Жапон актрисасы Ацуко Асано: өмір жолы мен шығармашылығы

Кіріспе

Жапондық актриса, жазушы Ацуко Асано (浅野温子) – жапондық актриса. 1983 жылы белгілі автор және ән жазушы Цутому Уозумиге үйленгеннен кейін оның "косеки" аты (жапондық отбасы тіркеліміндегі аты) Ацуко Уозуми болып өзгерді. 1984 жылы ол ұл тудырды.

Өмірбаян

15 жасында актрисалық кастингке шақырылды. 1976 жылы алғаш рет теледидарда пайда болды, драмаларда эпизодтық рөлдерді ойнады. 1977 жылы Токио телеарнасында (TBS) «Фумико және Хацу» атты драмадағы рөлі теледидардағы дебюті деп есептеледі. Ол кинода да ерте бастады, әсіресе 1981 жылғы «Slow Boogie» фильміндегі басты рөлі оған үлкен танымалдылық әкелді. 1983 жылы «Йокиро» («Гейша») фильміндегі рөлі үшін Жапон академиясы сыйлығының «Үздік екінші пландағы актриса» номинациясын жеңіп алды. 1980-жылдардың ортасынан бастап теледрамалардағы даңқы арта бастады. Ең жоғары рейтингті сериалдары: «Абунай Дека» (NTV, 1986), «Папа – жаңалықтар оқырманы» (TBS, 1987) және «Дакисиматай!» (Fuji Television, CX, 1988) болды, соңғысы жапон теледидарындағы трендтік драма ретінде және оның танымалдығының өсуіне ықпал етті. Содан кейін «101-ші ұсыныс» (CX, 1991) тағы да үлкен жетістікке ие болды. Ол Жапонияда табиғи стильдік және сәндік көшбасшы, сонымен қатар талантты актриса ретінде танылды. «101-ші ұсыныс» фильміндегі тартымды және эмоционалды рөлімен көрермендерді әсерлі болса, теледидардағы танымал мультфильм кейіпкері Сазаэ-санның (CX, 1992–96) рөлінде комедиялық дарынын көрсетті. Ал, «Сашоу – соңғы іс» (CX, 1995) сериалындағы кербез рөлі актерлік шеберлігінің жан-жақтылығын танытты. Ол көптеген журналдардың мұқабасында пайда болды. Оның жанды мінезі жапон әйелдерінің жаңа буыны мен миллиондаған жанкүйерлері үшін үлгі болды. Оның марапаттарының ішінде «Жапония джинс қауымдастығы» сыйлығынан «Ең жақсы джинсист» (1989) аталымы ең қымбаттысы. Menicon, Mercian, Mitsubishi Motors, Sony, Japan Airlines, Japan Tobacco, Meiji Ice Cream, GC Card, Mitsui Life Insurance, Lion Plain & Rich, Shiseido, Nissan Motors, MonCafe, Twinings, NEC, Parco, Vivre, Vital Rich, Loreal және P&G Luminesse сияқты брендтермен жарнамалық келісімшарттар жасады. Оның мансабы 1998 жылы «Романтикалық комедияда» ойнағаннан бастап, сахналық рөлдерге көбірек назар аударумен жаңа кезеңге енді. Сахнадағы өнер оған шабыттанды және үлкен әсер етті. Осының нәтижесінде 2003 жылдан бері Жапонияның әртүрлі киелі орындарында «Кодзики» («Ежелгі нәрселер туралы жазба») негізіндегі «Йомигатари» атты әңгімелеу жобасын іске қосты. Исе Ұлы киелі үйі мен Идзумо тайшасынан бастап, 2010 жылға қарай ол 64 сахнада 80 000-нан астам адамның алдында өнер көрсетті. Жоба жалғасуда. Көптеген сұхбаттарында ол: «Жапонияда 80 000-нан астам киелі орын бар. Мен олардың барлығына баруды қалаймын, бірақ оны істеу үшін 200 жасқа дейін өмір сүру жеткіліксіз!» деді. Кодзикимен байланысты сахналық қойылымдарындағы еңбегі үшін 2008 жылдан бері Кокугакуин университетінің қонақ профессоры болып тағайындалды.

She was invited by a production agency to try out for acting at the age of 15. She appeared on TV for the first time in 1976, playing minor roles in dramas. In 1977 her appearance in the drama Fumiko to Hatsu on the Tokyo Broadcasting System (TBS) is widely considered to be her debut work on TV. Movie work started early as well, notably with a leading role in Slow Boogie (1981) which brought her acclaim. In 1983 her performance in Yokiroh (“The Geisha”) earned her a Best Supporting Actress Award from the Japan Academy Prize. From the mid 1980s she began to gain popularity in TV dramas. Top rated series to follow were: Abunai Deka on Nippon Television (NTV, 1986), Papa wa Newscaster (TBS, 1987) and Dakishimetai! on Fuji Television (CX, 1988), the latter being noted as a signature trendy drama in Japanese TV and a boom to her popularity. Then The 101st Proposal (CX, 1991) was another major hit. She became an icon in Japan as a top actress, lady of natural style and fashion leader. While she impressed audiences with her elegant and “weeping” role in The 101st Proposal, her enactment of the popular cartoon character Sazae san on TV (CX, 1992–96) showcased her talent for comedy. Then in contrast she performed a hard edged role in the series Sashow the Last Case (CX, 1995), pointing to her skillful flexibility in acting. She has appeared on the cover pages of numerous magazines. On the pages therein her live wire personality has been noted to speak for a new generation of Japanese women, and for millions of fans. Among her awards a favorite is “Best Jeanist” (1989) from the Japan Jeans Association in recognition of her attractiveness while clad in jeans. Endorsement deals ensued with Menicon, Mercian, Mitsubishi Motors, Sony, Japan Airlines, Japan Tobacco, Meiji Ice Cream, GC Card, Mitsui Life Insurance, Lion Plain & Rich, Shiseido, Nissan Motors, MonCafe, Twinings, NEC, Parco, Vivre, Vital Rich, Loreal, and P&G Luminesse. Her career entered another phase with more stage roles than before, from starring in Romantic Comedy in 1998. Stage work gave inspiration and tremendous influence to her. This gave rise to her project of performing “Yomigatari”, storytelling stages with scenario based on “Kojiki” ("Record of Ancient Matters"), the oldest extant chronicle in Japan, at shrines all around Japan since 2003. Starting at the shrines Ise Grand Shrine and Izumo taisha, by 2010 she performed her storytelling stage before over 80,000 people on 64 stages. The project is ongoing. In many interviews she commented, “There are more than 80,000 shrines in Japan. I would like to visit all of them, but to do that living to the age of 200 won’t be long enough!” Her efforts in performing Kojiki related stages earned her an appointment to the position of visiting professor at Kokugakuin University since 2008.