Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уеджвуд – Вашингтон штатының Сиэтл қаласының солтүстік-шығысында орналасқан, қарапайым сауда орталығы бар орта таптық тұрғын үйлерден тұратын аудан. Уеджвуд Вашингтон университетінен шамамен 3 км солтүстікке және біршама шығысқа қарай орналасқан; қала орталығынан шамамен 10 км солтүстік-шығысқа қарай жатыр. Бұл ауданның Сиэтлдегі басқа аудандар сияқты бірнеше атауы бар және ауданның әртүрлі, бірақ жақсы құжатталған анықтамалары бар. «Уеджвуд» деген жазбадағы қате жиі кездеседі – кем дегенде бес кәсіпорны осылай аталады, тіпті ресми емес қалалық хатшының аудан картасы атласында да кездеседі, бірақ атаудың шығу тегі мен дұрыс жазылуы анық: аудан ағылшыз сүйек қытайымен аты аталған Уеджвудтың атымен аталыпты, ол ауданды құрылысшы Альберт («Ал») Балхтың (1903–1976) әйелінің сүйікті ыдысы еді. Балх сонымен қатар іргелес Вью Ридж ауданының негізін қалаушы болған. Уеджвуд тасы – биіктігі 6 метр, айналымы 23 метр болатын мұздықтан пайда болған алып тас. 1941 жылы тұрғын үйлер салудан қорғалғаннан кейін аудан оны «Биг Рок» деп атады. Бір айдан кейін 1929 жылғы қор нарығының күйреуі болды. Ұлы депрессия иезуиттердің жаңа кампус құру жоспарларын тоқтатты. Торптың үйі 1929 жылы Сент-Игнатиус шіркеуіне айналды; қауым Депрессия жылдарында өсті, бірақ сол кезде тек дін қызметкерлерінің келуімен ғана қызмет етті. 1940 жылы иезуиттер Сиэтл университетін көшіруге шешім қабылдамады және Торптың жерін Альберт Балхқа 1929 жылы жерге төлеген соманың үштен бір бөлігіне ғана, бар болғаны 22 500 долларға сатты. Ауданның католиктердің болуы сақталды: Сент-Игнатиус шіркеуі 35-ші даңғылдағы 89-шы көшеде орналасқан қазіргі көлдің біздің ханым шіркеуіне айналды (шамамен 1961 жыл). Балх иезуиттерден жерді алған кезде, ол әлі де «толық дамымаған, тығыз ағаштармен жабылған және тек бір ғана құрылысы» – Торптың үйі болды. Ауданды дамытудың негізгі кезеңі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қорғаныс жұмыскерлері үшін тұрғын үйлер салумен басталды; бастапқы дамуды негізінен Балх және оның серіктесі Мори Сетцер жүргізді. Балх пен Сетцер 40 акр (160 000 м², 16 гектар) жерде 500 үй салды, бұл бүгінгі Уеджвуд ауданының орталық бөлігін құрайды. Ал Балх – 17 ғасырдағы Жаңа Англия қоныс салушысы Джон Балхтың тікелей ұрпағы. Мүмкін, осы мұраны құрметтеу үшін ол Томас, Грейнджер және Томас фирмасына Кейп-Код стилінде үйлерді жобалауды тапсырды, және әрқайсысы бастапқыда 5000 долларға сатылды; қазіргі уақытта (2005, 2006 жылғы мәліметтер бойынша) барлығы 300 000 доллардан жоғары сатылады (1941 жылғы доллармен 22 800 доллар). Earl J. McLaughlin Plat (NE 85-ші және NE 90-шы көшелері, және 30-шы және 35-ші даңғылдар арасында) 1907 жылы тіркелді, бірақ сол кезде бұл аймақта қалалық су немесе электр қуаты болған жоқ. Сол кезде аз ғана жер сатылды, және олар арзан бағамен сатылды. 1917 жылы Эрл Дж. Маклафлин Кливлендке (Огайо штаты) көшіп барды, онда ол Канадаға көшіп кетер алдында 12 жыл бойы жылжымайтын мүлік саласында белсенді болды. Үлкен P Patch қауымдық бағы, ауданның батыс жиегінде және іргелес Университет даярлық мектебі мен Temple Beth Am (Реформа синагогасы) 1965 жылға дейін жұмыс істейтін ферма болып қалған жерде орналасқан. Уеджвудта Сиэтлдің ең көне және ең үлкен P Patch (1960-шы жылдардың ортасы); 2005 жылғы мәліметтер бойынша, қазір тағы 52 басқасы бар. «P» әрпі бастапқыда «Пикардо» дегенді білдірді, бұл жерді (1922–1965) өңдеген отбасы. Ескі Пикардо фермасының оңтүстігінде Даль ойын алаңы орналасқан. P Patch сияқты, бұл бұрынғы торфты жер, бір кезде Равенна батпағы деп аталған. 1940 жылдары қазіргі ойын алаңының бір бөлігінде үйлер тұрды; сол кезде Пикардо фермасы саябақ үшін қарастырылған жер еді. Алайда, 1940-шы жылдардың соңында 25-ші даңғылдың солтүстік жағында кәріз желілері салынғаннан кейін, үйлер торфқа батып кетті; қала оларды сатып алып, жерді «80-ші көше ойын алабына» айналдырды. 1952 жылы батпақ өртеніп, бөліктері 2 метрге дейін құлдырап, саябақ уақытша жабылды. Келесі бірнеше жылда шамамен 57 000 текше метр торфты топырақпен алмастырып, саябақ қайта ашылды. 1955 жылы саябаққа бұрынғы саябақ басқармасының директоры Уолдо Дж. Даль есімі берілді. 1992 жылдың қыркүйегінде Уеджвуд аудандық кеңесі саябақты ресми түрде «қолға алды». NE 75-ші көшедегі 37-ші және 39-шы даңғылдардың арасындағы NE-дегі Wedgewood Estates пәтер кешенін Сиэтлдің осы бөлігінде орташа бағамен тұрғын үймен қамтамасыз ету мақсатында 2001 жылы Сиэтл тұрғын үй басқармасы сатып алды.
Wedgwood is a middle class residential neighborhood of northeast Seattle, Washington with a modest commercial strip. Wedgwood is located about 2 mile (3 km) north, and slightly east, of the University of Washington; it is about 6 mile (10 km) northeast of Downtown. The neighborhood is further typical of Seattle neighborhoods in having more than one name and having different, overlapping, but well documented definitions of the neighborhood. The misspelling Wedgewood is not uncommon—it is used by at least five businesses and even appears in the unofficial City Clerk's Neighborhood Map Atlas—but the origin and spelling of the name are clear: the neighborhood was named after the English bone china maker Wedgwood, the favorite of the wife of Albert ("Al") Balch (1903–1976), the developer who named the neighborhood. Balch was also the founder of adjoining View Ridge. The Wedgwood Rock, a glacial erratic boulder 19 feet (6 m) tall by 75 feet (23 m) circumference became the intersection of a number of trails through dense, old growth forest that covered what is now Seattle. The neighborhood has adopted Big Rock after it was protected from housing development in 1941. One month later came the Stock Market Crash of 1929. The Great Depression put the Jesuits plans for the new campus on hold. Thorpe's cabin became St. Ignatius Parish in 1929; the congregation grew through the Depression years, although it was served at that time only by visiting priests. By 1940, the Jesuits had decided not to relocate Seattle University, and sold Thorpe's to Albert Balch at a loss, for only $22,500, barely a third of what they had paid for the land in 1929. A Catholic presence remains in the neighborhood: the parish of St. Ignatius became the parish of Our Lady of the Lake at its present location on 35th Avenue at 89th Street NE (c. 1961). When Balch obtained the land from the Jesuits, it was still "completely undeveloped, heavily treed, and with only one structure," Thorpe's cabin. Major development of the neighborhood began during World War II with defense worker housing; initial development was largely by Balch and his partner Maury Setzer. Balch and Setzer built 500 homes on 40 acres (160,000 m², 16 hectares), constituting the center of today's Wedgwood neighborhood. Al Balch was a direct descendant of 17th century New England settler John Balch. Possibly in tribute to this heritage, he had the firm of Thomas, Grainger & Thomas design the houses in the Cape Cod style. and each originally sold for $5,000); currently (as of 2005, 2006) all go for upwards of $300,000 ($22,800 in 1941 dollars The Earl J. McLaughlin Plat (between NE 85th and NE 90th Streets, and 30th and 35th Avenue NE) was filed in 1907, but at the time there was no city water or electricity in the area. Few lots were sold at that time, and those were sold cheaply. In 1917, Earl J. McLaughlin relocated to Cleveland, Ohio, where he remained active in real estate for 12 years, before emigrating to Canada. The large P Patch Community Garden near the west edge of the neighborhood, and the adjoining University Prep School and Temple Beth Am (Reform synagogue) are on land that remained a working farm as late as 1965. Wedgwood has Seattle's oldest and largest P Patch (mid 1960s); as of 2005, there are now 52 others. The "P" originally stood for "Picardo", the family who farmed the land (1922–1965). Just south of the old Picardo Farm is Dahl Playfield. Like the P Patch, it is former peat bog land, once known as the Ravenna Swamp. In the 1940s houses stood on part of what is now the playfield; at that time, Picardo Farm was the site contemplated for a park. However, after sewer lines were built along 25th Avenue NE in the late 1940s, houses began sinking in the peat; the city bought them out and turned the land into the "80th Street Playfield". In 1952, the bog caught fire: portions subsided as much as 5 feet (2 m), and the park was temporarily closed. Over the next few years, an estimated 75,000 cubic yards (57,000 cubic meters) of peat was replaced by fill dirt, and the park reopened. In 1955, the park was renamed after a former Park Board director, Waldo J. Dahl. In September 1992, the Wedgwood Community Council officially "adopted" the park. The Wedgewood Estates apartment complex on NE 75th Street between 37th and 39th avenues NE was purchased by the Seattle Housing Authority in 2001 in an effort to preserve a supply of moderately priced housing in this part of Seattle.
"Жолшы Роджер" және "Ркун тауық қонақүйі"
1916 жылы Вашингтон құрғақ заңға қосылды, ал Сиэтлдің солтүстігінде коммерциялық белсенділік арта түсті. Кинг округінің автокөлікпен сауытты жерлері заңсыз спирт сататын, көбінесе шеберлікпен жасырылған, жеңіл мінезділік пен құмар ойындарын ұсынатын «спикези» клубтарына танымал орынға айналды. Көптеген мекемелердің арасында ерекше құрылыс – Қытай қамалы, кейіннен «Жолалы Роджер» аталды, оның ерекше мұнарасы болды. Одан күзетші полицияның жақындауын хабарлап, бірнеше шақырымнан көрінетін сигнал берді. Тәртіп сақшыларының шабуылы болған жағдайда, клиенттер мен қызметкерлер магистраль астындағы туннельдер арқылы қашып, екінші жағындағы орманды шатқалға тарап кетуге мүмкіндік алды. «Жолалы Роджер» танымал би залы мен мейрамхана ретінде жұмыс істеуін жалғастырды. 1979 жылы Сиэтлдің тарихи ескерткіші деп жарияланды. 1989 жылдың 19 қазанында 8721 Лейк-Сити-Вей (бұрынғы Ботхелл-Вей) даңғылында орналасқан мейрамхана өрт сөндірушілердің қолынан өртеніп кетті. Өрт күдікті болды, бірақ бұл оның тарихымен байланысты болды. Полицияның мотиві де, күдіктісі де болған жоқ. Тергеушілер өрт сөндірушінің қалай кіргенін анықтамады, есіктердің бұзылған іздері табылмады. Ол кезде ғимарат бұрынғы иесінен бір апта бұрын ғана сатып алынған еді, ал сатып алушы онымен заңдық және қаржылық қиындықтарға тап болған. Бұрынғы иесі өрттен бір күн бұрын ғимаратқа кіріп, мүлкін шығарып алып жатқан. Өрт сөндірушілер жертөледе өрт басталғаннан кейін бірнеше сағаттан соң келгенде, бір ер адам оларға жол көрсетті. Ол өрттің қайдан басталғанын дәл білгендей болды, сондықтан оны қызметкер деп ойлады. Өрт сөндірілгеннен кейін, оны табу мүмкін болмады. Иелері ол қызметкер емес екенін мәлімдеді. Өрттен бір жыл өткен соң, сақтаушылар ғимаратты қайта тұрғызуға тырысты. Бірақ олардың күш-жігері нәтиже бермей, 1991 жылдың 11 қаңтарында ғимарат тездетілген түрде бұзылып, оның тартымдылығы жойылды.
In 1916, Washington joined Prohibition, and north Seattle saw an upswing in commercial activity. Unincorporated areas of King County accessible by auto became popular locations for speakeasies selling illegal liquor and purveying prostitution and gambling, often in clever guises. One remarkable structure among numerous establishments was the China Castle, later the Jolly Roger, having a unique tower from which a watchman signaled the approach of police, visible from miles away. In the event of a raid, patrons and employees could leave via tunnels such as one under the highway, easily dispersing via the wooded ravine on the other side. The Jolly Roger continued as a popular dance hall and restaurant. It was designated a Seattle Historic Landmark in 1979. On October 19, 1989, the restaurant, located at 8721 Lake City Way (formerly Bothell Way) burned in an arson fire. The fire was somewhat suspicious, but only relative to its storied past. Police had neither motive nor suspects. Investigators were not able to determine how the arsonist got inside past a burglar alarm, with no signs of forced entry. At the time, the building had just been purchased the week before from the previous owner, with whom the buyer was entangled in legal and financial red tape. The previous owner was in the building removing his possessions the day before the fire. When firefighters arrived hours after the fire had begun in the basement, a man directed them. He seemed so sure of where the fire began that they assumed he was an employee. After the fire was extinguished, the man could not be found. The owners stated that he was not an employee. One year after the fire, preservation activists sought to have the structure rebuilt. Before their efforts got off the ground, the building was hastily demolished on January 11, 1991, obviating its appeal.
Бизнес
Ник Джеклин мен оның әйелі 1922 жылы қазіргі Уеджвудта алғашқы дүкенін ашты. Бұл ғимарат әлі күнге дейін 35-ші даңғылдың NE 7500 блогындағы үйдің гаражы ретінде сақталған. Солтүстікке қарай жарты миль (0,7 км) қашықтықта, Маквикардың Жабдық дүкені (1946–1986) – 35-ші даңғылдың NE 8500 блогында, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көп ұзамай ашылды. Соғыстан кейін тұтыну тауарларының жетіспеуіне байланысты, олардың алғашқы тауарларының бір бөлігі соғыстан қалған материалдардан жасалған. Маквикар өз бизнесін аудан тұрғындарының қалауынша бейімдеп, Уеджвуд тұрғындары газон мен бақтарды жасай бастағанда, оларға қажетті құрал-жабдықтарды сатты; арнайы тағамдар сатты және шаңғыларды жалға берді; сонымен қатар, он жыл бойы штат бойынша сыра мен шарап сатуға лицензиясы бар жалғыз дүкен болды. Олар құрал-саймандардан бастап, жоғары тағам дайындауға дейінгі барлық сала бойынша «өз қолымен жасау» семинарларын өткізді; 1954 жылы олар «Time» журналында жарияланған «өз қолымен жасау» тренді туралы мақалада еске алынды. Бүгінде 35-ші даңғылдың NE бойында сауда орталығы бар, NE 75-ші көше және NE 85-ші көшеде дүкендер шоғырланған. 85-ші көшеге жақын орналасқан Уеджвуд орталығындағы шағын QFC дүкені 2021 жылы жабылып, оның орнына аралас мақсаттағы сауда және тұрғын үй кешені салынуы жоспарлануда. Орталықта сонымен қатар 1950-жылдардағы американдық стильдегі аудандық мейрамхана және бар – Уеджвуд Бролер орналасқан. Ауданның пошта бөлімі 35-ші даңғылдағы негізгі сауда орталықтарының арасында орналасқан. NE 68-ші көшеде, қаланың ресми түрде Уеджвуд деп анықтаған аймақтың оңтүстігінде, Сиэтл қалалық кітапханасының Солтүстік-Шығыс филиалы орналасқан. Бұл ең ірі аудандық филиал және Сиэтл орталық кітапханасынан кейін екінші ең көп келушілерді қабылдайтын қоғамдық кітапхана. Birds Connect Seattle (бұрынғы Seattle Audubon Society) кеңселері мен сауда дүкені Уеджвудта орналасқан.
Mr. and Mrs. Nick Jacklin opened the first store in what is now Wedgwood in 1922, before either electricity or city water reached the neighborhood. The building still survives as the garage of a house in the 7500 block of 35th Avenue NE. Half a mile (0.7 km) north, McVicar's Hardware Store (1946–1986)—in the space in the 8500 block of 35th Avenue NE opened shortly after World War II. The shortage of consumer goods right after the war meant that some of their early stock was manufactured on site from war surplus. Adapting their business to whatever people in the neighborhood wanted to buy, as Wedgwood residents began putting in lawns and gardens, McVicar's sold them the requisite supplies; they sold specialty foods and rented out skis; they were also, for a decade, the only hardware store in the state licensed to sell beer and wine. They ran do it yourself clinics on everything from tools to gourmet cooking; in 1954, they were mentioned in a Time magazine article on the do it yourself trend. Today, there is a shopping district along 35th Avenue NE, with concentrations of stores at NE 75th Street and NE 85th Street. A small QFC store at the Wedgwood Center near 85th Street closed in 2021 and is planned to be redeveloped into a mixed use retail and residential building. The center also has the Wedgwood Broiler, a 1950s American style neighborhood restaurant and bar. The neighborhood's post office is located midway between the main commercial centers on 35th Avenue. On NE 68th Street, just south of what the city unofficially defines to be Wedgwood proper, is the Seattle Public Library Northeast Branch, the largest neighborhood branch and the second busiest public library, second only to the Seattle Central Library. The offices and retail store of Birds Connect Seattle (formerly the Seattle Audubon Society) is located in Wedgwood.
Қоғамдық ұйымдар
1946 жылы Уедгвуд тұрғындары Уедгвуд Қоғамдық Клубын құрды, ол бірнеше онжылдық бойы өмір сүрді, бірақ ақырында тоқтатылды. 1980 жылдары бұл орынды қазіргі Уедгвуд Қоғамдық Кеңесі иеленді. Музыканттардың ересектер симфониялық оркестрі (MESO), Уедгвудтың коммерциялық емес қоғамдық оркестрі, 1971 жылы Сиэтл қаласының мэрі Уэс Ульман құрды. MESO бастапқыда үлкен музыканттар үшін арналған еді, және 2008 жылғы мәлімет бойынша ең үлкен мүшесі 91 жаста болды, бірақ қазір оркестрде барлық жастағы музыканттар бар. 2009 жылы MESO өзінің атын Seattle Festival Orchestra (SFO) деп өзгертті. Қазіргі таңда SFO Уедгвуд ауданында репетиция жасайды және концерттер өткізеді. Концерттік маусымда төрт рет SFO Университет дайындық академиясында өнер көрсетеді.
In 1946, Wedgwood residents formed Wedgwood Community Club, which lasted for several decades, but eventually petered out. In the 1980s this vacuum was filled by the current Wedgwood Community Council. The Musicians Emeritus Symphony Orchestra (MESO), Wedgwood's non profit community orchestra, was founded in 1971 by Seattle mayor Wes Uhlman. MESO was originally intended specifically for older musicians, and as of 2008, the oldest is 91 years old, but now the orchestra includes players of all ages. In 2009 MESO changed its name to Seattle Festival Orchestra (SFO). Currently SFO rehearses and performs in the Wedgwood neighborhood. Four times a concert season, SFO performs at the University Prep Academy.