Бенни Брисско – американдық боксшы, Филадельфияның легендасы. 1970-жылдары орта салмақта күшті қарсыластармен айқасты, бірақ әлем чемпионы атана алмады. 66 жеңіс!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық боксшы
American boxer
Бенни Бриско (8 ақпан 1943 – 28 желтоқсан 2010) – американдық кәсіпқой боксшы. Ұрып-соғу қабілетімен жанкүйерлердің сүйіктісі болған ол "Филадельфия боксшысының нағыз бейнесі" деп танылды және өз дәуірінің ең үздік боксшыларының бірі болды, бірақ түрлі себептерге байланысты әлем чемпионы атағын жеңе алмады. "Жаман" Бенни 1962 жылдан 1982 жылға дейін рингте болды және 66 жеңіс (53-і нокаутпен), 24 жеңіліс және 5 тең түспен карьерасын аяқтады. Бриско 1970-ші жылдары орта салмақтағы жетекші үміткерлердің бірі болды, екі рет абсолютті әлем чемпионы титулы үшін және бір рет WBC нұсқасы бойынша күресті, бірақ жеңіледі. Ол Марвин Хаглер, Карлос Монсон, Родриго Вальдес, Луис Родригес, Висенте Рондон, Тони Мундин, Вито Антуофермо, Эдди Мустафа Мухаммад, Эмиль Гриффит және Циклон Харт сияқты танымал әлем чемпиондарымен және үміткерлермен жұдырық тірестірді. Кус Д'Амато Брисконы оның көптеген атақты қарсыластарынан әлдеқайда жоғары бағалады, әсіресе оның жігері, қатыгездігі, үнемі алға жылжуы, агрессивтілігі, мықты жақ сүйегі және қаншалықты күшті соққы алса да, соққыны қабылдау қабілеті үшін. Бұл оның қарсыластарының көпшілігіне қарсы тұруға мүмкін емес күштің әсерін тудырды. Брисконың аяусыз алға басу стилі оған шетелде "Қара робот" деген лақап ат берді (осы себепті француз суретшісі Деро Брисконы қолдарының орнына балғалары бар робот ретінде бейнеледі, тіпті Хаглер мен Монзон сияқты агрессивті боксшыларды да үнемі кері шегінуге мәжбүр етті). Ол кейде "қоқыс жинаушы боксшы" деп те аталды, себебі карьерасының басында Оңтүстік Филадельфияда санитарлық жұмысшы болып жұмыс істеді.
Bennie Briscoe (February 8, 1943 – December 28, 2010) was an American professional boxer. A fan favorite for his punching power, he was known as the "quintessential Philadelphia boxer," and one of the greatest fighters of his era who due to various reasons did not become a world champion. "Bad" Bennie fought from 1962 to 1982, and retired with a career record of 66 wins (53 by KO) 24 losses and 5 draws. Briscoe was a top rated middleweight contender during the 1970s, unsuccessfully challenging twice for the undisputed world middleweight title and once for the WBC version. Notable world champions and contenders Briscoe fought included Marvin Hagler, Carlos Monzon, Rodrigo Valdés, Luis Rodríguez, Vicente Rondon, Tony Mundine, Vito Antuofermo, Eddie Mustafa Muhammad, Emile Griffith, and Cyclone Hart. Cus D'Amato regarded Briscoe much higher than most of his highly decorated opponents in many respects, particularly for his determination, intimidating posture, constant forward movement, aggressiveness, iron jaw, and ability to absorb punches no matter how solid he was hit, creating an impression of irresistible force to great many of his opponents. Briscoe's relentless walk forward style earned him a nickname "Black Robot" while fighting abroad (for that reason, French cartoonist Dero portrayed Briscoe as a robot with hammers instead of arms, forcing even such aggressive fighters as Hagler and Monzon to back up consistently. He was also sometimes referred to as "the fighting trashman," because he balanced his training early in his career with a day job as a sanitation worker in South Philadelphia.
Ерте өмір
Бриско Грузия штатының Аугуста қаласында кедей отбасында дүниеге келді, ол он төрт баланың бірі еді. Әдетте батыл Бриско шашының өте қысқа кесу себебін былай түсіндірді: "Егер сіз он төрт баланың бірі болсаңыз, шашқа көп ақша жұмсауға болмайды", – деді ол және шаштаразға барғанда әкесі "Барлығын қырқып таста" дейтін. Отбасының кедейлігі оны осыдан қозғады, 16 жасында футбол мен жеңіл атлетикада жұлдыз болған Аугустадан Пенсильвания штатының Филадельфия қаласына әпкесі мен ағасының үйіне көшіп, Саймон Гратц орта мектебінде оқыды. Сол жерде ол Джо Фрейзермен бірге жаттығуға кірісіп, оның әйгілі қимыл-қозғалыс стилі қалыптасты. Бриско отбасын, әсіресе анасын қаржылай қолдады, әрбір жалақысынан үйдегілерге аздап жіберіп отырды. Ол түрлі коммуналдық жұмыстарда жұмыс істеді, оның ішінде кәріздерді тазалаушы және кеміргіштерді жою офицері болып та қызмет етті. Соңында ол Филадельфияның оңтүстігінде қоқыс жинау маршрутында жұмыс істей бастады, сонымен қатар боксшы ретінде жаттығуларын жалғастырды. Кәсіби одақ мүшесі болған ол AFSCME 33-ші аудандық кеңесіне кірді. Ол үш рет Орта Атлантика AAU чемпионатында жеңіске жетті, соңғысы 1962 жылы Филадельфиядағы Конгресс-холлда өтті. 1961 жылдың 7 сәуірінде Покателлода және 1962 жылдың 31 наурызында Цинциннатиде өткен АҚШ Ұлттық бокс чемпионатында жеңіске жете алмады, сәйкесінше Х.С. Масси мен Уэйд Смиттен жеңілді. Одан кейін көп ұзамай ол Quinzel McCall-дың баптауымен кәсіби боксқа көшті. Кәсіби боксшы болғанына қарамастан, Бриско боксшының өмірінің қаржылық тұрақсыз және қауіпті екенін түсінді, сонымен қатар кәсіби одақ зейнетақысын сақтап қалғысы келді, сондықтан ол мансабының соңына дейін қоқыс жинау маршрутында жұмыс істеді.
Briscoe was born in Augusta, Georgia, to a poor family, one of fourteen children. Usually bold Briscoe said that the reason his hair is cut very short is that "When you're one of fourteen children they can't waste too much money on haircuts," and when he used to go to the barbershop, his father would say "Take it all off." Motivated by his family's poverty, at the age of 16, he moved from Augusta, where he was a star athlete in football and track and field, to Philadelphia, Pennsylvania to live with an aunt and uncle and attended Simon Gratz High School. There, he eventually began training alongside Joe Frazier, hence is his familiar bobbing and weaving style. Briscoe supported his family, and his mother in particular, sending home a bit of each payday. He worked a series of municipal jobs, including as a sewer inlet cleaner and rat control officer. He eventually took a job with the sanitation department, working on a trash route in South Philadelphia as he continued to train as a boxer. A union worker, he was a member of AFSCME District Council 33. He won the Middle Atlantic AAU title three times, the last in 1962 at Convention Hall in Philadelphia. Though he did not make it to win the United States National Boxing Championships in Pocatello, April 7, 1961, and in Cincinnati, March 31, 1962, losing to H. C. Massey and to Wade Smith respectively. He turned pro shortly thereafter, being coached by Quinzel McCall. Despite going pro, Briscoe knew that the life of a boxer could be financially unstable and risky—and wanted to retain his union pension plan—so he continued his work on the trash route his entire career.
Кәсіби мансап
Бенни өзінің қаталдығымен, күшті соққысымен және денеге соққыларымен танымал болды. 1967 жылғы 6 мамырда Буэнос-Айресте болашақ орта салмақ чемпионы Монзонмен тең түсті, бірақ 1972 жылғы чемпиондық жекпе-жекте 15 раунд бойынша ұтылып қалды. Бриско өз дәуіріндегі ең қорқынышты орта салмақтағы боксшылардың бірі болды. 2003 жылы ол "The Ring" журналының барлық уақыттардағы 100 ең үздік соққы соққан боксшылар тізіміне енді. Оның соңғы көрсеткіші 66 жеңіс, 24 жеңіліс және 5 тең түс, 53 нокаут және бір жекпе-жек болмады. Бриско бокс шорталарында менеджерлеріне – біріншіден, әкесі Фил Нью-Йорк Джетс клубына ие болған Джимми Изелинге және Арнольд М. Вайсқа құрмет көрсету үшін Дәуіт жұлдызын бейнелеген.
Bennie was known for his toughness, strong punch and body punching. He fought future middleweight champion Monzon to a draw in Buenos Aires on May 6, 1967, but dropped a 15 round decision to the champion in a 1972 title match. Briscoe was one of the most feared middleweights of his era. In 2003, he was named in The Ring's list of 100 greatest punchers of all time. His final record was 66 24 5 with 53 knockouts and one no contest. Briscoe fought with the Star of David on his boxing trunks in tribute to his managers, first Jimmy Iselin, whose father Phil owned the New York Jets, and Arnold M. Weiss.
Өлім
Бенни Бриско 2010 жылғы 28 желтоқсанда қысқа аурудан, нашарлаған денсаулығының салдарынан қайтыс болды. Оның қоштасу рәсімі 2011 жылғы 10 қаңтарда "Делеверанс евангелистік шіркеуінде" өтті. Ол анасы, әйелі және бес баласымен қалды.
Bennie Briscoe died on December 28, 2010 due to a short illness affecting his declining health. His funeral services were held on January 10, 2011 at Deliverance Evangelistic Church. he was survived by his mother, wife and his five children.