Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Солтүстік Ирландия футболшысы
Northern Irish footballer
Элиша Скотт (24 тамыз 1893 – 16 мамыр 1959) – Солтүстік Ирландия футбол қақпашысы, 1912 жылдан 1915 жылға дейін және 1919 жылдан 1934 жылға дейін «Ливерпуль» клубы үшін ойнады және әлі күнге дейін клубтың ең ұзақ қызмет еткен ойыншысы болып табылады.
Elisha Scott (24 August 1893 – 16 May 1959) was a Northern Irish football goalkeeper who played for Liverpool from 1912 to 1915 and from 1919 to 1934, and still holds the record as their longest serving player.
Өмір және ойыншы карьерасы
Елиша Скотт «Линфилд» және «Бродвей Юнайтед» командаларында ойнады, содан кейін «Ливерпульдің» менеджері Том Уотсон оны 1912 жылғы 1 қыркүйекте, жексенбі күні сағат 10-да, Скотттың ағасы Билли Скотттың ұсынысымен шартқа алды. «Ливерпульдің» Скотты алу мүмкіндігі «Эвертонның» 19 жасар ойыншыны тым жас деп санағаннан кейін туды. 1913 жылғы тамызда «Крю Александра» Скоттың трансфері туралы хабарлады, бұл шартты түрде жалға алу келісімі болуы мүмкін. Ол Томас Чарльз Эллисонның орнын басып, бірінші нөмірлі қақпашы Артур Боксқа көмекші болды және 1913–14 маусымының басында команда үшін ойынға шықты. Скотт «Ливерпуль» сапындағы алғашқы ойынын 1913 жылғы 1 қаңтарда «Сент-Джеймс Парк» стадионында өткізді. Команда «Ньюкаслмен» 0:0 есебімен тең түсті. Карьерасының басында Скотт Кен Кэмпбеллдің дублері болды және сирек-сирек ғана алаңға шықты. Бірінші дүниежүзілік соғыс Скотттың карьерасын төрт жылға тоқтатты. Маусым соңында Скотт «Ливерпуль» қақпасына тұрақты түрде кіру мүмкіндігіне ие болды. Кэмпбеллге 1920 жылғы сәуірде командадан кетуге рұқсат берілгеннен кейін Скотттың қақпашы позициясы нығайтылды. Ол «Ливерпульдің» бірінші нөмірлі қақпашысы атанды. 1922 және 1923 жылдары екі рет подряд чемпиондық жеңіске жеткен команданың маңызды мүшесі болды, алғашқы титул үшін 3 ойынды жіберді, ал екіншісінде ешқандай ойынды жібермеді. «Ливерпуль» халық арасында Скотт туралы көптеген әңгімелер бар. Солардың бірі 1924 жылғы ойынға қатысты, онда Скотт «Эвуд Паркте» «Блэкбернге» қарсы керемет сейв жасағаннан кейін, көрершілердің бірі алаңға кіріп, оны сүйді. Скотт сол кездегі қарсыластардың бірі – «Эвертонның» Дикси Динмен қатар есімдері жиі айтылды. Дерби ойынына дейін екеуі талқылаудың басты тақырыбы болды. «Эвертон» Диннің гол соғатынын алдын ала жариялады, ал «Ливерпуль» Скотттың бір гол да жібермейтініне сенді. Екеуіне қатысты, мүмкін, шындығына күмәнді әңгіме бар: бірде олар Ирландия мен Англия арасындағы ойыннан бір күн бұрын Белфаст қаласының орталығында кездесіпті. Өте жақсы басымен ойнайтын Дин шапанын түзеп, Скоттқа ишара жасапты, бірақ Скотт оған қиялданғандай, басын сақтап қалуға тырысқандай секіріп жауап беріпті, бұл көрершілерді таң қалдырып, кейін қуантқан. Онжылдықтың соңында Скотт «Ливерпульдің» басқа қақпашысы Артур Райлиге негізгі құрамдағы орнын жоғалтты, бірақ ол бастапқы орын үшін күресін тоқтатпады. Алайда, 1930 жылдардың басында Скоттқа құрамға кіру қиынға соқты. Соңында, 1934 жылы бұрынғы командасы «Белфаст Селтик» оған ойыншы-менеджерлік қызмет ұсынғанда, Скотт туған жеріне қайтуға рұқсат сұрады. «Ливерпуль» оның өтінімін қабылдады, ал Скотт 1934 жылғы 21 ақпанда «Челсиде» өткен 467-ші және соңғы ойынын өткізді, бұл «Челсидің» 2:0 есебімен жеңісімен аяқталды. «Ливерпульдің» маусымдық соңғы ойынынан кейін Скотт жанкүйерлеріне қоштасу сөздерін айту үшін директорлар ложасына көтерілді. Скотт 1936 жылы 42 жасында «Белфаст Селтик» сапындағы соңғы ойынын өткізді. «Белфаст Селтик» бас жаттықтырушысы болған кезінде Скотт 10 ирландиялық лига титулын, 6 ирландиялық кубокты, 3 қалалық кубокты, 8 алтын кубокты және 5 Антрим графтығының қалқандарын жеңіп алды. Ол 1959 жылы қайтыс болды және Белфаст қалалық зиратына жерленді.
Elisha Scott played for Linfield and Broadway United before Liverpool manager Tom Watson signed him at 10 am on Sunday 1 September 1912, following a recommendation from Scott's older brother Billy Scott. Liverpool only got the chance to sign Scott when Everton decided that the 19 year old was too young. Scott was reported as signed by Crewe Alexandra in August 1913, presumably under some sort of loan arrangement. He succeeded Thomas Charles Allison as deputy for the first choice keeper, Arthur Box and played for them in the early part of the 1913–14 season. Scott finally made his Liverpool debut on 1 January 1913 at St James' Park. The team drew 0–0 with Newcastle. During the early days of his career, Scott was understudy to Ken Campbell and only appeared occasionally. The First World War interrupted Scott's career for four years. Scott finally got a chance of a run in the Liverpool goal at the end of the season. Scott's goalkeeping position was set in stone when Campbell was allowed to leave in April 1920. Scott established himself as Liverpool's number 1. He was a major part of the back to back Championship winning teams of 1922 and 1923, missing just 3 games of the first title and none in the second. Numerous stories about Scott exist in Liverpool folklore. One such story relates to a 1924 game, after Scott had just made a phenomenal save at Ewood Park against Blackburn. A man appeared from the crowd went over to Scott and kissed him. Scott was part of one of the legendary rivalries of the day along with Everton's Dixie Dean. The two of them were the main topic of discussion when derby day was approaching – Everton declared that Dean would score whilst Liverpool disagreed, saying Scott wouldn't let a single shot past. A famous story, possibly apocryphal, associated with the two men was that of how they once encountered each other in Belfast city centre the day before an Ireland versus England game. Dean, famed for his remarkable heading ability, touched his hat and nodded to Scott as they were about to pass only for Scott to respond by diving as if to try to save an imaginary header, much to the initial shock and then delight of the locals who witnessed it while a mildly shocked Dean smiled and quietly continued on his walk. Towards the end of the decade, Scott lost his starting position to another Liverpool goalkeeper, Arthur Riley, but he never gave up the battle for the starting berth. However, at the beginning of the 1930s it was becoming more and more difficult for Scott to get into the line up. Eventually Scott asked if he could return to his homeland when his old team Belfast Celtic offered him a player manager role in 1934. Liverpool consented to the request and Scott played the last of his 467 appearances at Chelsea on 21 February 1934 which ended in a 2–0 win for Chelsea. Upon Liverpool's final home match of the season, Scott headed to the director's box to give his adoring fans a farewell speech. Scott played his final game for Belfast Celtic in 1936 at the age of 42. In his time as manager of Belfast Celtic, Scott won 10 Irish League titles, 6 Irish Cups, 3 City Cups, 8 Gold Cups and 5 County Antrim Shields. He died in 1959 and is buried in Belfast City Cemetery.