Линда Джой Маккуэйг: Канад журналисі, жазушы және саяси сыншы.

Кіріспе

Канадалық журналист, колонка жазушы, ғылыми-танымдық әдебиет авторы және әлеуметтік сыншы Линда Джой МакКуэйг – канадалық журналист, колонка жазушы, ғылыми-танымдық әдебиет авторы және әлеуметтік сыншы. Ол алғаш рет Патти Старр ісін тергеуге қатысқан репортер ретінде көзге түсті. Одан кейін ол экономика және әлеуметтік саясаттағы корпоративтік ықпалға арналған бірнеше кітаптар мен газет мақалаларын жазды, ал National Post газеті МакКуэйгты «Канаданың Майкл Муры» деп сипаттады. 2016 жылдың қазан айында МакКуэйгтың «Суайып бара жатқан бегемот: дефициттен өлім және басқа да канадалық мифтер» кітабы Канада әдебиетін зерттеу журналының соңғы 25 жылдың ең ықпалды 25 канадалық кітабының бірі деп танылды.

Ерте жылдары және жеке өмірі

МакКуэйг 1951 жылы қыркүйекте Торонтодағы орта таптық отбасында дүниеге келді. Ол өзінің отбасын пікірталасқа бейім және саясатқа қызығушылық танытқан деп сипаттаған. Оның әкесі Джек, оны «саяси консерватор болғанымен, әлеуметтік әділетке ұмтылған» десе, МакКуэйг атқарушы даму институтын құрған және басшылық және жеке даму тақырыбында шамамен алты кітап жазған. МакКуэйгтің анасы Одри де психолог мамандығын алған, бірақ МакКуэйгті, оның қарындасын және бауырларын тәрбиелеу үшін мансабынан бас тарқан. Жеті жастан тоғыз жасқа дейін МакКуэйг бір беттік «DeVere Weekly» газетін жазып, шығарған. Газеттің аты оның отбасы тұрған Торонтодағы көшенің атына байланысты қойылған. 1963 жылдан 1970 жылға дейін МакКуэйг Торонтодағы жеке қыздар мектебі – Бранксом Холлда оқыған. Ол дебат клубының президенті болды және мектебін Ридли шақырылған дебат турнирінде екі рет жеңіске жеткізді. Содан кейін ол Торонто университетіне түсіп, «The Varsity» студенттік газетінде жұмыс істеді және Томас Уолкомпен бірге бас редактор болып қызмет етті. Бірнеше жыл өткен соң Блэк МакКуэйгті өзінің «Toronto Sun» бағанында «әлсіз және аса зиялы емес солшыл журналист» деп сипаттап, оның «жас сөйлеуге тиіс, ұйқы келтіретін солшыл кітаптар» жазатынын айтқан. Кейін МакКуэйгтің National Post газетінде еркін автор ретінде жұмыс істеуіне рұқсат берілді. 1984 жылы МакКуэйг «Globe» газетіне саяси тілші ретінде қайта оралды. Ол 1989 жылы Патти Старр ісін ақтарғанда елге танымал болды. Бұл істе бұрынғы Ontario Place бас директоры Патти Старр қайырымдылық қаражатын саяси мақсаттар үшін заңсыз пайдаланғаны анықталды. Осы ісі үшін МакКуэйг Тергеу журналистикасы орталығының сыйлығымен және Ұлттық газеттер сыйлығымен марапатталды. 1991 жылы ол Еуропа мен Солтүстік Америкадағы әлеуметтік қамтамасыз ету жүйелерін зерттеу үшін Аткинсон қорының мемлекеттік саясаттағы стипендиясын алды. 1992 жылы Аткинсон қоры МакКуэйгтің «Канаданың әлеуметтік бағдарламалары: шабуыл астында» деген 51 беттік есебін жариялады. 1992 жылдан бері МакКуэйг «Toronto Star» газетінде бағана жазады және өзін еркін жазу, лекция оқу және кітаптарынан түсетін гонорар арқылы қамтамасыз етеді. 15 қыркүйекте ол бірінші раундта сайлауда жеңіске жетті. Боб Рейдің орнын басу сайлауында либерал Кристия Фриланд жеңіп шықты. МакКуэйг 2015 жылғы федералды сайлауда қайтадан үміткер болды, бірақ либерал Билл Морноға жеңіліп қалды. Сол науқан кезінде ол CBC телеарнасында Канаданың климаттық мақсаттарына жету үшін Атхабаска мұнай құмдарынан алынған мұнайдың көп бөлігі жер астында қалдырылуы керек екенін айтқаннан кейін премьер-министр Стивен Харпер тарапынан айыпталды.

McQuaig was born in September 1951 to a middle class Toronto family that she has described as opinionated and interested in politics. Her father Jack, who she has called "politically conservative but with a strong sense of social justice", is founder of the McQuaig Institute of Executive Development and has written a half dozen books on leadership and personal development. McQuaig's mother Audrey was also trained as a psychologist, but gave up her career to raise McQuaig, her sister and brothers. From the ages of seven to nine, McQuaig wrote and published the one page DeVere Weekly, a newspaper named after the street in Toronto on which her family lived. From 1963 to 1970 McQuaig attended Branksome Hall, a Toronto private girls school where she became president of the debating society and twice led her school to victory at the Ridley invitational debating tournament, and from which she graduated with the Governor General's medal for academic achievement. Later she attended the University of Toronto, where she worked for the student newspaper The Varsity and served as co editor in chief with Thomas Walkom. Years later, Black described McQuaig in his Toronto Sun column as a "weedy and not very bright leftist reporter" who writes "sophomoric, soporiferous left wing books", Later McQuaig was retained as a freelance columnist for Black's National Post newspaper. In 1984, McQuaig returned to the Globe as a political reporter, where she first came to national prominence in 1989 for uncovering the Patti Starr affair, in which former Ontario Place CEO Patti Starr was found to have illegally used charitable funds to make political donations, and for which McQuaig was awarded a Centre for Investigative Journalism Award and a National Newspaper Award. In 1991, she was awarded an Atkinson Fellowship in Public Policy to study the social welfare systems in Europe and North America. This resulted in the Atkinson Foundation publishing, in 1992, a 51 page special report by McQuaig called Canada's Social Programs: Under Attack. Since 1992 McQuaig has written an op ed column in the Toronto Star and has supported herself through a combination of freelance writing, speaking engagements and royalties from her books. On 15 September she won the nomination on the first ballot. The election to replace Bob Rae was won by Liberal Chrystia Freeland. McQuaig ran again in the 2015 federal election losing to Liberal Bill Morneau. During that campaign, she was denounced by Prime Minister Stephen Harper after she stated on a CBC TV program that much of the oil from the Athabasca oil sands would have to be left in the ground if Canada was to meet its climate change targets.

Тақырыптар

МакКуайг ең көп танымал кітаптары мен газет бағандарымен танымал. Олар корпоративтік элитаның мемлекеттік экономикалық және әлеуметтік саясатты қалай қалыптастырғанын, оның қоғамдық мүддеге зиян келтіргенін сипаттайды. Оның алғашқы кітабы "Жабық есік артында" (1987) Канададағы салық саясаты туралы күрес тарихын баяндайды, қаржы элитасының мүшелері елдің салық саясатын өздерінің пайдасына қалай тиімді түрде ұстап, кеңейткенін көрсетеді. "The Quick and the Dead" (1991) Канада мен АҚШ арасындағы еркін сауда келісімінің артындағы оқиғаларды және оның Канадаға тигізетін теріс әсерін айтады. Оның 1993 жылы жарық көрген бестселлер кітабы "Бай банкирдің әйелі" Еуропа мен АҚШ-тың әлеуметтік қамсыздандыру жүйелерін салыстырып, Канаданың дәстүрлі түрде екі шеттің арасында тұрғанын және АҚШ үлгісіне қарай бет бұрып бара жатқанын көрсетті. 1995 жылы шыққан "Шоу-шоу" кітабы екі айдан астам уақыт бойы "The Globe and Mail" ұлттық бестселлер тізімінің көшбасында болды. Онда саясаткерлер мен бизнес қауымдастығының әлеуметтік шығындардың өсуі ұлттық тапшылықты арттырады және үкіметті әлеуметтік шығындарды қысқартуға мәжбүр етеді деген қате пікірмен Канада халқын жаңылыстырғаны айтылады. Кітапта тапшылықтың мәні күмәнді екені және оның басты себебі – Канада Банкісінің инфляцияға қарсы саясаты болғаны, ол пайыздық мөлшерлемені күрт өсіріп, елді рецессияға итермелегені дәлелденеді. "The Cult of Impotence" (1998) елдердің корпорациялардың салықты төмендету және әлеуметтік шығыстарды азайту талаптарына мойынсұнудан басқа амалы қалмағаны, әйтпесе байлық иелері капиталдарын офшорға көшіретіні туралы пікірге қарсы шықты. Ол соғыстан кейінгі кезеңде елдердің капиталдың шамадан тыс қозғалысын шектеген халықаралық қаржылық ережелерді жасағанын және мұндай шектеулер қазіргі заманғы әлемдік экономикада да мүмкін екенін атап өтті. Өзгерген нәрсе – технология емес, корпоративтік мүдделердің өздерінің мүдделерін іске асырудағы саяси қатыгездігі. "Сіз жей алатын барлық нәрсе" (2001) кітабында МакКуэйг жаңа халықаралық қаржылық ережелер мен сауда келісімдерінің капитализмнің радикалды түрін қалай бекітіп, терең теңсіздікке және халықтың билігінен айыруға алып келетінін қарастырды. Экономикалық тарихшы және антрополог Карл Поланьидің еңбектеріне сүйене отырып, МакКуэйг жаңа капитализмнің табиғи эволюцияның бөлігі емес, керісінше, қоғамның қажеттіліктеріне қайшы келетін, мақсатты түрде жүзеге асырылған қоғамды қайта құру екенін сипаттады. "It's The Crude, Dude: War, Big Oil and the Fight for the Planet" (2004) мұнайды іздеудің АҚШ-тың сыртқы саясатын қалай қалыптастырғанын, оның ең басты нәтижесі Джордж Буштың Иракқа басып кіруі болғанын, тіпті жаһандық жылыну әлемге мұнай тұтынуды қысқартуды талап еткенін көрсетеді. "It's the Crude, Dude: Greed, Gas, War and the American Way" (2006) – МакКуэйгтың 2004 жылғы кітабының АҚШ-қа қатысты қосымша ақпарат қосылған нұсқасы. "Буллидің пальтосын ұстап тұру: Канада және АҚШ империясы" (2007) кітабында МакКуэйг Канаданың АҚШ-ты императорлық держава ретінде қолдауын тоқтатуы керек екенін айтады. "The Trouble with Billionaires" (2010) кітабында МакКуэйг пен оның авторласы, Торонтодағы Осгуд Холл заң мектебінің салық саясаты профессоры Нил Брукс миллиардерлер класының өсуін және оның қоғамға тигізетін теріс әсерін зерттеп, прогрессивті салық жүйесін енгізуді ұсынады. "Billionaires' Ball: Gluttony and Hubris in an Age of Epic Inequality" (2012) – АҚШ-тағы экономикалық саясатқа баса назар аударған "The Trouble with Billionaires" кітабының нұсқасы. МакКуэйгтың газет бағандары мықты әлеуметтік қорғау жүйесін сақтаудың маңыздылығы, жекешелендірудің, сауда мен жаһанданудың зиянды әсерлері және саясаттағы ақшаның ықпалы сияқты мәселелерге арналған.

McQuaig is best known for her series of books and newspaper columns that describe how the corporate elite has managed to shape government economic and social policy in ways that have harmed the public interest. Her first book, Behind Closed Doors (1987), relates the history of the fight over tax policy in Canada, detailing how members of the financial elite have effectively maintained and extended control over the country’s tax policy, to their own benefit. The Quick and the Dead (1991) relates the story behind the Free Trade Agreement between Canada and the United States, and its negative impact on Canada. Her best selling 1993 book The Wealthy Banker's Wife compared the social welfare systems of Europe with those of the United States, and showed how Canada, traditionally in the middle between the two extremes, was increasingly veering towards the US model. Her 1995 book, Shooting the Hippo, topped The Globe and Mail national best seller list for more than two months. It argued that politicians and the business community had misled the Canadian public with claims that rising social spending was driving up the national deficit, thereby requiring the government to slash social spending. The book disputed the seriousness of the deficit and argued that the deficit's prime cause was the Bank of Canada’s anti inflation policy, which had dramatically pushed up interest rates and driven the country into recession. The Cult of Impotence (1998) disputed the notion that countries had no alternative but to submit to corporate demands for deep tax cuts and reduced social spending—or wealth holders would move their capital offshore. She noted that, in the postwar era, countries had created international financial rules that prevented excessive capital mobility, and that such restraints were still possible in the modern global economy. What had changed wasn’t so much the technology but the political insistence of corporate interests on getting their way. In All You Can Eat (2001), McQuaig looked at how the new international financial rules and trade deals were ensconcing a radical form of capitalism, leading to deep inequality and the disempowerment of the people. Drawing on the work of economic historian and anthropologist Karl Polanyi, McQuaig described how the new capitalism was not part of a natural evolution but rather a deliberately imposed redesign of society at odds with the basic human need for community. It's The Crude, Dude: War, Big Oil and the Fight for the Planet (2004) looked at how the quest for oil has long shaped US foreign policy, culminating in George W Bush’s invasion of Iraq, even as global warming was making it imperative for the world to curb oil consumption. It's the Crude, Dude: Greed, Gas, War and the American Way (2006) is a version of McQuaig's 2004 book with added information relating to the U. S.

In Holding the Bully's Coat: Canada and the US Empire (2007), McQuaig argues that Canada should stop supporting the US in its role as an imperial power. In The Trouble with Billionaires (2010), McQuaig and co author Neil Brooks, a professor of tax policy at Osgoode Hall Law School in Toronto, examined the rise of the billionaire class and its negative impact on society, and argued for a much more progressive tax system. Billionaires' Ball: Gluttony and Hubris in an Age of Epic Inequality (2012) is a version of The Trouble with Billionaires with an emphasis on economic policies in the U. S.

McQuaig's newspaper columns focus on issues like the importance of maintaining a strong social safety net, and on the detrimental effects of privatization, trade and globalization, and the influence of money in politics.