Кіріспе

The Icarus Line – 1998 жылдан 2015 жылға дейін Лос-Анджелесте құрылған американдық пост-хардкор тобы.

1998-2003 жылдар

Icarus Line тобының бастауы орта мектептегі рок-топ Kanker Sores-тен бастау алды. 1997 жылы топты қайғылы оқиға шарлады, барабаншы және жақын досы Тим Чайлдс автокөлік апатында қаза тапты. Бұл оқиға олардың Pivot EP-ін Kanker Sores атымен Recess Records лейблінде жазғаннан кейін көп ұзамай болды, сондай-ақ Treadwell тобымен бірлескен 7 дюймдік синглге дайындалған әндер де аяқталмай қалды. Kanker Sores тобының соңғы концерті Сан-Диегодағы Che Café-де Джени Пикколо және The Locust тобымен бірге өтті. 1998 жылы The Icarus Line құрамына Джо Кардамон вокалға, Аарон Норт гитараға, Лэнс Арно бас-гитараға және Аарон Остин (бұрынғы Naked Aggression тобының мүшесі) барабандарға қосылды. Тіпті бір концерт өткізбей тұрып, топ Ink & Dagger тобымен бірге Шығыс жағалауында кең ауқымды турнеге шықты. The Icarus Line тобының алғашқы концерті Нью-Джерси штатының Нью-Брансуик қаласындағы The Melody Bar клубында өтті. Осы алғашқы турде олар 1997 жылы Treadwell тобымен бірлескен релиз үшін жазылған төрт Kanker Sores әнінен тұратын атаусыз демо-таспаны сатты. Турден кейін көп ұзамай, топ гитараға Альвин ДеГузманды қосып алды. Осылайша Kanker Sores тобының барлық төрт аман қалған мүшесі бірікті, және бұл The Icarus Line тобының көп жылдар бойы сақталған негізгі құрамын құрады, барабаншылардың үздіксіз алмасуынан басқа. Hellcat Records лейблі 1998 жылы топтың алғашқы релизін шығарды. 7 дюймдік "Highlypuncturingnoisetestingyourabilitytohate" EP-і топтың Kanker Sores тобында болған кезде жазылған ескі әндерінен тұрады. Олардың келесі релизі, Red And Black Attack EP, сол жылы New American Dream лейблінде жарық көрді. 1999 жылы топ Ink & Dagger тобымен бірлескен 7 дюймдік сингл шығарды, содан кейін Buddyhead лейблінде "Kill Cupid With A Nail File" синглі жарық көрді. 2000 жылы топ өздерінің дебюттік альбомын, Mono-ны, Марк Тромбино мен Алекс Ньюпортпен бірнеше студиялық сессияларда жаздырды. Жазба жылдам, әсерлі және негізінен "тікелей" түсірілді. 2001 жылы топ Еуропа бойынша сегіз апталық турнеге шықты, ал Ұлыбританияда "Feed A Cat To Your Cobra" синглі жарық көрді. Одан кейін мамырдан қазанға дейін Еуропа, Жапония, Австралия және АҚШ-тағы концерттерді қамтитын тағы бір әлемдік турне өтті. Сол жазда, Техас штатының Остин қаласындағы Hard Rock Cafe-де SXSW фестивалі кезінде Норт гитаралардың витринасын сындырып, Стиви Рей Воганның гитараларының бірін алып кетті, бұл оқиға кеңінен танымал болды. Көп ұзамай Джефф Уотсон топтан кетіп, оның орнына Toys That Kill тобынан Трой Петри келді. Екі Джон Пил сессиясы жазылды, біріншісі The Icarus Line тобы екі айлық турнеде Ұлыбританияда болған кезде, екіншісі 2002 жылдың жазында Рединг фестивалінде өнер көрсеткен кезде жазылды. Жыл соңында Burning Brides тобымен бірлескен 7 дюймдік сингл шығарылды, онда Misfits тобының екі әнінің кавер-нұсқалары болды. Mono альбомынан шыққан екінші сингл, "Love Is Happiness", 2003 жылдың 5 мамырында Ұлыбританияда шектеулі санда шығарылды. The Icarus Line тобының алтыншы барабаншысы Трой Петри топтан кетіп, Джефф "Капитан" Уотсон қайтадан қосылды. Лэнс Арно да топтан кетіп, оның орнына Дон Девор бас-гитарада ойнады. Penance Soiree, The Icarus Line тобының екінші толық альбомы және олардың жаңа V2 Records лейбліндегі алғашқы релизі, 2003 жылдың жазында Голливудта жазылып, сол күзде Лондонда микстелді. Бұл жылы бұрынғы жылдардағыдай көп турнелер болған жоқ, жыл басында және соңында Primal Scream және A Perfect Circle сияқты топтардың концерттерін қолдау үшін бірнеше концерттер ғана өткізілді.

2004-2010 жылдар

2004 жылы Penance Soiree альбомы, ақыры жарық көрді. Дебютінен мүлдем өзгеше, альбомға The Birthday Party және The Stooges сияқты топтардың ықпалы анық көрінді. Альбомда The Jesus and Mary Chain еске түсіретін, шулы, бүркемелі гитара дыбысы да бар болатын. 2005 жылы Аарон Норт топтан кетіп, кейін Nine Inch Nails тобының Трент Резнормен бірге жұмыс істеді. 2006 жылы топ Black Presents атты EP шығарды. Үшінші толық көлемді альбом, Black Lives At The Golden Coast, 2007 жылдың мамыр айында жарық көрді. Жеке дау-дамайларға байланысты Дон Девор, альбом шығармас бұрын топтан шығарылды. Гитаристтер Джейсон ДеКорс және Джеймс Стриф, Black Lives альбомының атональды стилімен салыстырғанда, топты блюзға негізделген дыбысқа қарай итермеледі. The Lemonheads және Wolfmother тобымен әлемдік турнеден кейін, олар Лос-Анджелеске студия (Gang Bang Park) салу үшін оралды және Джо Кардамон, Джефф Уотсон, Альвин ДеГузман, Джеймс Стриф және Джейсон ДеКорс сияқты жаңа құраммен жаңа альбомды бастады. 2011 жылдың тамызында топ Wildlife альбомын шығарды, ол фронтмен Джо Кардамонның ерекше көзге түсуімен сипатталады, ол әнші және негізгі ән жазушы болып қана қоймай, продюсерлік және инженерлік жұмыстарды да өз міндетіне алды. Wildlife Голливудтағы Sunset Sound студиясында жазылды, бұл топтың барлық үш студияда жазылған альбомдар трилогиясын аяқтады. Грег Гордон, Брэдли Пайк көмегімен жазу сессияларын жүргізді. Барлық әндер топ ретінде аналогты таспаға тікелей жазылды. Овердабтар мен микстеу Джо Кардамонның Калифорния штатындағы Хайленд Парктегі үй студиясында аяқталды. Өзінің микстарын бұрын ешқашан өңдемегендіктен, соңғы өнім әсерлі болмады және жаңалыққа толы болды. Бұл әрекет сыншыларды екі лагерьге бөлді; кейбіреулер альбомның өңделмегендігін сынады, ал басқалары альбомның интуитивті табиғатын жоғары бағалады. Бірінші сингл, "We Sick", 2010 жылдың 23 ақпанында жарық көрді. Giant Drag тобының Энни Харди Wildlife альбомындағы бірнеше тректерде ойнады, сонымен қатар альбомның жарық көргеніне орай Лос-Анджелесте өткен концерттерде органмен де сүйемелдеді. Ариэль Пинк те альбомның қаптамасында "Baby Noises" жасағаны үшін көрсетілген.

2011-2015 жылдар

Wildlife альбомы жарықтанғаннан кейін, Джеймс Стриф пен Джефф Уотсонсыз топ 2012 жылдың көп бөлігінде Killing Joke тобымен бірге әлемдік турнеге шықты. Топтың алғашқы бас-гитарисі Ланс Арно турнелерге қатысу үшін және Live in London LP болып шешілген жазбаны жасау үшін қайтадан топқа қосылды. Джефф Уотсонның орнына барабаншы Бен Халлет келді. Ұлыбритания/Еуропа турлерінен кейін The Icarus Line The Cult тобымен бірге АҚШ-қа турнеге оралды, бұл Голливуд Палладиумында толық сатылған концертпен аяқталды. 2012 жылдың соңында Джо Кардамон, Альвин ДеГузман, Ланс Арно және Бен Халлет келесі толық альбомын жазу процесін бастады, оның атауы әлі белгілі емес. 2012 жылғы концерттерде "Salem Slims" және "Junkadelic" атты жаңа әндер орындалды. 2014 жылдың тамызында топ өзінің жетінші толық альбомын – Avowed Slavery шығарды. 2015 жылдың қазан айында топ өзінің сегізінші толық альбомын – All Things Under Heaven шығарды. ДеГузманға рак диагнозы қойылғаннан кейін және Скотт Вейландпен гастрольде көңілі толып, Кардамон 2015 жылдың соңында жеке мансапты таңдап, топты тастап кетті. ДеГузман екі жылдық ракпен күрестен кейін 2017 жылдың қазан айында қайтыс болды.

Медиада

Икар желісі 2018 жылы режиссер Майкл Гроднер түсірген «Икар желісі өлсін» деген тәуелсіз көркем фильмінің тақырыбы болды. Dark Star Pictures компаниясы тарапынан шығарылған фильмде Кардамон өзінің рөлінде ойнайды, сондай-ақ Кит Моррис, Ариэль Пинк және Энни Харди (Giant Drag) сияқты музыканттар да қатысады.