Өребро СК: Футбол клубының тарихы

Кіріспе

Швед футбол клубы – шведтік футбол клубы.

Örebro Sportklubb, көбінесе Örebro SK, Örebro немесе (әсіресе жергілікті жерде) ÖSK деп танылатын бұл шведтік кәсіби футбол клубы. Клуб Örebro Läns Fotbollförbund федерациясына қатысты және өз алаңындағы ойындарын Behrn Arena стадионында өткізеді. Клубтың түстері – ақ жемпірлер және қара шорты, соның салдарынан Svartvitt ("қара-ақ") деген лақап аты пайда болған. 1908 жылдың 28 қазанында құрылған клуб Швецияның жоғары футбол лигасы Allsvenskan-да 50 маусым өнер көрсеткен, ал клубтың лигадағы алғашқы маусымы 1946–47 жылдары болды.

Алғашқы жылдары

Клуб 1908 жылы 79 жас жігіттің тобы ішкі қайшылықтардан кейін IFK Örebro-дан бөлініп шығу арқылы құрылды; Пелле Молин мен Карл Графлунд жаңадан құрылған клубтың негізгі тұлғалары болды. Клубты Örebro Idrottsförening (аудармасы: Örebro спорттық бірлестігі) немесе Örebro Allmänna Idrottsklubb (аудармасы: Örebro жалпы спорт клубы) деп атау ұсынылды, бірақ соңғы шешім клубты Örebro Sportklubb (ÖSK) деп атау және толығымен қара түспен ойнау болды. 1909 жылы ÖSK жергілікті банди турнирін жеңіп, алғашқы титулын ұтты. Клубтың алғашқы футбол матчы сол жылы өтті, ал 1911 жылы олар алғаш рет лигалық футболға қатысты. ÖSK лигада алғаш рет 1913 жылы жеңіске жетті. 1917 жылы олар Västmanland Närkeserien турниріне қатысып, аймақтық чемпионаттың жартылай финалына өтті. 1920 жылы алғашқы жаттықтырушы Хьяльмар Бергман келді, ал ÖSK ұлттық чемпионат кубогына қатысты. ÖSK өзінің алғашқы халықаралық матчын B 93 Copenhagen командасына қарсы өткізді. 1922 жылы клубтың формасы толығымен қарадан ақ футболка және қара шорттарға өзгертілді. Örebro SK 1923 жылы 15 жылдығын тойлады, ал 2005 жылдан бері Behrn Arena деп аталатын Eyravallen стадионында мерекелік шаралар өтті. 1925 жылы Örebro 2-ші дивизионда соңғы орынды иеленді, бірақ алаң иесінің ережесіне сәйкес қалуға рұқсат алды. 1926 жылы ÖSK 1-ші дивизионға көтерілді. Бірінші ойын тең түскеннен кейін, Örebro Стокгольмдегі Westermalms IF командасынан 0–4 есебімен жеңіліп, 2-ші дивизионға қайта түсті. 1928 жылы 20 жылдығын тойлағанда ÖSK 2-ші дивизионнан 3-ші дивизионға түсті. Үшінші лигада бір жылдай болды деп есептелді, бірақ Örebro Mariehovs IF командасына қарсы өткен плей-офф матчында жеңіліске ұшырады. Алайда, ÖSK 1933 жылы 3-ші дивизионды жеңіп алғаннан кейін 2-ші дивизионға оралды, ал 1934 жылы IK Brage командасынан кейін екінші орынды иеленді, бірақ 1936 жылы қайтадан 3-ші дивизионға түсті. 1939 жылы мажар Конрад Калман жаңа бас тренер болды, ал Фритъёф "Тьоффе" Олссон Швеция құрамасынан ойнаған алғашқы ÖSK ойыншысы атанды. 1940 жылы клуб 2-ші дивизионға оралды. Келесі жылы олар 2-ші дивизионда екінші орынды иеленді. 1946 жылы ÖSK плей-оффта Surahammar командасын жеңіп, алғаш рет Allsvenskan лигасына жолдама алды, бірақ элитадағы тұрақтылығы бір маусымға ғана созылды, себебі 1947 жылы лигадан шығып қалды. 1948 жылы клуб 40 жылдығын тойлағанда Allsvenskan лигасына қайта оралды, бірақ бұл жолы да бір маусым ғана сақталды. Бұл жолы Surahammar командасын соңғы лига матчында жеңгеннен кейін, олар Allsvenskan лигасына қайта оралды және IF Elfsborg командасын маусымның соңғы матчында 2–0 есебімен жеңіп, лигада тұрақтап қалды. 1952 жылы клуб ең жақсы маусымын өткізіп, сегізінші орынды иеленді, бірақ келесі жылы 2-ші дивизионға қайта түсті. 1958 жылы Орвар Бергмарк клуб сапында ойнап, Швецияда өткен 1958 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында күміс жүлдегер атанды. Клубтың негізін қалаушылардың бірі Карл Графлунд 48 жыл төрағалық еткеннен кейін және екі жыл хатшы болып жұмыс істегеннен кейін ауруына байланысты зейнеткерлікке шықты.

The club was founded in 1908 when a group of 79 youngsters split from IFK Örebro following internal conflicts; Pelle Molin and Karl Graflund were the protagonists of the newly founded club. The club was first suggested to be named Örebro Idrottsförening (eng: Örebro athletic association) or Örebro Allmänna Idrottsklubb (eng: Örebro Public Athletic club), but the final choice was that the club should be called Örebro Sportklubb (ÖSK) and should play in all black. In 1909 ÖSK won their first title, a local bandy tournament. The club's first football match was played the same year and in 1911 they first played league football in the Örebro League. ÖSK won the league for the first time in 1913. In 1917 they participated in the Västmanland Närkeserien and reached the semifinals in district championship. In 1920 the first coach arrived, Hjalmar Bergman, and ÖSK participated in the cup for the national championship. ÖSK also played its first international match against B 93 Copenhagen. 1922 the club changed from all black to white shirts and black shorts. Örebro SK celebrated 15 years anniversary in 1923 and Eyravallen, since 2005 known as Behrn Arena. In 1925 Örebro finished last in Division 2 but were allowed to stay due to the fieldowner rule. In 1926 ÖSK was promoted to Division 1. After a first game draw, Örebro lost 0–4 to Westermalms IF in Stockholm and were relegated back to Division 2. In 1928, when celebrating their 20th anniversary, ÖSK were relegated from Division 2 to Division 3. The third tier spell was believed to be 1 year only, but Örebro lost the play off against Mariehovs IF. However, ÖSK returned to Division 2 in 1933 after winning Division 3 and in 1934 they finished second after IK Brage, only to be relegated back to Division 3 in 1936. In 1939 Hungarian Konrad Kalman became new manager and Fritjof "Tjoffe" Olsson became the first ÖSK player to represent Sweden. The club returned to Division 2 in 1940 after cruising through Division 3 undefeated and winning against IF Rune in the play off. In the following year they finished runners up in Division 2. In 1946 ÖSK was promoted to Allsvenskan for the first time after defeating Surahammar in the play off, however the spell in the top flight lasted for one season only as they were relegated in 1947. The club returned to Allsvenskan yet again in 1948, when they were celebrating their 40th anniversary, but like last time the spell was only one year. After yet again defeating Surahammar, this time in the final league game, they returned to Allsvenskan and this time they were there to stay a bit longer after defeating IF Elfsborg with 2–0 in the last game of the season. In 1952 the club made their best season so far and ended up on eighth place, but the following year the club was relegated back to Division 2. In 1958 Orvar Bergmark played for the club and won silver in the 1958 FIFA World Cup that was hosted by Sweden. One of the club's founding members, Karl Graflund, retired after 48 years as chairman and two years as secretary, due to illness.

Allsvenskan құрамасының құрамалары (19601978)

Örebro SK 1960 жылы IFK Kristianstad және IFK Luleå командаларын плей-оффта жеңіп, Allsvenskan-ға оралды. Сол жылы клуб өзінің стадионы Eyravallen-ді Оребро муниципалитетіне сатты. Клуб 1961 жылы төртінші орын алғаннан кейін қола медальді жеңіп алды. Қарсыластары Дегерфорс ИФ-ке қарсы дербиге 20 066 көрермен келді, бұл клубтың рекорды болып табылады. 1962 жылы клуб алтыншы орынды иеленді, ал Орвар Бергмарк AS Roma клубына өтті. 1963 және 1964 жылдары сегізінші, 1965 жылы алтыншы және 1966 жылы жетінші орын алғаннан кейін, Örebro SK орташа деңгейдегі команда ретінде бекінді, бірақ 1967 жылы екінші қола медальді жеңіп алды. Жақсы басталып, бірақ нашар аяқталған маусымнан кейін команда 1968 жылы бесінші орынға табан тіреп, ал 1969 жылы Stora Silvret (ағылш. үлкен күміс, күміс жүлдегер) жеңіп алуға жақын болды, бірақ маусымның соңғы матчында жеңіліс тауып, мүмкіндікті жіберіп алды. Дегенмен, күміс медаль үшін өткен тартысты жарыста олар тағы да бесінші орынды иеленді. 1970 жылы клуб құлдырау қаупіне тап болды, бірақ өткен жылғы чемпион IFK Гётеборгты 1:0 есебімен жеңіп, чемпионды 2-ші дивизионға жіберді. Бұл ойын Швециядағы хулигандық әрекеттердің алғашқы мысалы ретінде танылды. Наразы IFK Гётеборг жанкүйерлері алаңға шабуылдап, қақпа тіректерін бұзып тастады. 1971 және 1976 жылдар аралығында Örebro Allsvenskan турнирінің ортасы мен төменгі сатыларында күресті. 1977 жылы Örebro құлдырауға жақын болды, бірақ маусымның соңғы матчында элиталық дивизионда қалуын сақтап қалды. Бірақ бұл тек бір жылға созылды. Allsvenskan-да 18 маусым тікелей ойнағаннан кейін, 1978 жылы Örebro 2-ші дивизионға түсіп қалды.

Екінші дивизиондағы күрес (1979-1987)

1979 және 1981 жылдар аралығында клуб үш маусым қатарынан күміс жүлдегер атанды, IK Brage және AIK сияқты командаларға есе жіберіп, екінші орынға қанағат тұтты. Бірнеше ойыншыны жоғалтқаннан кейін 1982 жылғы маусым ÖSK үшін көңіл көншітпеді – команда 2-ші дивизионда бесінші орынды иеленді. Келесі 1983 жылғы маусымды күтіп ала отырып, клуб басшылығы Allsvenskan-ға қайта оралу үшін бар күшін салуға шешім қабылдады. Клуб соңғы жылдары Халмстадс БК-ға екі алтын медаль сыйлаған жұлдыз жаттықтырушы Рой Ходжсонмен келісім жасасты, сондай-ақ жаңа ойыншылар шақырылды. Дегенмен, IFK Norrköping және Djurgårdens IF екінші дивизиондағы ең күшті командалар болды, ал «Оребро» үшінші орынға табан тіреді. 1984 жылы Ходжсон басқарған ÖSK 2-ші дивизионның Солтүстік тобында жеңіске жетті. Бірақ, Allsvenskan-ға жолдама алу үшін 2-ші дивизионның Оңтүстік тобының күміс жүлдегерімен плей-офф өткізу қажет болды. Мьеллби AIF қарсыласқа мүкіндік бермей, екі ойында да жеңіске жетті. Маусым соңында Ходжсон «Мальмё ФФ» клубына көшті, ал оның орнына жаңа ғана «ОСК» сапында ойыншылық жолын аяқтаған британдық Стюарт Бакстер келді. 1985 жылы төртінші орын алғаннан кейін, 1986 жылғы маусым апатқа ұшырауға айналуы мүмкін еді. Клубты құлдыраудан тек қарсыластары «Вестерос СК» сақтап қалды, олар маусымның соңғы күнінде «Энкопингс СК» клубын жеңді. 1987 жылы Allsvenskan-ға жолдама алу үшін жасалған жаңа талпыныс, соның ішінде жоғары деңгейдегі жаттықтырушы Рольф Цеттерлундты шақыру, клуб үшінші орынмен шектелгендіктен, көңіл көншітпеді.

Дальквист дәуірі Örebro SK қайтадан жоғары лигаға оралды (1988 1999)

1988 жылғы келесі әрекеті табыстырақ болды. Маусым алдында Зеттерлунд Свен Дальквистті бұрынғы клубы АИК-тен ОСК-ге шақырды. 1984 жылы Швецияның үздік ойыншысы атанған Дальквист клуб тарихындағы ең маңызды трансферлердің бірі болды және ойыншы, содан кейін жаттықтырушы ретінде клубтың символына айналды. Клубтың 80 жылдығына орай, ОСК көптен күткен Allsvenskan лигасына қайта оралды. Сонымен қатар, Örebro SK Fotboll Örebro SK-ден тәуелсіз болып, тек футболға бағытталған клуб ретінде құрылды. Жастар командалары үшін Örebro SK Ungdom та құрылды. Örebro SK-нің оралуы сәтті болды, ал клуб бірден Allsvenskan-да жоғары көрсеткіштерді талап ететін команда ретінде бекінді. Алғашқы жылы ОСК чемпионаттың плей-оффына (төртінші орын) іліккенімен, IFK Norrköping-ке қарсы жартылай финалда жеңіліске ұшырады. 1990 жылы клуб тағы да жартылай финалға (үшінші орын) өтті, бірақ бұл жолы IFK Гетеборг күштірек болды. IFK Гетеборг қақпашысы Томас Равелли үй командасының капитаны Свен Дальквисттің соққан добын керемет секіріп алып, мансабындағы ең керемет сейвтердің бірін жасады. 1991 жылы жаңа лига жүйесі енгізілді. Жаңа 10 командадан тұратын лигада клуб екінші орынды иеленді (IFK Гетеборгтан кейін, гол айырмасы бойынша), бірақ алты команданың ішіндегі Мастерскапсериенде үшінші орынға түсті. ОСК-нің табысы жаңа шабуылшы Мирослав Кубисталдың есесінен болды, ол Польшаның ГКС Катовице клубынан келді. "Миро" немесе "Куба" тез арада жергілікті жанкүйерлердің сүйіктісіне айналды, ал бүгінге дейін ОСК жанкүйерлері оған құрмет көрсетіп "Кубанерна" деп атайды. Өткен маусымдағы сәтті өнер Ореброға 1991/1992 жылғы УЕФА кубогында дебют жасауға мүмкіндік берді. Алайда, ОСК бірінші турда чемпион Аякспен кездесті. Голландиялық командамен бірінші ойында 60 минут тең түскеннен кейін, ОСК соңында 3:0 есебімен жеңіліп, үйде өткен екінші ойында 1:0 есебімен ұтылды. Келесі жыл сәтсіз болды, себебі команда Мастерскапсериенге ілікпеді, керісінше Kvalsvenskan-да сақталу үшін күресуге мәжбүр болды. Нашар старттан кейін, Оребро SK ұпай жинауға тырысты, ал БК Хакенге қарсы өткен эпикалық 7:1 жеңілістен кейін Allsvenskan-ға қатысуын жалғастырды, екінші орынды иеленді және 1993 жылы 14 командадан тұратын және чемпионат үшін плей-офф өткізбейтін Allsvenskan лигасына жолдама алды. Оребро екінші рет УЕФА кубогына қатысып, бірінші турда KV Mechelen командасына қарсы (жалпы есеп бойынша 2:1) жеңіліске ұшырады. 1992 жылғы маусым аяқталғаннан кейін жаттықтырушы Зеттерлунд клубты тастап кетіп, оның орнына Кент Карлссон келді. ÖSK маусым алдындағы ойындарда жақсы өнер көрсетті, бірақ лига маусымы басталғанда нашар ойнады. Карлссон жеке себептермен жаттықтырушылық қызметінен көп ұзамай кетіп қалды. Оның орнына клуб 1991 жылғы маусымнан кейін клубтың техникалық директоры болып қызметтен кеткен Дальквистті шақырды, ол 1992 жылдың күзінде уақытша және сәнді оралды. Дальквист енді жаттықтырушы және техникалық директор болып екі қызметті атқарды. 1993 жылғы маусым Дальквист командасы үшін көңілсіз 12-орынмен аяқталды, бұл ОСК-ға жоғарыда қалу үшін Васалунд/Эссинг ИФ-ке қарсы плей-офф ойынына қатысуға тура келді. Бірінші ойын 2:2 есебімен аяқталып, үйде өткен екінші ойын 0:0 есебімен аяқталғаннан кейін клуб "Алсвенсканда" саяхатта гол салуы бойынша қалуға мүмкіндік алды. 1994 жылғы маусымға дейін Örebro SK тек бір ойыншыны сатып алды. Алайда, бұл өте маңызды болып шықты. "Андерлехт" клубының бұрынғы жұлдызы Арнор Гуджонсен "БК Хакен" клубынан келісімшартқа отырды. Польшалық шабуылшы Мирослав Кубистал мен жас дарын Mattias Jonson-мен бірге Гуджонсен бірден Allsvenskan-дағы ең қорқынышты шабуылдың сәулетшісіне айналды. 1994 жыл клуб тарихындағы ең жақсы маусым болды, клуб 62 гол соқты және маусымның соңғы минутына дейін чемпиондық үшін күресті. Маусымның соңғы күні керемет жағдайға толы болды; ÖSK, IFK Göteborg және Malmö FF барлығы Allsvenskan жеңімпазы болу мүмкіндігіне ие болды, ал соңғы екеуі бір-біріне қарсы ойнады. Örebro SK Ландскрона Боиске қарсы жеңіске жеткен кезде клубтың титулын алып тастайтын жалғыз нәтиже IFK Гётеборгтың жеңісі болды. IFK Гётеборг соңғы минутта гол соғып, чемпиондықты қорғады. 1994 жылы "Оребро" алғаш рет маусымның 26 ойынының әрқайсысында гол соққан швед клубы атанды. 1995 жылы клуб алдыңғы жылдағыдай деңгейге жетпеді, тіпті олар медаль алуға жақын болса да, финиш сызығында тағы да сәтсіздікке ұшырады. Сондай-ақ, клуб УЕФА кубогында үшінші рет алаңға шықты, ол Люксембургтің Авинер Беггенге қарсы алдын ала турда шетелдік ойыншыларды көп қолданғаннан кейін дисквалификацияланды. Бұл қателік Дальквисттің клубтың жаттықтырушысы және техникалық директоры ретіндегі екі қызметіне күмән тудырды. 1995 жылғы маусым аяқталғаннан кейін Mattias Jonsson Хельсингборгс ИФ клубына өтті және содан кейін ұлттық құраманың тұрақты ойыншысы болды. Jonsson-ның орнына Hammarby клубынан келген Dan Sahlin келді. Сонымен қатар, жергілікті қарсыласы Degerfors IF клубынан Daniel Tjernström келді, бұл рұхсат етілмеген трансфер болды. 1996 жылғы маусымның басы нашар болғанына қарамастан, клуб маусымның екінші жартысындағы әсерлі ойындардан кейін бесінші орынды иеленді. 1997 жыл клубтың турнир кестесінде жоғары да, төмен де болған аралас маусым болды, бірақ көптеген жағдайларда клуб күзде күш көрсетіп, төртінші орынды және қола медальді жеңіп алды. Шабуылшы Dan Sahlin-нің өнері оған лиганың үздік мергені атағын әкелді. Осы жылы "Оребро" тағы да УЕФА кубогына қатысып, екінші іріктеу турда Чехияның FK Jablonec клубын саяхатта гол соғу арқылы жеңіп, турнирдің негізгі кезеңіне өтті. Негізгі турнирде Ресейдің "Ротор Волгоград" клубы күштірек болды, жалпы есеп бойынша 6:1 есебімен жеңіске жетті. 1998 жылғы маусым өте нашар басталды және алты ойыннан кейін команда турнир кестесінде соңғы орында болды, алайда команда жақсарды және біраз уақытқа дейін екінші орында тұрды, бірақ жазғы демалыс кезінде екі ең маңызды ойыншысы Арнор Гуджонсен және үздік мерген Dan Sahlin-ді жоғалтқаннан кейін алтыншы орынды иеленді. Келесі жылы, 1999 жылы, клуб тағы да нашар басталды, бірақ жазда күштірек болды. Алайда, күз келген кезде формасы төмендеді және клуб Assyriska FF клубына қарсы плей-офф ойындарында күресуге мәжбүр болды, ал Оребро тек екінші ойында қосымша уақытта жеңіске жетіп, Allsvenskan-да қалуға мүмкіндік алды. Қақпашы Андерс Карлссон клуб үшін ең көп ойын өткізген ойыншы атанды, ол барлығы 373 ойында қатысты. 1999 жылғы маусымнан кейін Дальквист 12 жылдық, көбінесе сәтті болған мансабынан кейін клубтың жаттықтырушысы және техникалық директоры қызметінен кетті, оның ішінде 1988 жылғы көтерілу, 1994 жылғы күміс медаль және 1989, 1990, 1991 және 1997 жылдардағы медальдар бар.

The next attempt in 1988 would be more successful. Before the season, Zetterlund brought Sven Dahlkvist to ÖSK from his former club AIK. Dahlkvist, player of the year in Sweden in 1984, was one of the highest profile signings in club history, and became a club icon as player and coach. Simultaneous with the club's 80th anniversary, ÖSK secured the long awaited promotion back to Allsvenskan. At the same time Örebro SK Fotboll became independent from Örebro SK and organized as a club focused solely on football. Örebro SK Ungdom was also formed to cater for the junior age groups. Örebro SK's comeback was successful, and the club immediately established itself as a team subscribing to top positions in Allsvenskan. Already in the first year, ÖSK qualified for the play offs (fourth) for the championship but lost the semi final against IFK Norrköping. In 1990 the club was able to yet again reach the semi finals (finishing third) but this time IFK Göteborg proved too strong in a nerve racking play off were IFK Göteborg keeper Thomas Ravelli made one of the saves of his career on a header from the home team captain Sven Dahlkvist. In 1991 a new league system was introduced. In the new 10 team league, the club finished runners up (second to IFK Göteborg only on goal difference) but dropped to third in the Mästerskapsserien between the top six teams. The strong results of ÖSK were very much thanks to new striker Miroslaw Kubisztal, signed from GKS Katowice in Poland. "Miro" or "Kuba" soon became a big home crowd favourite, and still today the ÖSK fans are called "Kubanerna" as a tribute to the Pole. The impressive performance in the previous season also earned Örebro its debut in the 1991/1992 UEFA cup. ÖSK were however unfortunate enough to draw champions to be Ajax already in the first round. After holding the Dutch team goalless for 60 minutes in the first leg, ÖSK in the end lost 3–0 and then lost 1–0 in the second leg at home. The following year became a failure as the team did not qualify for Mästerskapsserien but instead had to fight against relegation in Kvalsvenskan. After a bad start where Örebro SK struggled to score Örebro effectively secured continued participation in Allsvenskan after an epic 7–1 win against BK Häcken, finishing second and qualifying for the yet again amended Allsvenskan, as of 1993 consisting of 14 teams and with no play off for the championship. Örebro also participated in the UEFA cup for the second time, losing a close tie against KV Mechelen (2–1 on aggregate) in the first round. Coach Zetterlund left the club after the end of the 1992 season, to be replaced by Kent Karlsson. ÖSK looked sharp in the pre season games, but performed badly when the league season started. Karlsson soon had to leave the coaching job for personal reasons. As replacement, the club brought on Dahlkvist, who had retired after the 1991 season to become technical director of the club, only to make a temporary and highly celebrated comeback in the autumn of 1992. Dahlkvist know had the double role of coach and technical director. The 1993 season however ended with a disappointing 12th spot for Dahlkvist's team, which meant that ÖSK had to enter play off to against Vasalund/Essinge IF to stay up. The club was able to stay in Allsvenskan on the away goal rule after the first match ended 2–2 and the return game at home 0–0. Before the 1994 season, Örebro SK only made one player acquisition. However, it proved absolutely crucial. former Anderlecht star Arnor Gudjohnsen was signed from BK Häcken. As an attacking midfielder behind prolific polish striker Miroslaw Kubisztal and starlet Mattias Jonson Gudjohnsen immediately became the architect of the most feared attack in Allsvenskan. 1994 became the best season to date in the club history were the club scored 62 goals and fought for the championship until the dying minute of the season. The day of the season had a spectacular set up; ÖSK, IFK Göteborg and Malmö FF all had the chance to win Allsvenskan, and the latter two played against each other. As Örebro SK won comfortably away against Landskrona Bois, the only result that would snatch the title from the club was an IFK Göteborg win. IFK Göteborg scored a late winner to secure the championship. Örebro in 1994 also became the first Swedish club ever to score in each of the 26 games of the season. The club didn't reach the same level in 1995 as the year before, even if they were close to win a medal, again failing on the finishing line. The club also made an embarrassing third appearance in the UEFA cup, being disqualified after having used too many foreign players in the preliminary round against Avenir Beggen of Luxembourg. The oversight raised questions over the double role of Dahlkvist as coach and technical director of the club. After the end of the 1995 season, Mattias Jonsson was signed by Helsingborgs IF and after that became a regular player of the national team. Jonsson was replaced by Dan Sahlin, who was signed from relegated Hammarby. Daniel Tjernström was also brought in from local rival Degerfors IF, doing the prohibited move. Despite a bad start to the 1996 season the club finished fifth after some impressive displays in the second half of the season. 1997 was a mixed season as the club went up and down the table but as so many times the club showed strength in the autumn, earning them a fourth place and the bronze medal. The form of striker Dan Sahlin also earned him the golden boat as top scorer of the league. This year, Örebro again appeared in the UEFA cup, qualifying for the main tournament after knocking out FK Jablonec of the Czech Republic on away goals in the second qualifying round. In the main tournament, Rotor Volgograd of Russia were however too strong, winning 6–1 on aggregate. The 1998 season started extremely poorly and after six matches the team was bottom of the table, however the team picked up and for a while held second spot, only to end up sixth after having lost their two biggest profiles during the summer break, Arnor Gudjohnsen and top goal scorer Dan Sahlin. The next year, 1999, the club again started poorly but grew stronger over summer. However, as autumn came the form faded and the club had to suffer play off matches against Assyriska FF and it wasn't until the second match, on extra time, that Örebro was able to win and stay in Allsvenskan. Keeper Anders Karlsson also became the player with most appearances for the club with 373 matches in total. After the 1999 season, Dahlkvist left his position as both coach and technical director after 12 mostly successful years with the club, including the promotion in 1988, the 1994 silver and the medals in 1989, 1990, 1991 and 1997.

Жаңа мыңжылдық жаңа әлем, бұзылған армандар (20002006)

Жаңа мыңжылдық басталғанда, «Оребро СК» тағы да «Allsvenskan»-нің жоғарғы жағына таласады деп күтілді. 2000 жылы «IFK Гётеборг»-тан бас жаттықтырушы Матс Цингблад және бұрынғы үздік мерген Никлас Скогпен келісім жасасты. Тамыз айында «IF Elfsborg»-ты жеңіп, клубты турнир кестесінде үшінші орынға көтерді, көптегендер дұрыс жолда екеніне сенді. Дегенмен, жақсы және жаман нәтижелердің жиынтығынан клуб 10-шы орынды иеленді. Маусым соңында талантты жергілікті суретші Матс Рубарт клубты тастап, «AIK»-қа өтті. 2001 жылғы маусым сегізінші орынмен аздап жақсарды, бірақ клуб лигадағы екінші ең көп голды соқты, «Halmstads BK»-дан кейін, жалпы сомасы 48 гол, бірақ 44 гол жіберді. Әсіресе, көп күткен жеңістер көптеген ойындарда соңғы минуттарда гол жіберуден кейін тең аяқталды. Сондай-ақ, клуб жазғы үзілісте үздік мергені Скогты «Malmö FF»-ке жоғалтты. 2002 жылғы маусым өткен жылдардағы гол соғу жетіспеушілігіне қарамастан жетінші орынмен аяқталды. Маусымнан кейін «Eyravallen» стадионы жаңартылды, табиғи газон жасанды газонмен алмастырылды және жаңа трибуналар салынды. Клубтың тағы бір белгілі өкілі, шамамен 20 жыл клубта ойнаған қақпашы Андерс Карлсон зейнеткерлікке шықты. 2003 жылғы маусым жаңа жаттықтырушы Стефан Лундин басшылығымен «Оребро» үшін жақсы басталды, бірақ маусымның нашар аяқталуы команданы сегізінші орынға жеткізді. Жас қақпашы Джон Альвбаге және даниялық тәжірибелі ойыншы Ларс Ларсен өзін таныстырды және тез арада «Оребро» жанкүйерлерінің сүйіктісіне айналды. 2004 жылғы маусым клуб тарихындағы ең қаралы жылдардың бірі болды. Біріншіден, «Оребро» құлдыраудан сақтану үшін күшті күресуге мәжбүр болды. Маусым соңында бес ойынның қатарынан жеңіске жетіп, ортаңғы орынды иеленді (жетінші, кейін сегізінші орынға түзетілді), бірақ күш-жігері бекер болды. Экономикалық проблемалар «ÖSK»-ді біраз уақыт бойы мазалады, өйткені клуб үлкен дефицитке тап болды. Жанкүйерлер мен демеушілердің тағы бір батыл әрекетіне қарамастан, клуб «Elitlicensnämnden» (ағылш. The Elite license board) тарапынан «Allsvenskan» ережелеріне сәйкес келмейтін балансы үшін құлдырауға жіберілді. «Örebro SK»-нің шағымы қабылданбады және клуб «Superettan» лигасында ойнауға мәжбүр болды. «ÖSK» «Superettan»-дағы алғашқы маусымда құрамының көп бөлігін сақтап қалды, бірақ қақпашы Джон Альвбаге «Viborg» клубына кетті, ал бұрын клубта ойнаған Патрик Уокер бас жаттықтырушы болып қайта келді. Клубтың жоғары лигаға тез оралуы күтілді, әсіресе маусымға дайындық кезеңіндегі сәтті өнер көрсетулерінен кейін. Үйдегі жанкүйерлер де үлкен үмітпен күтіп, тіпті маусымның алғашқы ойынында «Bodens IF» клубына қарсы 3:0 есебімен жеңіске қарамастан, команданы ыңыршықтады. Бұл біраз уақытқа соңғы жеңіске айналды. Көктемдегі нашар өнер көрсетулерінен кейін «ÖSK» құлдыраудан қауіптенді. Күздегі жақсы өнер көрсетулері бесінші орынды қамтамасыз етті, бірақ «ÖSK» жоғарылауға жақын болған жоқ. 2006 жылғы маусымда клубтың сәтті жеңістерімен басталды, бірақ маусымның ортасында гол соғу қабілетін жоғалтты. Босниялық Недим Халилович «NK Varteks» клубынан шақырылды, бұл шешім маңызды болып шықты. Халиловичтің 2006 жылдың күзіндегі гол соғу өнері клубты қайтадан жоғары деңгейге көтерді. «Örebro» клубы «Assyriska FF» клубын 2:1 есебімен жеңген маусымның соңғы күнінде, сонымен бірге «Brommapojkarna» клубы «Trelleborgs FF» клубына жеңіліп, клуб қайтадан «Allsvenskan» лигасына оралды. «Assyriska» клубының жеңілісі де бір дәуірдің аяқталғанын білдірді. Ауыр жарақаттан кейін алаңнан кетуге мәжбүр болған тәжірибелі ойыншы Томас Андерссон клуб үшін соңғы ойынын ойнады. Осы оқиғадан кейін Андерссон клуб жанкүйерлері үшін «Капитан Блад» атымен мәңгі есте қалады.

As the new millennium started, Örebro SK was believed to yet again challenge for the top of Allsvenskan after signing inter alia head coach Mats Jingblad from IFK Göteborg and former top scorer Niklas Skoog in 2000 and after beating IF Elfsborg in August, taking the club to a third place in the table, many believed they were on the right track. However, due to a mixture of good and bad results the club finished 10th. At the end of the season, talented home grown artist Mats Rubarth left the club for AIK. The 2001 season was only marginally better with an eighth place, although the club scored the second highest number of goals in the league, after Halmstads BK, entire 48 goals, but the club also conceded 44 balls. In particular, much needed victories ended up in draws after conceding late goals in most games. The club also lost top scorer Skoog to Malmö FF during the summer break. The 2002 on ended with seventh spot despite the lack of previous years goalscoring. After the season Eyravallen went through renovation as the natural turf was replaced by artificial turf and new stands were built. Another inventory of the club was also waived farewell as keeper Anders Karlsson retired after nearly 20 years with the club. The 2003 season under new coach Stefan Lundin started well for Örebro, but yet again a poor ending of the season saw the team end up in eighth place. Promising goalkeeper John Alvbåge and Danish veteran Lars Larsen introduced themselves and soon became favourites of the Örebro crowd. The 2004 season became one of the darkest years in club history. First, Örebro had to fight hard to avoid relegation. A heroic effort with five straight wins at the end of the season earned a mid table finishing (seventh, later amended to eighth), but in the end effort proved futile. Economic problems had haunted ÖSK for a period of time as the club faced major deficits. Even after yet another heroic attempt by both supporters and sponsors the club was relegated by Elitlicensnämnden (eng: The Elite license board), who ruled that the balance sheet of the club did not comply with the standards of the Swedish Football Association. Örebro SK's appeal failed and the club was forced to play in Superettan. ÖSK managed to keep most of its squad for the first season in Superettan, except for keeper John Alvbåge who left for Viborg, and Patrick Walker who had previously been with the club returned as head coach. It was widely expected that the club would quickly return to the top flight in particular after an inspired pre season. The home crowd also had big expectations, and in fact booed the team despite a 3–0 win against Bodens IF in the first game of the season. That turned out to be the last win for a while. After a terrible spring ÖSK was for a while struggling against relegation. A better autumn secured a fifth spot, but ÖSK were nowhere near promotion. 2006 started off with impressive wins, but the club lost their goal scoring ability in the mid season. Bosnian Nedim Halilović was brought on from NK Varteks, a signing that proved crucial. Halilović's goal scoring form in the autumn of 2006 brought the club back to the top and after a nerve racking final day of the season where Örebro beat Assyriska FF 2–1 at the same time as Brommapojkarna lost to Trelleborgs FF, the club was back in Allsvenskan. The win of Assyriska also marked the end of an era. Veteran Thomas Andersson, who had to leave the pitch because of a bleeding injury, made his last performance for the club. After this event, Andersson will forever be remembered as Captain Blood by the club's fans.

Жаңа бастама (2007)

2007 жылы Allsvenskan-да қиын қайта оралу маусымы болды. Недим Халилович гол соғу формасын таба алмады және клуб жаңадан көтерілген Trellborgs FF және Brommapojkarnas IF клубтарымен құлдырауға қарсы күресті (лига келесі маусымда 16 командаға дейін кеңейтілгендіктен, тек бір команда құлдырады). Жазда үйде өскен талантты Абгар Барсомды (бұрын қаладағы қарсыластары BK Forward-пен) және жаттықтырушы Патрик Уокерді жұмыстан босатудан кейін, Ореброның формасы күзде жақсарды және Эльфсборгке қарсы маусымның алғашқы жеңісі тағы бір жылды Allsvenskan-да қамтамасыз етті. 2008 жылғы маусымға дайындық барысында клубтың басқармасы клубтың имиджін қайта құруға шешім қабылдады. Финляндиялық швед жаттықтырушысы Сикстен Бостремді жергілікті Александр Аксен көмекші ретінде шақырды. Ларсен мен Барсом сияқты ойыншылар клубтан кетті, бірақ қалаға тағы екі үйде өскен таланттар, Магнус Кильберг және Самуэль Воуа келді. Бострем сонымен қатар 2007 жылы клубпен алғашқы жылдың көп бөлігін орынбасарлықта өткізгеннен кейін тұрақты ойыншы болған үлкен талантты Нордин Герзикке бірден сенім білдірді. Кейбір әсерлі ойындар көрсетіп, команда ұпай жинауға тырысты, бірақ жаңадан қабылданған 4–3–3 жүйесінде табиғи шабуылшы болмады. Табиғи жартылай қорғаушы Гержик көктемде орталық шабуылшы ретінде жиі пайдаланылды. Жазғы демалыс кезінде командаға тағы да құлдыраумен күресуге тура келетін сияқты еді. Алайда, жаз айында даниялық шабуылшы Ким Олсен келді, бұл Герзичтің жартылай қорғауға көшуіне мүмкіндік берді. Бұрынғы қақпашы Джон Альвбаге де командаға танымал оралды. Жаңа ойыншылар маңызды олқылықтарды жойды және Оребро бірден жеңімпаз командаға айналды. IFK Göteborg, Kalmar FF және Elfsborgs IF командаларына қарсы үш ойында жеті ұпай жинағаннан кейін, құлдырау енді қауіп төндірмеді. Маусымның екінші жартысындағы ең үздік командалардың бірі болған Оребро соңында жетінші орынды иеленді. 2008 жылғы маусымның сәтті аяқталуы 2009 жылға жалғастырылды. Командаға бірнеше жаңа дарынды ойыншылар қосылды, соның ішінде Алехандро Бедоя (оның алғашқы әсерлі маусымы 2010 жылы АҚШ құрамасына бірнеше рет шақырылуына әкелді, бірақ ол әлем чемпионатына қатыса алмады), Майкл Алмебек және үйде өскен талантты Маркус Аствальд (екеуі де Швецияның U-21 құрамасына шақырылды). Маусымның басында екі жеңіліске ұшырағаннан кейін, Оребро көп ұзамай үздік командалардың қатарына қосылды және маусым соңында команданы жаңа медальден айырған жаман форманың ғана әсері болды. Оребро алтыншы орын алды. 2010 жылы Сикстен Бостром 2009 жылғыдай командамен жұмыс істеуге мүмкіндік алды, соның ішінде Кореяның Busan клубынан қарызға алынған Паулиньо Гуара да болды. Маусымның басында үйде күтпеген бірнеше жеңіліске қарамастан (Mjällby және Gais-ке қарсы), Ореброның үздік команда болатынына күмән болған жоқ. Алғашқы ойында да, үйде де Malmö FF-ке қарсы жеңіліске ұшыраған команда алтын медальді жеңу мүмкіндігін бұзды, бірақ жаздың соңында Elfsborg пен Helsingborg-ке қарсы жеңіске жеткен командалар команданың әлеуетін көрсетті. Команда үшінші орынға ие болды, оларға "кішкентай күміс" және 2011/12 УЕФА Еуропа лигасының екінші іріктеу кезеңінде орын берді. 2010 жылдың жазында шабуылшы Ким Олсен командадан кетіп, бірнеше жас ойыншылар келді. Олардың бірі Астрит Айдаревич бірден әсер етті. Ол алмастырушы ретінде алаңға шықты және қонақтағы Elfsborg-қа қарсы кеш, әдемі теңестіруді жасады, содан кейін үйдегі жеңісте екі гол соқты. Алайда, Айдаревич команданың тұрақты ойыншысы бола алмады. Оребро Айдаревичтің келісімшартын ұзартқысы келсе де, ол IFK Norrköping-тен бас тарта алмайтын ұсыныс алды және осылайша маусым соңында командадан кетті. 2010 жылғы маусым аяқталғаннан кейін трансферлік терезе одан да қысылмалы болды. Алғашқы кезде топ ойыншылардың көшті деген хабарлар айтылса да, командадан шыққан жалғыз ойыншылар - Рони Порокара мен Паулиньо Гуара. Ал Оребро, өзінің мықты қаржысымен саудаға шығып, "Hannover 96" клубының үздік ойыншысы Вальдет Рамамен, "Оребро" клубының бұрынғы қорғаушысы Патрик Хагингемен, орталық қорғаушы Андреас Хаддадпен және жас жұлдыздар Аташкаде, Луштако, Ибрагим, Ясин, Бергер және Холмгренмен келісімшарт жасасты. 2011 жылғы маусым жанкүйерлердің жоғары үміттеріне сай келмеді. Көптеген гол соққанға қарамастан, Оребро СК үш рет жеңіліс сериясына түсіп, Allsvenskan-нің 12-орында қалды, Еуропа лигасының біліктілік кампаниясынан ерте шықты (Сараевоға қарсы) және ақыры ұлттық кубоктің жартылай финалында (кубок пен лига чемпиондары Helsingborgs IF-ке қарсы) жеңіліске ұшырады. Бастапқыда күшті ОСК құрамы маусым бойында жұқарады: орталық қорғаушы Андреас Хаддад пен оң қаптал қорғаушы Патрик Антонен жарақаттарға байланысты маусымның көп бөлігін өткізбеді, ал жазда команданың ең жақсы екі ойыншысы, бірінші Майкл Алмебек (FC Bruges-ке) және Алехандро Бедоя (Glasgow Rangers-ке) шарттары аяқталуға жақын болғандықтан, шамалы трансферлік ақыға кетті. Маусым соңына жақында қақпашы Джон Альвбаге де кетіп бара жатқанын хабарлады (IFK Gothenburg-ке). 2018 жылдың шілдесінде Брендан Хайнс Айк K. V. Kortrijk клубына трансферленді. Ақысы 750 мың АҚШ долларына бағаланған, бұл Оребро СК тарихындағы ең ірі сатылым және KV Kortrijk клубының ең үлкен сатып алуы болды.

2007 proved a tough come back season in Allsvenskan. Nedim Halilović could not find the same goal scoring form and the club fought with fellow newly promoted Trellborgs FF and Brommapojkarnas IF against relegation (as the league was extended to 16 teams in the following season, only one team was relegated). After a summer signing of home grown talent Abgar Barsom (previously with city rivals BK Forward) and the sacking of coach Patrick Walker, Örebro's form picked up in the autumn and an epic first away win of the season against Elfsborg secured another year in Allsvenskan. In preparation for the 2008 season, the club's board decided to reshape the club's profile. Finnish Swedish coach Sixten Boström was brought in, assisted by local Alexander Axen. Profiles like Larsen and Barsom left the club, but two other home grown talents were brought back to town, Magnus Kihlberg and Samuel Wowoah. Boström also showed immediate confidence in the massive talent Nordin Gerzic, who became a regular after having spent most of his first year with the club in 2007 on the bench. Despite some impressive performances, the team struggled to score and lacked a natural target player in the newly adopted 4–3–3 system. Gerzic, a natural midfielder, was often used as center forward during the spring. At the summer break, it looked as if the team would have to fight against relegation yet again. However, in the summer Danish striker Kim Olsen was brought in, which meant that Gerzic could move to the midfield. Former keeper John Alvbåge also made a popular comeback to the team. The new players filled important gaps and Örebro immediately became a winning team. After earning seven points in three games against the top trio IFK Göteborg, Kalmar FF and Elfsborgs IF, relegation was no longer a threat. Being one of the best teams of the second half of the season, Örebro eventually finished seventh. The successful ending to the 2008 season was carried on to 2009. Several new talented players were brought on the team, including Alejandro Bedoya (whose impressive first season earned him a number of caps for the US in 2010, although he just missed out of the world cup squad), Michael Almebäck and home grown talent Marcus Astvald (both of which earned selections to the U 21 Sweden squad). After an unlucky start of the season with two losses, Örebro soon joined the top teams and it was only a spell of bad form in the late season that deprived the team of a new medal. Örebro finished sixth. In 2010, Sixten Boström had the opportunity to work with nearly the same squad as in 2009, with a fresh addition of Paulinho Guara on loan from Korean Busan. Despite a couple of unexpected losses at home in the beginning of the season (against Mjällby and Gasis), there was never a doubt that Örebro would be a top team. Clear losses both away and at home to eventual champions Malmö FF spoiled the chance of a gold, but the impressive and clear late summer home wins against Elfsborg and Helsingborg (both 3–0) revealed potential of the team. The team finished third, owing them "little silver" and a spot in the second qualification round for the 2011 12 UEFA Europa League. In the summer of 2010, striker Kim Olsen left the team and a number of youngesters were brought on. One of them, Astrit Ajdarevic had an instant impact. He came on as a substitute and scored a late, beautiful equalizer against Elfsborg away, and then scored two goals in the home win. Ajdarevic was however not fit to become a regular starter of the team. Although Örebro wanted to extend Ajdarevic's contract, he received an offer he could not refuse from IFK Norrköping and thus left the team at the end of the season. The transfer window after the end of the 2010 season became even more hectic. Despite early rumours of an exodus of top players, the only players from the starting line up that left the team were Roni Porokara and Paulinho Guara. And Örebro, with its solid finances, went out on a shopping streak, signing a top player, Valdet Rama, from Hannover 96, former Örebro defender Patrik Haginge, centre tank Andreas Haddad and young starlets Atashkadeh, Lushtako, Ibrahim, Yasin, Berger and Holmgren. The 2011 season however did not live up to the high expectations of the fans. Despite often scoring the opening goal, Örebro SK entered into three long losing streaks and ended up in a disappointing 12th spot of allsvenskan, an early exit from the Europa League qualification campaign (against Sarajevo) and finally losing the semifinal of the national cup (against cup and league champions Helsingborgs IF). The initially strong ÖSK squad was diluted throughout the season: centre Andreas Haddad and right fullback Patrik Anttonen missed most of the season through injury, and during summer arguably the two best players of the team, first Mikael Almebäck (to FC Bruges) and Alejandro Bedoya (to Glasgow Rangers) left for modest transfer fees (as their contracts were soon to expire). Shortly before the end of the season, goalkeeper John Alvbåge announced that he was also leaving (for IFK Gothenburg). In July 2018, Brendan Hines Ike was transferred to K. V. Kortrijk. The fee was reportedly set at US$750K, making it the biggest sale in the history of Örebro SK and biggest purchase of KV Kortrijk's.