1968 жылғы Бейсбол Әлем сериясы: «Тайгерс» чемпион атанды

Кіріспе

65-ші Әлемдік Бейсбол Лигасының (MLB) чемпионатының сериясы

1968 жылғы Әлемдік сериясы – 1968 жылғы MLB маусымының чемпионаттық сериясы болды. Әлемдік серияның 65-ші нұсқасы, ол Америка лигасының (AL) чемпионы «Детройт Тайгерс» және Ұлттық лигасының (NL) чемпионы (және әлем чемпионатының қорғаушы чемпионы) «Сент-Луис Кардиналс» арасындағы жеті ойындық плей-офф болды. «Тайгерс» 1945 жылдан бергі алғашқы және тарихындағы үшінші чемпиондық атағын жеті ойыннан кейін жеңіп алды. «Тайгерс» үш ойыннан бір жеңіске дейін кеміп, үш ойынды қатарынан жеңіп, көбінесе Микки Лоличтің тамаша ойынының арқасында жеңіске жетті, ол Әлемдік серияның ең құнды ойыншысы (MVP) атанды; 2022 жылғы деректер бойынша, ол бір Әлемдік серияда үш толық ойынмен жеңіске жеткен соңғы питчер болып табылады. Серияда үшінші рет қатысқан Лолич шешуші 7-ші ойында тұрақты маусымда 31 ойын жеңген Денни Маклейнге қарағанда екі күндік демалыстан кейін алаңға шығуға мәжбүр болды, ол 6-шы ойында да екі күндік демалыспен алаңға шықты. 5-ші ойында, егер Билл Фрихан Лу Брокты үй табанындағы соқтығысу кезінде, сол жақ қорғаушы Вилли Хортонның керемет лақтырылымымен ұстап алмағанда, «Тайгерс» титулға үмітінен айырылар еді, себебі Брок сырғып түспей, тік тұрып кірді. 1968 жылғы маусым «Питчерлер жылы» деп аталды, ал серияда 1964 және 1967 жылғы Әлемдік серияның MVP-і «Кардиналс» питчері Боб Гибсонның тамаша өнері көрсетілді. Гибсон Әлемдік серияға 1.12 орташа көрсеткішпен келді, бұл қазіргі заманғы рекорд, және ол 1, 4 және 7-ші ойындарда толық ойын ойнады. Ол 1 және 4-ші ойындарда жеңіске жетті. 1-ші ойында ол 17 соққы жасап, Сэнди Куфакстың 1963 жылғы рекордын екі есе басып өтті, бұл рекорд бүгінгі күнге дейін сақталып тұр. 4-ші ойында Джим Нортраптың жалғыз голы «Тайгерс» үшін жалғыз мүмкіндік болды, ал Гибсон он соққы жасады. 7-ші ойында Гибсон серияның MVP-і Лоличтен жеңілді, ол жетінші иннингте қатарынан төрт соққыдан үш ұпай алды, бірақ негізгі сәт – орталық қорғаушы Курт Фладтың дұрыс ойнамаған сияқты Нортраптың үштік соққысы, нәтижесінде ешқандай ұпай алынбаған үшінші соққыдан қашып құтылуға болар еді. Әлемдік серияда «Кардиналс» тарихында алғаш рет 7-ші ойында жеңілді. Бұл 1960-шы жылдардағы толық жеті ойынға дейін жалғасқан алтыншы Әлемдік серия болды, бұл онжылдықтың ең көп көрсеткіші. «Тайгерс» үш ойыннан бір жеңіске кеміп, жеті ойындық Әлемдік серияны жеңіп алған үшінші команда болды, алғашқы екеуі 1925 жылғы «Пираттар» және 1958 жылғы «Янкилер» болды; содан бері 1979 жылғы «Пираттар», 1985 жылғы «Роялз» және 2016 жылғы «Кабс» та осы жетістікке қол жеткізді. «Детройт» командасының бас жаттықтырушысы Майо Смит 1968 жылғы Әлемдік сериясында аутфилдер Микки Стэнлиді шортстопқа ауыстырғаны үшін көпке танылды, бұл көптеген көздердің пікірінше, спорт тарихындағы ең батыл жаттықтырушылық шешімдердің бірі болды. Жоғары деңгейдегі қорғанысқа ие, бірақ Рей Ойлерден әлдеқайда нашар соққы соққан Стэнли серияда екі қателік жасады, олардың екеуі де ұпайға әкелмеді. Бұл сондай-ақ MLB-нің 1969 жылғы кеңейтуіне дейін өткізілген соңғы Әлемдік сериясы болды, ол дивизиялық ойын мен Лига чемпионатының сериясын енгізумен бірге жүрді. Осылайша, бұл лиганың ең жақсы көрсеткіштеріне ие командалардың ойнауына кепілдік берген соңғы Әлемдік сериясы болды. NBC телеарнасының барлық жеті ойыны Канадалық телерадио корпорациясымен қара-ақ кинескоптарда сақталды және коллекционерлер арасында таратылды. 1-ші және 5-ші ойындар коммерциялық түрде шығарылды; бұл хабарлар, сондай-ақ 7-ші ойынның хабарлары 1990-шы және 2000-шы жылдары CSN (Classic Sports Network) және ESPN Classic телеарналарында жиі көрсетілді. «Тайгерс» клубының питчері Микки Лолич Әлемдік серияның ең құнды ойыншысы атанды. Лолич 3-0 есебімен (оның барлық үш старты толық ойындар болды), 1.67 ERA және 21 соққы жасады.

The 1968 World Series was the championship series of Major League Baseball's (MLB) 1968 season. The 65th edition of the World Series, it was a best of seven playoff between the American League (AL) champion Detroit Tigers and the National League (NL) champion (and defending World Series champion) St. Louis Cardinals. The Tigers won in seven games for their first championship since 1945, and the third in their history. The Tigers came back from a three games to one deficit to win three consecutive games, largely on the arm of Mickey Lolich, who was named World Series Most Valuable Player (MVP); as of 2022, he remains the last pitcher to earn three complete game victories in a single World Series. In his third appearance in the Series, Lolich had to pitch after only two days' rest in the deciding Game 7, because regular season 31 game winner Denny McLain was moved up to Game 6 – also on two days' rest. In Game 5, the Tigers' hopes for the title would have been in jeopardy had Bill Freehan not tagged out Lou Brock in a home plate collision, on a perfect throw from left fielder Willie Horton, when Brock elected not to slide and went in standing up. The 1968 season was tagged "The Year of the Pitcher", and the Series featured dominant performances from Cardinals pitcher Bob Gibson, MVP of the 1964 and 1967 World Series. Gibson came into the World Series with a regular season earned run average (ERA) of just 1.12, a modern era record, and he pitched complete games in Games 1, 4, and 7. He was the winning pitcher in Games 1 and 4. In Game 1, he threw a shutout, striking out a Series record 17 batters, besting Sandy Koufax's 1963 record by two; it still stands as the World Series record today. In Game 4, a solo home run by Jim Northrup was the only offense the Tigers were able to muster, as Gibson struck out ten batters. In Game 7, Gibson was defeated by series MVP Lolich, allowing three runs on four straight hits in the seventh inning, although the key play was a Northrup triple that was seemingly misplayed by center fielder Curt Flood and could have been the third out with no runs scoring. The World Series saw the Cardinals lose a Game 7 for the first time in their history. This was the sixth World Series of the 1960s to go to a full seven games, the most of any decade. The Tigers were the third team to come back from a three games to one deficit to win a best of seven World Series, the first two being the 1925 Pirates and the 1958 Yankees; since then, the 1979 Pirates, the 1985 Royals, and the 2016 Cubs have also accomplished this feat. Detroit manager Mayo Smith received some notoriety for moving outfielder Mickey Stanley to shortstop for the 1968 World Series, which has been called one of the gutsiest coaching moves in sports history by multiple sources. Stanley, who replaced the superior fielding but much weaker hitting Ray Oyler, would make two errors in the Series, neither of which led to a run. This was also the final World Series played prior to MLB's 1969 expansion, which coincided with the introduction of divisional play and the League Championship Series. Thus, it was the final World Series that guaranteed the teams with the best records from each league would be playing. All seven games of NBC's TV coverage were preserved on black and white kinescopes by the Canadian Broadcasting Corporation, and circulate among collectors. Games 1 and 5 have been commercially released; these broadcasts, and that of Game 7, were frequently shown on CSN (Classic Sports Network) and ESPN Classic in the 1990s and 2000s. Tigers pitcher Mickey Lolich was named World Series MVP. Lolich compiled a 3 0 record (all three of his starts were complete games), with a 1.67 ERA and 21 strikeouts.

1-ойын

"Тайгерс" командасы бірінші ойынға 103 жеңіспен кіріп, командалық рекорд орнатты және 23 жылдан кейін тұңғыш рет Әлем сериясына қатысты. "Тайгерс" 185 хоум-ран соғып, Америка лигасының көшбасшысы атанды. Команданың орташа ұпай көрсеткіші .235 болды, бұл лигада төртінші нәтиже; команда маусым ішінде бар болғаны 26 база ұрлады. "Кардиналс" командасы керісінше, 110 база ұрлады, 48 үш базамен Ұлттық лиганы бастап келеді, команданың орташа ұпай көрсеткіші .249 болды, бірақ тек 73 хоум-ран соқты. Пичинг шамамен тең болды, екі команда да бірінші ойынға мықты старттық питчерлермен және жеткілікті резервтік питчерлермен құрамды анықтады. Жанкүйерлер бірінші ойынды көру үшін "Буш стадионына" ағылып келді, олардың назарында екі лиганың үздік питчерлерінің – "Кардиналс" командасынан Боб Гибсон (22–9, 1.12 ERA) және "Тайгерс" командасынан Денни Маклейн (31–6, 1.96 ERA) арасындағы күткен кездесу болды. Гибсон Ұлттық лигадан Әлем сериясында алты рет жеңіске жеткен алғашқы питчер болуды көздеді, ал Маклейн өзінің Әлем сериясындағы тұңғыш ойынын ойнады. "Кардиналс" командасы "Тайгерс" командасына қарағанда Әлем сериясында тәжірибелі болды, "Кардиналс" құрамының көп бөлігі (оның ішінде бірінші ойынға шыққан тоғыз ойыншы) бұрынғы Әлем сериясында ойнаған. Екі питчер де өте жарысқа қабілетті, жылдам жұмыс істейтін және күшті допты жақсы бақылайтын еді. Гибсонның бірінші ойындағы өнері таң қалдырды. Қауіпті оң жақтағы питчер "Тайгерс" командасын бес соққымен тоқтатты және "Детройт Тайгерс" командасының 17 ойыншысын страйкаутқа жіберді, бұл Әлем сериясының рекорды болды. "Кардиналс" командасы төртінші иннингте Маклейннен үш ұпай алды. Маклейн Роджер Марис пен Тим Маккарверді базаға жібергеннен кейін, "Кардиналс" командасының үшінші базалық ойыншысы Майк Шэннон Мариске бір ұпай сыйлады және "Тайгерс" командасының сол жақтағы ойыншысы Уилли Хортон допты қате ұстағандықтан екінші базаға өтті. Маккарвер үшінші базаға жетті. "Кардиналс" командасының екінші базалық ойыншысы Джулиан Хавьер екі базадан да ойыншыларды бір ұпаймен базаға жіберіп, есепті 3–0 етті. Сыртқы шабуылшы Лу Брок жетінші иннингте хоум-ран соғып, есепті аяқтады. Гибсон ойынды тоғызыншы иннингте 15-ші, 16-шы және 17-ші страйкауттарымен аяқтады, бұл 1963 жылғы Әлем сериясында Сэнди Куфакс орнатқан 15 страйкауттық рекордын жаңартты.

The Tigers roared into Game 1 by setting a then team record with 103 victories on the season and were appearing in their first World Series in 23 years. The Tigers led the American League with 185 home runs. Their team batting average was .235, fourth best in the league; the team stole only 26 bases on the year. The Cardinals, on the other hand, stole 110 bases, led the NL with 48 triples, and had a team batting average of .249, but hit only 73 home runs. Pitching was about even as both teams set their rotations for Game 1 with solid starters and adequate relievers. Fans overflowed Busch Stadium for Game 1 to watch the highly anticipated match up of the Major League's top two pitchers—the Cardinals' Bob Gibson (22–9, 1.12 ERA) and the Tigers' Denny McLain (31–6, 1.96 ERA). Gibson was looking to become the first National League pitcher to win six World Series games while McLain was pitching in his first World Series game. The Cardinals had far more World Series experience than the Tigers with most of the Cardinal lineup (including all nine Game 1 starters) having played in a prior World Series. Both pitchers were highly competitive, fast workers, sporting overpowering fastballs coupled with excellent control. Gibson's performance in Game 1 was phenomenal. The menacing right handed pitcher shut out the Tigers on just five hits, and he struck out a World Series record 17 Detroit Tigers batters. The Cardinals broke through with three in the fourth off McLain. After McLain walked Roger Maris and Tim McCarver, Cardinal third baseman Mike Shannon singled in Maris and went to second base when Tiger left fielder Willie Horton misplayed the ball. McCarver pulled in at third. Cardinal second baseman Julián Javier followed this by singling in both baserunners to make the score 3–0. Outfielder Lou Brock added a home run in the seventh inning to complete the scoring. Gibson finished the game in the ninth inning with his 15th, 16th, and 17th strikeouts to pass Sandy Koufax's previous record of 15, set in the 1963 World Series.

2-ойын

Тигрлердің бастаушы питчері Микки Лолич толық ойынмен жеңіс алып, Тигрлер серияны теңестірді. Тигрлер командасының аутфилдері Уилли Хортон екінші иннингте хоум-ран соқты; ал Лолич үшінші иннингте Кардиналдардың стартері Нельсон Брилске қарсы хоум-ран соғып, өзіне көмектесті, нәтижесінде ойынның жеңімпаз ұпайы салынды. Бұл Лоличтің кәсіби мансабындағы жалғыз хоум-раны болды. Тигрлер алтыншы иннингте ойынды шешті, бірінші базадағы Норм Кэш тағы бір хоум-ранмен бастама берді, ал екінші базадағы Дик МакАулифф кейіннен екі ұпайлық соққы берді. Кардиналдардың бірінші базадағы ойыншысы Орландо Сепеда алтыншы иннингте Сент-Луиске бір ұпай әкелді, бірақ олар осымен шектелді. Ал Калин жетінші иннингте Джим Нортраптың қос ойынға түсуі кезінде ұпай алды, ал Тигрлер тоғызыншы иннингте Дон Верт пен Лоличке базаға жүгіру арқылы соңғы екі ұпайын жинады.

3-ойын

Детройттың "Тайгер" стадионындағы үш ойынның біріншісінде Аль Калин үшінші иннингте екі ұпайлық хоум-ран соғып, есепті ашты, бірақ "Кардиналс" командасы бесінші иннингте орталық ойыншы Курт Флудтың стартер Эрл Уилсоннан соққан RBI даблмен қайта оралды. Уилсон тағы бір ойыншыны базаға шығарғаннан кейін, қақпашы Тим Маккарвер Пат Добсоннан үш ұпайлық хоум-ран соғып, соңғы жеңіс ұпайларын енгізді. "Тигрлер" Дик МакАулифтің хоум-ранымен есепті бір ұпайға дейін қысқартты. Бірақ Орландо Сепеда жетінші иннингте үш ұпайлық хоум-ран соғып, ойынды қол жетімсіз етіп берді. "Кардиналс" командасының реливері Джо Хоернер алтыншы иннингте Рей Уошберннің (жеңіс алған) орнына шығып, сейв жасады. Хоернер сегізінші иннингте де бір соққы жасап, маусым бойы ешбір соққы жасалмағаннан кейін Әлем сериясында соққы жасаған алғашқы ойыншы атанды.

4-ойын

Тигрлердің бас жаттықтырушысы Майо Смит, құрамда тағы бір солқолды соққышыны қажет еткендіктен, үлкен өзгеріс жасап, үшінші базаға тәжірибелі Эдди Мэтьюсті қосты. Мэтьюс мансабын аяқтауға жақын болған омыртқа операциясынан жазылғаннан кейін, үлкен лигадағы соңғы ойынында бір соққы жасады. 35 минуттық жаңбырдан кейін, «Даңқ залының» мүшесі Хэнк Гринберг алғашқы допты лақтырды. Маклейн жаңбырдың арасында жаттығу жасауға қиналды және бастапқыда жылдамдығы төмен болды. Регулярлық маусымда 31 ойын жеңімпазы болған ол, осы әлем чемпионатына Боб Гибсонмен болған бұл теңдессіз бәсекеде екінші рет күресті. Лу Брок ойынды хоум-ранмен бастады, ал Майк Шеннон бірінші иннингте RBI соққысын қосты. Үшінші иннингте Тим Маккарвердің триблі мен Майк Шеннонның даблдан соң тағы екі ұпай енгізілді. Маклейннің қиындықтары жалғасты, және Джулиан Хавьерге доп лақтырғаннан кейін төрешілер үшінші иннингте екі ауттан кейін жаңбыр салдарынан ойынды тоқтатты. Бір сағат 15 минуттық жаңбырдан кейін ойын қайта басталғанда Маклейн қайта оралмады. Боб Гибсон кешігуден кейін қайтып келді және төртінші иннингте Джо Спармадан хоум-ран соғып, өзіне көмектесті. Содан кейін Лу Брок трибль соқты және Роджер Марис жерге соққы берді. Кардиналдардың соңғы ұпайлары сегізінші иннингте Гибсон базалар толы болғанда жүргенде, бір ұпайға мәжбүр етті, содан кейін Лу Брок даблмен тағы үш ұпай енгізді. Брок осы ойында циклге бір соққы жетіспеді. Тигрлердің жалғыз ұпайы төртінші иннингте Джим Нортрап хоум-ран соққанда келді. Басқаша айтқанда, Гибсон дерлік мінсіз ойыншы болды, осы әлем чемпионатына екінші толық ойынды аяқтады және он ойыншыны жеңді. Кардиналдар енді 3–1 есебімен алға шықты.

5-ойын

Әлемдік серияда шешімді ойын өтіп жатқанда, «Тайгерс» командасы 2-ші ойынның жеңімпазы Микки Лолишті бастапқы құмыра ретінде пайдаланды. Лоличтің осы ойынның бірінші иннингі аса жақсы болған жоқ, өйткені ол Курт Флодтан RBI сингл және Орландо Сепедадан екі ұпайлық хоум-ран жіберіп алды. Алайда, Лолич тез жиналды, сегіз «Кардинал» ойыншысын жеңіп, енді бір де ұпай жібермеді. «Тайгерс» командасының бірінші базалық ойыншысы Норм Кэш төртінші иннингте құрбандық соққысымен команданың қайта оянуын бастады, үштік соққан Микки Стэнлиді үйге жеткізді. Бұдан кейін Уилли Хортон үштік соқты, ал Джим Нортрап RBI синглмен есепті 3–2-ге жеткізді. Бесінші иннингте Лу Брок бір ауттан кейін қос соққы бергеннен соң «Кардиналдар» екі ұпайға көтерілу мүмкіндігіне ие болды. «Кардиналдар» командасының екінші базалық ойыншысы Джулиан Хавьер сол жаққа соққы берді. Сыртқы шабуылшы Уилли Хортон допты жерден алып, үйге лақтырды. Брок үйге сырғанамай, «Тайгерс» қақпашысы Билл Фриханды итеруге тырысты. Алайда, Фрихан допты ұстап, аяғымен доптың бұрышын жапты, соның салдарынан Брок аут деп жарияланды. Бұл «Кардиналдардың» ойын барысында гол соғуға жасаған соңғы әрекеті болды. «Кардиналдар» командасының бастапқы құмырасы Нельсон Брайлс жетінші иннингте бір ойыншы базада қалғанда ойыннан алынып, оның орнына Джо Хоернер келді. Хоернер базаларды толтырғаннан кейін «Тайгерс» командасы жеңіске қадам басты, Ал Калин екі ұпайлық сингл соқты, командасына 4–3 есебімен басымдық берді. Норм Кэш кейін сақтандыру үшін бір ұпай соқты. Жозе Фелисианоның ойынға дейін «Жұлдызды ту» әнін өзгеше орындауы қызу дау тудырды, «Тайгерс» және NBC командалары осы орындау туралы мыңдаған ашулы хаттар мен телефон қоңырауларын алды. Лолич сондай-ақ Фелисианоның тым ұзақ орындауынан кейін суықтап қалғанын және осылайша үш ерте ұпай жібергенін айтты.

6-ойын

Енді әлем сериясында жеңіске жету үшін Сент-Луисте екі жеңіске мұқтаж болған «Тайгерс» командасының бас жаттықтырушысы Мейо Смит Денни Маклейнді қайтадан бастапқы шабуылшы ретінде таңдады, тіпті ол екі күн ғана демалып, бұрынғы екі ойында үлкен жетістікке қол жеткізбегеніне қарамастан. «Кардиналс» командасының бас жаттықтырушысы Ред Шонденст әдеттегі үш шабуылшысымен ойнады, 3-ші ойында жеңіске жеткен Рей Уошбернді таңдады. Маклейнді таңдау «Тайгерс» үшін тиімді болды, ол «Кардиналс» командасын 13:1 есебімен жеңіп, толық ойын өткізді. «Тайгерс» командасы екінші таймда Уилли Хортон мен Билл Фриханның ұпай әкелген соққыларының арқасында 2:0 есебімен көшбасшылыққа шықты. Үшінші таймда «Тайгерс» 15 шабуылшыны алаңға шығарды және «Кардиналс» командасының үш шабуылшысынан 10 ұпай жинады. Джим Нортраптың гранд-слэмі осы таймның жарқын сәті болды. Ал Калин бесінші таймда хоум-ран соқты. «Кардиналс» командасының жалғыз ұпайы Джулиан Хавьердің тоғызыншы таймның соңында екі ауттан кейін ұпай әкелген соққысынан туды, бірақ Маклейнге қарсы олар осыдан артығын істей алмады.

7-ойын

Осы Серияның (және Роджер Марис мансабының соңғы ойынының) ең үздік екі команданың Микки Лолич пен Боб Гибсон қатысқан классикалық дуэлі, Керт Флудтың басына тиген жаман атқа ие соққыға дейін жалғасты. Маклейндей, 6-ойынға қатысқандай, Лолич те екі күндік демалыспен ойынға шықты. Лолич пен Гибсон алты иннинг бойы есепті ашпады, бірақ жетінші иннингтің басында Гибсон Норм Кэш пен Уилли Хортоннан екі рет қатарынан соққы алды. Джим Нортрап содан кейін терең ортаға күшті соққы берді; өзінің мансабында көптеген «Алтын қолғап» жүлдесін жеңіп алған Керт Флод оны дұрыс бағаламады, алға қадам жасап, содан кейін кері қайтуға тырысты. Доп ескерту жолағынан секіріп өтті, екі ұпай салынды, Нортрап үш базаға жетті, ал Лоличке жеңіске жеткені үшін қажетті ұпайлар енді жетті. Кейбірлер Флудты сынға алды, оның алғашқы қадамдары ішке емес, артқа қарай болғанда, ол допты ұстап алатын еді деп санайды. Джим Нортрап: «[Флод] сәл тайға басты, бірақ доп оның басынан 40 фут жоғары болды. Оны ұстап алуға мүмкіндік болмады». Дегенмен, оның командаласы Денни Маклейн 1975 жылы жазған кітабында «Флод қате жіберді» деп мәлімдеді. Орландо Сепеда өзінің 1998 жылғы автобиографиясында «Baby Bull» есімді кітабында, егер Флод допты дұрыс бағаласа, оны ұстап алатын еді деп айтты. 1968 жылғы 29 қазанда шыққан «The Sporting News» журналында Флод пен менеджер Ред Шоендист әдетте сенімді ойыншының мұндай допты ұстап алатынын күтер едіктерін білдірді. Флод алға қадам жасағандықтан, бағытын өзгертіп, жылдамдығын қайта қалпына келтіруі керек болды. Содан кейін ол ылғалды шөпте тайға басып, жылдамдығын қалпына келтіре алмады, ал сол кезде доп одан алыс кетіп қалды. Билл Фрихан содан кейін Нортрапты екі базамен алға жылжытты, ал тоғызыншы иннингте Дон Верт бір ұпай әкелетін соққы берді. «Кардиналс» тоғызыншы иннингте Майк Шаннонның хоум-ранымен бір ұпай алды, бірақ Лолич үшінші ойынын толық аяқтады. Серияның соңғы соққысы Билл Фрихан келесі ойыншы, Тим Маккарверден қапшықты ұстағанда тіркелді. Гибсон жеңілген команда үшін сегіз соққы берді, бұл оған Әлем сериясында бір питчердің 35 соққы беру рекордын сыйлады, бірақ Лолич Әлем сериясының ең құнды ойыншысы атанды. Бүгінгі күнге дейін екі бастапқы питчердің де толық ойын көрсеткен соңғы Әлем сериясы ойыны осы болды. «Кардиналс» командасының шортстапы Дал Максвилл 22 Әлем сериясы ойынында бірде-бір соққы бермеді, бұл рекорд.

In a fitting end to this Series (and the final game of Roger Maris' career) the two teams' hottest pitchers, Mickey Lolich and Bob Gibson, squared off in a classic duel, until an infamous hit over the head of Curt Flood. Like McLain in Game 6, Lolich was starting on only two days' rest. Lolich and Gibson matched zeroes for six innings, but in the top of the seventh, Gibson surrendered two out singles to Norm Cash and Willie Horton. Jim Northrup then hit a hard smash to deep center; Curt Flood, who won numerous Gold Glove awards in his career, misjudged it and briefly started in on the ball before turning around to go back. The ball one hopped the warning track, two runs scored, Northrup wound up with a triple, and Lolich had all the runs he needed. Flood has been criticized by some who believe he would have caught the ball had his first steps been back instead of in. Jim Northrup said, "[Flood] slipped a little, but the ball was 40 feet over his head. He never had a chance to catch it." However, his teammate Denny McLain claimed in his 1975 book that "Flood blew it." Orlando Cepeda, in his 1998 autobiography Baby Bull, asserts that Flood would have caught the ball, had he not misjudged it. In the October 29, 1968, issue of The Sporting News, both Flood and manager Red Schoendienst indicated they would have expected the normally sure handed outfielder to catch such a ball. By starting in, Flood had to both reverse direction and then regain his acceleration. He then slipped on the wet grass before recovering his speed, and by that time the ball was well beyond him. Bill Freehan then doubled in Northrup, and in the top of the ninth, Don Wert added an RBI single. The Cardinals got a run in the ninth on a Mike Shannon homer, but that was all as Lolich pitched his third complete game. The final out of the series was recorded when Bill Freehan caught a pop foul off the very next batter, Tim McCarver. Gibson struck out eight in the losing cause, giving him a record 35 strikeouts by one pitcher in a World Series, but Lolich was named World Series MVP. This is the last World Series game to date to feature complete games from both starting pitchers. Cardinals shortstop Dal Maxvill went hitless in 22 World Series at bats, a record.

Құрама қорап

1968 жылғы әлем сериясы (4–3): Детройт Тайгерлері (А. Л.) Сент-Луис Кардиналдарынан (Н. Л.) басым түсті.

Дәйексөздер

Ол оны ұстады! Оны соққымен жеңді! Бір ойында 17 соққы жасап, Әлем сериясының жаңа рекордын орнатты. Гарри Карей NBC телеарнасында Боб Гибсонның 17-ші соққысын хабарлады.

МакКарвер жоғары соқты. Міне, Фрихан! Детройт – жаңа әлем чемпионы! Гарри Карей NBC телеарнасында 7-ші ойынның соңғы соққысын жариялады.