Ace of Base тобының «The Bridge» альбомы туралы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

The Bridge – шведтік поп-музыкалық тобы Ace of Base-тің екінші альбомы. Ол 1994 және 1995 жылдары жазылып, 1995 жылдың 30 қазанында Еуропада жарық көрді. Бұл Ace of Base тобының барлық төрт мүшесінің де жазу, өндіріс, вокал және үйлесімге үлкен үлес қосқан жалғыз альбомы. Альбомнан бұрын "Beautiful Life" және "Lucky Love" синглдары шықты, олардың жетістіктері әртүрлі болды. Екі ән де АҚШ Billboard Hot Dance Club Play чартының жоғарғы сатысына көтерілді, ал "Beautiful Life" АҚШ Billboard Hot 100 хит-парадында 15-орынға, "Lucky Love" 30-орынға жетті. Альбом шыққаннан кейін "Never Gonna Say I'm Sorry" үшінші және соңғы сингл ретінде жарық көрді, бірақ жарнаманың жетіспеуіне байланысты хитке айнала алмады.

Өмірбаян және құрамы

"Мен өте төмен деңгейдегі продюсер достарымды іздедім. Оларға осы пластинкаға қатысуға мүмкіндік бергім келді. Бірақ бәрі мен қалағандай болмады, оны қайта жасауға уақыт болмады. Бұл маған жұмыс істейтін адамдарға басшылық ету кезінде қалай әрекет ету керектігін үйретті, сіз де басшылық етуіңіз керек", – деді Линн Берггрен альбом жұмысы туралы айта келіп. Топ бұрынғы альбомын жарнамалап жатқандықтан, 1994 жылдың көп бөлігінде The Bridge альбомымен жұмыс азая түсті. 1994 жылдың сәуір айында бір неміс жанкүйері Берггрен отбасының үйіне кіріп, Женни мен оның ата-анасына пышақпен қауіп төндірді. Кейін Женни осы оқиғаны The Bridge альбомының "Ravine" әнін жазу мен құрастыру үшін шабыт көзі ретінде пайдаланды. Альбом үшін Джонас пен Ульф әрқайсысы алтыдан ән жазды. Алдыңғы альбомындағыдай бірге жұмыс істеудің орнына, Джонас пен Ульф әртүрлі продюсерлермен жеке-жеке жұмыс істеді. Джонастың әндері негізінен Стокгольмдегі Cheiron студиясында жазылды, ал Ульфтің тректері Гетеборгтегі Tuff студиясында жасалды. Ульф Джон Баллард пен StoneStream (Бьёрн Стенстром)пен жұмысын жалғастырды. Стокгольмде Джонас продюсер Макс Мартинмен және вокалист Жаннет Сёдерхольммен жұмыс істеді. Ол сондай-ақ бұрынғыда "All That She Wants" және "The Sign" хиттерінде топпен ынтымақтасқан Денниз Поппен де жұмыс істеді. Алғаш рет Дженни мен Линн де әндер жазып, продюсерлік жұмыстармен айналысты. Олардың тректері негізінен Tuff студиясында жазылды. Дженни көбінесе өзінің шығармаларын жазып, композициялап, продюсерлік міндеттерінен бас тартты. Линн болса жазу және продюсерлік жұмыстарға белсенді қатысып, альбомның продюсерлік тізіміне енді. Линн продюсерлер Зал және Radiant, сондай-ақ бұрынғы әріптестері Томми Экман және Пер Адебраттпен жұмыс істеді. Линн топтың келесі альбомы Da Capo-да жазушы ретінде таныла берсе де, The Bridge – оның өндірісі бар жалғыз Ace of Base альбомы. Линн өндірген "Lapponia" әні The Bridge альбомына ұсынылған, бірақ кейін қабылданбады. Алайда ол топтың келесі альбомына қайта ұсынылып, тағы да қабылданбады. Жыл соңына қарай топ үш ірі дискілеу компаниясына көрсету үшін жеткілікті демо жазды. Ульф пен Дженни VH1 телеарнасының Lift Ticket to Ride бағдарламасында пайда болып, топтың жаңа жазбалары туралы айтты. The Bridge альбомының үш трегінде жазушы және продюсер ретінде қатысқанына қарамастан, Линн альбомға қанағаттанбағанын білдірді. StoneStream компаниясының Дуглас Карр альбомның сәтті болуы керек деп есептеді, "Альбомда нағыз хиттер бар еді [және] синглдар одан да жақсы болуы керек еді" деді. Mega Records компаниясының Claes Cornelius альбомды "жақсы жазба" және "бірінші альбомынан әртүрлі" деп санады, бірақ The Bridge-тің коммерциялық тартымдылығы төмен екенін атап өтті. Бұл олардың АҚШ Billboard Hot Dance Club Play чартында бірінші орынға жеткен екінші синглі болды. Ән Канадада 3-орынға, Ұлыбританияда 15-орынға шықты. "Lucky Love" әнінің акустикалық нұсқасы 1996 жылдың 6 ақпанында Солтүстік Америкада альбомның екінші синглы ретінде шығарылды. Бұл нұсқаға қаңтарда Хэмптон Корт Хауста түсірілген жаңа музыкалық бейнеқосымша қосылды. Бұл релиз бұрынғы жұмыстарындай сәтті болмады және Billboard Hot 100 хит-парадында 30-шы орынға жетті, бұл олардың алғашқы жиырмадан тысқары шыққан алғашқы релизі болды. Дегенмен, ол топтың үшінші және соңғы бірінші орындағы хиті болды. Канадада ән 6-шы орынға шықты. "Never Gonna Say I'm Sorry" альбомынан үшінші және соңғы сингл ретінде бүкіл әлем бойынша шығарылды. Ол Еуропада 1996 жылдың 11 наурызында, ал АҚШ-та 30 шілдеде шығарылды. Әннің музыкалық бейнесін бұрын "Beautiful Life" бейнесін түсірген Ричард Хеслоп режиссерлік етті. "Beautiful Life" бейнесіне ұқсас, бейнеде компьютерлік графика және бейнені ойын-сауық үйіне ұқсататын айна эффектілері бар. Arista Records бұл жұмыстан қанағаттанбай, Солтүстік Америкада синглмен бірге бейнероликті шығармай қойды. Әнге аз назар аударылып, Billboard Hot 100 хит-парадында орын алмады. Альбомнан басқа синглдер шығарылмаса да, "My Déjà Vu" әнінің жарнамалық релизі 1996 жылдың соңында Францияда және Скандинавияда пайда болды. 1998 жылы Polydor "Angel Eyes" әнінің шектеулі таралымды промодискін шығарды. Бұл The Bridge альбомының соңғы релизі болды және ол Flowers альбомының Оңтүстік-Шығыс Азия нұсқасымен бірге шығарылды.

Quote box|width=30%|align=left|quote="I wanted some old friends who are producers on a very low level I wanted to give them a chance to be on this record. But things didn’t turn out at all the way I wanted to and there was no time to redo it. It taught me a lot about how you’re supposed to act when you are in the position of commanding the ones you’re working with; that you have to command as well." |source=—Linn Berggren talks about working on the album. Because the band was still promoting their previous album, work on The Bridge was infrequent during much of 1994. In April 1994, an obsessed German fan broke into the Berggren family home and threatened both Jenny and her parents at knifepoint. Jenny would later use this experience as a source of inspiration in writing and composing the track "Ravine" for The Bridge. For the album, Jonas and Ulf each separately composed a half dozen songs. Instead of working together, as they had done on their previous album, Jonas and Ulf produced separately with different producers. Jonas' songs were recorded mainly at Cheiron Studios in Stockholm, while Ulf's tracks were created at Tuff Studios in Gothenburg. Ulf continued to work with John Ballard and StoneStream (Björn Stenstrom). In Stockholm, Jonas worked with producer Max Martin and vocalist Jeanette Söderholm. He also worked with Denniz Pop who had previously collaborated with the band on the hits "All That She Wants" and The Sign". For the first time, Jenny and Linn also composed and produced songs. Their tracks were recorded mainly at Tuff Studios. Jenny mainly wrote and composed her pieces and relinquished production duties. Linn, on the other hand, took an active role in both writing and production and received production credits on the album. Linn worked with producers Zal and Radiant as well as previous collaborators Tommy Ekman and Per Adebratt. Although Linn would continue to receive writing credits on the band's later release, Da Capo, The Bridge is the only Ace of Base album which features production from her. "Lapponia", a track produced by Linn which was submitted and rejected for inclusion on The Bridge, would later be re submitted for the band's following album, where it was yet again rejected. By the turn of the year, the band had recorded enough demos to present to their three major record companies. Ulf and Jenny appeared on VH1's Lift Ticket to Ride and mentioned the band's new recordings. Despite having writing and production credits on three tracks on The Bridge, Linn expressed dissatisfaction with the album. Douglas Carr of StoneStream believed the album should have been more successful, stating "The album had some really potential hits on it [and] the singles should have been bigger than it was". Claes Cornelius of Mega Records thought the album was "a better record" and "more varied" than their first album but also noted that The Bridge had less commercial appeal. and becoming their second single in a row to reach the number one spot on the US Billboard Hot Dance Club Play chart. The song went on to peak at number 3 in Canada and at number 15 in the United Kingdom. An acoustic version of "Lucky Love" was released as the album's second single in North America on 6 February 1996. This version was accompanied by a new music video shot in January in the Hampton Court House. This release was not as successful as their previous efforts and only reached number 30 on the Billboard Hot 100, becoming their first release to miss the top twenty. It did, however, manage to become the band's third and final number one hit in a row on the US Billboard Hot Dance Club Play chart. In Canada, the song peaked at number 6. "Never Gonna Say I'm Sorry" was released worldwide as the third and final single from the album. It was released in Europe on 11 March 1996 and in the United States on 30 July. The music video for the song was directed by Richard Heslop, who had previously directed the band's video for "Beautiful Life". Similar in composition to "Beautiful Life", the video includes computer generated imagery and mirror effects designed to make the video feel like a funhouse. Arista Records was dissatisfied with the piece and decided not to release a video to accompany the single release in North America. The song received little promotion and failed to chart on the Billboard Hot 100. Though no further singles from the album were released, promotional releases of "My Déjà Vu" appeared in France and Scandinavia in late 1996. In 1998, Polydor released a limited release single track promotional disc of "Angel Eyes". This was the very last Bridge release, and was packaged with the Southeast Asia version of Flowers.