Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Окленд қаласының шеткі ауданы
the suburb of Auckland
Джон Макларен паркі Сан-Францисконың оңтүстік-шығысында орналасқан саябақ. аумағы бойынша McLaren Park – Сан-Францискодағы үшінші үлкен саябақ, алғашқы екі орынды Golden Gate паркі мен Presidio бөліседі. Парк көбінесе Excelsior, Crocker Amazon, Visitacion Valley, Portola және University Mound шағын аудандарымен қоршалған.
John McLaren Park is a park in southeastern San Francisco. At , McLaren Park is the third largest park in San Francisco by area, after Golden Gate Park and the Presidio. The park is surrounded mostly by the Excelsior, Crocker Amazon, Visitacion Valley, Portola and University Mound neighborhoods.
Тарих
Джон Макларен паркі бір кезде 1840 жылы берілген жер гранты Ранчо Канад де Гуадалупе ла Визитасион и Родео Вьехоның бір бөлігі болды, оған қазіргі Сан-Бруно тауының көп бөлігі, Брисбен қаласы, Гуадалупе аңғары және Визитасион аңғары кірді. Мексиканың (қазіргі Калифорнияны қоса алғанда) сол кездегі губернаторы Хуан Баутиста Альварадо 1840 жылы жергілікті билікке қазір Джон Макларен паркі деп аталатын жерді берді. 1905 жылы жер грантының бөлімшелері жасалды және Дэниел Бернхам Сан-Франциско үшін Бернхам жоспарын шығарды, онда Джон Макларен мен Бейвью парктері орналасқан жерлер бүгін парк пайдалануға берілуі керек деп ұсынылды, өйткені қаланың оңтүстік бөлігіндегі тұрғындар парк кеңістігіне қол жеткізу жеткіліксіз деп саналды. Бернхамның баяндамасы Визитасион аңғарына жақын бірнеше саябақтарды, оның ішінде Визитасион паркін атады, ол Бейвью паркі және Кэндлистик Пойнт мемлекеттік демалыс аймағы болады; және ол Университет Моунд Паркін атады, ол кейін Джон Макларен паркі болатын жердің бір бөлігін алып тұрды. Қадағалаушылар кеңесі 1926 жылғы 4 қазандағы №26241, жаңа серия қаулысын қабылдады (15 қазанда бекітілді), ол 18 лункалы гольф алаңы, ат жолдары, ойын алаңдары және қалалық зообақты көшіру жоспарланған Миссия паркі деп аталатын саябақты сатып алуды тапсырды. Алайда, 1928 жылғы қарашада өткен сайлауда парктің толық аумағы үшін қаражат жинауға бағытталған облигациялық шара қабылданбады. 1944 жылы парктің соңғы мөлшері туралы қосымша ұсыныстар берілді, ал 1944 жылғы қарашада Бас жоспар жарияланған кезде сатып алынған жерге Lick Home (кейіннен University Mound Ladies Home деп аталды, ол 1884 жылы басқа жерде Lick Old Ladies Home ретінде ашылып, 2014 жылға дейін "жетістікке жетпеген қарт әйелдерге" баспана берді), University Mound суқоймалары, Sunnydale Housing Project және Crocker Amazon ойын алаңы кірді. Макларен паркінің болашақ жоспары 2017 жылы Демалыс және саябақтар комиссиясымен бекітілді. Жоспарға байланысты жақсартуларға Redwood Grove ойын алаңын салу, Джерри Гарсия амфитеатрын жаңарту, Макларен паркінің қоғамдық бақтарын қайта жаңарту және топтық пикник аймағына әжетхана қосу кіреді.
John McLaren Park was once a part of Rancho Cañada de Guadalupe la Visitación y Rodeo Viejo, an 1840 land grant which included much of present day San Bruno Mountain, the city of Brisbane, Guadalupe Valley, and Visitacion Valley. The then governor of Mexico (including present day California), Juan Bautista Alvarado, granted what is now known as John McLaren Park to the local authorities in 1840. In 1905, subdivisions of the land grant were drawn up and Daniel Burnham issued the Burnham Plan for San Francisco, which recommended that the land where John McLaren and Bayview Parks are today should be reserved for park use, as residents in the southern part of the city were considered inadequately served by access to park space. Burnham's Report called for several parks near Visitacion Valley, including one he named Visitacion Park, which would become Bayview Park and Candlestick Point State Recreation Area; and one he named University Mound Park, which occupied part of the land that would later become John McLaren Park. The Board of Supervisors adopted Resolution No. 26241, New Series on October 4, 1926 (approved Oct 15) directing the purchase of for a park planned to be named Mission Park, with plans for an 18 hole golf course, equestrian trails, playing fields, and a possible relocation of the City Zoo. However, a bond measure to raise funds for the full area of the park failed to pass in the November 1928 election, Additional recommendations for final park size in 1944 varied from , and the land acquired by the time the Master Plan was published in November 1944 was the Lick Home (later known as the University Mound Ladies Home, which opened as the Lick Old Ladies Home in a different location in 1884 and housed "elderly women of modest means" until 2014), the University Mound reservoirs, the Sunnydale Housing Project, and the Crocker Amazon Playground. The McLaren Park Vision Plan was approved by the Recreation and Parks Commission in 2017. Improvements associated with the plan include building the Redwood Grove Playground, Jerry Garcia Amphitheater improvements, renovation of McLaren Park Community Gardens, and adding a restroom at the Group Picnic area.
Қоғамдық қауіпсіздік
1981 жылы «Сан-Франциско Экзаминер» газетінде «Макларен паркі: зор мүмкіндік, көп қоқыс» деген тақырыпта мақала жарияланды. Мақалада 1980 жылы тіркелген қылмыс статистикасы келтірілді: екі адам өлтірілді, алты адам зорланды және 18 автомобиль ұрланды. 2013 жылы «Сан-Франциско Хроникасы» газетінің қалалық дизайн сыншысы Джон Кинг паркті қайта жаңғыртуға бағытталған қоғамдық күш-жігерді талқылады, ол «жақында ғана қалада қылмысымен танымал болған». Бұл парктің өткендегі жағымсыз репутациясы мен салдарынан келушілердің азайғанынан болуы мүмкін, қазіргі таңда Сан-Францискодағы ең үлкен шөптесін жайылымдар осы паркте орналасқан.
In 1981, a San Francisco Examiner article headlined "McLaren Park: great potential, much trash" highlighted its crime statistics, which had included two murders, six rapes and 18 car thefts in 1980. In 2013, the San Francisco Chronicle's urban design critic John King discussed community efforts to revive the park, which "not long ago was known within the city primarily for crime". Perhaps due to its past infamy and resulting discouragement of visitors, the park boasts the largest grasslands left in San Francisco.
Қажеттіліктері мен ерекшеліктері
Коффман бассейні, Макларен паркінің алғашқы ойын-сауық орталығы 1958 жылы парктің оңтүстік-шығыс бөлігінде салынды. Сан-Франциско қаласының өзі де дөңгелек деп есептелсе де, Макларен паркі қаладағы ең қиын жер бедерімен ерекшеленеді. Оның аумағының барлық 19% ғана 0-10% еңістің көлбеулігімен, құрылысқа қолайлы деп саналады. 10-25% еңістің көлбеулігі аумақтың жартысын алып жатыр, ал қалған бөлігін (25% астам еңістің көлбеулігі) жалпы аумақтың үштен бірінен астам құрайды.
Coffman Pool, McLaren Park's first recreation facility, was constructed in the southeast corner of the park in 1958. Even in San Francisco, a city considered hilly, McLaren Park stands out with some of the hilliest terrain in the city. Only 19% of its area consists of slopes of 0 10% grade, considered easily buildable. Slopes of 10 25% grade occupy half its area, and slopes over 25% grade occupy the remaining area (more than one third of the total area).
Герц ойын алаңы
Парктің оңтүстік-шығыс бұрышында Коффман тоғанының жанында орналасқан Герц ойын алаңы 1965 жылы аяқталды. 2005 жылы ол парктен алыс емес, Харрингтон көшесі 87 мекенжайында өскен Grateful Dead рок-тобының мүшесі Джерри Гарсия есімімен аталып, Джерри Гарсия амфитеатры деп қайта аталды. Ол 1956 жылы салынды және 24 метр (80 фут) биіктікте. Сан-Франциско қалалық коммуналдық қызметтер комиссиясының қоғамдық өнер қорынан қаржыландырылған жол, ашық күндері Диабло тауы, Тамалпайс тауы, Ангел аралы және Тынық мұхитының көрінісін ұсынады және шебер Джордж Гонсалес жасаған "ойлану орындары" ретіндегі он төрт тас белгісін қамтиды. Жолдың бір жағы жаяу жүргіншілер мен велосипедшілерге арналған жеке жол ретінде қайта жаңартылды, ал маңызды қиылыстарға жарқын жыпылықтайтын шамдармен жаяу өткелдер қосылды.
Herz Playground, near Coffman Pool in the southeastern corner of the park, was completed in 1965. In 2005, it was renamed the Jerry Garcia Amphitheater, after the member of the rock band Grateful Dead, who had grown up not far from the park, at 87 Harrington Street. It was built in 1956 and stands 80 feet (24 m) tall. The trail, funded as a public art set aside by the San Francisco Public Utilities Commission, offers views of Mount Diablo, Mount Tamalpais, Angel Island, and the Pacific Ocean on a clear day. and features fourteen stone markers by mason George Gonzalez intended as "musing stations" to stimulate contemplation. One side of the road was rebuilt as a dedicated pedestrian and bicycle path, and crosswalks with bright flashing beacons were added to major intersections,
Мэнселл көшесі Макларен паркі арқылы өтеді және парктің батыс және шығыс жиектеріндегі қалалық көшелерге қарағанда әлдеқайда кең. Ол Сан-Францискодағы автожол төңкерісінен кейін іске аспаған жоспарланған Кросстаун тас жолының бір бөлігі ретінде жобаланып, салынған. Уайлд суқоймасы Сан-Франциско қаласы үшін ішуге жарамды су сақтауға пайдаланылды, бірақ қолданыстан шығарылғаннан кейін, түнде қоқыс тастау орыны ретінде қолданылды. Суқойманың ескі қабырғалары бақылау алаңы ретінде сақталды, ал ортасына 11 метр (35 фут) биіктіктегі мұнара салынды.
Mansell Street through McLaren Park is significantly wider than the city streets it connects with on the western and eastern edges of the park. It was designed and constructed as a segment of the planned Crosstown Freeway which never came to fruition in the wake of the San Francisco Freeway Revolts. The Wilde Reservoir was used to store tap water for the City of San Francisco, but after its abandonment, was used as a nocturnal dumping ground for trash. The old walls of the reservoir were retained as a viewing platform and a 35 feet (11 m) tall tower was built in the center of it.