Миннеаполис қаласының телефон коды 612

Кіріспе

Миннеаполис, Миннесота штатының телефондық аймақтық коды 612 – Солтүстік Америка нөмірлеу жоспары (NANP) бойынша АҚШ-тың Миннесота штатындағы телефондық аймақтық код. Нөмірлеу жоспары аймағына Миннеаполис қаласы және Форт Снеллинг, Сент-Энтони және Ричфилд сияқты бірнеше жақын жердегі муниципалитеттер кіреді. Географиялық тұрғыдан алғанда, бұл Миннесота штатындағы ең кішкентай аймақтық код. Бұл аймақтық код 1947 жылғы штат бойынша жасалған жалпыға ортақ нөмірлеу жоспарындағы екі бастапқы кодтың бірі болып табылады, ол сол кезде бүкіл Твин-Сити аймағын және оны қоршаған кеңінен аумақты қамтыған.

Тарих

1947 жылы American Telephone and Telegraph Company (AT&T) алғашқы жалғарылған телефон нөмірлеу жоспарын жасағанда Миннесота екі нөмірлеу аймағына бөлінді, олар 612 және 218 аймақтық кодтарымен белгіленді. Тарихи карталарға сәйкес, 612 Миннесотаның оңтүстік-шығыс бөлігінің шамамен үштен бірін құрады. Штаттың қалған бөлігіне 218 аймақтық коды берілді, ол 612 аймағының айналасында «r» әрпіндей пішіндес аймақ құрады. Ажырату сызығы Дулуттен батысқа қарай штаттың ортасына дейін созылды, содан кейін орталық арқылы оңтүстіске қарай жалғасты. 1954 жылы штаттың аймақтық код шекаралары қайта құрылды және штат үш нөмірлеу аймағына бөлінді. 612 аймақтық коды Миннесотаның орталық бөлігінің көп бөлігін қамтыды, Висконсиннен Твин-Ситис арқылы Оңтүстік Дакотаға дейін шекарадан шекараға дейін созылды. Ол 218 аймақтық кодың оңтүстік бөлігінің бір бөлігін, соның ішінде Сент-Клауд және Александрияны сіңірді. Алғашқы 612 аймағының оңтүстік бөлігі, Рочестер және Манкатоны қоса, 218 аймағының оңтүстік-батыс бөлігімен біріктіріліп, жаңа 507 аймақтық кодын құрады. 218 аймағы көбірек шаршы пішіндес болу үшін қайта құрылды, бұл ретте 612 аймағының солтүстік-шығыс бөлігінің көп бөлігін сіңірді және қазір штаттың солтүстік жартысын құрады. Бұл конфигурация 42 жыл бойы сақталды. 1996 жылы 612 аймағының солтүстік және батыс бөлігі, Твин-Ситистен тыс жерлерді қоса, 320 аймақтық кодына ие болды. Бұл ұзақ мерзімді шешім ретінде көзделді. Алайда, Твин-Ситистің үздірілмейтін өсуі және ұялы телефондар мен пейджерлердің таралуы 612 аймақтық кодын бір жыл ішінде толыққанды қолдану шегіне жеткізді. 1998 жылы 612 аймағы шамамен екіге бөлінді, көбінесе Миссисипи өзенінің бойымен. Миннеаполис және Миссисипи өзенінің батысындағы аймақ ескі кодты сақтап қалды, ал Миссисипи өзенінің шығысындағы аймақтың көп бөлігі, Сент-Полды қоса, жаңа 651 аймақтық кодына ие болды. Бірақ бір жыл өткен соң, 651 аймақтық кодын құру батыс Твин-Ситистегі сұранысты қанағаттандыру үшін жеткілікті нөмірлерді босата алмайтыны анық болды. Твин-Ситис штаттағы көптеген стационарлық телефондардың, пейджерлердің және ұялы телефондардың орналасқан жері болып табылады, ал олардың үнемі көбеюі 2000 жылы күшіне енген 612 аймақтық кодын үш бөлікке бөлуге әкелді. Миннеаполис және солтүстік және оңтүстікке қарай орналасқан бірнеше қала маңы 612 аймақтық кодын сақтап қалды. Солтүстік-батыс қала маңындағы аудандар (Бруклин Парк, Кун Рапидс, Мейпл Гроув) 763 аймақтық кодына ие болды, ал оңтүстік-батыс қала маңындағы аудандар (Блумингтон, Иден Прери, Миннетонка, Сент-Луис Парк) 952 аймақтық кодын алды. Миннесота университетінің Твин-Ситис кампусының шығыс жартысы, Сент-Пол қала маңындағы Фалькон-Хайтс аймағында орналасқан, аймақтық нөмірлеу жоспарына ерекшелік болып табылады. Екі кампусты байланыстыратын біріктірілген телефон жүйесіне байланысты Фалькон-Хайтс кампусы 1998 жылғы бөлінуден кейін 612 аймақтық кодын сақтап қалды. 612 аймақтық коды қалалық аймақтық кодтардың аз ғана санына жатады, ол аймақтық кодты жаппай пайдаланбайды, бұл Миннеаполисті әлі де жеті таңбалы нөмірді теруге болатын бірнеше ірі қалалардың біріне айналдырады. Қазіргі болжамдар бойынша, ол кем дегенде 2039 жылға дейін солай болады. Твин-Ситистегі аймақтық кодтардың бөлінуі ерекше, өйткені олар аймақтық шекараларды алмастырудың орнына қалалық аудандар бойынша бөлінеді. Бұл екі аймақтық кодтың арасында көптеген алмасу аудандарының бөлінуіне және кейбіреулерінің үшке бөлінуіне әкелді. Төрт аймақтық кодқа бөлінгеніне қарамастан, Твин-Ситис аймағының көп бөлігі әлі де бір тарифтік орталық болып табылады. Төрт Твин-Ситис аймақтық коды АҚШ-тағы ең ірі жергілікті қоңырау аудандарының бірін құрайды; бірнеше ерекше жағдайларды қоспағанда, Твин-Ситистің бір бөлігінен екіншісіне ұзақ қашықтыққа қосымша төлем алынбайды. 320 және 507 аймақтық кодтарының бөліктері де Твин-Ситистен жергілікті қоңырау ретінде шалуға болады.

When the American Telephone and Telegraph Company (AT&T) created the first nationwide telephone numbering plan in 1947, Minnesota was divided into two numbering plan areas (NPAs), which were identified with area codes 612 and 218. According to historical maps, 612 comprised roughly the southeastern third of Minnesota. The rest of the state received area code 218, which formed an r shaped region around the 612 NPA. The separating line extended westward from Duluth to the center of the state, then south through the center. In 1954, the state's area code boundaries were redrawn and the state was divided into three numbering plan areas. 612 was rotated to cover most of the central portion of Minnesota, stretching border to border from Wisconsin through the Twin Cities to South Dakota. In the process, it absorbed some of 218's southern portion, including St. Cloud and Alexandria. Part of the southern portion of the original 612 territory, including Rochester and Mankato, was combined with the southwestern portion of 218 to form the new area code 507. The 218 region was reshaped to be more square, absorbing much of the old 612's northeastern portion, and now consisted of roughly the northern half of the state. This configuration remained in place for 42 years. In 1996, the northern and western portion of 612, including almost all of its territory outside of the Twin Cities, became area code 320. This was intended as a long term solution. However, the continued growth of the Twin Cities and the proliferation of cell phone and pager services pushed 612 back to the brink of exhaustion within a year. In 1998, the 612 region was roughly split in half, mostly following the Mississippi River. Minneapolis and the area west of the Mississippi retained the old code, while most of the area east of the Mississippi, including St. Paul, became the new area code 651. Within another year, however, it became apparent that the creation of 651 would not free up enough numbers in the western Twin Cities to meet demand. The Twin Cities are home to most of the state's landlines, pagers, and cell phones, and their continued proliferation forced a three way split of 612 that took effect in 2000. Minneapolis and a few suburbs to the north and south kept 612. The northwest suburbs (Brooklyn Park, Coon Rapids, Maple Grove) became area code 763 while the southwest suburbs (Bloomington, Eden Prairie, Minnetonka. St. Louis Park) got area code 952. The eastern half of the University of Minnesota, Twin Cities campus, in the St. Paul suburb of Falcon Heights, is an exception to the regional numbering plan. Because of an integrated telephone system linking both campuses, the Falcon Heights campus remained in 612 after the 1998 split. 612 is one of the few urbanized area codes without an area code overlay, making Minneapolis one of the few major cities where seven digit dialing is still possible. Under current projections, it will stay that way until at least 2039. The area code splits in the Twin Cities are unusual because they split along municipal, rather than exchange area boundaries. This led to a division of numerous exchange areas between the two area codes, and a few being divided among three. Even with the split into four area codes, most of the Twin Cities region is still a single rate center. The four Twin Cities area codes comprise one of the largest local calling areas in the United States; with a few exceptions, no long distance charges are applied from one part of the Twin Cities to another. Portions of area codes 320 and 507 are local calls from the Twin Cities as well.