Ларри Норман: Америкалық музыкант және христиан рок пионері

Кіріспе

Американдық музыкант, каноэші Ларри Дэвид Норман (8 сәуір 1947 – 24 ақпан 2008) – американдық музыкант, әнші, ән жазушы, жазбалар компаниясының иесі және жазбалар продюсері. Ол христиан рок музыкасының негізін қалаушылардың бірі саналады және 100-ден астам альбом шығарған.

Ерте өмір

Ларри Норман Техас штатының Корпус-Кристи қаласында Джо Хендрекс "Джо Билли" Норманның (9 желтоқсан 1923 – 28 сәуір 1999) және оның әйелі Маргарет Эвелин "Мардж" Стоуттың (1925 жылы Небраскада туған) үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Джо Норман Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери Әуе күштерінде сержант болып қызмет еткен, сондай-ақ мұғалім болу үшін оқып жүріп Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолында жұмыс істеген. Норман туғаннан кейін отбасы Оңтүстік баптист шіркеуіне қосылды. 1950 жылы отбасы Сан-Францискоға көшіп, алдымен афроамерикалық пентикост шіркеуіне, содан кейін баптист шіркеуіне барып, онда Норман бес жасында христиан дініне келді. 1959 жылы Норман "The Original Amateur Hour" телешоуында өнер көрсетті. 1960 жылы Норманның әкесі Калифорния штатының Сан-Хосе қаласында оқытуды бастады; отбасы жақын орналасқан Кемпбелл қаласында тұрды. Норман 1965 жылы Кемпбелл орта мектебін бітіріп, Сан-Хосе мемлекеттік университетінде ағылшын тілі мамандығы бойынша оқуға академиялық стипендия ұтып алды. Бір семестр оқығаннан кейін Норман "колледжден шығып, стипендиясын жоғалтты". Норман түрлі музыкалық аспаптарда ойнай білгенімен, музыкалық нотацияны оқу мен жазуды ешқашан үйренбеді.

Ертедегі топтар

Орта мектепте оқып жүрген кезінде Норман "The Back Country Seven" атты топ құрды, оның құрамына оның қарындасы Нэнси Джо және досы Джин Мейсон кірді. "People!" тобы жыл сайын 200-ге жуық концерт өткізді, Ван Моррисон және "Them", "The Animals", "The Dave Clark Five", "Paul Revere & the Raiders", "The Doors", "The Who", Дженис Джоплин, Джими Хендрикс, "Moby Grape" және Сан-Хосе тобынан "Syndicate of Sound" пен "Count Five" тобымен бірге сахнада өнер көрсетті. "The Zombies" тобының "I Love You" әніне жасаған кавері хит-синглға айналып, бір миллионнан астам данасы сатылып, бірнеше нарықта сәтті орын алды. Норман "People!" тобынан 1968 жылдың ортасында Capitol лейблы топтың алғашқы альбомын шығарған кезде шығып кетті, бірақ 1974 және 2006 жылдары Мейсонмен бірге концерттерде қайта қосылды. Рок тарихшысы Уолтер Расмуссеннің сөзіне сүйенсек, Пит Тауншенд бір кезде "The Who" тобының 1969 жылғы "Tommy" альбомы "People!" тобының "Epic" рок-операсынан шабыттанды деп айтқан. Алайда, Тауншенд кейіннен бұл байланысты жоққа шығарды.

Голливуд көше қызметі

Норман «People!» журналын тастағаннан кейін көп ұзамай, «өміріне қатысты шешімдерді қабылдауға кедергі келтіретін, күшті рухани тәжірибеге ие болды [және] өмірінде алғаш рет Киелі Рухты сезінді». 1968 жылдың шілдесінде Capitol Records үшін мюзиклдер жазу жөніндегі жұмыс ұсынысын алғаннан кейін Норман Лос-Анджелеске көшіп келді, онда ол «көшелерде жақсы жаңалықты таратумен» айналысты. Ол 2006 жылы былай деп еске алды: «Мен күніне бірнеше рет Голливуд бульвары бойымен серуендеп, бизнесмендерге, хиппилерге және Рухтың жетелегендеріне куәлік айттым. Capitol Records компаниясынан түскен барлық гонорарды жартылай жол үйін ашуға және жаңа мүмінге киім-кешек пен азық-түлік сатып алуға жұмсадым». Ол бастапқыда Голливудтың Бірінші Пресвитериан шіркеуімен және оның «Тұз компаниясы» кофеханасының миссионерлік қызметімен байланысты болды, онда ол рок-евангелизм жанрын зерттеді және дамытты.

Музыкалық театр

1968 жылы Норман Лос-Анджелесте сахналаған "Алисон" және "Шекспирдің туған күні" атты рок-музыкалына бірнеше ән жазды. Келесі жылы Норман мен оның досы Тедди Нили "Шың" рок-музыкалының Лос-Анджелес қойылымына кастингке қатысты, нәтижесінде Джордж Бергер және Клод Буковский рөлдері оларға ұсынылды; Нили рөлді қабылдады, ал Норман қаржылық қиындықтарына қарамастан, Джордж рөлінен бас тартты, себебі ол "қазіргі заманғы мәселелерге шешім ретінде есірткі және еркін секс жариялануына" қарсы болды. 1969 жылы Норман "Хайт-стриттегі махаббат" мюзиклын және "Арыстанның демі" атты рок-операсын жазды, осының нәтижесінде Capitol лейблы Норманмен альбом жазу үшін келісімге келді, сонымен қатар толық шығармашылық еркіндікке уәде берді.

Жазушылық мансабы

1969 жылы Capitol Records компаниясы Норманның бірінші жеке альбомын – Хэл Йёрглер продюсерлік еткен Upon This Rock альбомын шығарды, ол қазір «алғашқы толыққанды христиандық рок альбомы» саналады. Норманды түрлі теледидардағы уағыздаушылар сынап, Capitol альбомды коммерциялық сәтсіздік деп танып, лейблдан шығарды. Дегенмен, оның музыкасы жаңадан пайда бола бастаған контрмәдени қозғалыстарда кең танылды. Альбомның сатылымы христиандық кітап дүкендерінде таратылғаннан кейін арта түсті. 1970 жылдардың басында Норман үлкен аудиторияларға жиі концерттер берді және бірнеше христиандық музыка фестивальдерінде, соның ішінде алты күндік Далласта өткен Explo '72 фестивалінде өнер көрсетті, ол «Иса Вудсток» деп аталды. Норман «әртүрлі топтарға баспана беріп, тамақтандырып, олардың Библияны оқуларын бақылап, жұма және жексенбі күндері шіркеуге апарып жүрген» үйін ашты. Capitol әртістері үшін әндерді өңдеу және жетілдіру үшін ол айына 80 доллар табады. Ол Лондонның AIR студиясында Only Visiting This Planet және So Long Ago the Garden атты екі студиялық альбом жазды. 1972 жылы шыққан Visiting альбомы «үкімет пен шіркеуден көңілі қалған гүл балаларына» жететін мақсатта жасалды, оның «қатаң, қалалық евангелие шындығы» жиі Норманның ең жақсы альбомы деп саналады. 1974 жылы Норман христиан әртістері үшін жазбалар шығару мақсатымен Solid Rock Records компаниясын құрды, олар «винил дискілер жасау бизнесімен айналысуды қаламай, әлемге «коммерциялық емес» нәрсе жасағысы келді». Норман музыкалық лейблде Рэнди Стоунхилл, Марк Хёрд және Том Ховард сияқты әртістердің музыкасын шығарды. Ол басқа лейблдерге қол қойған бірнеше әртістермен де жұмыс істеді, соның ішінде Малкольм және Алвин, Бобби Эммонс және Crosstones, Lyrix, Джеймс Сандквист және Дэвид Эдвардс. Норман ABC Records компаниясымен Solid Rock-тың жазбаларын тарату туралы келісімге келді, бірақ кейіннен ABC-нің Word Records еншілес компаниясына көшті. Сол жылы Норман христиан әртістерін іздеу агенттігі – Street Level Artists Agency компаниясын құрды. Норманның трилогиясының үшінші альбомы және оның мансабындағы ең көп сатылған альбомы – In Another Land 1976 жылы Solid Rock баспасында жарық көрді және Word арқылы таратылды. Содан кейін Норман Something New атты блюз-рок концепциялық альбомын жазды, бірақ ол 1981 жылға дейін шығарылмады. Something New және басқа да бірнеше жобалар бойынша Word компаниясымен келіспеушіліктерден кейін Норман 1980 жылы Phydeaux Records компаниясын құрып, өз альбомдарын шығарды. 1978 жылы Норман Лос-Анджелес халықаралық әуежайына ұшақпен қонғанда жарақат алды. Уильям Айерс 1991 жылы былай деп жазды: «Оның өмірі отбасы, достары мен жанкүйерлерінің көз алдында төмендеп кетті. Ол 1978 жылы болған әуе апатынан кейін, 1986 жылы жазылған Home at Last альбомын шығаруға тырысқанға дейін, ешқашан адал альбом жаза алмады. Ол ешқашан жазылып кетеді деп ойламаған». Solid Rock әртістері Дэниел Амоспен ұзаққа созылған даудан кейін, ол ажырасып кетті, Solid Rock-тың бизнес-менеджері Филип Мангано және бірнеше Solid Rock музыканттары Норманмен 1980 жылдың маусым айында араласуды ұйымдастырды, бұл оны компанияны жабуға итермеледі. Дін тарихының профессоры Рэндалл Балмер компанияның құлдырауына «идеалдық көзқарас, некедегі қиындықтар, қаржылық сауатсыздық және музыкалық талғамның өзгеруі» себеп болды деп түсіндірді. 1980 жылдың соңында Норман Англияға көшіп, әкесімен бірге Норманның жеке мұрағаттарынан сирек кездесетін жазбаларды сату арқылы пираттық нарыққа қарсы тұру мақсатымен Phydeaux Records компаниясын құрды. Ол британдық Chapel Lane лейблімен тарату туралы келісімге келді және 1985 жылы АҚШ-қа қайтып оралғанға дейін бірнеше альбом шығарды. Норман кейін христиандық музыкадағы мансабын атап өтетін антологиялық жобада жұмыс істей бастады, ол Black Roots: The History and the Chronology: Volume One альбомынан басталды. Бірақ тарату компаниясының басшысы қолма-қол жасалма шоқ жасағаны үшін тұтқындалғаннан кейін жоба сәтсіз аяқталды және компанияның тауарларын ФБР басып алды. Норман 1986 жылы Benson Records компаниясымен келісімшарт жасасты және Home at Last альбомын жазды, бірақ заңдық мәселелерге байланысты альбом 1989 жылға дейін шығарылмады. Көптеген жарнамаларға қарамастан, альбом жағымсыз пікірлерге ие болды, ал Норман өзі кейіннен альбомды «менде болған таспалардың жинағы ғана» деп қабылдамады, бірақ ол Бенсоннан алған қолдау деңгейіне «өте қуанышты» екенін айтты. 1989 жылы Норман Христиандық әртістер қоғамының өмір бойына жетістікке жеткені үшін алған сыйлығын қабылдады. Норманның айтуынша, осы дұға арқылы Құдай оның миындағы зақымды жазып, ол қайтадан жұмыс істей алды. Олар 2001 жылы Tourniquet альбомы үшін қайта бірікті. Норман жүрек ауруларына байланысты медициналық шығындарды өтеу үшін соңғы жылдары концерттер беріп, альбомдар шығаруын жалғастырды. Ол 2007 жылдың 4 тамызында Нью-Йорк қаласында соңғы ресми концертін берді.

In 1969, Capitol Records released Norman's first solo album, Upon This Rock, produced by Hal Yoergler, is now considered to be "the first full blown Christian rock album". Norman was denounced by various television evangelists, and Capitol deemed the album a commercial flop and dropped Norman from the label. However, his music gained a large following in the emerging countercultural movements. Sales of the album rose following its distribution in Christian bookstores. By the early 1970s, Norman was performing frequently for large audiences, and appeared at several Christian music festivals, including Explo '72, a six day Dallas event which has been called the "Jesus Woodstock." Norman established a half way house where he "housed and fed various groups of people, supervised their Bible studies and drove them to church on Fridays and Sundays". He earned $80 per month from Capitol for polishing and refining songs for Capitol artists. He recorded two studio albums, Only Visiting This Planet and So Long Ago the Garden, in London's AIR Studios. Released in 1972, Visiting "was meant to reach the flower children disillusioned by the government and the church" with its "abrasive, urban reality of the gospel", and has often been ranked as Norman's best album. In 1974, Norman founded Solid Rock Records to produce records for Christian artists "who didn't want to be consumed by the business of making vinyl pancakes but who wanted to make something 'non commercial' to the world". Norman produced music on the label for artists including Randy Stonehill, Mark Heard and Tom Howard. Norman also worked with several artists who were signed to other labels, including Malcolm and Alwyn, Bobby Emmons and the Crosstones, Lyrix, James Sundquist and David Edwards. Norman signed a deal with ABC Records to distribute Solid Rock's releases, but was later moved to ABC subsidiary Word Records. In the same year, Norman founded the Christian artist booking agency Street Level Artists Agency. In Another Land, the third album in Norman's trilogy and the best selling album of his career, was released in 1976 by Solid Rock and distributed through Word. Soon afterward, Norman recorded the blues rock concept album Something New under the Son, but it would not be released until 1981. Following clashes with Word over Something New and several other projects, Norman started Phydeaux Records in 1980 to release his albums. In 1978, Norman was injured during a plane landing at Los Angeles International Airport. William Ayers wrote in 1991: "As family, friends and fans watched, his life spiraled downward. He was unable to record a bonafide album from the time of his airplane accident in 1978 until he attempted to release the badly produced Home at Last [recorded in 1986]. He never expected to be healed." Following a prolonged dispute with Solid Rock artists Daniel Amos which ended in estrangement, Solid Rock's business manager, Philip Mangano, and several Solid Rock musicians organized an intervention with Norman in June 1980, which led him to begin closing the company. Religious history professor Randall Balmer attributed the company's demise to "idealism, marital difficulties, and financial naivete—as well as changing musical tastes." In late 1980, Norman moved to England and, with his father, founded Phydeaux Records, a company designed to compete with the bootleg market by selling rarities from Norman's own archives. He signed a distribution deal with British label Chapel Lane and released several albums before returning to the United States in 1985. Norman then began work on an anthology project celebrating his career in Christian music, beginning with the album White Blossoms from Black Roots: The History and the Chronology: Volume One; however, the project collapsed when the head of the distribution company was arrested for check forgery and the company's merchandise was seized by the FBI. Norman signed to Benson Records in 1986 and recorded the album Home at Last, although the album was not released until 1989 due to legal problems. Despite extensive promotion, the album was negatively reviewed, and Norman himself later dismissed the album as "just a collection of tapes I had", although he said separately that he was "extremely happy" with the level of support he'd received from Benson. In 1989, Norman received the Christian Artists' Society Lifetime Achievement Award. Norman maintained that through this prayer God repaired the damage to his brain and he was able to function again. They would reunite for the 2001 album Tourniquet. Norman continued to perform and release albums throughout his later years in order to raise funds for medical expenses stemming from heart problems. He gave his last official concert on August 4, 2007, in New York City.

Шіркеу мен христиандық музыка индустриясымен қарым-қатынасы

Карьерасы бойы Норманның кең христиан шіркеуімен және христиан музыка индустриясымен келіспеушіліктер болды. 2007 жылдың қыркүйегінде ол былай деп жазды: "Мен Құдайды жақсы көремін және Исаны сүйем, бірақ Батыс әлеміндегі шіркеулердің ұйымдасқан шатағына аса қызығушылық танытпаймын". Норманның музыкасы саясат, еркін махаббат, оккультизм, соғыс уақытындағы журналистердің коммерциялық жарамсыздығы және діни жеңілтекпілік сияқты көптеген әлеуметтік мәселелерді қамтыды, бұл оның замандастарының шегінен шығып кеткен. Музыкасының қарсыласушылық тәсілін қорғай отырып, Норман: "Менің басты мақсатым – көңіл көтеру емес. Бірақ егер өнеріңіз жалықтырса, адамдар сіздің хабарыңызды да, өнеріңізді де қабылдамайды". 1980 жылдары ол христиан музыкасының көбінесе "дұрыс емес ойлау, шындықтан алыс метафоралар және нашар поэзия" дегенді білдіретінін айтты және "өзінің тектілерінің қаншалықты нашар екендігіне таң қалғанын ешқашан жеңе алмағанын" жеткізді. Норман христиан музыканттарының әлемдік сахналарда ойнауға немесе әндер арасында "уағыздауға" дайын болмауына наразылық білдірді. Ол сондай-ақ "Америкадағы христиан музыкасының коммерциялануын" сынға алды. Томпсон Норманның музыкант, продюсер және бизнесмен ретінде жанрға тигізген әсері үшін оған алғыс айтты. 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында Норман бірнеше жаңадан пайда болған панк және альтернативті рок әртіптеріне де ықпал етті. Документалист Ларри Ди Сабатиноның сөзіне сүйенсек, Ларри Норман U2 тобының пост-панк тобына "алғашқы ықпал еткен". Боно 2002 жылы Африкаға көмек көрсету науқанына қолдау көрсету үшін Нэшвиллдегі христиан музыкасының өнерпаздарымен кездескенде, ол Норманмен кездесуді сұрады. Ларри Норманның қазасынан кейін Боно оның жерлеу рәсіміне гүлдер жіберіп, "Мәңгілік әнші, әлі де мәңгілік, Боно" деген хабарламаны қалдырды. Чарльз Нормалдың айтуынша, Ларри Норман 1977 жылы Лондонға гастрольдік сапармен келгенде Ричард Хелл және Voidoids, Damned және Dead Boys тобын көріп, "көптеген панк-рок концерттерінің біріншісіне" қатысқан. Панк қозғалысына қатысты Норман бастапқыда лирикалық мазмұнының кейбір бөліктерін ұнатпағанымен, оның жастық энергиясын және дискодан артық деп санайтын оның жаңашылдығын қолдады. Норман кейіннен өзінің кіші інісі Чарльзды жанрмен, соның ішінде Sex Pistols музыкасымен таныстырды. Бірнеше жылдан кейін Чарльз Bay Area хардкор панк тобының гитаристі болды. Ларри 1982 жылы Executioner тобының алғашқы EP-ін жазу үшін олардың әнінің біреуін жазу шартымен төледі. Ларри Норман Лос-Анджелес панк сахнасының өкілдерімен танысып, ақырында Sex Pistols гитарисі Стив Джонспен бірге ән жазды. Норман сондай-ақ "Неге шайтанның барлық жақсы музыкасы болуы керек?" әнінің панк нұсқасының тікелей жазбасын шығарды. Pixies тобының вокалисі Блэк Фрэнсис Ларри Норманды жасөспірім кезінде өзінің "толық құдайы" деп сипаттап, оны еліктеуге тырысқан. Топтың алғашқы демо-жазбасы, The Purple Tape, Норманның "Watch What You're Doing" әнінің каверін қамтуы керек еді, бірақ ол ешқашан жарық көрмеді. "Levitate Me" ("Кел, саяхатшы, Ол сені жақсы көретінін білесің!") әнінен алынған лирика Pixies тобының 1987 жылғы Come On Pilgrim EP-нің атауына негіз болды. Блэк ақырында U2 мүшелерінің арқасында Zoo TV турнесі кезінде Норманмен танысты. Блэктің Pixies тобынан кейінгі тобы Frank Black and the Catholics Ларри Норманның "Six Sixty Six" әнін қайта жазды. Норман мен Блэк Норманның "қоштасу" концертінде "Watch What You're Doing" әнін дуэтте орындады, және олардың қайтыс болған кезде Modest Mouse тобының Айзек Брокпен бірге альбом жұмысын жүргізіп жатқаны хабарланды. Стив Кэмп, Кэролин Арендс, Боб Хартман, ТобиМак, Марк Соломон, Мартин Джозеф Норманның ықпалын мойындады. Жалпы алғанда, 300-ден астам әртіс Норманның әндерін орындады.

Throughout his career, Norman had a contentious relationship with the wider Christian church and with the Christian music industry. He wrote in September 2007, "I love God and I follow Jesus but I just don't have much affinity for the organized folderol of the churches in the Western World." Norman's music addressed a wide range of social issues, such as politics, free love, the occult, the passive commercialism of wartime journalists, and religious hypocrisy, that were outside the scope of his contemporaries. Defending the confrontational approach of his music, Norman said, "My primary emphasis is not to entertain. But if your art is boring, people will reject your message as well as your art." In the 1980s, he complained that Christian music generally meant "sloppy thinking, dishonest metaphors and bad poetry," and that he had "never been able to get over the shock of how bad the lyrics are." Norman disapproved of Christian musicians who were unwilling to play in secular venues or to "preach" between songs. He also criticized what he saw as the "commercialization of Christian music in America", Thompson credited Norman for his impact on the genre as a musician, a producer, and a businessman. In the late 1970s and early 1980s, Norman also influenced a number of emerging punk and alternative rock artists. According to documentarian Larry Di Sabatino, Larry Norman was "an early influence" on the post punk band U2. When Bono met with a summit of Nashville Christian music artists in 2002 to garner support for an African aid campaign, he specifically asked to see Norman. Upon Larry Norman's death, Bono sent flowers to his funeral with the note "Eternal singer, still eternal, Bono." According to Charles Normal, Larry Norman attended his "first of many" punk rock shows while touring London in 1977, seeing Richard Hell and the Voidoids, the Damned, and Dead Boys. Regarding the punk movement, Norman stated that while he initially disliked some of the lyrical content, he was generally supportive of it and its youthful energy, which he viewed as preferable to disco. Norman subsequently introduced his younger brother, Charles, to the genre, including the music of the Sex Pistols. Within several years, Charles was the lead guitarist for the Bay Area hardcore punk band, Executioner. Larry paid for the recording of Executioner's first EP in 1982, on the condition that they also record one of his songs. Larry Norman began to meet figures from the L. A. punk scene, and eventually recorded tracks with former Sex Pistols guitarist Steve Jones. Norman also released a live recording of a punk version of "Why Should the Devil Have All the Good Music?" Pixies frontman Black Francis described Larry Norman as having been his "total idol" as a teenager, whom he attempted to imitate. The band's first demo, The Purple Tape, was to contain a cover of Norman's song "Watch What You're Doing", but it was never released. A lyric from the song "Levitate Me" ("Come on pilgrim, you know He loves you!") formed the basis for the title of Pixies' 1987 EP Come On Pilgrim. Black was eventually introduced to Norman by members of U2 during the Zoo TV tour. Black's post Pixies band, Frank Black and the Catholics, covered Larry Norman's song "Six Sixty Six". Norman and Black performed a duet of "Watch What You're Doing" at Norman's "farewell" concert, and the two were reportedly working on an album together at the time of his death, along with Isaac Brock of Modest Mouse. Steve Camp, Carolyn Arends, Bob Hartman, TobyMac, Mark Salomon, Martyn Joseph, have credited Norman as influences. Overall over 300 artists have covered songs by Norman.

Марапаттар мен құрметтер

1973: Cashbox журналы бойынша жылдың үздік жаңа еркек әртісі деп аталған үш суретшінің бірі. 1989: Колорадо штатының Эстес-паркінде болған күтпеген салтанатта Христиан суретшілер қоғамының өмірлік жетістіктері үшін марапаты алды. 1990: CCM журналы Only Visiting This Planet альбомын «барлық уақытта жазылған екінші ең ұлы христиандық альбом» деп дауыс берді. 2001: Евангелие музыкасының Даңқ залына енгізілді. 2001: Only Visiting This Planet CCM журналының «Христиан музыкасындағы 100 ең ұлы альбом» тізімінде 2-орынды иеленді. 2004: CCM журналының оқырмандары CCM Даңқ залына сайлады. 2007: Сан-Хосе Рокс Даңқ залына People! тобының мүшесі және жеке орындаушы ретінде енгізілді. Осы кезде Норман People! тобымен қайта бірігіп концерт берді. 2008: Теннесси штатының Нэшвилл қаласында өткен 39-шы GMA Dove Award салтанатында құрметпен еске алынды. 2009: Grammy сыйлығының құрмет көрсету бөлімінде марапатталды. 2013: Only Visiting This Planet 2013 жылғы Конгресс кітапханасының Ұлттық дыбыс жазбалар тізіліміне енгізілген 25 дыбыс жазбасының бірі болды, ол «Америка дыбыстық кеңістігінің байлығы мен әртүрлілігін көрсететін мәдени, көркемдік және/немесе тарихи құндылық» ретінде сақталады. Конгресс кітапханасының мәлімдемесінде альбом «христиан рок тарихының кілттік туындысы» деп аталып, Норман «әлемді өзінің позициясынан, басты шіркеулерден тыс, құштарлықпен қараған ерекше тұлға ретінде көре білген» деп сипатталды.

Отбасы

Норман 1971 жылғы желтоқсанда актриса және модель Памела Фэй Ахквистке үйленді. 1978 жылы олар айырылысып, 1980 жылғы қыркүйекте ажырасып кетті. 1982 жылғы сәуірде Норман Сара Мэй Финчке үйленді. Дегенмен, басқа бір деректер бұл 1984 жылғы сәуірде болғанын көрсетеді. Финч бұрын 1975 жылдан 1980 жылға дейін Рэнди Стоунхиллмен тұрмыс құрған. Олар алғаш рет 1969 жылы діни лагерде кездескен. Олардың жалғыз баласы, Майкл Дэвид Фария Финч Норман 1985 жылғы тамызда дүниеге келді. Жұбайлар 1995 жылы ажырасып кетті. 2008 жылы World журналы Норманның 1988 жылғы гастроль кезінде австралиялық әйелден ұл туғанын болжады, бірақ нақты дәлелдер ұсынылмады.

Коронарлық аурулар мен өлім

1992 жылдың ақпан айында Норман тоғыз сағатқа созылған жүрек шабуына ұшырады, оның салдарынан жүрегіне қайтымсыз зақым келді, және одан кейін көп жыл бойы ауруханаға түсіп жатты. 1995 жылдың басына қарай Норман он үш рет ауруханаға жатты және дефибриллятор орнатылды, бұл оған кейде шағын концерттер өткізуге мүмкіндік берді. Алдын ала күні ол өзінің веб-сайтында былай деп жазды:

"Мен өзімді Cracker Jacks қорабындағы жүлде секілді сезінемін, ал Құдайдың қолы мені көтеріп алу үшін төменге созылып тұр. Мен бірнеше айдан бері медициналық көмек алып келемін. Жарам көбейіп барады. Менің тыныс алуым қиын. Мен үйге қайтуға дайынмын. Мен көп уақытқа созбаймын. Мен бұл жағдайды өзгерте алмаймын. Жүрегім тым әлсіз. Баршаңызға қоштасқым келеді. Сіздерді жақсы көретінімді айтқым келеді. Мен қараңғылықты ең батыл күшіммен кері қайтарғым келеді. Сау болыңыз, қоштасыңыз, жақын арада қайта кездесеміз." 1 наурызда Орегон штатының Тернер қаласындағы Хилл шіркеуінде өткен қоғамдық еске алу рәсімінен кейін Норман Салем қаласының Сити-Вью зиратына жерленді. Оның қабіртасында: "Ларри Норман / Портфолиосы жоқ жақтаушы / 1947–2008 / Қанға батқан израилиян" деп жазылған.

" Fallen Angel " деректі фильмі

«Күңгір періште»: Заңнан тыс Ларри Норман: Библиялық оқиға – 2008 жылы фильм жасаушы Дэвид Ди Сабатиноның Норманның өмірі туралы деректі фильмі. «Күңгір періште» фильміне Норманмен бірге жұмыс істеген немесе оған жақын болған бірнеше адамдармен сұхбаттар кіреді, соның ішінде оның бірінші әйелі және Рэнди Стоунхилл, ол фильмнің ресми саундтрегі «Paradise Sky» жазбасын жасады. Норман мен оның екінші әйелі жобаға қатысудан немесе онымен ынтымақтасудан бас тартты. Норманның отбасы бастаған тоқтату туралы шағым фильмнің көпшілікке көрсетілуіне уақытша кедергі келтірді және Ди Сабатиноны 2009 жылдың наурыз айында «Solid Rock» компаниясына қарсы сотқа шағымдануға итермеледі. Төрт айдан кейін бұл іс соттан тыс шешіліп, фильмді көрсетуге рұқсат берілді. Стоунхиллмен сұхбат кезінде «Cross Rhythms» журналынан Майк Риммер фильмде Норманның «Макиавеллилік, әсіресе суретшілермен қарым-қатынаста» сипатталғанын айтты. Грегори Алан Торнберидің Норманның өмірбаяны «Solid Rock Records» компаниясының таратылуының және әртістердің келісімшарттарынан босатылуының басқа күні мен себебін ұсынады. «Word Records» компаниясы бірнеше альбомның нашар сатылуы және лейблдің шығарылатын жазбаларының азайып бара жатқанына байланысты «Solid Rock» компаниясымен қарым-қатынасын тоқтатуды жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Бұл жаңалық Ларри Норман мен Филип Манганоның 1980 жылдың мамыр айында жұмыс және жеке қарым-қатынасының бұзылуына әкелді. Кейбір талқылаулар белгілі бір суретшілерді келісімшарттарынан босату туралы 1980 жылғы 17 маусымдағы кездесуге дейін басталған болатын, ол «Solid Rock» және «Street Level Artists Agency» арасындағы қарым-қатынасты нақтылау және Дэниел Амос компаниясының барлық келісімшарттарын – басқару, жаздыру, таспалар, жариялау және т.б. – «Solid Rock» компаниясынан қайтару туралы өтінішімен айналысу үшін шақырылды және ол екі сағаттан кейін шешімге келмей, керісінше, шиеленіскен жағдайда аяқталды.

Өмірбаян

Үйге апарар ұзақ жол: Вадевиль, би және анам әкеммен қалай танысқан. Салем, Орегон: Solid Rock Publications, 2007 жыл.