Лузёрн округі: тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Пенсильвания штатындағы округ, АҚШ

Лузерн округі – Пенсильвания штатында орналасқан округ. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, округтың жалпы ауданы 906 шаршы миль (2,347 км²), оның ішінде 890 шаршы миль (2,305 км²) құрлық және 16 шаршы миль (41 км²) су құрайды. Бұл Солтүстік-Шығыс Пенсильванияның жалпы ауданы бойынша екінші ірі округі. 2020 жылғы халық санағы бойынша, округта 325 594 адам тұрады, бұл оны штаттың солтүстік-шығыс бөлігіндегі ең көп халқы бар округ етеді. Округ орталығы және ең халқы көп қаласы – Уилкс-Барре. Халық саны көп басқа да елді мекендерге Хейзелтон, Кингстон, Нантикок және Питтстон жатады. Лузерн округі Скрантон–Уилкс-Барре–Хейзелтон қалалық статистикалық аймағының құрамына кіреді, 2017 жылғы мәліметтер бойынша оның жалпы халқы 555 426 адамды құрайды. Округ штаттың Солтүстік-Шығыс Пенсильвания аймағының бір бөлігі болып табылады. 1786 жылдың 25 қыркүйегінде Лузерн округі Нортумберленд округінің бір бөлігінен құрылды. Ол 18 ғасырдағы француз әскери қызметкері және дипломаты Шевалье де ла Лузернның құрметіне аталған. Құрылған кезде Лузерн округі Солтүстік-Шығыс Пенсильванияның үлкен бөлігін алып жатқан. 1810 жылдан 1878 жылға дейін ол бірнеше кіші округтерге бөлінді. Брэдфорд, Лаккаванна, Сускеханна және Вайоминг округтері Лузерн округінің бөліктерінен құрылды. Округ 19 және 20 ғасырларда белсенді антрацит көмір өндіру аймағы ретінде маңызға ие болды, оның жұмыс күшінің көп бөлігі еуропалық иммигранттардан тұрды. 1930 жылы округтағы халық саны ең жоғары деңгейге жетіп, 445 109 адамды құрады. 21 ғасырдың басында көптеген зауыттар мен көмір шахталары жабылды. Құржау белдеуіндегі көптеген аймақтар сияқты, Лузерн округі де халық санының азаюына және қалалардың құлдырауына куә болды. Алайда, соңғы жылдары экономика орташа деңгейде өсті, қойма шаруашылығы өндірістің негізгі саласы ретінде ығыстырды.

Тарих

Лузерн округінің тарихи қоғамы Лузерн округінің және оның төңірегінің тарихи естеліктерінің сақтаушысы болып табылады. Ол аймақтағы өмірді бағыттап, қалыптастырған тарихты, дәстүрлерді, оқиғаларды, адамдарды және мәдениеттерді тіркеп, түсіндіреді.

18 ғасыр

Уайоминг аңғары бұрыннан-ақ жергілікті халықтар мекендеген аймақ болды. 1700 жылдары Вайоминг аңғарында бірнеше үнді тайпалары тұрды, оның ішінде ирокез тілінде сөйлейтін Сусквеханноктар және алгонкиан тілінде сөйлейтін Делавэрлер (Ленапе). 18 ғасырдың ортасында Коннектикут штатының, негізінен ағылшын тегінен шыққан қоныс аударушылары осы аңғарға келді. Олар аймақта тіркелген алғашқы еуропалықтар еді. Кейбіреулері үнді халықтарына миссионерлер ретінде келсе, енді біреулері Сускехана өзенінің жанындағы құнарлы жерді өңдеу үшін келді. Бірақ, француз және үнді соғысының (Ұлыбритания мен Франция арасындағы Жеті жылдық соғыстың Солтүстік Америка майданы) қатігездігі салдарынан бұл Коннектикут қоныс аударушылары аңғардан қуылды. Пенсильвания және Коннектикут британдық колониялары Вайоминг аңғарына өздерінің құқығы бар деп мәлімдеді. Англия королі Чарльз II 1662 жылы Коннектикут колониясына осы жерді берген, сондай-ақ 1681 жылы Пенсильванияның негізін қалаушы Уильям Пеннге де берген еді. 1769 жылы Коннектикуттан келген Янки қоныс аударушылары аңғарға қайта оралып, Уилкс-Барре қаласын құрды. Бірақ олар жалғыз болған жоқ. Пенсильваниялық қоныс аударушылар (пеннамиттер) де осы аймақта болды. Қарулы пеннамиттер тобы Коннектикут қоныс аударушыларын, пенамит-янки соғыстары деп танылған қақтығыста мазалады. Жер дауы жалғасып жатқанда, одан да ірі соғыс басталды. 1775 жылы Он үш колония Ұлыбританияның отаршылдық үкіметіне қарсы тәуелсіздік соғысын бастады. Пенсильвания және Коннектикут тұрғындары көбінесе Патриоттардың мүддесін қолдады, олар Америка революциясы мен тәуелсіздікті жақтады. 1778 жылдың 30 маусымында майор Джон Батлер басқаратын Лоялист әскерлері Вайоминг аңғарына бүлікші американдық қоныстарға шабуыл жасау үшін келді. 1 шілдеде аңғардың солтүстік жағындағы Винтермут бекінісі бір оқ атусыз берілді. Келесі күні таңертең кішкентай Форт Дженкинс те берілді. Екі бекініс те кейіннен толығымен өртендіп кетті. Патриоттар жасағы Forty Fort-та жиналды. 3 шілдеде шамамен 375 адамнан тұратын колонна, оның ішінде Континенталдық армиядан келген сарбаздардың бір бөлімі, подполковник Зебулон Батлер мен полковник Натан Денисонның басшылығымен форттан жолға шықты. Батлердің рейнджерлері, көбінесе Сенека тайпасынан құралған 500-ге жуық үнді одақтастарының көмегімен, жақындап келе жатқан американдықтарға шабуыл жасады. Нәтижесінде Вайоминг аңғарының шамамен 300 Патриоты Вайоминг қырғынында қаза тапты. Бүгінде Вайоминг қаласындағы ескерткіш соғыста қаза болғандардың зират орнын көрсетеді. Келесі күні полковник Денисон Forty Fort және басқа бірнеше бекеттерді тапсырды. Осы капитуляциядан кейін Вайоминг аңғарында кеңінен тонаушылық пен ғимараттарды өртеу орын алды, бірақ соғысқа қатыспаған адамдарға ешқандай зиян келтірілмеді.

Long an area occupied by indigenous peoples, by the 1700s the Wyoming Valley was inhabited by several Native American tribes including the Susquehannock, who spoke an Iroquoian language, and the Delaware (Lenape), who spoke an Algonquian language. In the mid 18th century, Connecticut settlers of primarily English ancestry ventured into the valley. These were the first recorded Europeans in the region. Some came as missionaries to the Native American peoples, while others came to farm the fertile land near the Susquehanna River. Ultimately, the violence of the French and Indian War (the North American front of the Seven Years' War between Great Britain and France) drove these Connecticut settlers away. The British colonies of Pennsylvania and Connecticut both claimed the Wyoming Valley as their own. King Charles II of England had granted the land to the Connecticut Colony in 1662, but also to William Penn, the founder of Pennsylvania, in 1681. In 1769, Yankee settlers from Connecticut returned to the valley and founded the town of Wilkes Barre. However, they were not alone. Pennsylvanian settlers (Pennamites) were also in the region. Armed bands of Pennamites harassed the Connecticut settlers in what is known as the Pennamite Yankee Wars. While the land dispute continued, a much larger conflict began. In 1775, the Thirteen Colonies began a war of independence against the colonial power of Great Britain. Residents of both Pennsylvania and Connecticut were largely loyal to the Patriot cause, which supported the American Revolution and independence. On June 30, 1778, Loyalist forces, under the command of Major John Butler, arrived in the Wyoming Valley to attack the rebel American settlements. On July 1, Fort Wintermoot at the north end of the valley surrendered without a shot being fired. The next morning the smaller Fort Jenkins surrendered. Both forts were later burned to the ground. The Patriot militia assembled at Forty Fort. On July 3, a column of roughly 375 men, including a company of soldiers from the Continental Army, marched from the fort under the command of Lieutenant Colonel Zebulon Butler and Colonel Nathan Denison. Butler's Rangers, with the assistance of about 500 Native American allies, mostly Seneca, ambushed the approaching Americans. In the end, nearly 300 Wyoming Valley Patriots were killed in what the Wyoming Massacre. Today, in the Borough of Wyoming, a monument marks the gravesite of the victims from the battle. The next day, Colonel Denison surrendered Forty Fort along with several other posts. Widespread looting and burning of buildings occurred throughout the Wyoming Valley subsequent to this capitulation, but non combatants were not harmed.

Революциялық соғыстан кейінгі

Американың Тәуелсіздік соғысы үш жылдан кейін (1783 жылы) Париж шартына қол қою арқылы аяқталды. Ұлыбритания, соңында, Америка Құрама Штаттарының тәуелсіздігін мойындады. Пенсильвания мен Коннектикут арасындағы жер дауы соғыс аяқталғаннан кейін де жалғасты. Коннектикут Вайоминг аңғарында өз округін (Вестморленд деген атпен) құрды. Бірақ Пенсильвания бұл жердің өздеріне тиесілі екенін мәлімдеді. Мәселені шешу үшін Конфедерация Конгресіне жүгінуге шешім қабылданды. 1782 жылдың 30 желтоқсанындағы Трентон жарлығымен Конфедерация үкіметі бұл аймақтың Пенсильванияға тиесілі екенін ресми түрде бекітті; Вайоминг аңғары Нортумберленд округінің құрамына енді. Пенсильвания Коннектикуттан келген қоныс терушілерді, сондай-ақ «янкилер» деп аталғандарды, Комонвеллдің азаматтары деп танымады. Оларға дауыс беруге рұқсат берілмеді және меншік құқықтарынан бас тартуға бұйрық берілді. 1784 жылдың мамыр айында Пенсильванияның қарулы күштері Коннектикут қоныс терушілерін аңғардан күшпен шығарып жіберді. Қараша айына қарай янкилер үлкен күшпен қайта оралды. Олар Уилкс-Барредегі Дикинсон бекінісін басып алып, қиратты. Осы жеңістің нәтижесінде Коннектикут пен Пенсильваниядан бөлек жаңа штат құру туралы ұсыныс жасалды. Жаңа штат Вестморленд деп аталуға тиіс болды. Жерді жоғалтпау үшін Пенсильвания штаты Коннектикут (янки) қоныс терушілерімен келісімге келді. Янки қоныс терушілеріне Пенсильванияның азаматтығы берілді және олардың меншік құқықтары Трентон жарлығына дейін болған күйінде қалпына келтірілді. Келісімнің бір бөлігі ретінде Пенсильвания Солтүстік-Шығыс Пенсильванияда жаңа округ құруға келісті. Янкилер шарттарға келісті. 1786 жылдың 25 қыркүйегінде Пенсильвания Бас Ассамблеясы Лузерн округін құру туралы қаулы қабылдады. Ол Нортумберленд округінің бір бөлігінен құрылды және 18-ші ғасырдың соңында американдық көтерілісшілер мен тәуелсіз АҚШ-тың жаңа үкіметіне француз сарбазы және дипломаты болған Шевалье де ла Лузернның құрметіне аталды. Уилкс-Барре жаңа аумақтың әкімшілік орталығы болып белгіленді. Бұл қаулы жаңа штат құру идеясына нүкте қойды. Құрылған кезде Лузерн округі Солтүстік-Шығыс Пенсильванияның үлкен бөлігін алып жатты. Брэдфорд, Лаккаванна, Сускеханна және Вайоминг округтері болашақта Лузерн округінің құрамына кірді. Жаңа округтің халқы көшіп келушілердің арқасында жылдам өсті. 1790 жылы Вайоминг аңғарында 2000-нан аз адам тұрды. 1800 жылға қарай тұрғындардың саны шамамен 13000-ға жетті.

The American Revolutionary War ended three years later (in 1783) with the signing of the Treaty of Paris. Great Britain finally recognized the sovereignty of the United States of America. The land dispute between Pennsylvania and Connecticut continued after the war. Connecticut established its own county (by the name of Westmoreland) in the Wyoming Valley. However, Pennsylvania insisted that they owned the land. The Congress of the Confederation was asked to resolve the matter. With the Trenton Decree, on December 30, 1782, the confederation government officially decided that the region belonged to Pennsylvania; the Wyoming Valley became part of Northumberland County. Pennsylvania ruled that the Connecticut settlerd, also known as the Yankees, were not citizens of the Commonwealth. They could not vote and were ordered to give up their property claims. In May 1784, armed men from Pennsylvania force marched the Connecticut settlers away from the valley. By November, the Yankees returned with a greater force. They captured and destroyed Fort Dickinson in Wilkes Barre. With that victory, a new state (which was separate from both Connecticut and Pennsylvania) was proposed. The new state was to be named Westmoreland. To ensure that they didn't lose the land, the Commonwealth of Pennsylvania worked out a compromise with the Connecticut (Yankee) settlers. The Yankee settlers would be allowed to become citizens of Pennsylvania and their property claims would be restored (as existing prior to the Decree of Trenton). As part of the compromise, Pennsylvania would establish a new county in Northeastern Pennsylvania. The Yankees agreed to the terms. On September 25, 1786, the Pennsylvania General Assembly passed a resolution that created Luzerne County. It was formed from a section of Northumberland County and named after Chevalier de la Luzerne, a French soldier and diplomat to the American rebels and new government of the independent USA during the late 18th century. Wilkes Barre was designated as the seat of government for the new territory. This resolution ended the idea of creating a new state. When it was founded, Luzerne County occupied a large portion of Northeastern Pennsylvania. The future counties of Bradford, Lackawanna, Susquehanna, and Wyoming were all part of the original Luzerne County. The population of the new county grew rapidly with new migrants. In 1790, fewer than 2,000 people resided within the Wyoming Valley. By 1800, the number of residents increased to nearly 13,000.

19 ғасыр

Аудан 19-шы ғасырда антрацит көмір өндіру аймағы ретінде маңызға ие болды. 1791 жылы неміс иммигранты Филипп Гиндер Саммит-Хилл маңында антрацит (немесе "қатты көмір") тапты. Осының нәтижесінде "Лейхей көмір кеніші" компаниясы құрылды. Компанияның бастауы қиын болды, себебі антрацит көмірді тұтандыру қиын болды және оны қалалық нарықтарға тасымалдау мүмкін болмады. 1807 жылы Абижа және Джон Смит ағайындылары антрацитті Сускеханна өзенімен кеме арқылы тасымалдауды табысты жүзеге асырды. 1808 жылы Уилкс-Барре судьясы Джесси Фелл темір торды пайдалану арқылы антрацитты тұтандырудың жолын тапты; бұл көмірдің оңай жануына мүмкіндік берді. Бұл жаңалық антрацитті отын ретінде танымал етті. Соның салдарынан Солтүстік-Шығыс Пенсильванияда көмір өнеркәсібі кеңейді. 1800 жылдар бойы көмір өндіру мен тасымалдау үшін каналдар мен теміржолдар салынды. Отыз жыл өткен соң, 1842 жылдың 4 сәуірінде Вайоминг округі, қазіргі Тунканнок және оның төңірегіндегі аймақ, Лузерн округінің бір бөлігінен бөлініп шықты. Лузерн округінде көмір өндіру өркендегеніне байланысты халық саны арта бастады. 5000-ға жуық тұрғыны бар Карбондейл 1851 жылдың 15 наурызында қала мәртебесін алды. 35000-ға жуық халқы бар Скрантон 1866 жылдың 23 сәуірінде қала болып құрылды. Ал 10 мыңнан астам халқы бар Уилкс-Барре 1871 жылы қала мәртебесін алды. 1875 жылға қарай Лузерн округінен алынған антрацит көмірі Пенсильвания штатында өндірілген антрациттің жартысын құрады. Лузерн округі Скрантон және Карбондейл сияқты маңызды аймақтарды жоғалтса да, оның аудандары мен қалалары дамуын жалғастырды. Хазлтон (1891 жылы) және Питтстон (1894 жылы) халық санының өсуіне байланысты қалалар болып құрылды. Көмір өнеркәсібінің өркендеуіне байланысты мыңдаған еуропалық иммигранттар Лузерн округіне ағылып келді. Халық санының артуы Нью-Йорк және Филадельфиядағы фабрика иелерінің назарын аударды. Лузерн округінде жұмыс күшінің үнемі артуын пайдалану үшін ондаған фабрикалар ашылды. Халық санының өсуі және аймақтағы өнеркәсіптің дамуы 19-шы ғасырдың екінші жартысында трагедиялардың көбеюіне әкелді. 1890 жылдың 19 тамызында Уилкс-Барреде F3 торнадосы болғанда 16 адам қаза тапты. Бұл округ тарихындағы ең қорқынышты торнадо болды. Аймақтағы алғашқы маңызды кен апаты 1869 жылдың 6 қыркүйегінде Плимут қалашығындағы Авондейл кенішінде болған өрт кезінде 110 адам қаза тапты. Тағы бір ауыр кен апаты 1896 жылдың 28 маусымында Питтстон қаласындағы Ньютон көмір компаниясының Твин Шафт кеніші құлап, 58 шахтер қаза тапқанда болды. 19-шы ғасырдың соңына қарай аймақта еңбек даулары мен кәсіподақ қызметі күшейді. Шахташылар нашар жұмыс жағдайларына және әділетсіз жалақыға наразылық білдірді. Бұл округ бойынша жағдайды шиеленістірді. Ең танымал және қасіретті қақтығыстардың бірі 1897 жылдың 10 қыркүйегінде (Хейзлтон маңында) болды. Лузерн округінің шерифі Джеймс Мартин жасақ құрып, қарусыз ереуілдегі шахтерлерге атыс жасады, бұл оқиға қазір Латтимер қырғыны деп белгілі. Шамамен он тоғыз адам қаза тауып, ондаған адам жарақат алды. Лузерн округі азаматтық тәртіпсіздік кезінде заңды түрде жасақ құрып, тәртіпті қалпына келтірген соңғы округ ретінде танымал.

The county gained prominence in the 19th century as an active anthracite coal mining region. In 1791, German immigrant Philip Ginder stumbled across anthracite (or "hard coal") near Summit Hill. This resulted in the creation of the Lehigh Coal Mine Company. The company had a slow start because of the difficulty in igniting anthracite coal and the inability to transfer it to urban markets. In 1807, Brothers Abijah and John Smith were the first to successfully transport anthracite down the Susquehanna River on an ark. In 1808, Judge Jesse Fell of Wilkes Barre discovered a solution to ignite anthracite with the usage of an iron grate; it allowed for the coal to light and burn easier. This invention increased the popularity of anthracite as a fuel source. This led to the expansion of the coal industry in Northeastern Pennsylvania. Throughout the 1800s, canals and railroads were constructed to aid in the mining and transportation of coal. Thirty years later, on April 4, 1842, Wyoming County, the region in and around present day Tunkhannock, was also formed from a section of Luzerne County. The County of Luzerne witnessed a population boom as a result of the growing coal mining industry. Carbondale, with a population of nearly 5,000 residents, was incorporated as a city on March 15, 1851. Scranton, with a population of nearly 35,000, was incorporated as a city on April 23, 1866. And Wilkes Barre, with a population of just over 10,000, was incorporated as a city in 1871. By 1875, anthracite coal from Luzerne County alone represented half the anthracite produced in the Commonwealth of Pennsylvania. Even through Luzerne County lost a vital region (the coal mining cities of Scranton and Carbondale), its boroughs and townships continued to grow. Hazleton (in 1891) and Pittston (in 1894) were both incorporated as cities due to their expanding populations. Thousands of European immigrants poured into Luzerne County due to the booming coal industry. The growing population quickly attracted the attention of factory owners in New York City and Philadelphia. Dozens of factories throughout Luzerne County were established to take advantage of the ever increasing pool of available labor. With an increasing population and the build up of industry in the region, tragedies became more frequent in the second half of the 19th century. Sixteen people were killed – largely in factories – when a devastating F3 tornado struck Wilkes Barre on August 19, 1890. It was the deadliest tornado in the county's history. The region's first significant mining disaster occurred on September 6, 1869, when a massive fire at the Avondale Colliery in Plymouth Township killed 110 people. Another consequential mining accident occurred on June 28, 1896, when the Newton Coal Company's Twin Shaft Mine in Pittston City caved in and killed 58 miners. Towards the end of the 19th century, labor unrest and union activity intensified in the region. Miners protested poor working conditions and unfair pay. This revved up tensions throughout the county. One of the most notable and deadly confrontations occurred on September 10, 1897 (near Hazleton). Luzerne County Sheriff James Martin formed a posse and fired on a group of unarmed striking miners in what is now known as the Lattimer massacre. Roughly nineteen people were killed and dozens more were wounded. Luzerne is infamous for being the last county whose sheriff legally formed a posse to restore order in a time of civil unrest.

20 ғасыр

20-шы ғасырдың басында Лузерн округі экономикалық өркендеудің ортасында болды. Өнеркәсіп, оның ішінде өндіріс және көмір өндіру, мыңдаған иммигранттарды (көбінесе Еуропадан) аймаққа тартты. Дегенмен, өнеркәсіптік өркендеудің бірнеше кемшіліктері болды. Еңбек даулары, кен орындарындағы апаттар және бала еңбегі – округ алдындағы проблемалардың тек бір бөлігі ғана. Еңбек даулары 1800-жылдардың соңы мен 1900-жылдардың басында кеншілердің ереуілдеріне әкелді. 1902 жылғы Ұлы ереуіл АҚШ-тың ірі қалаларына қысқы отын жеткізілімін тоқтату қаупі тудырғанда ұлттық назар аударды. Сол кезде тұрғын үйлер әдетте антрацитпен (немесе «қатты көмірмен») жылытылатын. Американың Біріккен кеншілер одағы жалақыны көтеру, жұмыс күнін қысқарту және олардың кәсіподағын мойындау үшін наразылық білдірді. Президент Теодор Рузвельт араласып, ереуілді тоқтату үшін фактілерді анықтау комиссиясын құрды. Кеншілердің жалақысы 10 пайызға көтеріліп, жұмыс күні 10 сағаттан 9 сағатқа дейін қысқартылды. Бұл АҚШ федералды үкіметінің бейтарап төреші ретінде араласқан алғашқы еңбек дауы болды. Жұмыс жағдайлары жақсарғанына қарамастан, өндірістік апаттар жиі орын алды. 1915 жылдың 6 желтоқсанында Лорел Ран және Джорджтаун қалаларының жанындағы Ред Эш көмір кенішінде жер астындағы өрт шықты. Өрттен кейін жақын жерде тұратын жүздеген адамдар басқа жерге көшірілді. Өрт 21-ші ғасырға дейін өршіді. 1919 жылдың 5 маусымында жақын маңдағы кенде тағы бір ірі апат болды. Вилкс-Барредегі Балтимор кенішінде болған жарылыстан 92 кенші қаза тапты. Өнеркәсіптік қиындықтарға қарамастан, аймақ экономикалық өсуді жалғастырды. 1906 жылы Уилкс-Барреде жаңа округтік сот ғимаратының құрылысы басталды. Жиырма жылдан кейін (1926 жылы) 22 000-нан астам халқы бар Нантикок қала болып құрылды. Бұл округте құрылған соңғы қала болды. 1930 жылы округтің халқы 445 109 адамға жетті. Халықтың өсуіне өнеркәсіптің ықпалы анық болды. 1930 жылдардан 1980 жылдарға дейін Питтстон қаласы киім өндірісінің ұлттық орталығына айналды. Мыңдаған жұмысшылар, көбінесе әйелдер, Ұлы Питтстон аймағындағы көптеген фабрикаларда еңбек етті. Олардың көпшілігі Халықаралық әйелдер киім-кешек жұмысшылары одағының (ILGWU) мүшелері болды. Олар жалақыны көтеру, жұмыс орнындағы денсаулық пен қауіпсіздікті жақсарту және жұмысшылардың құқықтарын қорғауды талап етті. ILGWU Пенсильвания штатындағы қоғамдық және саяси өмірде белсенді болды. 1800 және 1900 жылдары АҚШ-та теміржол апаттары жиі орын алды. 1934 жылы Хьюзтаун тұрғыны Гарри Томпкинстің оң қолы Эри теміржолының пойзымен жарақаттанды. Бұл АҚШ Жоғарғы Сотының Эри теміржолы компаниясы Томпкинске қарсы ісіне әкелді, ол қазіргі заманғы американдық азаматтық процессуалдық құқығының негізін қалады. АҚШ әуе тасымалының дәуіріне енген кезде Скрантон мен Уилкс-Барр, Солтүстік-Шығыс Пенсильванияның екі ірі қаласы, ірі әуежайдың қажеттілігін мойындады. Ұлы депрессия мен жергілікті көмір өндіру өнеркәсібінің қиындықтарына қарамастан, федералды үкіметтің Қоғамдық жұмыстар басқармасы арқылы Лузерн және Лаккаванна округтеріне өңірлік әуежайды жоспарлау және салуға мүмкіндік туды. Заманауи әуежай аймақтың экономикалық өмір сүруі үшін қажет екені анық болды. Питтстон қалашығындағы және оның айналасындағы жерлерді 1939 жылы екі округтің де округтік комиссарлары алғаш рет зерттеді. 1941 жылы Хайдельберг көмір компаниясының президенті Джон Б. Макдейд және конгрессмен Джозеф М. Макдейдтің әкесі әуежайдың бір бөлігі орналасқан 122 акр жерді сыйға берді. Бұл жердің көп бөлігі бұрын түрлі көмір компанияларына тиесілі болған. 1945 жылы екі округ әуежайды бірлесіп қаржыландыру және басқару туралы заңды келісімге келді. 1945 және 1947 жылдар аралығында Питтстон қалашығында және оның айналасында Уилкс Барр / Скрантон халықаралық әуежайының құрылысы жүргізілді. Бүгінде бұл әуежай «Солтүстік-Шығыс Пенсильвания және Поконо тауларына апаратын қақпа» деп аталады. Бұл Пенсильваниядағы ең көп келушілерді қабылдайтын бесінші әуежай. 20-шы ғасырдың ортасына қарай антрацит өндірісі тұрақты түрде төмендеді. Тұтынушылар көмірден басқа энергия түрлеріне (мысалы, мұнай, табиғи газ және электр энергиясына) біртіндеп көшті. Нокс кен орнындағы апат – өнеркәсіпке соққы болды. 1959 жылдың 22 қаңтарында Сюсквехана өзені Порт Гриффиттегі (Дженкинс қалашығы) өзеннің еңісті шахтасынан өтіп, он екі адамның өмірін қиды. Келесі айларда аймақтың екі ірі көмір компаниясы антрацит бизнесінен толығымен шығатынын жариялады. Мыңдаған жұмыс орындары жойылды және Лузерн округіндегі кен өндіру өнеркәсібі еңбек етпей қалды. Вайоминг аңғарында Сюсквехана өзенінен тарихи су тасқыны болған. 1972 жылдың маусымында «Агнес» даулы қызылшасы Пенсильванияны қоса, Шығыс жағалауының көп бөлігін қиратты. Сюсквехана өзенінің деңгейі 40,9 футқа көтеріліп, Вайоминг аңғарындағы бірнеше қалалардың бөгеттерін бұзды. Уилкс-Барреде жүздеген адамдар үйлерінде қамалып қалды; Қоғамдық алаңның ішіне шамамен тоғыз фут су кірді. Форти-Форт тарихи зиратында 2000 табыт шайылып кетті, дене мүшелері верандаларда, шатырларда және жертөлелерде қалды. Лузерн округінде ғана 25 000 үй мен кәсіпорын зардап шекті немесе қирады. Округ бойынша шығын 1 миллиард долларды құрады. Кен өнеркәсібінің құлдырауы және «Агнес» су тасқыны Лузерн округінің экономикасына ауыр соққы берді. Жағдайды одан да нашарлатқандай, округ бойынша фабрикалар жабылып жатты. Олар басқа жердегі төмен еңбек құнымен бәсекелесе алмады. 20-шы ғасырдың соңына қарай Лузерн округі экономикалық дағдарыстың ортасында болды. «Агнес» су тасқынынан кейін (1980 жылдардан 2000 жылға дейін) Лузерн округінде екі ерекше трагедия орын алды. Біріншісі 1982 жылдың 25 қыркүйегінде болды, сол күні Джордж Бэнкс Уилкс-Барре және Дженкинс қалаларында атыс жасап, он үш адамды өлтірді. Екінші оқиға 2000 жылдың 21 мамырында болды, ол кезде Bear Creek Township-та (Bear Creek Boulevard – PA Route 115 – және Пенсильвания айналма жолының Солтүстік-Шығыс бөлігінің қиылысында) ұшақ апаты болды, нәтижесінде ұшқыш және барлық 19 жолаушысы қаза тапты.

At the beginning of the 20th century, Luzerne County was in the midst of an economic boom. Industry, which included manufacturing and coal mining, drew thousands of immigrants (mostly from Europe) to the region. However, there were several drawbacks to the industrial boom. Labor unrest, mining accidents, and child labor were just a few problems facing the county. Labor disputes led to miners striking in the late 1800s and early 1900s. The Great Strike of 1902 gained national attention when it threatened to shut down the winter fuel supply for major U. S. cities. At that time, residences were typically heated with anthracite (or "hard coal"). The United Mine Workers of America protested for higher wages, shorter workdays, and the recognition of their union. President Theodore Roosevelt became involved and set up a fact finding commission that suspended the strike. The strike never resumed, as the miners received a ten percent wage increase and reduced workdays (from ten to nine hours). It was the first labor dispute in which the U. S. federal government intervened as a neutral arbitrator. Despite the better working conditions, industrial accidents were still commonplace. On December 6, 1915, an underground mine fire started in the Red Ash Coal Mine near the communities of Laurel Run and Georgetown. Hundreds of residents living near the mine fire were later relocated. The fire continued to burn well into the 21st century. On June 5, 1919, another major mining accident occurred nearby. An explosion killed 92 miners at the Baltimore Colliery in Wilkes Barre. Regardless of the industrial setbacks, the region continued to grow economically. In 1906, construction began on a new county courthouse in Wilkes Barre. Twenty years later (in 1926), Nanticoke, with a population of just over 22,000, was incorporated as a city. It was the last city established in the county. By 1930, the county's population peaked at 445,109. It was obvious that industry was the driving force behind the expanding population. From the 1930s to the 1980s, Pittston City emerged as a national center for clothing manufacturing. Thousands of workers, mainly women, labored in many factories throughout the Greater Pittston area. Most were members of the International Ladies' Garment Workers' Union (ILGWU). It advocated for higher wages, improvements in workplace health and safety, and employee rights. The ILGWU was active in civic and political life throughout Pennsylvania. Railroad accidents were common throughout the United States in the 1800s and 1900s. In 1934, the right arm of Hughestown resident Harry Tompkins was crushed by an Erie Railroad train. This resulted in the U. S. Supreme Court case Erie Railroad Co. v. Tompkins, which laid the foundation for a large part of modern American civil procedure. As the United States entered the age of mass air transportation, Scranton and Wilkes Barre, the two largest cities in Northeast Pennsylvania, recognized the need for a large scale airport. Despite the Great Depression and hard times affecting the local coal mining industry, a windfall multimillion dollar opportunity to plan and build a regional airport was presented to the counties of Luzerne and Lackawanna through the federal government's Public Works Administration. It became apparent that a modern airport would be needed for the economic survival of the region. The site in and around Pittston Township was first surveyed in 1939 by the county commissioners of both counties. In 1941, John B. McDade, president of the Heidelberg Coal Company and father of Congressman Joseph M. McDade, donated 122 acres on which part of the airport now sits. Most of the land was previously owned by various coal companies. By 1945, the two counties entered into a legal agreement to co sponsor and operate the airport. Between 1945 and 1947, construction of the Wilkes Barre/Scranton International Airport took place in and around Pittston Township. Today, the airport is known as the "Gateway to Northeastern Pennsylvania and the Pocono Mountains." It is the fifth busiest airport in Pennsylvania. By the mid 20th century, anthracite production was declining at a steady rate. Consumers were gradually switching from coal to other forms of energy (e. g., oil, natural gas, and electricity). The Knox Mine Disaster was the final blow to the industry. On January 22, 1959, the Susquehanna River broke through the River Slope Mine in Port Griffith, Jenkins Township; it claimed the lives of twelve people. In the following months, two of the area's largest coal companies announced a full withdrawal from the anthracite business. Thousands of jobs were lost and the mining industry never recovered in Luzerne County. The Wyoming Valley witnessed historical flooding from the Susquehanna River in the past. In June 1972, Hurricane Agnes devastated much of the Eastern Seaboard (including Pennsylvania). The Susquehanna River rose to 40.9 feet and breached the levees of several communities in the Wyoming Valley. In Wilkes Barre, hundreds were trapped in their homes; nearly nine feet of water inundated Public Square. At the historic cemetery in Forty Fort, 2,000 caskets were washed away, leaving body parts on porches, roofs, and in basements. In Luzerne County alone, 25,000 homes and businesses were either damaged or destroyed. Losses in the county totaled $1 billion. Luzerne County's economy was hit hard with the collapse of the mining industry and the devastating Agnes flood. To make matters worse, factories throughout the county were shutting down. They could not compete with lower labor costs elsewhere. By the end of the 20th century, Luzerne County was in the midst of a recession. Following the Agnes flood (from the 1980s to 2000), two notable tragedies occurred in Luzerne County. The first took place on September 25, 1982, when George Banks killed thirteen people in a shooting rampage in Wilkes Barre and Jenkins Township. The second incident took place on May 21, 2000, when a plane crash in Bear Creek Township (near the intersection of Bear Creek Boulevard – PA Route 115 – and the Northeast Extension of the Pennsylvania Turnpike) killed the pilot as well as all nineteen passengers.

21 ғасыр

Көптеген зауыттар мен көмір шахталары 21-ші ғасырдың басында бұрыннан жабылып үлгерген еді. Құрып бара жатқан өңірлердің көпшілігі сияқты, Лузерн округі де 20-шы ғасырдың ортасынан бастап ондаған жылдар бойы халық санының азаюына және қалалардың тозуына куә болды. Лузерн округінің халқы 1930 жыл шамасында ең жоғары деңгейге жеткен. Дегенмен, соңғы жылдары халық саны азаюына қарамастан, экономика орташа деңгейде өсті; қойма шаруашылығы өндірістің негізгі саласы ретінде ығыстырды. 2000-шы жылдардың соңында округке мемлекеттік сыбайлас жемқорлық, жемқорлық, жақын туыстарды жұмысқа орналастыру және ысырапшылдыққа байланысты бірнеше даулар әсер етті. 2008 жылы Уилкс-Барредегі Лузерн округінің жалпы сотта сот парасының салдарынан туған "ақшаға бала сату" деп аталатын резонанстық оқиға болды. Президент судья Марк Цьяварелла және аға судья Майкл Конахан екі жеке, коммерциялық жастар орталығын салған Роберт Мерликтен ақша алғаны үшін айыпталды, бұл орталықтар кәмелетке толмағандарды ұстауға арналған еді. Олар осы мекемелермен келісімшарт жасасып, сотқа келген кәмелетке толмағандарға қатаң жаза тағайындап, орталықтардағы тұрғындардың санын арттырды. Келесі жылдары округтік лауазымды бірнеше тұлғалар қылмыстық айыптауға ұшырады (мысалы, сот хатшысы, бас хатшының орынбасары, адам ресурстарын басқарушысы). 2009 жылы округ комиссары Грег Скрепенак отставкаға кетті; ол үкіметтік қаржыландыру алған құрылысшыдан ақша алғаны үшін түрмеге кесілді. 2009 жылдың мамыр айында сайлаушылар үкіметтік комиссия құруға келісім берді. Комиссия Лузерн округі үшін өзін-өзі басқару туралы жарғыны әзірледі және жазды. 2010 жылдың 2 қарашасында Лузерн округінің сайлаушылары өзін-өзі басқару мәселесі бойынша референдум өткізді. Барлығы 51 413 (55,25%) адам өзін-өзі басқаруды қолдады, ал 41 639 (44,75%) адам қарсы дауыс берді. Өзін-өзі басқару жарғысы үш округ комиссарының лауазымын жояды; олардың орнына он бір мүшелі округтік кеңес (олар округ басшысын тағайындайды және онымен бірге жұмыс істейді) құрылады. Комиссияның төрағасы Джеймс Хаггерти бұл референдумды "Лузерн округі тарихында жаңа тараудың басталуы" деп атады. Жаңа үкіметке алғашқы сайлау 2011 жылы өткізілуі жоспарланған, ол Лузерн округі үшін оқиғаларға толы жыл болды. Сол жылдың наурыз айынан маусым айына дейін Дюрьеа қаласы Жоғарғы Соттың маңызды ісіне байланысты ұлттық назар аударды. Дюрьеа қаласы Гварниериге қарсы істе, сот "мемлекеттік жұмыс берушінің қызметкерге қарсы кек алу әрекеттері, егер қызметкердің шағымы қоғамдық маңызы бар мәселеге қатысты болмаса, жауапкершілікке әкелмейді" деп мәлімдеді. Екінші маңызды оқиға 2011 жылдың қыркүйегінде болды, Лузерн округі Ли тропикалық дауылдан келген тарихи су тасқынына тап болды. Сюскэханна өзенінің деңгейі Уилкс-Барреде 13 метрге жетті. 1972 жылы Агнес дауылынан болған су тасқыны кезінде өзеннің деңгейі 12 метрден асып кеткен. Алайда, 1972 жылдан айырмашылығы, Уилкс-Барредегі және басқа да бірнеше қалалардағы бөгет жүйесі тұрды. Бөгеттері жоқ муниципалитеттерде су тасқыны ауыр болды. Лузерн округі кеңесіне алғашқы жалпы сайлау 8 қарашада өтті, бұл 2011 жылдың үшінші және соңғы маңызды оқиғасы болды. Нәтижесінде алты демократ, төрт республикашыл және бір тәуелсіз саясаткер сайланды. Өзін-өзі басқару туралы жарғы 2012 жылдың 2 қаңтарында күшіне енді. Лузерн округі комиссарлары кеңесі таратылды және оның орнына жаңа үкімет формасы (кеңес-басқарушы үкіметі) енгізілді. Соңғы үш комиссар төрағасы - Марьянна Петрилла, Стивен А. Урбан және Томас Куни. Сол күні алғашқы он бір кеңес мүшесі ант берді. Жарғыға сәйкес, кеңес төрағасы "салтанатты мақсаттар үшін округтік үкімет басшысы ретінде танылады". Бірінші кеңес төрағасы Джим Бобек болды. Бірінші кеңес отырысында Том Прибула уақытша округ басшысы болып тағайындалды. Бірнеше аптадан кейін кеңес алғашқы тұрақты басқарушыны (Роберт Лоутон) ресми түрде тағайындады. 2019 жылғы округтік кеңес сайлауында республикашылар 1989 жылдан бері алғаш рет округтің басқарушы кеңесінде көпшілікті алды.

Many factories and coal mines were long since closed by the turn of the 21st century. Like most regions in the Rust Belt, Luzerne County witnessed population loss and urban decay over many decades beginning in the mid 20th century. Luzerne County in particular had reached the apex of its population around 1930. However, despite continuing population loss in recent years, the economy has grown moderately; warehousing has replaced manufacturing as the main industry. In the late 2000s, several scandals related to public corruption, cronyism, patronage hiring, and wasteful spending affected the county. The "kids for cash" scandal unfolded in 2008 over judicial kickbacks at the Luzerne County Court of Common Pleas in Wilkes Barre. Two judges, President Judge Mark Ciavarella and Senior Judge Michael Conahan, were convicted of accepting money from Robert Mericle, builder of two private, for profit youth centers for the detention of juveniles, in return for contracting with the facilities and imposing harsh adjudications on juveniles brought before their courts to increase the number of residents in the centers. In the following years, additional county officials faced criminal charges (e. g., a clerk of courts, a deputy chief clerk, a director of human resources). County Commissioner Greg Skrepenak resigned in 2009; he was ultimately sentenced to prison for accepting money from a developer who received government backed financing. In May 2009, voters approved the creation of a government study commission. The commission proposed and wrote a home rule charter for Luzerne County. On November 2, 2010, the voters of Luzerne County held a referendum on the question of home rule. A total of 51,413 (55.25%) voted in favor of home rule, while another 41,639 (44.75%) voted against the move. The home rule charter would eliminate the positions of the three county commissioners; they would be replaced by an eleven member county council (who will appoint and work alongside a county manager). This referendum "starts a new chapter in Luzerne County history," remarked James Haggerty, the chairman of the commission that wrote and proposed the charter. The first election for the new government was scheduled for 2011 – which ended up becoming an eventful year for Luzerne County. From March to June of that year, the Borough of Duryea received national attention for its role in the landmark Supreme Court case Borough of Duryea v. Guarnieri, in which the court stated that "a government employer's allegedly retaliatory actions against an employee do not give rise to liability under the Petition Clause unless the employee's petition relates to a matter of public concern." The second major event occurred in September 2011, when Luzerne County witnessed historical flooding from Tropical Storm Lee. The Susquehanna River reached a record high of 42.6 feet (13 m) in Wilkes Barre. The river topped the 40.9 feet (12 m) level in flooding caused by Hurricane Agnes in 1972. However, unlike 1972, the levee system in Wilkes Barre and several other communities held. Those municipalities without a levee system witnessed severe flooding. The first general election for Luzerne County Council was held on November 8, making it the third and final consequential event of 2011. In the end, six Democrats, four Republicans, and one independent politician were elected. The home rule charter took effect on January 2, 2012. The Luzerne County Board of Commissioners was abolished and replaced with the new form of government (council–manager government). The last three commissioners were Chairwoman Maryanne Petrilla, Stephen A. Urban, and Thomas Cooney. The first eleven council members were sworn in that same day. According to the charter, the council chair is "recognized as head of the county government for ceremonial purposes." The first council chair was Jim Bobeck. During the first council meeting, Tom Pribula was appointed interim county manager. Several weeks later, the council officially appointed the first permanent manager (Robert Lawton). During the 2019 county council election, Republicans secured a majority on the county's governing board for the first time since 1989.

География

АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы 906 шаршы миль (2,347 км2) құрайды, оның ішінде 890 шаршы миль (2,305 км2) құрлық, ал 16 шаршы миль (41 км2) немесе 1,8% - су. Округтың ең биік нүктесі – Фэрмоунт қалашығындағы Черри Ридж. Бұл тау қырқасы теңіз деңгейінен 750 метр биіктікте орналасқан. Ең төменгі нүктесі шамамен 156 метрді құрайды және Шикшинни маңында орналасқан. Лузерн округі 76 тәуелсіз басқаратын муниципалитеттен тұрады (оның ішінде 4 қала, 36 округ және 36 қалашық бар). Уилкс-Барре – ең ірі қала; оның жалпы ауданы 19 км2. Питтстон, жалпы ауданы 4 км2, ең кішкентай қала. Харвиз-Лейк – ең үлкен аудан; оның жалпы ауданы 16 км2. Джеддо, жалпы ауданы 1 км2 болатын, ең кішкентай округ. Bear Creek ең үлкен қалашық; оның жалпы ауданы 67,8 шаршы миль (176 км2). Уилкс-Барр қалашығы, жалпы ауданы 2,9 шаршы миль (8 км2), ең кіші. Вайоминг аңғары, сондай-ақ Пенсильванияның антрацит аңғары деп те аталады, Лузерн округі арқылы өтеді. Ол солтүстік-шығыс шекарасынан (Лаккаванна округімен) батыс шекарасына дейін (Колумбия округімен) созылады. Аңғар Сусквеханна алабында жатыр және кейбір жерлерде көтеріледі. Аңғардың шығыс жағында орналасқан Bear Creek шамамен 2000 фут (610 м) биіктікте, ал Сусквеханна алабындағы Шикшинни шамамен 156 метр (512 фут) биіктікте орналасқан. Округты шығыстан батысқа қарай таулар тізбегі кесіп өтеді (мысалы, Бак тауы, Нескопек тауы, Пенобскот бұрышы және Ред-Рок тауы). Олардың барлығы Аппалач тауларының бір бөлігі. Сусквеханна өзені – округтегі ең үлкен өзен. Өзен ішінде бірнеше арал орналасқан; мысалы, Скоуэлл аралы (Питтстон маңында), Моноканок аралы (Уайоминг маңында) және Ричард аралы (Уилкс-Барр маңында). Сусквеханна округтің көп бөлігін (Боуман сағасы, Хантингтон сағасы, Лаккаванна өзені, Нескопек сағасы, Соломон сағасы және тағы да басқа көптеген салалар) құйып тастайды. Лузерн округінің оңтүстік-шығыс шекарасының бір бөлігін құрайтын Лехай өзені ең шығыс аймақты құйып тастайды. Округ бойынша ондаған көлдер мен тоғандар шашырап жатыр (мысалы, Харвейс көлі, Жан көлі, Луиза көлі және Лонг тоғаны). Лузерн округі бірнеше қалалық аймақтардан тұрады. Біріншісі – бұрынғы антрацит көмір өндіруші қауымдастықтарының біріккен желісі (Питтстон, Уилкс-Барре және Нантикок қалаларын қоса алғанда). Ол округтің солтүстік-шығыс және орталық бөлігінде (Вайоминг аңғарында) орналасқан. Екіншісі – Хазлтон, ол округтің оңтүстік бөлігінде орналасқан. Басқа қалалық аймақтарға Бак-Маунтин (солтүстік Лузерн округінде) және Маунтин-Топ (Уилкс-Барре мен Хазлтон арасында) кіреді. Қалалық орталықтардың шетінде қалың орман мен шағын шаруашылықтар орналасқан.

According to the U. S. Census Bureau, the county has a total area of 906 square miles (2,347 km2), of which 890 square miles (2,305 km2) is land and 16 square miles (41 km2), or 1.8%, is water. The highest point in the county is Cherry Ridge in Fairmount Township. The ridge is 2460 feet (750 m) above sea level. The lowest point, of about 512 feet (156 m), can be found near Shickshinny. Luzerne County consists of 76 independently governing municipalities (which includes 4 cities, 36 boroughs, and 36 townships). Wilkes Barre is the largest city; it has a total area of 7.2 square miles (19 km2). Pittston, with a total area of 1.7 square miles (4 km2), is the smallest city. Harveys Lake is the largest borough; it has a total area of 6.2 square miles (16 km2). Jeddo, with a total area of 0.3 square miles (1 km2), is the smallest borough. Bear Creek is the largest township; it has a total area of 67.8 square miles (176 km2). Wilkes Barre Township, with a total area of 2.9 square miles (8 km2), is the smallest. The Wyoming Valley, also referred to as the Anthracite Valley Section of Pennsylvania, runs directly through Luzerne County. It extends from the northeastern border (with Lackawanna County) to the western border (with Columbia County). The valley is flat (at the Susquehanna Basin) and rises from in some places. Bear Creek, on the eastern side of the valley, has a mean elevation of about 2000 feet (610 m), while Shickshinny, on the Susquehanna Basin, is about 512 feet (156 m). The county is crossed by a series of east to west mountains (e. g., Buck Mountain, Nescopeck Mountain, Penobscot Knob, and Red Rock Mountain). They are all part of the Appalachian Mountain Range. The Susquehanna River is the largest river in the county. There are several islands located within the river; for example, Scovell Island (near Pittston), Monocanock Island (near Wyoming), and Richard Island (near Wilkes Barre). The Susquehanna drains most of the county (including Bowman Creek, Huntington Creek, the Lackawanna River, Nescopeck Creek, Solomon Creek, and many other streams). The Lehigh River, which forms part of Luzerne County's southeastern border, drains the easternmost region. Dozens of lakes and ponds are also scattered throughout the county (e. g., Harveys Lake, Lake Jean, Lake Louise, and Long Pond). Luzerne County consists of several urban areas. The first is a contiguous quilt work of former anthracite coal mining communities (including the cities of Pittston, Wilkes Barre, and Nanticoke). It is located in the northeastern and central part of the county (in the Wyoming Valley). The second is Hazleton and it is located in the southern portion of the county. Other urban areas include the Back Mountain (in northern Luzerne County) and Mountain Top (between Wilkes Barre and Hazleton). Thick forests and small farming communities are located just outside the urban centers.

Климат

Лузерн округінің ылғалды континенталды климаты (Кёппен климаттық жіктелуі Dfa/көбінесе Dfb) бар, және төрт анық маусымы бар. Қыстары суық, қаңтар айының орташа температурасы болса, орташа есеппен жылына үш күннен аспайтын температуралар кездеседі, ал 36 күнде максималды температура төмен болады. Wilkes Barre округінде жылына орташа есеппен 2303 сағат күн сәулесі шашырап, желтоқсанда 96 сағатқа (немесе мүмкін күн сәулесінің 33%) дейін, ал шілдеде 286 сағатқа (немесе мүмкін күн сәулесінің 62%) дейін жетеді. Өлкеңнің оңтүстік жағында орналасқан Хазлтонның температурасы, Вайоминг аңғарындағыдан төмендеу болады, себебі оның теңіз деңгейінен биіктігі жоғары.

Экология

Sceptridium dissectum - бұл ауданда көптеп кездесетін папоротник.

Демография

2020 жылғы халық санауы бойынша округтің 89,3% ақ нәсілді, 6,6% қара немесе африкалық американдықтар, 0,7% американдық индейлер, 1,4% азиялықтар және 2,0% екі немесе одан көп нәсілді құрады. Халықтың 13,8% испан немесе латын американдық тегінен шыққан. 2010 жылғы халық санауы бойынша округтің 90,7% ақ нәсілді, 3,4% қара немесе африкалық американдықтар, 0,2% американдық индейлер, 1,0% азиялықтар, 3,3% басқа нәсілді және 1,5% екі немесе одан көп нәсілді құрады. Халықтың 6,7%-ы испан немесе латын американдық тегінен шыққан. 2000 жылғы халық санауы бойынша округте 319 250 адам, 130 687 үй шаруашылығы және 84 293 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 144 686 тұрғын үй бірлігін құрады. Округтің нәсілдік құрамы: 96,63% ақ нәсілді, 1,69% қара немесе афроамерикандықтар, 0,09% американдық индейлер, 0,58% азиялықтар, 0,01% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0,43% басқа нәсілді және 0,57% екі немесе одан көп нәсілді. Халықтың 1,16%-ы испан немесе латын американдық тегінен шыққан. Олардың 22,2%-ы поляк, 15,6%-ы итальян, 13,8%-ы ирланд, 12,1%-ы неміс және 5,3%-ы словак тегінен шыққан. Лузерн округі – АҚШ-тағы поляк тегін негізгі тегі ретінде атаған азаматтардың басым көптігі бар жалғыз округ; Пенсильвания тұрғындарының басым көптігі неміс немесе пенсильваниялық голланд тегінен шыққан. 130 687 үй шаруашылығы бар, олардың 48,80%-ы бірге тұратын некеде тұрған жұбайлар. 11,50%-ы күйеуі жоқ әйелдер. 35,50%-ы отбасы емес. Үй шаруашылығының 31,30%-ы жеке тұлғалардан тұрады. 65 жастан асқандардың 16%-ы жалғыз өмір сүреді. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,34 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,95 адамды құрайды. Округ халқының 21%-ы 18 жасқа дейінгілер, 8,10%-ы 18-24 жас аралығындағылар, 27,20%-ы 25-44 жас аралығындағылар, 24%-ы 45-64 жас аралығындағылар және 19,70%-ы 65 жастан асқандар. Орташа жас 41 жас. Әр 100 әйелге 93 еркек келеді. Әр 100 әйелге (18 жастан асқан) 89,50 еркек келеді. Үй шаруашылығының орташа табысы (2015 жылы) 45 897 долларды құрады. Халықтың 15,1%-ы кедейлікте өмір сүреді. 16 жастан асқандардың 60,4%-ы азаматтық еңбек күшінде. Лузерн округінде көк жағалы жұмыс орындарына қарағанда ақ жағалы жұмыс орындары көп. Барлығы 91 801 ақ жағалы жұмыс орны және 62 813 көк жағалы жұмыс орны бар. Жұмысқа бару-келудің орташа уақыты (16 жастан асқандар үшін) 22,1 минутты құрайды. Білім беру деңгейі бойынша 25 жастан асқандардың 88,9%-ы орта мектепті немесе одан жоғары білім алған. 21,4% (25 жастан асқандардың) бакалавр немесе одан жоғары білімі бар. Денсаулық сақтау саласы бойынша 65 жасқа дейінгілердің 10,8%-ы мүгедектігі бар. 2015 жылғы мәліметтер бойынша, Лузерн округінде 25 317 ардагер өмір сүреді.

As of the 2020 census, the county was 89.3% White, 6.6% Black or African American, 0.7% Native American, 1.4% Asian, and 2.0% were of two or more races. 13.8% of the population were of Hispanic or Latino ancestry. According to the 2010 census, the county was 90.7% White, 3.4% Black or African American, 0.2% Native American, 1.0% Asian, 3.3% other race, and 1.5% were of two or more races. 6.7% of the population were of Hispanic or Latino ancestry. According to the census of 2000, there were 319,250 people, 130,687 households, and 84,293 families residing in the county. The population density was There were 144,686 housing units at an average density of The racial makeup of the county was 96.63% White, 1.69% Black or African American, 0.09% Native American, 0.58% Asian, 0.01% Pacific Islander, 0.43% other race, and 0.57% from two or more races. 1.16% of the population were Hispanic or Latino. 22.2% were of Polish ancestry, 15.6% of Italian ancestry, 13.8% of Irish ancestry, 12.1% of German ancestry, and 5.3% of Slovak ancestry. Luzerne County is the only county in the United States with a plurality of citizens reporting Polish as their primary ancestry; the plurality of Pennsylvanians report German or Pennsylvania Dutch. There were 130,687 households, out of which 48.80% were married couples living together. 11.50% had a female householder with no husband present. 35.50% were non families. 31.30% of all households were made up of individuals. 16% of those age 65 years and older lived alone. The average household size was 2.34 and the average family size was 2.95. In the county, the population consisted of 21% under the age of 18, 8.10% from 18 to 24, 27.20% from 25 to 44, 24% from 45 to 64, and 19.70% who were 65 years of age or older. The median age was 41 years. For every 100 females, there were 93 males. For every 100 females (age 18 and over), there were 89.50 males. The median household income (in 2015 dollars) was $45,897. 15.1% of the population lives in poverty. 60.4% of those 16 years of age or older are in the civilian labor force. There are more white collar jobs in Luzerne County than blue collar jobs. In total, there are 91,801 white collar jobs and 62,813 blue collar jobs. The mean travel time to work (for those 16 years of age or older) was 22.1 minutes. In terms of education, 88.9% (of those 25 years of age or older) are high school graduates or higher. 21.4% (of those 25 years of age or older) have a bachelor's degree or higher. In terms of healthcare, 10.8% (for those under the age of 65) are living with a disability. As of 2015, 25,317 veterans are living in Luzerne County.

2020 жылғы халық санағы

Лузерн округінің нәсілдік құрамы

Нәсіл саны. Пайыздық үлесі:
Ақ (NH) 250,304 77%
Қара немесе африкалық американдық (NH) 14,031 4.3%
Түпкілікті американдық (NH) 295 0.1%
Азиялық (NH) 3,960 1.21%
Тынық мұхиты аралдарынан (NH) 65 0.02%
Басқа / Аралас (NH) 10,041 3.1%
Испан немесе латиноамерикандық 46,898 14.4%

Тілдер

Лузерн округінде ағылшын және испан тілдері кеңінен қолданылады. Халықтың 5,8% үйде испан тілінде сөйлейді.

Дін

Лузерн округінің 59,27% халқы дінге сенетін, яғни қандайда бір дінге жататын адамдарды құрайды. Олардың 43,77% католик, 0,28% - LDS (немесе Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілері шіркеуі), 0,51% - баптист, 0,55% - епископал, 1,05% - елуіншілік, 3,11% - лютеран, 4,40% - методист, 1,95% - пресвитериан, 2,33% - басқа христиан діндерінің өкілдері, 0,78% - яһуди, 0,00% - шығыс діндерінің өкілдері, ал 0,51% - ислам дінін ұстанады.

Экономика

Пенсильвания штаты штат бойынша кеңейту жұмыстарын жүзеге асырады, оның ішінде дәнділер, тұқымдар, бұршақ және безнек округтің фермерлік кірісінің шамамен үштен бірін құрайды. Ірі қалаларға жақын, салыстырмалы түрде аз халық тығын болғандықтан, Лузерн округінің агротуризм бизнесі штаттағы ірі бизнес түрлерінің бірі болып табылады. 2019 жылға дейін Шамшықты шырың (Lycorma delicatula) көршілес округтерде карантинге алынған, және оның осы жерге таралуы мүмкін деген үлкен алаңдаушылық болды. Бас Ассамблея үшін жасалған экономикалық талдау округ экономикасына тигізетін әсердің ауыр болатынын көрсетіп тұр. Лузерн – өнімді шаруашылық округі және жақын маңдағы ірі қалаларға жұмыспен қамтылу орны. Сарымсақ қышасы (Alliaria petiolata) бұл жерде инвазивті арамшөп, Кункель мен Ченнің 2022 жылғы зерттеулері басқа жерлердегі нәтижелерге қарамастан, оның көлеңкелі ортада жақсы өсетінін және жарыққа ұшырағанда өсуына көмектеспейтінін көрсетіп тұр.

Аудандық басқарушы

Атқарушы билікті Лузерн округінің әкімшісі басқарады. Әкімші округтің күнделікті жұмысын бақылайды. Үй ережесіне сәйкес, әкімші "округтік кеңестің ынтасымен қызмет етеді". Округтік кеңес қабылдаған әрбір жарлық, қаулы және саясат әкімші тарапынан адал түрде орындалуға тиіс. Әкімші кеңеске ұсыныстар енгізе алады, алайда ол жиналыстан бастау алған заңдарға дауыс беруге немесе вето құқығына ие емес.

Медиа

Скрантон/Уилкс-Барре аймағы АҚШ-тың 55-ші ірі теледидар нарығы болып табылады. Жергілікті телеарналар: WNEP TV (ABC филиалы), WBRE TV (NBC филиалы), WYOU TV (CBS филиалы), WVIA TV (PBS филиалы), WOLF TV (FOX филиалы), WQMY (MyNetworkTV филиалы), WSWB (CW филиалы), WQPX (Ion Television филиалы) және WYLN LP (Youtoo TV филиалы). Times Leader және The Citizens’ Voice – Уилкс-Барре аймағындағы ең ірі екі күнделікті газет. Уилкс-Барре радио нарығы Arbitron жүйесі бойынша 69-шы орында тұр. Аймақта жаңалықтар, ересектерге арналған балама және музыкалық радиостанцияларды қабылдауға болады.

Қауымдастықтар

Лузерн округі Пенсильвания штатында тәуелсіз басқарылатын муниципалитеттердің екінші ең көп санына ие, олардың саны 76; тек Аллегени округі ғана көбірек. Пенсильвания заңдарына сәйкес, енгізілген муниципалитеттердің төрт түрі бар: қалалар, борон, аудандар және, Блумсбург жағдайында, қалалар. Келесі қалалар, борон және аудандар Лузерн округінде орналасқан: