Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Vismon – Bell Labs жүйесі, авторлардың бет-әлпеттерін олардың ішкі электрондық пошта жүйелерінің бірінде көрсеткен. Атау, Bell-де компьютерлік жүйелердің жүктемесін көрсетуге арналған sysmon бағдарламасымен байланысты ойын-қалжың. Оны «көрнекі монитор» деп те түсіндіруге болады. Бұл жүйе Рич Берриджді Unix дистрибутивтерімен 1980-ші жылдары кең таралған, ұқсас, бірақ одан да көп қолданылатын бет жүйесін жасауға шабыттандырды. Бұл өз кезегінде Стив Кинцлерді пиконды немесе жеке белгілерді жасауға итермеледі, олардың мақсаты электрондық хабарламаларда жеке тұлғалар мен ұйымдарды бейнелеу үшін символдар мен басқа да кескіндерді, сондай-ақ бет-әлпеттерді ұсыну болды. NeXTSTEP платформасының LAN электрондық пошта функцияларындағы басқа жүйелер де Vismon-ның бастапқы мүмкіндіктерінен әсер көрген сияқты. Plan 9 жүйесіндегі бет-әлпеттер бағдарламасы осы жүйенің тікелей мұрагері. Vismon-ды Роб Пайк пен Дейв Прессото жасаған. Ол Лука Карделидің алғашқы тәжірибелеріне негізделген. Мюррей Хилл ғимаратындағы Компьютерлік ғылымдарды зерттеу орталығының көптеген ғалымдары мен инженерлері де қатысты. Барлығы 1983 жылы Пайк пен Барт Локанти жасаған және Иллинойс штатының Скоки қаласындағы Teletype Corporation компаниясы DMD 5620 деп сатқан жаңа Blit графикалық терминалының пайда болуымен ынталандырылды. Пайк және оның әріптестері жаңа графикалық мүмкіндіктерді пайдалануға құштар болды. Пайк пен компания олардың орталығын аралап, директорлар мен әкімшілік қызметкерлерден бастап инженерлер мен ғалымдарға дейін барлығын 4x5 көлемді камерамен суретке түсіруге көндірді, Polaroid 52 түріндегі ақ-қара фотосуреттерге (Polaroid артқы жағымен) түсірді. Олардың күш-жігері нәтижесінде 100-ге жуық бет-әлпет жиналды, олар графикалық әріптестерінен алынған сканермен цифрландырылды. Олар бет-әлпеттерді түрлендіруге, сақтауға және зертханадағы бірнеше машинада қолжетімді етуге арналған бірнеше бағдарлама жазды. Уақыт өте келе олар өз орталықтарынан және Bell Labs-тен тыс адамдардың суреттерін қосты. Бұл деректер базасы pico кескін редакторының (бастапқыда zunk деп аталған) пайда болуына әкелді, ол кескіндерді түрлендіру үшін қолданылды, олардың көптеген түрлері әріптестерді басымдық мақсат ретінде пайдаланды. Vismon негізінде жасалған алғашқы бағдарламалар 48x48 пикселдік бет-әлпеттерді пайдалана отырып, кіріс поштаны арнайы терезеде хабарлау үшін қолданылды. Кейіннен олар баспа баннерлерін безендіру үшін де пайдаланылды.
Vismon was the Bell Labs system which displayed authors' faces on one of their internal e mail systems. The name was a pun on the sysmon program used at Bell to show the load on computer systems. It can also be interpreted as "visual monitor". The system inspired Rich Burridge to develop the similar but more widespread faces system, which spread with Unix distributions in the 1980s. This in turn inspired Steve Kinzler to develop the Picons, or personal icons, which have the goal of offering symbols and other images, as well as faces, to represent individuals and institutions in email messages. Other systems such as the faces available on the LAN email functions of the NeXTSTEP platform also seem to have been influenced by the original Vismon capabilities. The faces program in Plan 9 is the direct descendant of this system. Vismon was the work of Rob Pike and Dave Presotto. It was based on some early experiments by Luca Cardelli. Many other scientists and engineers of the Computing Science Research Center of the Murray Hill facility were also involved. All had been spurred by the introduction in 1983 of the new Blit graphics terminal developed by Pike and Bart Locanthi and marketed by Teletype Corporation of Skokie, Illinois as the DMD 5620. Pike was eager, along with his colleagues, to exploit the new graphic capabilities. Pike and company went around their Center, convincing everybody, from directors and administrative assistants to engineers and scientists, to pose as they got out a 4×5 view camera with a Polaroid back and took black and white photos (Polaroid type 52) of their faces. Their efforts yielded nearly 100 faces, which they digitised with a scanner from graphics colleagues. They wrote several programs to transform the faces, store them and serve them on several machines at the lab. As time went by, they added faces from outside their Center and outside Bell Labs. This database also led to the pico image editor (originally named zunk) which was used for image transformations, many of them with colleagues as the preferred target. The first programs built around vismon were used to announce incoming mail in a dedicated window, using the 48 by 48 pixel faces. Later on the faces were also used to decorate line printer banners.