Канада ашық гольф турнирі

Кіріспе

Канадада өткен гольф турнирі, ерлер гольф турнирі

Канадалық ашық турнирі – Канададағы кәсіби гольф турнирі. Оны Golf Canada (бұрын Royal Canadian Golf Association деп аталған) және PGA Tour бірлесіп ұйымдастырады. Алғаш рет 1904 жылы өткізілген, содан бері жыл сайын жалғасып келеді, Бірінші дүниежүзілік соғыс, Екінші дүниежүзілік соғыс және COVID-19 пандемиясы кезеңдерін қоспағанда. Бұл турнир The Open Championship және АҚШ ашық турнирінен кейін үздіксіз өткізіліп келе жатқан үшінші ең көне турнир болып табылады.

Турнир

Ұлттық ашық турнир, әсіресе американдық гольфшілер үшін АҚШ-тан тыс ең қолжетімді ұлттық ашық ретінде, гольфте кәсіби тур жүйесі үстемдік танығанға дейінгі кезеңде ерекше мәртебеге ие болды. Екі дүниежүзілік соғыс арасындағы жылдары ол кейде спорттың үшінші ең беделді турнирі деп есептелді, The Open Championship және U.S. Open турнирлерінен кейін. Бұл бұрынғы мәртебе 2000 жылы БАҚ-та аталып өтті, осы жылы Тайгер Вудс 1971 жылы Ли Тревинодан бері 29 жылдың ішінде алғаш рет бір маусымда барлық үш «Үштік тәжді» (барлық үш ашық турнир) жеңіп алды. 1988 жылы турнирдің қыркүйек айына ауысуына дейінгі онжылдықтарда Канада ашық чемпионаты ресми емес түрде «бесінші ірі турнир» деп аталды. PGA Tour Canada Order of Merit бойынша турнирге дейін үздік үш гольфшіге Канада ашық чемпионатына қатысуға мүмкіндік беріледі. Дегенмен, Канада ашық чемпионатында жеңіліп алған жүлде ақшасы Канада турының ақша тізіміне енбейді. Атақты жеңімпаздардың қатарында Даңқ залының мүшелері Лео Дигель, Уолтер Хаген, Томми Армор, Гарри Купер, Лоусон Литтл, Сэм Снид, Крейг Вуд, Байрон Нельсон, Даг Форд, Бобби Локк, Боб Чарльз, Арнольд Палмер, Кел Нагл, Билли Каспер, Джин Литтлер, Ли Тревино, Кертис Стрэндж, Грег Норман, Ник Прайс, Виджай Сингх, Марк О’Мира және Тайгер Вудс бар. Канада ашық чемпионаты – жеті рет екінші орын алған Джек Никлаус ешқашан жеңбеген ең беделді турнир саналады. Дигель 1920 жылдары төрт рет жеңіске жетіп, ең көп титул иеленген гольфші. 2000 жылдардың басында турнир қыркүйек айының басында өткізілді. Жазғы кезеңде өткізуге тырысқан RCGA жақсырақ күнді алу үшін лоббилеу жұмыстарын жүргізді. 2007 жылы PGA Tour кестесі FedEx Cup-қа бейімделу үшін жаңартылғанда, Канада ашық чемпионаты шілде айының соңына ауыстырылды, бұл тіпті жоғары деңгейлі үш іс-шараның арасында өтті (The Open Championship апта бұрын, WGC Bridgestone Invitational аптадан кейін және PGA Championship одан кейін). Турнир FedEx Cup рейтингіне есептеледі және жеңімпазға Masters турниріне қатысуға шақыру қағазы беріледі. 2019 жылы PGA Tour және ірі жарыстардың кестесін қайта құруға байланысты Канада ашық чемпионаты маусымның басына, U.S. Open турниріне дейін көшті. Бұл турнир Ашық іріктеу сериясына қосылды, бұл топ ондықтан үш гольфшіге Ашық чемпионатқа жолдама алуға мүмкіндік берді. 2020 жылғы іс-шара, бастапқыда 11-14 маусым аралығында Торонтодағы Сент-Джордж гольф клубында өткізу жоспарланған, COVID-19 пандемиясының салдарынан тоқтатылды. 2021 жылдың 9 наурызында Golf Canada 2021 жылғы турнирдің де жойылғанын хабарлады.

As a national open, and especially as the most accessible non U. S. national open for American golfers, the event had a special status in the era before the professional tour system became dominant in golf. In the interwar years, it was sometimes considered the third most prestigious tournament in the sport, after The Open Championship and the U. S. Open. This previous status was noted in the media in 2000, when Tiger Woods became the first man to win The Triple Crown (all three Opens in the same season) in 29 years, since Lee Trevino in 1971. In the decades preceding the tournament's move to an undesirable September date in 1988, the Canadian Open was often unofficially referred to as the fifth major. The top three golfers on the PGA Tour Canada Order of Merit prior to the tournament are given entry into the Canadian Open. However, prize money won at the Canadian Open does not count towards the Canadian Tour money list. Celebrated winners include Hall of Fame members Leo Diegel, Walter Hagen, Tommy Armour, Harry Cooper, Lawson Little, Sam Snead, Craig Wood, Byron Nelson, Doug Ford, Bobby Locke, Bob Charles, Arnold Palmer, Kel Nagle, Billy Casper, Gene Littler, Lee Trevino, Curtis Strange, Greg Norman, Nick Price, Vijay Singh, Mark O'Meara, and Tiger Woods. The Canadian Open is regarded as the most prestigious tournament never won by Jack Nicklaus, a seven time runner up. Diegel has the most titles, with four in the 1920s. In the early 2000s, the tournament was still being held in early September. Seeking to change back to a more desirable summer date in the schedule, the RCGA lobbied for a better date. When the PGA Tour's schedule was revamped to accommodate the FedEx Cup in 2007, the Canadian Open was rescheduled for late July, sandwiched between three events with even higher profiles (The Open Championship the week prior, the WGC Bridgestone Invitational the week after, and the PGA Championship the week after that). The tournament counts towards the FedEx Cup standings, and earns the winner a Masters invitation. In 2019, due to a re alignment of the PGA Tour and major scheduling, the Canadian Open moved to early June prior to the U. S. Open. The event was also added to the Open Qualifying Series, allowing up to three of the top ten finishers to qualify for the Open Championship. The 2020 event, originally scheduled for June 11 to 14 at St. George's Golf and Country Club in Toronto, was cancelled because of the COVID 19 pandemic. On March 9, 2021, Golf Canada announced that the 2021 tournament would be cancelled as well.

Курстар

Онтарио штатының Оквилл қаласындағы Глен Эбби гольф алаңы қазірге дейін 30 рет Канада ашық чемпионатын қабылдаған. Глен Эббиді 1976 жылы Джек Никлаус Корольдік Канада гольф қауымдастығы үшін жобалаған, ол чемпионаттың тұрақты орны болуға тиіс болған. 1990 жылдардың ортасында Корольдік Канада гольф қауымдастығы чемпионатты ел бойынша жылжытуға шешім қабылдады. 2005 жылдан бері Глен Эббидің иесі Clublink Corp 2015 жылдың қазан айында мүлікті тұрғын үй кешеніне, кеңселерге және сауда орталықтарына айналдыру үшін өтініш берді. Жоспарда гольф алаңын салу көзделмеген. Golf Canada да алаңдады, себебі 2018 жылы жоспарланғандай Глен Эббиде Канада ашық чемпионатын өткізуге қажетті рұқсатты ала алатынына сенімді болмады. 2018 жылдың қараша айына дейін Оквилл қаласы мен ClubLink арасындағы дау сотта қаралып жатыр. 2019 жылғы ашық чемпионат Гамильтон гольф клубында өтеді. Егер Clublink-тің жоспарланған қайта құруына рұқсат берілмесе, бұл іс-шара болашақта Глен Эббиде қайтадан өткізілуі мүмкін. 2023 жылғы ашық чемпионат Оукдейл гольф клубында өтті. 1904 жылы алғашқы ашық чемпионатты қабылдаған Royal Montreal Golf Club бұл жарысты 10 рет өткізгендіктен екінші орында тұр. Миссиссауга гольф клубы мен Гамильтон гольф клубы әрқайсысы алты рет, ал Торонто гольф клубы мен Сент-Джордж гольф клубы бес рет ашық чемпионатты қабылдаған. Төрт рет ашық чемпионат өткізген клубтар: Лэмбтон гольф клубы, Шоунесси гольф клубы және Скарборо гольф клубы. Чемпионаттың көп бөлігі Онтарио және Квебек штаттарында өтті, олардың арасында барлығынан немесе тоғыз чемпионаттан басқасы өткен. Нью-Брансуик штаты 1939 жылы, Манитоба штаты 1952 және 1961 жылдары, Альберта штаты 1958 жылы, ал Британдық Колумбия штаты 1948, 1954, 1966, 2005 және 2011 жылдары ашық чемпионатты қабылдаған.

Glen Abbey Golf Course in Oakville, Ontario, has hosted the most Canadian Opens, with 30 to date. Glen Abbey was designed in 1976 by Jack Nicklaus for the Royal Canadian Golf Association, to serve as the permanent home for the championship. In the mid 1990s, the RCGA decided to move the championship around the country. The owner of Glen Abbey since 2005, Clublink Corp filed an application in October 2015 to redevelop the property into a residential community, with offices and retail stores. There was no provision for a golf course in the plan. Golf Canada was also concerned since it could not predict whether it could get the necessary permit to hold the Canadian Open at Glen Abbey in 2018 as it had planned. The dispute between the Town of Oakville and ClubLink remains before the courts as of November 2018. The 2019 Open will be held at Hamilton Golf and Country Club. The event may again be held at Glen Abbey in some future years if the planned redevelopment by Clublink is not allowed to proceed. The 2023 Open was held at the Oakdale Golf & Country Club. Royal Montreal Golf Club, home of the first Open in 1904, ranks second having hosted the event ten times. Mississaugua Golf & Country Club and Hamilton Golf and Country Club have each hosted six Opens while Toronto Golf Club and St. George's Golf and Country Club have hosted five Opens. Three clubs have each hosted four Opens: Lambton Golf Club, Shaughnessy Golf & Country Club, and Scarboro Golf and Country Club. The championship has for the most part been held in Ontario and Quebec, between them having seen all but nine Opens. New Brunswick had the Open in 1939, Manitoba in 1952 and 1961, Alberta in 1958, and British Columbia in 1948, 1954, 1966, 2005 and 2011. Venue Location First Last TimesRoyal Montreal Golf Club Two venues 1904 2014 10 Dorval, Quebec 1904 1950 (5) Île Bizard, Quebec 1975 2014 (5)Toronto Golf Club Two venues 1905 1927 5 Toronto, Ontario 1905 1909 (2) Mississauga, Ontario 1914 1927 (3) Royal Ottawa Golf Club Aylmer, Quebec 1906 1911 2 Lambton Golf Club Toronto, Ontario 1907 1941 4 Rosedale Golf Club Toronto, Ontario 1912 1928 2 Hamilton Golf and Country Club Ancaster, Ontario 1919 2019 6 Rivermead Golf Club Aylmer, Quebec 1920 1920 1 Mt. Bruno Golf Club St. Bruno, Quebec 1922 1924 2 Lakeview Golf Club Mississauga, Ontario 1923 1934 2 Kanawaki Golf Club Kahnawake, Quebec 1929 1929 1 Mississaugua Golf & Country Club Mississauga, Ontario 1931 1974 6 Ottawa Hunt and Golf Club Ottawa, Ontario 1932 1932 1 St. George's Golf and Country Club Etobicoke, Toronto, Ontario 1933 2022 6 Summerlea Golf Club Montreal, Quebec 1935 1935 1 St. Andrews Club Toronto, Ontario 1936 1937 2 Riverside Country Club Rothesay, New Brunswick 1939 1939 1 Scarboro Golf and Country Club Scarborough, Toronto, Ontario 1940 1963 4 Thornhill Golf Club Thornhill, Ontario 1945 1945 1 Beaconsfield Golf Club Montreal, Quebec 1946 1956 2 Shaughnessy Golf & Country Club Vancouver, British Columbia 1948 2011 4 St. Charles Country Club Winnipeg, Manitoba 1952 1952 1 Point Grey Golf and Country Club Vancouver, British Columbia 1954 1954 1 Weston Golf and Country Club Toronto, Ontario 1955 1955 1 Westmount Golf and Country Club Kitchener, Ontario 1957 1957 1 Royal Mayfair Golf and Country Club Edmonton, Alberta 1958 1958 1 Islesmere Golf and Country Club Montreal, Quebec 1959 1959 1 Niakwa Country Club Winnipeg, Manitoba 1961 1961 1 Le Club Laval sur le Lac Laval sur le Lac, Quebec 1962 1962 1 Pine Grove Golf and Country Club St. Luc, Quebec 1964 1969 2 Montreal Municipal Golf Club Montreal, Quebec 1967 1967 1 London Hunt and Country Club London, Ontario 1970 1970 1 Richelieu Valley Golf and Country Club Ste. Julie, Quebec 1971 1973 2 Cherry Hill Club Ridgeway, Ontario 1972 1972 1 Essex Golf & Country Club Windsor, Ontario 1976 1976 1 Glen Abbey Golf Course Oakville, Ontario 1977 2018 30 Angus Glen Golf Club Markham, Ontario 2002 2007 2 Oakdale Golf & Country Club Toronto, Ontario 2023 2023 1

The 2002 event was held on the south course at Angus Glen Golf Club, while the 2007 event was held on the north course.

Орынды атау Мекени Бірінші Соңғы РеземелерRoyal Montreal Golf Club Екі орын 1904 2014 10 Дорвал, Квебек 1904 1950 (5) Île Bizard, Квебек 1975 2014 (5) Торонто Гольф Клубы Екі орын 1905 1927 5 Торонто, Онтарио 1905 1909 (2) Миссиссауга, Онтарио 1914 1927 (3) Royal Ottawa Golf Club Aylmer, Квебек 1906 1911 2 Лэмбтон Гольф Клубы Торонто, Онтарио 1907 1941 4 Розедейл Гольф Клубы Торонто, Онтарио 1912 1928 2 Гамильтон Гольф және Кантри Клуб Анкастер, Онтарио 1919 2019 6 Ривермед Гольф Клубы Аилмер, Квебек 1920 1920 1 Mt. Бруно Гольф Клубы Сент-Бруно, Квебек 1922 1924 2 Lakeview Golf Club Миссиссауга, Онтарио 1923 1934 2 Kanawaki Golf Club Kahnawake, Квебек 1929 1929 1 Mississaugua Golf & Country Club Миссиссауга, Онтарио 1931 1974 6 Ottawa Hunt and Golf Club Оттава, Онтарио 1932 1932 1 St. George's Golf and Country Club Etobicoke, Торонто, Онтарио 1933 2022 6 Summerlea Golf Club Монреаль, Квебек 1935 1935 1 St. Andrews Club Торонто, Онтарио 1936 1937 2 Riverside Country Club Rothesay, Нью-Брансуик 1939 1939 1 Scarboro Golf and Country Club Скарборо, Торонто, Онтарио 1940 1963 4 Thornhill Golf Club Thornhill, Онтарио 1945 1945 1 Beaconsfield Golf Club Монреаль, Квебек 1946 1956 2 Shaughnessy Golf & Country Club Ванкувер, Британдық Колумбия 1948 2011 4 St. Charles Country Club Виннипег, Манитоба 1952 1952 1 Point Grey Golf and Country Club Ванкувер, Британдық Колумбия 1954 1954 1 Weston Golf and Country Club Торонто, Онтарио 1955 1955 1 Westmount Golf and Country Club Kitchener, Онтарио 1957 1957 1 Royal Mayfair Golf and Country Club Эдмонтон, Альберта 1958 1958 1 Islesmere Golf and Country Club Монреаль, Квебек 1959 1959 1 Niakwa Country Club Виннипег, Манитоба 1961 1961 1 Le Club Laval sur le Lac Laval sur le Lac, Квебек 1962 1962 1 Pine Grove Golf and Country Club St. Luc, Квебек 1964 1969 2 Montreal Municipal Golf Club Монреаль, Квебек 1967 1967 1 London Hunt and Country Club Лондон, Онтарио 1970 1970 1 Richelieu Valley Golf and Country Club Ste. Julie, Квебек 1971 1973 2 Cherry Hill Club Ridgeway, Онтарио 1972 1972 1 Essex Golf & Country Club Windsor, Онтарио 1976 1976 1 Glen Abbey Golf Course Оквилл, Онтарио 1977 2018 30 Angus Glen Golf Club Маркхэм, Онтарио 2002 2007 2 Oakdale Golf & Country Club Торонто, Онтарио 2023 2023 1

2002 жылғы жарыс Ангус Глен гольф клубының оңтүстік алаңында, ал 2007 жылғы жарыс солтүстік алаңында өтті.

Тарих

1873 жылы құрылған Royal Montreal Golf Club Солтүстік Америкадағы үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне гольф клубы болып табылады. Клуб 1904 жылы алғашқы Канада ашық чемпионатының төңірегіне жиналды, және екі орналасқан жерде тағы тоғыз Канада ашық чемпионатын қабылдады, ал клуб 1959 жылы Монреальдің батысындағы аралдағы қазіргі орнына көшті. 1912 жылы Rosedale Golf Club-та өткен Канада ашық чемпионатында атақты американдық гольфші Уолтер Хагеннің алғашқы кәсіби жарысы болды. 1914 жылы Карл Кеффер бұл жарыста жеңіске жетті, ол Канадада туған соңғы чемпион атанды. 1919 жылы Hamilton Golf and Country Club-та өткен жарыста ағылшын Дж. Дуглас Эдгар рекордтық 16 соққы айырмасымен чемпиондық жеңіске жетті; 17 жастағы жас дарын Бобби Джонс (Эдгардың шәкірті) екінші орынды бөлісті. 1930 жылы Hamilton қаласында өткен Канада ашық чемпионаты да керемет турнир болды. Томи Армор реттеу ойынының соңғы 18 лункасында 64 ұпай жинап, алаңға шықты. Төрт дүркін чемпион Дигель мен Армор 36 лункалық плей-оффқа қатысып, жеңімпазды анықтады. Армор 138 (69 69) ұпаймен Дигельді үш соққымен жеңді. Торонтодағы St. Andrews Golf Club 1936 және 1937 жылдары ашық чемпионатты қабылдады – Glen Abbey құрылғанға дейін екі жыл қатарынан ашық чемпионат өткізген жалғыз курс. Ротсейдегі Riverside Golf and Country Club 1939 жылы Канада ашық чемпионатын қабылдады, онда Гарольд "Жуг" Макспаден чемпион атанды. Бұл Ашық чемпионаттың Атлантикалық Канадада өткізілген жалғыз жағдайы болды. Торонтоның шығысындағы Scarboro Golf and Country Club төрт рет Канада ашық чемпионатын қабылдады: 1940, 1947, 1953 және 1963 жылдары. Осы жарыстардың үшеуі бір соққымен шешілді, ал жалғыз рет екі соққымен аяқталды, ол 1947 жылы Боби Локк Эд Оливерді жеңген кезде болды. 1947 жылы Scarboro-да жеңіске жеткен Оңтүстік Африкадан шыққан гольфші Канада ашық чемпионатының Солтүстік Америкадан басқа екінші жеңімпазы болды. Локк 60-шы жылдары төрт раундта 16 ұпайға төмен аяқтады, бұл америкалық Оливерден екі ұпай артық. Жеңіске жеткеннен кейін Локкқа тұрған жұрт қолдау көрсетті, ал оның отандастары, сол кезде Канадада тұрып жатқандар, оны иықтарына көтеріп алды. 1948 жылы Канада ашық чемпионаты алғаш рет Онтарионың батысына сапар шегіп, Британдық Колумбияның Ванкувердегі Shaughnessy Heights Golf Club-қа келді, онда Чарльз Конгдон 16-шы лункада 150 ярдтық бункерлік соққымен жеңісін бекітті, ол кубоктан сегіз фут қашықтықта тоқтады. Келесі құс оған басымдық берді, ал Конгдон үш соққы айырмасымен жеңіске жетті. Mississaugua Golf & Country Club алты рет Канада ашық чемпионатын қабылдады: 1931, 1938, 1942, 1951, 1965 және 1974 жылдары. 1951 жылы ашық турнирді Джим Ферриер жеңіп алды, ол бір жыл бұрын Royal Montreal-де жеңген титулын табысты қорғады. Виннипегтің St. Charles Country Club 1952 жылы Канада ашық чемпионатын қабылдады, және Джонни Палмердің 72 лункада 263 ұпай жинап, рекорд орнатуын көрді, ол 60 жылдан астам уақыттан кейін әлі де сақталып тұр. Палмердің 66 65 66 66 ұпайлары Боби Локктің 1947 жылғы ескі рекордын бес соққымен ұтып алды. 1955 жылы Арнольд Палмер Канада ашық чемпионатында, оның алғашқы PGA тур жеңісі, Weston Golf and Country Club-та жеңіске жетті. Монреаль, Квебектің Laval-sur-le-Lac қаласы 1962 жылы ашық чемпионатты қабылдады, онда Гари Плейер 10-шы лункада дұрыс емес ұпай жазғаннан кейін бірінші раундтан кейін дисквалификацияланды. Ол өткен аптада PGA чемпионатында жеңіске жеткен болатын. Калифорниялық Чарли Сиффорд 1962 жылы Канада ашық чемпионатына қатысып, PGA Tour-дегі афроамерикалық гольфшілердің беделін көтеру үшін келді. Ол 1962 жылы турнеде ойнаған 100 үздік гольфшінің 16-сының бірі болды. Pinegrove Country Club 1964 және 1969 жылдары Канада ашық чемпионатын қабылдады. Австралиялық Кел Нагл 1964 жылы Арнольд Палмер мен Реймонд Флойдты жеңіп, сол кезде 44 жаста болған ең қарт чемпион атанды. Бес жылдан кейін Томи Аарон 64 соққымен 57 жастағы Сэм Снидпен плей-оффқа шығуға мәжбүр болды. Аарон 18 лункалық плей-оффты жеңіп, Снидті екі соққымен (70 72) жеңіп алды. Ниагара түбегіндегі Риджвей, Онтарио шағын қаласы 1972 жылы Cherry Hill Golf Club-та Ашық турнирді қабылдады. Бұл алаң танымал таңдау болды, ол ойыншылардың, әсіресе 1972 жылғы чемпион Гей Брюердің, оны Канадада ойнаған ең жақсы курс деп атаған және Арнольд Палмердің келесі жылы ашық чемпионатты сол жерде өткізуді ұсынған. 1975 жылы Том Вайскопф Royal Montreal-дің жаңа алаңына арналған Blue Course-те үш жылда екінші рет ашық чемпионатты жеңіп алды, Jack Nicklaus-ты кенеттен өлімге ұшыраған плей-оффтың бірінші лункасында жеңіп алды. Онтарионың Виндзордағы Essex Golf & Country Club 1976 жылы Канада ашық чемпионатын қабылдады, онда Nicklaus тағы да екінші орынды иеленді, бұл жолы чемпион Джерри Пейттен жеңілді. Essex жаңа құрылған Glen Abbey Канада ашық чемпионатын қабылдауға дайын болмаған кезде соңғы сәтте көмекке келді. 1997 жылы Royal Montreal-де өткен ашық чемпионатта Тайгер Вудс алғаш рет кәсіби жарыста кесілді, ал бұрынғы айларда Мастерс турнирінде жеңіске жеткен болатын. Angus Glen Golf Club екі жақындағы Канада ашық чемпионатын қабылдады, 2002 және 2007 жылдары. 2007 жылы Джим Фьюрик екі қатарынан Канада ашық чемпионатын жеңіп алған аз ғана гольфшілердің бірі болды, ол Джеймс Дуглас Эдгар, Лео Дигель, Сэм Снид және Джим Ферриерге қосылды. Angus Glen екі курсының (Солтүстік және Оңтүстік) Канада ашық чемпионатын қабылдауының бірегей ерекшелігіне ие. Оаквилле, Онтариодағы Glen Abbey Golf Club 30 ашық чемпионатты қабылдады (1977–79, 1981–96, 1998–2000, 2004, 2008–09, 2013, 2015–2018), және 24 түрлі чемпиондарды тағайындады. Glen Abbey-дегі 11-ші лунка оның ең танымал лункасы деп есептеледі, және 11-ден 15-ке дейінгі бес лункадан тұратын әйгілі долина тізбегін бастайды. Әдемі 11-ші лунка 459 ярдтық тік бұрышты пар 4, онда ойыншылар алаңнан 100 фут биіктікте соққы жасайды, ол жасыл түске дейін аяқталады. Джон Дали өз іздерін қалдырды, және оның алаңға соққы жасау әрекетін еске түсіретін тақта артқы тиістің үстіне орнатылды. Оның добы өзенге түсті. 2000 жылы Тайгер Вудс соңғы 18 лункада Грант Уэйтпен күресіп, ақырында 72-ші лункада ерекше соққымен жаңа зеландиялықты жеңіп алды. Бір соққы басымдықпен Вудс алаңдық бункердегі соққысын тапты, ал Уэйт екінші соққысын лункадан 30 фут қашықтықта қалдырғаннан кейін, жасыл түске соққы жасауға шешім қабылдады. Вудс көлден өтіп, флагтан сәл өткен жасыл түстің шетіне түсетін 6 темір соққысын жасады, содан кейін жеңіске жеткізетін құстың соққысын жасады. Жеңісімен Вудс бір жылда АҚШ ашық чемпионаты, Ашық чемпионат және Канада ашық чемпионатын жеңіп алған екінші гольфші болды, ол Triple Crown жүлдесін жеңіп алды; ол Ли Тревиномен (1971) теңесті. 2009 жылы Марк Калкавеккья екінші раундта қатарынан тоғыз құс соққысын жасады, бұл PGA Tour рекордын бұзды.

The Royal Montreal Golf Club, founded in 1873, is the oldest continuously running official golf club in North America. The club was the host of the first Canadian Open championship in 1904, and has been host to nine other Canadian Opens, at two locations, with the club moving to its current site on an island west of Montreal in 1959. The 1912 Canadian Open at the Rosedale Golf Club was famed American golfer Walter Hagen's first professional competition. In 1914, Karl Keffer won the event, being the last Canadian born champion. Englishman J. Douglas Edgar captured the 1919 championship at Hamilton Golf and Country Club by a record 16 stroke margin; 17 year old amateur prodigy Bobby Jones (who was coached by Edgar) tied for second. The 1930 Canadian Open at Hamilton was another stellar tournament. Tommy Armour blazed his way around the course over the final 18 holes of regulation play, shooting a 64. Four time champion Diegel and Armour went to a 36 hole playoff to decide the title. Armour shot 138 (69 69) to defeat Diegel by three strokes. Toronto's St. Andrews Golf Club hosted the Open in 1936 and 1937 – the only course to hold back to back Opens until the creation of Glen Abbey – before it felt the impact of the growth of the city, and was ploughed under to allow for the creation of Highway 401. The Riverside Golf and Country Club of Rothesay, New Brunswick was host to the 1939 Canadian Open where Harold "Jug" McSpaden was champion. This was the only time the Open has been held in Atlantic Canada. Scarboro Golf and Country Club in eastern Toronto was host to four Canadian Opens: 1940, 1947, 1953, and 1963. Three of these events were decided by one stroke, and the only time the margin was two shots was when Bobby Locke defeated Ed Oliver in 1947. With his win at Scarboro in 1947, the golfer from South Africa became just the second non North American winner of the Canadian Open. Locke fired four rounds in the 60s to finish at 16 under par, two strokes better than the American Oliver. After the prize presentation Locke was given a standing ovation, and was then hoisted to shoulders by fellow countrymen who were then residents of Canada. In 1948, for the first time, the Canadian Open traveled west of Ontario, landing at Shaughnessy Heights Golf Club in Vancouver, British Columbia, where Charles Congdon sealed his victory on the 16th hole with a 150 yard bunker shot that stopped eight feet from the cup. The following birdie gave him the lead, and Congdon went on to win by three shots. Mississaugua Golf & Country Club has hosted six Canadian Opens: 1931, 1938, 1942, 1951, 1965, and 1974. The 1951 Open tournament was won by Jim Ferrier, who successfully defended the title he had won at Royal Montreal a year earlier. Winnipeg's St. Charles Country Club hosted the 1952 Canadian Open, and saw Johnny Palmer set the 72 hole scoring record of 263, which still stands after more than 60 years. Palmer's rounds of 66 65 66 66 bettered the old 1947 mark set by Bobby Locke by five shots. In 1955, Arnold Palmer captured the Canadian Open championship, his first PGA Tour victory, at the Weston Golf and Country Club. Montreal, Quebec's Laval sur le Lac hosted the 1962 Open where Gary Player was disqualified after the first round, when he recorded the wrong score on the 10th hole. He had won the PGA Championship the week before. Californian Charlie Sifford attended the 1962 Canadian Open in part to raise the profile of African American players on the PGA Tour. He was one of only 16 of the top 100 players on tour to play there in 1962. Pinegrove Country Club played host to the Canadian Open in 1964 and 1969. Australian Kel Nagle edged Arnold Palmer and Raymond Floyd at the 1964 Open to become, aged almost 44 at the time, the oldest player to win the title. Five years later, Tommy Aaron fired a final round 64 to force a playoff with 57 year old Sam Snead. Aaron won the 18 hole playoff, beating Snead by two strokes (70 72). The small town of Ridgeway, Ontario in the Niagara Peninsula was host of the 1972 Open at Cherry Hill Golf Club. A popular choice of venue, it drew rave reviews by the players, specifically the 1972 champion Gay Brewer, who called it the best course he had ever played in Canada, and Arnold Palmer, who suggested the Open be held there again the following year. In 1975, Tom Weiskopf won his second Open in three years in dramatic fashion at the Blue Course of Royal Montreal's new venue, defeating Jack Nicklaus on the first hole of a sudden death playoff, after almost holing his short iron approach. Windsor, Ontario's Essex Golf & Country Club was host of the 1976 Canadian Open, where Nicklaus again finished second, this time behind champion Jerry Pate. Essex came to the rescue late in the game, when it was determined that the newly built Glen Abbey was not yet ready to host the Canadian Open. The 1997 Open at Royal Montreal was the first time Tiger Woods ever missed a professional cut, after winning the Masters Tournament a few months before. Angus Glen Golf Club was host to two recent Canadian Opens, 2002 and 2007. In 2007 Jim Furyk became one of a few golfers who have won two consecutive Canadian Open titles, joining James Douglas Edgar, Leo Diegel, Sam Snead and Jim Ferrier. Angus Glen owns the unique distinction of having each of its two courses (North and South) host the Canadian Open. Glen Abbey Golf Club of Oakville, Ontario has hosted 30 Open Championships (1977–79, 1981–96, 1998–2000, 2004, 2008–09, 2013, 2015–2018), and has crowned 24 different champions. The 11th hole at Glen Abbey is widely considered its signature hole, and begins the world famous valley sequence of five holes from 11 to 15. The picturesque 11th is a 459 yard straightaway par 4, where players tee off 100 feet above the fairway, which ends at Sixteen Mile Creek, just short of the green. John Daly left his mark, and a plaque is permanently displayed on the back tee deck, recounting Daly's attempt to reach the green with his tee shot. His ball landed in the creek. In 2000, Tiger Woods dueled with Grant Waite over the final 18 holes, before finally subduing the New Zealander on the 72nd hole with an exceptional shot. Holding a one shot advantage, Woods found his tee shot in a fairway bunker, and after watching Waite put his second shot 30 feet from the hole, decided to go for the green. Woods hit a 6 iron which carried a lake and settled on the fringe just past the flag, which was 218 yards away, and then chipped to tap in range for the title clinching birdie. With the victory, Woods became only the second golfer to capture the U. S. Open, Open Championship and Canadian Open in the same year, earning him the Triple Crown trophy; he matched Lee Trevino (1971). In 2009, Mark Calcavecchia scored nine consecutive birdies at the second round, breaking the PGA Tour record.

Канадалық қойылымдар

2023 жылға дейін канадалық азамат 1954 жылы Пэт Флетчерден бері, ал Канадада туған ойыншы 1914 жылдан бері Канада Ашық чемпионатында жеңіске жетпеген. 2004 жылы Ашық чемпионатта ең қызықты нәтижелердің бірі тіркелді, бұл үзілістің жалғасуына себеп болды. Майк Уэйр сол аптада турнир өтетін Глен Абби гольф алаңында бұрын жақсы нәтиже көрсеткен емес. Шындығында, ол Глен Аббиде өткен Ашық турнирлердің бірінде ғана кезеңнен өтті. Бірақ Уэйр жұма күні көшбасшылыққа шықты. 100 жылдық мерейтойлық Ашық чемпионаттың үшінші күні ол үш соққымен алда болды, көптеген канадалықтар осы үзіліс аяқталуы мүмкін деген үмітпен болды. Уэйр екі дубльмен бастады, бірақ содан кейін 4 соққыны төмендетіп, 8 лунка қалғанда көшбасшылығын сақтап қалды. Дегенмен, канадалық жанкүйерлердің үміті артық болғандықтан, Майк Уэйрдің жолында тағы бір кедергі пайда болды: Виджай Сингх. Уэйр соңғы тоғыз лунканың үшеуінде соққы жоғалтты, бірақ 72-ші лункада 10 футтық соққымен турнирді жеңу мүмкіндігіне ие болды. Ол соққыны сәтті орындамағандықтан, екеуі де кенеттен өлімге түсті. Уэйр турнирде жеңіске жетудің тағы екі мүмкіндігін пайдалана алмады: бірінші кенеттен өлім лункасындағы 18-ші лункада 25 футтық бүркіт соққысы және екінші лункадағы 17-ші лункадағы 5 футтық соққы. Үшінші кенеттен өлім лункасында Уэйр нашар айдап салғаннан кейін үшінші соққысын суға жіберді, ал Сингх екі соққымен жасыл алаңға қауіпсіз түсті. Сингх Ашық чемпионатын жеңіп, Тайгер Вудсты басып, әлемдегі бірінші ойыншы атанды. 2015 жылы канадалық Дэвид Хирн финалдық раундқа екі соққымен көшбасшы ретінде шықты. Ол 15-ші лункаға дейін көшбасшылықты сақтап тұрды, бірақ оны ресми әлемдік гольф рейтингісінде жоғары тұрған үш ойыншы – Бубба Уотсон, Джим Фьюрик және Джейсон Дей тығыз қуып жететін. Төрт гольфшының да соңғы сәттерге дейін жеңіске жету мүмкіндігі болды. Хирн чемпион Дейдің раундты аяқтаған үш қатарынан соққыларын төмендетуінен кейін басымдықтан айырылды; Дей Уотсоннан бір соққымен алда болды, ол да соңғы үш лункада соққыларын төмендетіп, соңғы лункадағы жасыл алаңға жақын соққымен бүркіт жасауға тырысты, бірақ сәтті болмады. Дейдің мансабындағы төртінші жеңісі өткен аптадағы Ашық чемпионаттың соңғы лункасындағы теңдеу мүмкіндігін жіберіп алғаннан кейін болды. Хирн үшінші орынды иеленді, бұл 2004 жылы Уэйрдің жақын болған нәтижесінен бергі канадалықтың ең жақсы көрсеткіші. 2016 жылы канадалық әуесқой Джаред дю Тойт финалдық раундқа бір соққымен жетіп, соңғы топта ойнау мүмкіндігіне ие болды. Ол жеңімпаз Джонатан Вегастан үш соққыға артта қалған 9-шы орынды бөлісті. 2023 жылы канадалық Ник Тейлор 69 жыл бұрын, 1954 жылға дейін созылған құрғақшылықты Оукдейл гольф және кантри клубында драматикалық түрде жеңіске жетіп бұзды. Ол соңғы лункадағы соққысымен 72 лункадан кейін 17-ден төмен нәтиже көрсеткен ағылшын Томми Флитвудты (пар) теңестірді. Төртінші кенеттен өлім лункасында Тейлор 22 метрлік бүркіт соққысын орындап, титулді жеңіп алды.

Until 2023, a Canadian citizen had not won the Canadian Open since Pat Fletcher in 1954, and since 1914 for a player born in Canada. One of the most exciting conclusions ever seen at the Open came in 2004, extending that streak. Mike Weir had never done well at the Glen Abbey Golf Course, the site of the tournament that week. In fact, he had only made the cut once at any of the Opens contested at Glen Abbey. But Weir clawed his way to the top of the leaderboard by Friday. And by the third day at the 100th anniversary Open, he had a three stroke lead, and many Canadians were buzzing about the possibility of the streak's end. Weir started off with a double bogey, but then went 4 under to keep his 3 stroke lead, with only eight holes left. Yet, with the expectations of Canadian observers abnormally high, there was another roadblock in the way of Mike Weir: Vijay Singh. Weir bogeyed three holes on the back nine but still had a chance to win the tournament with a 10 footer on the 72nd hole. When he missed the putt, the two entered a sudden death playoff. Weir missed two more chances to win the tournament: a 25 foot putt for eagle on No. 18 on the first hole of sudden death, and a 5 foot putt on No. 17, the second playoff hole. On the third playoff hole, Weir put his third shot into the water after a horrid drive and lay up, and Singh was safely on the green in two. Singh won the Open and overtook Tiger Woods as the world's number one player. Canadian David Hearn took a two shot lead into the final round in 2015. He still had the lead as late as the 15th hole, but was being closely pursued by three players ranked near the top of the Official World Golf Ranking – Bubba Watson, Jim Furyk, and Jason Day. All four golfers had chances to win right until the end. Hearn was overtaken by champion Day's three consecutive birdies to close the round; Day finished one shot ahead of Watson, who also birdied the final three holes, narrowly missing an eagle attempt on a final hole greenside chip that would have tied. Day's fourth career Tour triumph came after he had just missed a potential tying putt on the final hole at the Open Championship the previous week. Hearn finished third, the best result by a Canadian since Weir's near miss in 2004. In 2016, Canadian amateur Jared du Toit was only one stroke behind going into the final round, allowing him to play in the final group. He finished tied for ninth, three strokes behind eventual winner Jhonattan Vegas. In 2023, Canadian Nick Taylor finally broke the drought for the home country, dating back 69 years to 1954, winning in dramatic fashion at the Oakdale Golf & Country Club. He birdied the final hole to tie Englishman Tommy Fleetwood (who made par) at 17 under par after 72 holes. On the fourth sudden death hole, Taylor made a 72 feet (22 m) eagle to capture the title.