Кіріспе
Чарли Маккой (Чарльз Рэй Маккой, 1941 жылдың 28 наурызында туған) – американдық гармоника виртуозы және кантри музыкасының көп аспапты орындайтын музыканты. Ол «Candy Man» (Рой Орбисон), «He Stopped Loving Her Today» (Джордж Джонс), «I Was Country When Country Wasn't Cool» (Барбара Мандрелл) және тағы да басқа әйгілі жазбалардағы гармоника сололарымен танымал. Ол «Area Code 615» және «Barefoot Jerry» прогрессивті кантри-рок тобының мүшесі болған. Нью-Йоркте Боб Диланмен бірге жазба жасағаннан кейін, Маккой есімді музыканттың салдарынан Дилан 1966 жылы сыншылар тарапынан жоғары бағаланған «Blonde on Blonde» альбомын жазу үшін Нэшвиллге келуге бейімделген. Көптеген танымал әртістердің жазбаларында ойнаған өте табысты студиялық музыкант, оның ішінде Элвис Пресли (оның сегіз фильмінің саундтректерінде), Боб Дилан, Джонни Кэш, Чет Аткинс, Уэйлон Дженнингс, Рой Орбисон, Леон Рассел және Лоретта Линн. Жазу индустриясында ол гармоникадан басқа көптеген аспаптарды жеткілікті деңгейде ойнай білуіне байланысты «әмбебап музыкант» деп танымал болды. Мысалы, ол Диланның «Rainy Day Women ♯12 & 35» әніне труба, Рой Орбисонның «Oh, Pretty Woman» әніне саксофон, ал Саймон мен Гарфункелдің «The Boxer» әніне бас гармоника орындады. Элвис Преслидің 1965 жылғы «Harum Scarum» фильміне (саундтрек) гитара, гармоника, орган және вибрафон ойнады. Ол үш даңқ залының мүшесі, соның ішінде Кантри Музыкасының даңқ залы және Батыс Вирджиния Музыкасының даңқ залы; ол 2007 жылы «The Nashville A Team» деп аталған студиялық музыканттар тобының құрамында Музыканттар Даңқ залы мен мұражайына енгізілді. 19 жыл бойы Маккой Нэшвиллдің танымал телешоуы «Hee Haw» музыкалық директоры болып жұмыс істеді. 2022 жылы ол Grand Ole Opry мүшесі атанды. Оның «Елу цент және қораптың қақпағы – Нэшвилл студиялық музыканты Чарли Маккойдің шығармашылық өмірі» атты естеліктері 2017 жылы жарық көрді.
Charlie McCoy (born Charles Ray McCoy, March 28, 1941), is an American harmonica virtuoso and multi instrumentalist in country music. He is best known for his harmonica solos on iconic recordings such as Candy Man (Roy Orbison), He Stopped Loving Her Today (George Jones), I Was Country When Country Wasn't Cool (Barbara Mandrell), and others. He was a member of the progressive country rock bands Area Code 615 and Barefoot Jerry. After recording with Bob Dylan in New York, McCoy is credited for unknowingly influencing Dylan to decide to come to Nashville to record the critically acclaimed 1966 album "Blonde on Blonde". A prolific session musician, McCoy performed on many recordings by established artists, including Elvis Presley (on eight of his film sound tracks), Bob Dylan, Johnny Cash, Chet Atkins, Waylon Jennings, Roy Orbison, Leon Russell, and Loretta Lynn. In the recording industry, he was known as the "utility man" because of his ability to play with sufficient skill on many different instruments in addition to the harmonica; for example, he played trumpet on Dylan's "Rainy Day Women ♯12 & 35", saxophone on Roy Orbison's "Oh, Pretty Woman", and bass harmonica on Simon and Garfunkel's "The Boxer". For Elvis Presley's 1965 film Harum Scarum (soundtrack), he played guitar, harmonica, organ, and vibraphone. He is a member of three halls of fame, including the Country Music Hall of Fame and the West Virginia Music Hall of Fame; he was inducted into the Musicians Hall of Fame and Museum in 2007 as a part of a group of session musicians dubbed "The Nashville A Team". For 19 years, McCoy worked as music director for Nashville's popular television show, Hee Haw. In 2022, he became a member of the Grand Ole Opry. His memoir, Fifty Cents and a Box Top– The Creative Life of Nashville Session Musician Charlie McCoy, was published in 2017.
Ерте өмір
МакКой АҚШ-тың Батыс Вирджиния штатындағы Оук Хилл қаласында дүниеге келді. Бала кезінде оның отбасы жақын жердегі Фейетвиллге, содан кейін Флорида штатының Майами қаласына көшті. 1949 жылы, 8 жасында Маккой комиксте «Жеті күнде гармоникада ойнауды үйрен, немесе ақшаңды қайтарып ал» деген жарнаманы көрді. Ол үшін дәнді өнімнің қорабының бір бөлігі және 50 цент қажет болды. Аспап келгенде, Маккой одан ешқандай музыка шығара алмады және қызығушылығын жоғалтты. 16 жасында ол досымен бірге Майамидегі «Олд Саут Джамбори» деп аталатын кантри музыкалық би кешінің радиошоуына барды. Олар келгеннен кейін, досы Маккойды көпшілік арасында қалдырып, шоудың жүргізушісі «Бақытты» Гарольд Такстонмен сөйлесуге кетті, мақұлсыз Маккойды сахнаға шығаруға тырысты. Маккойдың сол түнігі өнер көрсетуі және көрермендердің ыңғайлы қарсы алуы «Чарли Маккой және Агендалар» тобының «Олд Саут Джамборимен» келісімге отыруына әкелді. Маккой музыкада мансап жасауды қалағандықтан, Нешвиллге қайтуға шешім қабылдады, бұл қиын шешім болды, себебі ол колледжді тастауға мәжбүр болар еді және бұл оның әкесін ренжітер еді.
Үлкен үзіліс
Чет Аткинс МакКойдың демо-таспаларының бірін естіп, 1961 жылдың мамыр айында оны штаттық музыкант ретінде жұмысқа алды. RCA үшін гармоникада ойнаған алғашқы жазба сессиясы Швециядан келген, бұрын таныс емес әнші, Энн Маргретпен болды. Ол әдемі болды және сол кезде 18 жаста еді. Ол оны "I Just Don't Understand" әнінде сүйемелдеді. Содан кейін Monument Records компаниясының Фред Фостер МакКойды екінші сессияға шақырды, бұл жолы Рой Орбисонмен, оған "Candy Man" әні енгізілді. Ән Billboard елдік хит-парадында 16-шы орынға көтерілді. Оның келесі альбомы "The Real McCoy" Ұлттық жазба өнер және ғылым академиясының 15-ші жылдық "Грэмми" сыйлығында "Грэмми" жүлдесін жеңіп алды. Оның "Good Time Charlie" альбомы Billboard елдік хит-парадында 1-орынға шықты. Ол екі рет CMA және жеті рет ACM сыйлықтарын жеңіп алды.
Диланның байланысы
Маккой 1965 жылы Нью-Йоркке сапармен келген; оның досы және продюсері Боб Джонстон Боб Диланның жазу сессиясын жүргізіп жатқанын айтты және Маккойды Диланмен танысуға шақырды. Бірнеше айдан кейін Маккойға Диланның Нешвиллге келетіні және күні белгіленгені туралы хабар келіп түсті. Маккой сессия жетекшісі болып тағайындалды және музыканттарды іріктеу міндеті оған жүктелді. Ол кезде бұл үлкен мәселе болды, себебі Нэшвиллдің фольклорлық әншілермен жазба жасау тәжірибесі өте жақсы емес еді. Маккой былай деді: "Блондинка" альбомынан бұрын [Нэшвиллде] фолк-рок орындаушылар болған жоқ; ал ол шыққаннан кейін, бұрынғыдан да көп мүмкіндіктер ашылды. Бұл Джоан Баиз, Баффи Сент-Мари, The Byrds және Леонард Коэн болды". Оның есінде қалған гармоника сололарының кейбірі (Old Dogs, Children and) Watermelon Wine (Том Т. Холл), Candy Man (Рой Орбисон), He Stopped Loving Her Today (Джордж Джонс) және I Was Country When Country Wasn't Cool" (Барбара Мандрелл) туындыларында орындалды. 19 жыл бойы Маккой танымал "Hee Haw" телешоуының музыкалық директоры болып жұмыс істеді. Ол Халықаралық музыканттар даңқы залының және Батыс Вирджиния музыка даңқы залының мүшесі. 2016 жылдың мамыр айында Батыс Вирджиния университеті Маккойға музыка өнерінің құрметті докторы атағын берді. 2017 жылы Батыс Вирджиния университетінің баспасы "Елу цент және қорап қақпағы: Нэшвилл сессиялық музыканты Чарли Маккойдың шығармашылық өмірі" атты кітапты жариялады. Салтанатты қабылдау рәсімі 2022 жылдың 13 шілдесінде өтті.
Жеке өмір
МакКойдың бірінші әйелінен екі баласы және бес немересі бар. Әрбір немересі оның альбомдарының біріне қандай да бір үлес қосты. Оның екінші немересі үш альбомның обложкасын жасады («Somewhere Over The Rainbow», «Smooth Sailing», «Celtic Dreams») және оның Рождестволық CD-лерінің бірінде ән айтты. Ең үлкен немересі флейтада ойнап, бірнеше альбомында ән шырқады. Ең кіші үш немересінің әрқайсысы оның бір альбомында ән айтты, сондай-ақ оның ұлы (Чарли, кіші) және қызы (Джинджер) да ән шырқады.