны 18 1/2-ге жетті) және 33 ярдқа 3 пас ұстады (Колтс сапындағы жалпы саны 11-ге жетті), үшінші рет қатарынан 7 пасқа тосқауыл қойды және бір соққыны тосқауылдады. Ол 1972 және 1973 жылдары екінші команда All-Pro құрамына енді. Ол Колтс сапындағы бес маусымының соңғысында келісімшартқа қол қоймай ойнады. Оған 56-шы нөмір тағайындалды. Хендрикс сол кезде өзінің NFL келісімшартының екінші опциялық жылында болды және өзінің ең жақсы маусымдарының бірін өткізді: бес пас ұстады, жеті тосқауылданған соққы (3 алаңнан гол, 3 соққы және 1 қосымша ұпай) және қауіпсіздік, екі sack, 75 tackle және екі тосқауылданған пас – екінші рет консенсустық All-Pro құрметіне ие болды. Дүниежүзілік футбол лигасы банкрот болғаннан кейін, Рейдерс командасының иесі Аль Дэвис Хендрикске құқық алу үшін Пэкерс командасына екі бірінші раундтық таңдауды жіберді және оны шектеулі еркін агент ретінде қолға алды.

Hendricks began his pro football career as a second round pick of the Baltimore Colts in the 1969 NFL/AFL draft. He was initially listed as a defensive end, which is why he had the unusual number (for a linebacker) of 83. After coach Don Shula converted him to linebacker, he entered the starting lineup in the sixth game of his rookie 1969 season, the beginning of 69 consecutive starts with the Colts. He made 32 tackles and 2 sacks on the quarterback and knocked down 2 passes and blocked a field goal (the first of 25 blocked kicks in his career). He played a key role in the Colts' 1970 Super Bowl V winning season. He was the starting strong side linebacker and recorded 67 tackles and 1 1/2 sacks while intercepting a pass. He also recorded 2 blocked kicks and knocked down 5 passes. He and fellow linebackers Mike Curtis and Ray May anchored a unit that was one of the NFL's best in defending against the run; which was 102.8 yards per game – 6th in the NFL, and allowing only 2 rushing touchdowns all season (tied with the Los Angeles Rams for first in the NFL). They allowed only 234 points, 7th in the NFL. He was chosen to the first of four All Pro selections in 1971. He had 63 tackles and picked off 5 passes while batting away 7 passes. He also recorded 5 sacks and blocked 2 more kicks. The Colts defense was ranked #1 in the NFL in fewest rushing yards allowed and lowest rushing attempt. The Colts made the playoffs but did not advance to the Super Bowl, losing to the Miami Dolphins. In 1972 Hendricks recorded 99 tackles, 6 sacks, knocked down 7 passes, intercepted two passes and blocked 2 field goals. The following season Hendricks made 86 tackles and 4 sacks (bringing his Colt total to 18 1/2) and picked off 3 passes (making his Colt total 11) for 33 yards, while batting away 7 passes for the third consecutive season and blocking a punt. He was second team All Pro in both 1972 and 1973. He played the last of five seasons with the Colts without signing a contract. He was assigned jersey no. 56. Hendricks was then in the second straight option year of his NFL contract, and had one of his best seasons: five interceptions, seven blocked kicks (3 field goals, 3 punts and 1 extra point) and a safety, two sacks, 75 tackles, and two knocked down passes while again earning consensus All Pro honors for the second time. With the World Football League bankrupt, owner Al Davis of the Raiders sent two first round draft choices to the Packers for the rights to Hendricks, signing him as a limited free agent.

Оукленд / Лос-Анджелес Рейджерлері

Саудадан кейін Хендрикс «Рейдерс» командасында тоғыз маусым ойнап, 1983 жылғы маусымнан кейін карьерасын аяқтады. «Рейдерс» құрамына келген алғашқы жылы жаттықтырушы Джон Мэдден оны жиі пайдаланбады, бұл әзірге Мэдденнің Аль Дэвиске деген келіспеушілігінен туындады. Дегенмен, Мэдден 1975 жылғы маусымның соңына қарай оны негізгі құрамға қосты. Хендрикс барлығы 27 рет қарсыласты тоқтатып, 3 пасты жоққа шығарды және 2 допты ұстап алды. Ол «Рейдерс» командасының қосымша қорғаныс шебінде ойнады және осы рөлде 5 сақ түсірді. Сонымен қатар, «Цинциннати Бенгалс» командасына қарсы плей-офф матчында 4 сақ түсірді. Жарақаттар Мэдденнің қолда бар қорғаныс шебінің санын шектеді, сондықтан ол Хендриксті қорғаныс шебінің шетінде ойнатты – Хендрикс колледж кезінде ойнаған позиция. Маусым соңында «Рейдерс» командасының қорғанысы бірнеше негізгі қорғаныс шебіне жарақаттарға қарамастан, NFL-дің үздік командаларының қатарында болды. «Рейдерс» командасы допты ұстап алу бойынша лига көшбасшысы болды, сақ түсіру бойынша 2-орында, ең аз ұпай жіберу бойынша 7-орында және жалпы қорғаныс бойынша 3-орында тұрды. Келесі жылы Хендрикс «Рейдерс» командасының толыққанды ойыншысы болды, ал «Рейдерс» маусым басында 3–4 қорғаныс схемасына көшті. Хендрикс әлсіз жақтанғы қақпашы рөлінде ойнады, себебі All Pro Phil Villapiano Хендрикске қарсы күшті жақтанғы қақпашы болды; ол 57 рет қарсыласты тоқтатып, 6 сақ түсірді, 5 пасты жоққа шығарды, 1 допты ұстап алды және 2 пайлдақты бұғаттады. «Рейдерс» командасының қорғанысы сақ түсіру бойынша NFL-де 6-орында болды, бірақ жіберілген ұпайлар немесе жалпы қорғаныс бойынша ондыққа ілікпеді. «Рейдерс» командасы 11-ші Суперкубокты жеңіп алды, бұл франшиза тарихындағы алғашқы және жеті маусымдағы үш Суперкубок жеңісінің біріншісі болды. Хендрикс үш жыл қатарынан екінші команданың үздік ойыншысы атанды. 1977 жылы Виллапианоның жарақаттануына байланысты Хендрикс күшті жақтанғы қақпашы позициясына оралды және 56 рет қарсыласты тоқтатып, 2 сақ түсірді және 4 пасты жоққа шығарды. «Рейдерс» командасының қорғанысы жүгіруді тоқтату бойынша NFL-де 7-орында болды және ең аз жүгіру тачдаундарын жіберу бойынша 3-орында тең түсті. Сонымен қатар, олар 26 допты ұстап алумен NFL-де үшінші орынды бөлісті. 1978 жылғы маусымда Хендрикс 78 рет қарсыласты тоқтатып, 6 сақ түсірді, 3 допты ұстап алды, 8 пасты жоққа шығарды және 2 допты қайтарып алды. Қорғаныс допты ұстап алу бойынша NFL-де 4-орында тұрды және 4 қорғаныс тачдауны жасады, бұл оларды NFL-де 2-орында тұрғызды. Олар ең аз ұпай жіберу бойынша 10-шы орынды бөлісті. «Рейдерс» командасының жаттықтырушылары арасында өткізілген дауыс беруде олардың барлығы маусым соңында Хендриксті босатуға дауыс бергені анықталды. Алайда, команда иесі Аль Дэвис Хендриксті сақтап қалуға талап етті. Нәтижесінде, Хендрикс 76 рет қарсыласты тоқтатып, мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 8 1/2 сақ түсірді, 3 допты ұстап алды (оның мансабындағы жалпы саны 26-ға жетті), 16 пасты жоққа шығарды және 3 пайлдақты бұғаттады. Қорғаныс жүгіруді тоқтату бойынша NFL-де 5-орынға, допты ұстап алу бойынша 1-орынға, қарсыластардың квотербектерін тоқтату бойынша 3-орынға, жалпы қорғаныс бойынша NFL-де 11-орынға және ең аз ұпай жіберу бойынша 10-орынға көтерілді. 1980 жылы ол 1974 жылдан бері алғаш рет All Pro бірінші командасының консенсусы болды және «Рейдерс» командасының Суперкубок XV-те жеңіске жетуіне көмектесті, сонымен қатар тағы бір Pro Bowl-ға қатысты. Хендрикс 1982 жылғы қысқартылған маусымда All Pro және All AFC атанды, себебі ол тек тоғыз ойында 28 рет қарсыласты тоқтатып, жеті сақ түсірді және 2 пасты жоққа шығарды. «Рейдерс» командасы 8–1 есебімен жеңіске жетті, бірақ плей-оффта «Нью-Йорк Джетс» командасынан күтпеген жеңіліс тапты. «Рейдерс» командасының қорғанысы 1982 жылғы маусымдағы NFL-дегі ең үздік қорғаныстардың бірі болды. Олар ең аз жүгіру yardage жіберді және қарсыластардың квотербектерін тоқтату бойынша 2-орында болды. 1983 жылы соңғы маусымында Хендрикс 1975 жылдан бері кез келген уақыттағыдан аз ойнады, бірақ ол сегізінші рет Pro Bowl-ға қатысып, 41 рет қарсыласты тоқтатып, екі сақ түсірді және төрт пасты жоққа шығарды. Ол сонымен қатар өзінің мансабындағы 25-ші пайлдақты бұғаттады және «Рейдерс» командасының Супер Боул XVIII жеңісіне үлес қосты. Қорғаныс жүгіруді тоқтату бойынша NFL-де 4-орында болды, қайтадан квотербекті тоқтату бойынша 2-орында, жалпы қорғаныс бойынша бесінші және ең аз ұпай жіберу бойынша 13-орында, ал ең аз тачдаун жіберу бойынша сегізінші орында тұрды.

After the trade, Hendricks went on to nine seasons with the Raiders before retiring after the 1983 season. In his first year on the Raider team, coach John Madden used him sparingly, partly as a result of a feud Madden had with Al Davis. However, Madden eventually had him starting by the end of the 1975 season. Hendricks recorded only 27 tackles and 3 passes batted and 2 interceptions. He was used in the Raiders nickel defense and recorded 5 sacks in that role. He also recorded 4 sacks in a playoff win against the Cincinnati Bengals. Injuries limited the number of defensive lineman Madden had available so he used Hendricks as a stand up defensive end, the position Hendricks played in college. At season's end the Raiders defense was among the NFL's top units, despite injuries to a few key defensive linemen. The Raiders led the NFL in interceptions and they ranked 2nd in the NFL in sacks, 7th in fewest points allowed, and were 3rd in total defense. The next year Hendricks became a full time player with the Raiders, and the Raiders switched to a 3–4 defense early in the season. Hendricks played the weakside linebacker, since All Pro Phil Villapiano played Hendricks' strong side; he made 57 tackles, 6 sacks, knocked down 5 passes while picking off one and blocking 2 punts. The Raiders defense was 6th in the NFL in sacks but did not finish in the top ten in points allowed or total defense. The Raiders won Super Bowl XI, the first in franchise history, and the first of three Super Bowl titles in seven seasons. Hendricks was second team All Pro for the first of three consecutive years. In 1977, Hendricks moved back to the strong side linebacker position due to Villapiano's injury and made 56 tackles, 2 sacks and knocked down 4 passes. The Raider defense was 7th in the NFL against the run and tied for 3rd in allowing the fewest rushing touchdowns. They also tied for third in the NFL with 26 interceptions. In the 1978 season Hendricks recorded a stellar season with 78 tackles, 6 sacks, 3 interceptions, 8 passes defensed and 2 fumble recoveries. The defense tied for 4th in most interceptions in the NFL and scored 4 defensive touchdowns which tied them for 2nd most in the NFL. They were tied for 10th in fewest points allowed as well. A vote among Raider coaches showed that all of them had voted to release Hendricks at season's end. However, owner Al Davis insisted on keeping Hendricks. Hendricks ended up making 76 tackles with a career high 8 1/2 sacks, 3 interceptions (bringing his career total to 26) while batting 16 passes and blocking 3 kicks. The defense rebounded to #5 against the run in the NFL, #1 in intercepting passes, and were 3rd in sacking opponents quarterbacks, and 11th in the NFL in total defense and 10th in fewest points allowed. In 1980 he was a consensus first team All Pro for the first time since 1974 and he helped the Raiders to their win in Super Bowl XV while going to another Pro Bowl. Hendricks was All Pro and All AFC in the strike shortened 1982 season as Hendricks made 28 tackles and seven sacks in just nine games while he deflected 2 passes. The Raiders were 8–1 but were stunned in a playoff loss to the New York Jets. The Raider defense was as good as there was in the NFL for the 1982 season. They were 2nd in fewest rushing yards allowed and 2nd in sacking the opposing quarterback. In his final campaign, 1983, Hendricks played less than at any point since 1975 but still made his eighth Pro Bowl and was second team All AFC while recording 41 tackles, two sacks and deflecting four passes. He also blocked the 25th kick of his career and was a part of the Raiders Super Bowl XVIII victory. The defense was 4th in the NFL against the run, again tied for 2nd in sacking the quarterback, and fifth in total defense and 13th in allowing the fewest points allowed while being eighth in allowing the fewest touchdowns from scrimmage.

Жетістіктер

Хендрикс төрт Супер Боул жеңімпазының құрамында болды (үш рет «Рейдерспен» және бір рет «Колтспен») және сегіз рет Про Боулға шақырылды, оның үш NFL командасының әрқайсысымен кем дегенде бір рет. Хендрикс 215 рет қатарынан регби ойындарына қатысты. Ол сонымен қатар сегіз Про Боул ойынына, жеті АФК чемпионатына және төрт Супер Боулға (V «Колтспен», XI, XV және XVIII «Рейдерспен») қатысты. Хендрикс 1971 жылы «Колт» командасынан, 1974 жылы «Пакерс» командасынан және 1980 және 1982 жылдары «Рейдерс» командасынан екі рет All-Pro атанды. Ол сондай-ақ бес рет (1972, '73, '76, '77, '78) екінші команданың All-Pro құрамына енді. 1971, '72, '74, '76, '80, '81 және '82 жылдары ол барлық конференцияның үздік ойыншысы деп танылды, ал 1973, '78 және '83 жылдары All-AFC екінші командасының құрамына кірді. Хендрикс 1990 жылы Профутбол Даңқы залына сайланды, бұл оның сайлануға лайықты екінші жылы болды. 1999 жылы «The Sporting News» журналының 100 ең үздік футболшысы тізімінде 64-орынды иеленді. Қазіргі уақытта ол «Hall of Fame Players Group» атынан бұрынғы ойыншылардың мүддесін қорғайды. Оның Тед Хендрикс қоры денсаулық сақтау, білім беру және ғылыми зерттеулерді қолдайды. Жыл сайын Тед Хендрикс атындағы жылдың үздік қорғаушысы сыйлығы ең үздік колледж ойыншысына табыс етіледі. 1994 жылы ол NFL-дің 75 жылдығына арналған командасының құрамына енді. NFL-дің 100 жылдығын тойлау кезінде Тед Хендрикс «Top 100: NFL-дің ең үздік ойыншылары» тізімінде 82-орынды иеленді. Ол өзінің туған елі Гватемаладан азаматтық адамдарға берілетін ең жоғары награда – Кетсал орденімен марапатталды. Флорида штатының Хиалеа қаласындағы Тед Хендрикс стадионы оның құрметіне аталды.