Кіріспе

Америка журналисі Жане Мередит Майер (Клара Шпигельмен бірге жазған автор), 1955 жылы туған, американдық тергеу журналисі, 1995 жылдан бері «Нью-Йоркер» журналының штатты жазушысы. Сондай-ақ, ол Дональд Трамптың қаржылай қолдаушысы Роберт Мерсер туралы жазған. 2016 жылы Майердің «Қараңғы ақша» кітабы жарық көрді, онда консервативті қайырымдастық қорларды ұйымдастырушы Кох ағай-інілерінің тарихы зерттелді және сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Оның әкесінің әкесінің әкесі – Леман Бразерс компаниясының негізін қалаушылардың бірі Эммануэль Леман. Оның анасының ата-аналары – Мэри Флеминг (Ричардсон) және тарихшы, Джон Д. Рокфеллердің ресми өмірбаян авторы Аллан Невинс. Майер екі жекеменшік орта білім беру мектебінде оқыды: Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданының солтүстік-батысындағы Филдстон мектебі; және 1972-1973 жылдары алмасу бағдарламасы бойынша Англияның Гэмпшир графтығындағы Стип ауылындағы Беделс пансиондық мектебі. 1977 жылы Йель университетін magna cum laude белгісімен бітірген, ол Phi Beta Kappa-ға сайланды және Yale Daily News-тің аға редакторы, ал Time журналының кампустағы тілшісі болып жұмыс істеді. Ол «Журнал» газетінде соғыс тілшісі және шетелдегі тілші болып жұмыс істеді, онда Бейруттағы американдық казармаларды бомбалау, Парсы шығанағындағы соғыс, Берлин қабырғасының құлауы және бұрынғы Кеңес Одағындағы коммунизмнің соңғы күндері туралы хабарлады. Майер сонымен қатар «Нью-Йорк кітаптарын шолу», The Washington Post, Los Angeles Times және American Prospect журналдарына да материалдар жазады. Майер екі кітаптың авторы: «Адамгершіліктен шеттесу: Кларенс Томасқа сатылу» (1994) (Джилл Абрамсонмен бірге), АҚШ Жоғарғы Сотына Кларенс Томас кандидатурасын қарау және тағайындау туралы зерттеу; және «Көктас: президенттің құлауы, 1984–1988» (1989; Дойл Макмануспен бірге), Рональд Рейганның Ақ үйдегі екінші мерзімі туралы есеп. «Адамгершіліктен шеттесу» 1999 жылы Showtime телеарнасында сол атпен телефильмге бейімделді, онда Делрой Линдо, Мэнди Патинкин және Реджина Тейлор түсті. «Адамгершіліктен шеттесу» 1994 жылғы Ұлттық кітап сыйлығының финалисі болды, ал екі кітап та Ұлттық кітап сыншылары шеңберінің сыйлығының финалисі болды. Time журналы «Адамгершіліктен шеттесу» туралы былай деді: «Томас туралы оның суреті республикалық «супер-эго» рөлінде азап шегіп жатқан бейтаныс адам ретінде, осы уақытқа дейін жарияланған кез келген суреттен де егжей-тегжейлі және сенімді». «Көктас» туралы The New York Times газетінің Вашингтондағы тілшісі Стивен В. Робертс былай деді: «Бұл журналистің кітабы, бай анекдоттармен және маңызды егжей-тегжейлі мәліметтермен толы». Elle журналына берген сұхбатында Майер өзінің келесі мақаласы туралы: «Мен биліктің теріс пайдалануы, демократияға қауіп төндіру және сыбайлас жемқорлық туралы әңгімелерге кеңінен назар аударамын» деді.

Қараңғы жағы

Мейердің үшінші деректі кітабы «Қараңғы жақ: Терроризмге қарсы күрес американдық идеалдарға қарсы күреске қалай айналды» (2008) тұтқындарға қатысты күшейтілген тексеру әдістерінің (көбінесе азаптау деп есептеледі) пайда болу себептерін, құқықтық негіздемелерін және осы әдістердің соғыс қылмысы ретінде қаралу мүмкіндігін, сондай-ақ ЦРУ мен Қорғаныс министрлігінің осындай тексерулер кезінде кейде жаңылысқандардың құрбаны болған тұтқындардың қаза табуын қамтиды. Дик Чейни және адвокаттар Дэвид Аддингтон мен Джон Ю осы қатыгез процедураларды жабуға тырысқандары айқын болды. Кітап Ұлттық кітап сыйлығының финалисі атанды. «Нью-Йорк Таймс» газетінде Дженифер Шусслер «Қараңғы жақ» кітабына жазған шолуында оны «тексерулер мен тепе-теңдік пен жеке құқықтарға құрметпен құрылған үкімет осы идеалдарға қарсы қалай бұрылуы мүмкін екенін көрсететін ең толық және жанды есеп» деп сипаттады. «Таймс» газеті бұл кітапты жылдың ең танымал он кітабының бірі деп атады. Әскери және дипломатиялық тарихшы, полковник Эндрю Дж. Басевич «Вашингтон пост» газетінде жариялаған шолуында: «[Майердің] жетістігі жаңа мәліметтерді жарыққа шығаруда емес, бұрын бөлік-бөлікпен жарияланған оқиғаны біртұтас повесть ретінде беруде» деп жазды. «Вашингтон пост» тілшісі Жоби Уоррик Майердің кітабында Орталық барлау агенттігінің (ЦРУ) сарапшысы Буш әкімшілігіне «Гуантанамодағы тұтқындардың үштен бірі қателікпен ұсталған болуы мүмкін» екені туралы ескерткенін жазды. Әкімшілік ескертуді назарға алмады және барлығының жау жауынгерлері екенін мәлімдеді. Сол күні «Нью-Йорк Таймс» газетінде жарияланған хабарламада Скотт Шейн Майердің кітабында Халықаралық Қызыл Крест комитетінің 2007 жылғы құпия есепте «Орталық барлау агенттігінің жоғары лауазымды есімдерді тексеру әдістері азаптау құрады және оларды мақұлдаған Буш әкімшілігінің лауазым иелерін соғыс қылмысына кінәлі деп тануға болады» деген қорытындыға келгені жайлы мәлімдеді. Мейер өзінің кітабы туралы: «Мен адвокат емес, журналистпін» деді.

Азаматтық бостандықтар

Мейер Обама әкімшілігінің құпия ақпаратты жариялағандарды қудалауын Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің (NSA) бұрынғы қызметкері Томас Дрейк туралы мақаласымен жариялады. Мейер Обаманың сайлау кампаниясында ашықтық туралы уәде бергеніне қарамастан, оның әкімшілігі "ақпараттық ағымды қудалауды күтпеген жанкештілікпен" жүргізді деп жазды. Ол осы мақаласы үшін Полк сыйлығын жеңіп алды, ал судьялар оның мақаласы "прокурорлық шамадан тыс әрекеттерді" ашыққа шығаруға көмектесті және "Дрейкке қарсы барлық маңызды айыптардың түсірілуіне ықпал етті" деді.

Ұшқыштар

2009 жылы Мейер Обама әкімшілігінің дронды пайдалануын жариялады. "Обама президент болғаннан бері дрон шабуылдарының саны күрт артты", - деп жазды ол. Оның мақаласында дрон шабуылдарының көбеюімен байланысты қателер, этикалық алаңдаушылықтар және күтпеген салдарлар туралы сипаттама берілген.

Саясатта ақша

Мейер көп жылдар бойы саясаттағы ақша туралы жазып, либералдар мен консерваторларды қамтып, сынға алды. 1997 жылы ол «Демократиялық партияның 1996 жылғы сайлауға әкелген күмәнді қаржы жинау тактикасы» туралы мақала жазды. Мақалада Клинтонның сайлау науқаны «президенттіктің беделін және сәнін бұрынғыдан да жоғары деңгейге көтерді» делінген. 2004 жылы ол Джордж Сорос және басқа да белсенді миллиардерлер туралы мақала жазды, олар «өздерінің байлықтарын 2004 жылғы сайлауда президент Джордж Буштың жеңілісіне жеткізу үшін пайдалануға тырысты». Мақалада Соростың «радикалды шаралары» және оның «сайлаудағы үлкен қаржылық рөлі» «алаңдаушылық тудырғаны» сипатталған. 2010 жылы Мейер Кох ағайындыларының саяси қызметі туралы мақала жариялады, онда олардың «Обамаға қарсы соғысы» және либералды саясатты тоқтатуға, демократтық кандидаттарды жеңуге тырысқан «Тей-парти» және коммерциялық емес ұйымдарды қаржыландыруы туралы айтылды. Мақала 2011 жылғы Ұлттық журнал сыйлығының финалисі болды. 2011 жылы Мейер сауда миллионері Арт Поуптың Солтүстік Каролина саясатындағы үлкен шығындары туралы хабарлады. Ол Кох ағайындыларының одақтасы ретінде оның ерекше табысты әрекеттерін көрсетті, ол «Америка үшін өркендеу» және «Салауатты экономика үшін азаматтар» ұйымдарының басқармаларында орын алып, демократтар мен орталық республикашыл мемлекеттік заң шығарушыларды нысанаға алды. Ол қайта округтеу нәтижесінде демократтардың конгресс делегациясының орын жоғалтуы мүмкін екенін болжады. Оның мақаласы саяси репортаж бойынша үздік «Тонер» сыйлығын жеңіп алды, ал судьялар оны «демократияны нығайтатын және еркін баспасөздің құндылығын көрсететін журналистиканың түрі» деп атады. Марк Бауэрлейн «Жоғары білім хроникасында» жазған мақаланы сынға алды, оны «жанжалды, нашар зерттелген және әлсіз дәлелденген журналистика» деп, ал «Поуп ешқашан әділ бағаланбады» деді. Сыни пікірге жауап ретінде Мейер мақаласына қосымша блог жазды, онда Поуптың «мұрагер емес» деген мәлімдемесіне қарамастан, оның «саяси мансабы ата-анасынан 300 000 доллардан астам қаржымен басталғанын» көрсетті. 2012 жылы Мейер президент Обаманың либералды миллиардерлерден ақша жинау және оның кампаниясының «бетбұрысуы» мен «супер PAC-терден» қаржы жинауды ынталандыру туралы мақала жазды. 2016 жылғы сайлау аяқталғаннан кейін Мейер бұрынғы демократиялық стратегия және сауалнама жүргізуші Патрик Кадделлдің «Нью-Йоркер» журналы үшін эксцентриктік қайырымдылық тасымалдаушысы Роберт Мерсердің кеңесшісі ретіндегі айқын ықпалын жариялады. Хедж-фонд директоры Мерсерге оның қызы Ребекка қосылды, ол оңшыл науқандарды, соның ішінде Дональд Трамптың сәтті үміткерлігін қаржыландырудың маңызды көзіне айналды.

Қара ақша

2016 жылы Doubleday Mayer-дің төртінші кітабын, Dark Money жариялады, ол бірден ұлттық бестселлерге айналды. "Нью-Йорк таймс" газеті оны жылдың ең үздік он кітабының бірі деп атады. "Нью-Йорк кітаптар шолуы" оны "өз саясатымызды түсінуге ниеттенген әркім үшін міндетті түрде оқуға тиіс кітап" деп сипаттады, ал Esquire журналы Майерді "бұл елдегі аса сирек кездесетін, ең құнды журналистердің бірі" деп бағалады. Кітабы туралы сұхбаттарында Mayer Нью-Йорк полициясының бұрынғы комиссары Говард Сафир басқаратын шамамен алты тергеушіні Кох ағайындарының өзін жамандау үшін, оның беделін түзей алмау мақсатымен және плагиат айыптарын тағып, жалдағанын айтты. Ол бұл қорқыту әрекеттерін жария етіп, жалақпараттық науқанды әшкереледі. Dark Money 2017 жылы Хелен Бернштейн сыйлығын жеңіп алды және PEN Жан Стейн сыйлығына, Los Angeles Times Book Prize және J. Anthony Lukas Book Prize сыйлықтарының финалисі атанды.

Эрик Шнайдерманның отставкаға кетуі

2018 жылдың 7 мамырында Майер мен Ронан Фарроудың «The New Yorker» журналында бірлесіп жазған мақаласы жарияланғаннан кейін бірнеше сағат өткен соң, Нью-Йорк штатының бас прокуроры Эрик Шнайдерман 2018 жылдың 8 мамырынан бастап отставкаға кетті. Ол қызмет еткен кезеңде кем дегенде төрт әйел онымен жеке қарым-қатынаста болған кезде физикалық зорлық-зомбылық жасады, сондай-ақ алкоголь мен тағайындалған дәрілерді тұрақты түрде қолданды деп айыптады. Майер мен Фарроу әйелдердің шағымдарын көкжиектердің суреттерімен және шабуылға ұшырады деп санайтын әйелдердің жақын достарынан алынған куәліктермен растағанын хабарлады. Губернатор Эндрю Куомо Шнайдерманға қарсы қылмыстық іс қозғау мүмкіндігін зерттеу үшін арнайы прокурор тағайындады.

Көріністер

Майер «Charlie Rose Show» бағдарламасында, сондай-ақ «Late Show with David Letterman» бағдарламасында қонақ ретінде пайда болды. Ол 2008 жылы PBS телеарнасының «Билл Мойерс Журналы» шоуында қонақ болды және 2008 жылдың 7 тамызында PBS «Tavis Smiley» шоуында қонақ ретінде пайда болды. Ол жаңа ғана «The New York Times» ең сатылатын кітаптар тізіміне енген «The Dark Side» кітабы туралы әңгімеледі. 2008 жылдың 12 тамызында ол «Comedy Central» телеарнасының «The Colbert Report» бағдарламасында қонақ ретінде пайда болды. 2009 жылдың 26 қаңтарында Майер Йель заң мектебінің «Заң және Медиа» лекция сериясында көрнекті журналист Линда Гринхаус және Трумэн Капоте атындағы шығармашылық жазу стипендиясының иегері Эмили Базелонмен сұхбаттасты. 2008 жылдың қазан айында Майер Гарвард университетінің Ниман журналистика қоры ұйымдастырған журналистердің панельдік талқылауына қатысты, ол Ирак соғысын медианың жабуына арналған. Сол айда Майер Вашингтондағы «Newseum» мұражайында осы тақырыптағы пікірталасқа қатысушы ретінде өнер көрсетті.

Майердің жеке қатыспағанына қарамастан, «FOX» телеарнасының «24» сериалының жетінші маусымында Блейн Майер есімді екінші дәрежелі кейіпкер болды. Кейіпкер Джейн Майердің құрметіне аталды, ол былай деп жазды: «Жақсы, бір түйін сезімі бар. АҚШ Сенатына өту – жылды жақсы бастау, бірақ жынысты өзгерту сәл көңіл көшіреді, себебі егер мен еркек болсам, жас, денелі және шашы жақсырақ болса дейді едім. Дегенмен, бұл менің ұзақ жылдар бойы армандаған нәрсе – сотқа шақыруға қызғану». Майер «Free Speech TV» телеарнасының «Democracy Now!» бағдарламасында жиі пайда болды. 2016 жылдың 17 ақпанында ол «American University» университетінің журналистика профессоры және «Center for Public Integrity» орталығының негізін қалаушы Чарльз Льюиспен өзінің мансабы және «Dark Money» кітабы туралы қоғамдық пікірталас жүргізді, ол «C-SPAN» телеарнасында көрсетілді.

Марапаттар мен құрметтер

Мейер 2008 жылы «Қараңғы жағы» кітабына негіз болған тергеушілік баяндамасы үшін журналистикадағы үздіктерді тану мақсатында табыс етілетін Джон Канцлер сыйлығымен марапатталды. Колумбия университетінің Журналистика мектебі жыл сайын журналистерге «ерекше үлесі» үшін бұл сыйлықты тартады. Сыйлықты табыс еткен журналистика мектебінің деканы және сыйлық комиссиясының тоғыз мүшесінің бірі Николас Леманн, Мейер мен оның бірге жүлдегері Эндрю К. Ревкиннің («The New York Times» газетінің ғылыми тілшісі) «журналистер үшін алтын стандартты белгілегенін және олардың адал еңбегінен біз зор пайда көргенін» атап өтті. Ол сондай-ақ Риденхор кітап сыйлығы мен Нью-Йорк қалалық кітапханасының журналистика саласындағы еңбегі үшін Хелен Бернштейн кітап сыйлығын жеңіп алды. Мейер 2007 жылы National Magazine Awards іріктеуіне түсті, «The New Yorker» журналында жарияланған «The Black Sites» атты көркем еңбегі үшін. Бұл еңбек кейіннен Колумбия университетінің баспасынан шыққан және Джейкоб Вайсбергтің редакциялаған «The Best American Magazine Writing 2008» жинағына енді. 2008 жылы Мейер үшінші кітабы «Қараңғы жағы» бойынша жұмысы үшін Гуггенхайм стипендиясын алды. 2009 жылы Мейерге Хиллман сыйлығы, Шоренштейн орталығының Голдсмит кітап сыйлығы және Дж. Энтони Лукас кітап сыйлығы табыс етілді. 2009 жылы ол Джорджтаун университетінен Эдвард Вайнтал сыйлығын, ал 2010 жылы әлеуметтік әділеттілік журналистикасы үшін Джеймс Аронсон сыйлығын алды. 2011 жылы Мейерге журналдық репортаждар үшін Джордж Полк сыйлығы берілді, ол NSA-ның құпия ақпаратын жариялаған Томас Эндрюс Дрейкке қарсы АҚШ Әділет министрлігінің қажырлы қудалауы туралы тергеу жүргізген болатын. Мейердің «The New Yorker» журналындағы мақаласында Дрейк «Trailblazer» деп аталатын NSA бақылау бағдарламасы туралы құпия емес ақпаратты «Baltimore Sun» газетінің тілшісі Сиобан Горманға бергені үшін 35 жылға дейін федералды түрмеге қамалуы мүмкін болғандығы айтылды. Горман бұл ақпарат негізінде жүлделі мақала жазған. Дрейк 2005 жылы Пулитцер сыйлығын жеңіп алған «The New York Times» газетінің санкциясыз тыңдау туралы баяндамасының көзін анықтау мақсатында жүргізілген тергеу нәтижесінде тұтқындалған. Алайда, Дрейк немесе басқа да NSA қызметкерлері бұл оқиғаның көзі болған жоқ. Мейердің мақаласы жарияланғаннан кейін, қудалаушылар Дрейкке қарсы барлық 10 қылмыстық айыптаманы қайтарып алды. Ол құпия материалдарды сақтау ережелерін бұзғаны үшін кінәлі деп танылды. 2012 жылы Мейер Солтүстік Каролина штатының саясатын қамтыған баяндамасы үшін саяси баяндамадағы үздік Тонер сыйлығын алды. 2020 жылы Мейер «Фокс Ньюс» пен Ақ үй арасындағы қарым-қатынасты егжей-тегжейлі баяндаған «The New Yorker» журналындағы мақаласы үшін «Үздік мақала/хикая» номинациясы бойынша «Mirror» сыйлығымен марапатталды.

Жеке өмір

1992 жылы Майер Уильям Б. Гамильтонға үйленді. Гамильтон да журналист, ал бұрын The Washington Post газетінің бас редакторы қызметін атқарған. Гамильтонның әкесі The New York Times газетінің шетелдік тілшісі және БҰҰ бюросының басшысы болған, ал оның атасы The Augusta (Georgia) Chronicle газетінің редакторы және баспагері болған, сонымен қатар Демократиялық Ұлттық Комитеттің мүшесі болды. Майер Америка өнер және ғылым академиясының және Америка философиялық қоғамының мүшесі.