Гольф турнирінің тарихы

Кіріспе

Гольф турнирі

Гольф әлемдік сериясы – АҚШ-тың Огайо штатындағы Акрон қаласындағы Файрстоун кантри клубында өткен PGA турының кәсіби гольф турнирі. 1962 жылдан 1975 жылға дейін бұл төрт маңызды чемпионаттың жеңімпаздарын қатыстыратын 36 лункалық ресми емес турнир болды. 1976 жылы ол PGA турының ресми шарасына айналды; қатысушылар саны 20 ойыншыға дейін ұлғайтылды және турнир 72 лункаға дейін созылды. Жеңіс және 100 000 долларлық жүлде Никлаусқа бұйырды. 1983 жылы қатысушылар саны 40-тан астам ойыншыға дейін артты, бірақ ол ешқашан 50-ден аспады; NEC 1984 жылы турнирдің демеушісі болды. Турнир соңғы рет 1998 жылы өтті, бірақ 1999 жылы жаңадан құрылған WGC NEC Invitational турнирімен ауыстырылды. Файрстоун кантри клубы 2002 жылдан басқа, 2019 жылға дейін жыл сайын осы турнирді (қазір WGC Bridgestone Invitational деп аталады) өткізіп келді.

Шақыру дәуірі

World Series of Golf 1962 жылы төрт ойыншыны шақыру арқылы құрылған турнир болды, онда 36 лункадан тұратын жарыста төрт үлкен чемпионаттың жеңімпаздары бақ сынасты. Бұл жарысқа қарама-қарсы Денвердегі кәдімгі тур турнирі өтті, онда жеңімпаздың үлесі 4300 доллар болды. Сол кезде ең көп сыйлық қоры бар турнир – Мастерс, жеңімпаз 20 000 доллар алды; Никклаус АҚШ Ашық турнирінде (Оукмонт) 17 500 доллар жеңіп алды, соған қоса, сүйікті Палмердің қатысуына байланысты көп көрермен жиналғандықтан, қосымша күнгі билет сатылымынан 2500 долларлық плей-офф бонусына ие болды. Акрондағы үлкен сыйлық алған кезде, Никклаус үшін АҚШ Ашық турнирі – жаңадан бастаған ойыншы ретіндегі жалғыз жеңісі болды, бірақ ол Сиэтлде (4300 доллар) және Портлендте (3500 доллар) өткен келесі екі турнирде де жеңіске жетті. 1963 жылы Никклаус екі үлкен турнирде жеңіске жеткендіктен, төртінші ойыншы әлем чемпионатына қатысу үшін сол жылы үлкен турнирлерде плей-оффта жеңіліске ұшыраған үш ойыншы арасында 18 лункалық плей-офф арқылы іріктелді: Палмер мен Джеки Купит АҚШ Ашық турнирінде, ал Фил Роджерс – Ашық чемпионатта. Палмер тамыз айындағы плей-оффта бес соққымен жеңіске жетті. Никклаус қыркүйек айында әлем чемпионатының жеңімпазы атанды, Джулиус Боростан бір соққыға озып кетті, Палмер үшінші, ал Боб Чарльз төртінші орынды иеленді. 1963 жылы қарсы тур турнирі Солт-Лейк-Ситидегі Юта Ашық турнирі болды, онда жеңімпаздың үлесі 6400 долларға тең болды. 1964 жылы төрт үлкен чемпионаттың жеңімпаздарынан тұратын команда бірінші рет қалыптасты, бұл Никклауссыз өткен алғашқы жыл болды. Тони Лема бірінші орынды алды, одан кейін Кен Вентури, Бобби Николс және Палмер орналасты. Бұл сонымен қатар PGA Tour турнирімен бір уақытта өтпеген алғашқы жыл болды. 1975 жылы төрт ойыншыдан тұратын форматтың соңғы жылы Том Уотсон Никклаустан екі соққыға басымдықпен жеңіске жетті. Ақша мөлшері 1962 жылғыдай болды, бірақ үшінші орынға 7500 доллар сыйлық берілді, оны Том Вайскопф жеңіп алды. Никклаус осыдан бір ай бұрын осы алаңда PGA Чемпионатын жеңіп алған еді. Турнирдің он төрт мәрте өткізілуіне байланысты Никклаус он рет қатысып, төрт рет жеңіске жетті және алты рет екінші орынды иеленді. Кейінгі жылдары, егер ойыншы бірнеше үлкен турнирде жеңіске жетсе, оның орнына Батыс Ашық немесе Канада Ашық турнирінің жеңімпазы қатысты.

The World Series of Golf was founded as a four man invitational event in 1962, comprising the winners of the four major championships in a 36 hole event. Opposite this competition was the regular tour event in Denver, which had a winner's share of $4,300. The highest paying major at the time was the Masters with a winner's share of $20,000; Nicklaus had won $17,500 at the U. S. Open at Oakmont, which included a sizable $2,500 playoff bonus from the extra day's gate receipts, well attended due to the presence of favorite son Palmer. At the time of his big Akron payday, the U. S. Open was Nicklaus' only tour victory as a rookie, but he won the next two events at Seattle ($4,300) and Portland ($3,500). In 1963, Nicklaus won two majors, so a fourth player was added to the World Series via an 18 hole playoff between the three men who had lost playoffs in that year's majors; Palmer and Jacky Cupit in the U. S. Open and Phil Rodgers in the Open Championship. Palmer prevailed by five strokes in the August playoff. Nicklaus repeated as the World Series winner in September, one stroke ahead of Julius Boros, with Palmer in third and Bob Charles in fourth. The opposite tour event in 1963 was the Utah Open in Salt Lake City, with a winner's share of $6,400. The first year with four players as reigning major champions was 1964, the first without Nicklaus. Tony Lema took the top spot, followed by Ken Venturi, Bobby Nichols, and Palmer. This was also the first year without a concurrent PGA Tour event. In the final year of the four man format in 1975, Tom Watson won with a two stroke advantage over runner up Nicklaus. The money was the same as in 1962, except that third place received $7,500, claimed by Tom Weiskopf. Nicklaus had won his second major of the year, the PGA Championship, at the same course a month earlier. In the fourteen editions of the event, Nicklaus played in ten, won four, and finished as runner up in six. In subsequent years, if one had won multiple majors, the alternate was the winner of the Western Open or Canadian Open.

PGA тур турнирінің сайысы

1976 жылы бұл 72 лункалық, 300 000 долларлық PGA Tour турниріне айналды және оның қатысушыларының саны бастапқыда жиырмаға дейін ұлғайтылды; жеңіс және 100 000 долларлық жүлде Никклаусқа бұйырды. Көп жылдар бойы осы турнирде жеңіске жеткендер PGA Tour-да 10 жылдық жеңілдік алды, бұл сол кездегі маңызды чемпионаттарда жеңіске жеткендерге берілгендей, ал қазір үлкен турнирде жеңіске жеткенге берілетін мерзімнен екі есе ұзақ болды. Турнирге өткен он екі айдағы әлемдегі жоғары деңгейдегі ерлер гольф турнирлерінің жеңімпаздары қатысты. 1984 жылы қатысушылар қатарына кейбір халықаралық ойыншылар, барлық турнир жеңімпаздары және ағымдағы ақша тізіміндегі ең үздік он бес ойыншы қосылды, жалбар 47 ойыншы қатыса алды.

PGA тур турнирінің сайысы

ЖылЖеңімпазЕсепТo parАйырмашылықЖеңімпазға дейінгі орын алғандарЖеңімпаздың үлесі ($)NEC World Series of Golf 1998 Дэвид Дювал 269 −11 2 соққы Фил Микелсон 405,000 1997 Грег Норман (2) 273 −7 4 соққы Фил Микелсон 396,000 1996 Фил Микелсон 274 −6 3 соққы Билли Мейфэйр Даффи Уолдорф Стив Стрикер 378,000 1995 Грег Норман 278 −2 Плейофф Билли Мейфэйр Ник Прайс 360,000 1994 Хосе Мария Олазабал (2) 269 −11 1 соққы Скотт Хох 360,000 1993 Фултон Аллем 270 −10 5 соққы Джим Галлахер кенже Ник Прайс Крейг Штадлер 360,000 1992 Крейг Штадлер (2) 273 −7 1 соққы Кори Павин 252,000 1991 Том Пуртзер 279 −1 Плейофф Джим Галлахер кенже Дэвис Лав III 216,000 1990 Хосе Мария Олазабал 262 −18 12 соққы Ланни Вадкинс 198,000 1989 Дэвид Фрост 276 −4 Плейофф Бен Креншоу 180,000 1988 Майк Рейд 275 −5 Плейофф Том Уотсон 162,000 1987 Кертис Стрэндж 275 −5 3 соққы Фултон Аллем 144,000 1986 Дэн Поль 277 −3 1 соққы Ланни Вадкинс 126,000 1985 Роджер Малтби 268 −12 4 соққы Денис Уотсон 126,000 1984 Денис Уотсон 271 −9 2 соққы Брюс Лиетцке 126,000World Series of Golf 1983 Ник Прайс 270 −10 4 соққы Джек Никлаус 100,000 1982 Крейг Штадлер 278 −2 Плейофф Рэймонд Флойд 100,000 1981 Билл Роджерс 275 −5 1 соққы Том Кайт 100,000 1980 Том Уотсон 270 −10 2 соққы Рэймонд Флойд 100,000 1979 Лон Хинкл 272 −8 1 соққы Ларри Нельсон Билл Роджерс Ли Тревино 100,000 1978 Гил Морган 278 −2 Плейофф Хаберт Грин 100,000 1977 Ланни Вадкинс 267 −13 5 соққы Хейл Ирвин Том Вайскопф 100,000 1976 Джек Никлаус 275 −5 4 соққы Хейл Ирвин 100,000