Кэтчерс: Ирландиялық инди-поп тобының тарихы

Кіріспе

Ирландтық инди-поп тобы Catchers 1993 жылы құрылған ирландтық инди-поп тобы. Топты әнші-күйші Дейл Грундл және Элис Лемон (вокал/клавиатура) жетекшілік етеді. Топтың бұрынғы мүшелері: Питер Келли (барабан), Гер Фицджеральд (1995 жылға дейін бас), Крейг Карпентер (1996 жылдан бастап бас), және Джонатан Лорд (1998 жылдан бастап жетекші гитара). Грундл мен Лемон Солтүстік Ирландияның Портстюарт қаласында жасөспірім кезінен бері бір-бірін таниды. 2006 жылы Грундл The Sleeping Years тобын құрды. 2021 жылы Дейл мен Элис барабаншы Роджер Лакстонмен бірге жаңа материал жазуға кірісіп, 5 қарашада Catchers тобының "Something's Taking Over Me" синглын жариялады.

Өмірбаян

Алғашқы демо жазбалар 1994 жылы Лондонның әртүрлі лейблдарына жіберілді және Setanta Records басшысы Кит Калленнің назарына ілікті. Олардың алғашқы шығарылымы – "Cotton dress" атты 7 дюймдік пластинка – "Divine Comedy" продюсері Даррен Эллисонмен Дейв Стюарттың лондондық студиясында жазылды және Melody Maker журналының апталық хитке айналды. "Catchers – керемет, құпиялы және қандай-да бір ерекше нәрсе" (Melody Maker). Үлкен баспасөз назары Францияда болды, онда "Cotton Dress" синглының арқасында топқа C'est Lenoir радио бағдарламасында беделді Black Session ұсынылды. Mute, топтың алғашқы альбомы, Майк Хеджеспен Нормандиядағы студиясында жазылды. Mute 1994 жылдың қыркүйек айының соңында шығарылды және Англия бұғазының екі жағында, әсіресе Францияда сыншылардың мақтауына ие болды. "Шын мәнінде тамаша" (Melody Maker). "Жылуға толы әндер" (NME). "Пасторальдық ләззат туралы жазба" (The Times). Осыдан кейін Франция топ үшін екінші үйге айналды. 1994 жылы Mute альбомы Les Inrockuptibles журналының журналистер мен оқырмандардың жылдың үздік альбомдары тізіміне енді. 1995 жылдың қалған бөлігі мен басында топ Ұлыбритания мен Еуропа құрлығында Oasis, Pulp және Edwyn Collins сияқты топтардың концерттерінде алдын ала өнер көрсетті, сондай-ақ жеке концерттерін ұйымдастырып, Францияда La Route du Rock және Les Inrocks фестивальдерінде өнер көрсетті. 1995 жылы Catchers АҚШ-тағы Warner Music Discovery лейблімен келісімшарт жасады, оны Elektra Records негізін қалаушы, аңызға айналған Жак Хольцман басқарды. Хольцман 60-шы жылдары өз лейбліне The Doors және Love топтарымен келісімшарт жасаған болатын. Топ уақытша Нью-Йоркке көшіп, жағалаудан жағалауға дейін гастрольдік турне бастады, The Innocence Mission тобының алдын ашып, өздерінің концерттерін де ұйымдастырды. 1995 жылдың күзінде топ Лондонға оралды және Дейл Грандл үй студиясында жаңа демо жазбалармен жұмыс істей бастады. Catchers 1998 жылы "Call Her Name" атты жаңа синглмен қайта оралды. Осы кезде топқа қосымша гитарист Джонатан Лорд пен жаңа бас-гитарист Крейг Карпентер қосылып, бес адамнан тұратын топқа айналды. Кейін сол жылы топ "Stooping to Fit" атты екінші альбомын шығарды. Лондондағы Cocteau Twins студиясында жазылған "Stooping to Fit" альбомында Ник Дрейктің серігі Роберт Кирби жасаған күшті және әдемі скрипка мен духовой аспаптардың аранжировкалары бар. Дейлдің керемет поп әндер жазу қабілеті мен көңіл күйін жеткізуге бейімділігін мойындап, The Cure тобымен салыстырулар жасалды. "Stooping to Fit" Францияда жақсы қабылданып, топ екінші рет Бретаньдегі La Route du Rock фестивалінде және Вендомдағы Les Rockomotives фестивалінде өнер көрсетуге шақырылды. 1998 жылдың қыркүйегінде Catchers Франция бойынша 15 күндік турнеге шықты, бұл олардың соңғы гастрольдік турнесі болды. Мақтаулы пікірлерге қарамастан ("Тамаша жазылған әндер" (Time Out), "Жұмсақ дауыстағы шедевр" (The Times), "Қазіргі заманғы ең сезімтал поп музыка" (Totally Wired)), "Stooping to Fit" альбомын олардың британдық лейблі Setanta Records нашар жарнамалады, сату көрсеткіштері көңіл көншітпейтін болды. 1999 жылдың 19 ақпанында Catchers Лондонның Хайбери ауданындағы The Garage клубында өнер көрсетті. Бұл олардың бірнеше жылға соңғы концерті болды. 2006 жылы Дейл Грандл туралы жаңалық француз онлайн фанзині Attica сұхбатында пайда болды, онда ол "The Sleeping Years" атты жаңа жобамен жұмыс істеп жатқанын хабарлады. 2019 жылдың маусым айында Catchers Mute альбомын француздық Les Disques du 7ème Ciel лейблі арқылы винилде қайта шығарды, сондай-ақ TSY Records лейблі арқылы тікелей концерттік жазбалар мен студиядан қалған әндер альбомын шығарды. Сол жылы Дейл мен Элис топты қайта құрып, Mute альбомының 25 жылдығына арналған Франциядағы концерттерде өнер көрсетті.

Early demos were sent to various London based labels in 1994 and caught the attention of Setanta Records supremo, Keith Cullen. Their first release, a 7" called Cotton dress, was recorded with Divine Comedy producer Darren Allison at Dave Stewart's London studio and became Melody Maker's Single Of The Week. "Catchers are sublime, enchanting and some strange kind of wonderful" (Melody Maker). A great deal of press attention followed, especially in France where, on the strengths of the "Cotton Dress" single alone, the band was offered a prestigious Black Session on C'est Lenoir, a legendary Radio France program. Mute, the band's first album, was produced by Mike Hedges at his studio in Normandy, France. Mute was released at the end of September 1994 to critical acclaim on both sides of the English Channel, especially in France. "Truly wonderful" (Melody Maker). "Deliriously great songs" (NME). ‘’A record of pastoral delights’’ (The Times). From then on, France would become a second home for the band. In 1994, Mute made both the journalists’ and the readers’ top ten albums of the year poll in the influential Les Inrockuptibles magazine. The rest of the year and the first part of 1995 were spent on the road in the UK and mainland Europe opening for the likes of Oasis, Pulp, and Edwyn Collins, as well as headlining their own shows and playing both La Route du Rock and Les Inrocks festivals in France. In 1995, Catchers signed to Warner Music Discovery in the US, a label run by the legendary Jac Holzman, founder of Elektra Records. Holzman had previously signed The Doors and Love to his fledgling label in the sixties. The band temporarily relocated to New York City and started a three month tour that would take them from coast to coast, opening for The Innocence Mission as well as headlining their own dates. In the autumn of 1995, the band returned to London and Dale Grundle started working on new demos in his home studio. Catchers resurfaced in 1998 with a new single, Call Her Name. By this time, the band had become a five piece with the addition of an extra guitarist, Jonathan Lord, and a new bass player, Craig Carpenter. Later that year, the band released Stooping to Fit, their second album. Recorded at the Cocteau Twins studios in London, Stooping to Fit displayed some intense and beautiful strings and brass arrangements by Nick Drake's collaborator, Robert Kirby, and revealed a darker edge to Grundle's pop sensibility. Comparisons with The Cure were made in recognition of Dale's ability to write an album with great, straightforward pop songs as well as more moody and searing numbers. Stooping to Fit was very well received in France and the band was invited to play at La Route du Rock festival in Brittany a second time as well as Les Rockomotives festival in Vendôme. In September 1998, Catchers embarked on a 15 date tour around France for what would ultimately be their last headlining tour. In spite of glowing reviews ("Wonderfully crafted song smithery" (Time Out), "A soft spoken masterpiece" (The Times), "The most emotive pop music around" (Totally Wired)), Stooping to Fit was poorly promoted by their UK label, Setanta Records, and sales were disappointing. On 19 February 1999, Catchers played at The Garage in Highbury, London. This was to be their last show for several years. In 2006, news of Dale Grundle surfaced in an interview for the French online fanzine Attica in which he announced that he was working on a new project called The Sleeping Years. In June 2019, Catchers reissued Mute on vinyl through the French record label, Les Disques du 7ème Ciel, and also released a live album and an album of outtakes, We Speak in Flames through TSY Records. That year, Dale and Alice reformed the band to play shows in France to promote the 25th anniversary edition of Mute.