Клифтон Ли: Американдық бейсболшының мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1978 жылы туған)

Клифтон Фифер Ли (1978 жылғы 30 тамызда туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсболдың бастауыш питчері, ол Басты Лигада (MLB) 13 маусым ойнады. 2002 мен 2014 жылдар аралығында «Кливленд Индианс», «Филадельфия Филлис», «Сиэтл Маринерс» және «Техас Рейнджерс» командаларында өнер көрсетті. Мансабында Ли төрт All-Star ойынының қатысушысы болды, «Cy Young» сыйлығын жеңіп алды және 2009 және 2010 жылдары «Филлис» және «Рейнджерс» командаларымен екі рет Әлем сериясына қатысты. Арканзас штатының Бентон қаласында туып өскен Лидің жылдам добы 1997 жылы Бентон орта мектебінде оқып жүргенде MLB скауттарының назарын аударды, бірақ ол «Meridian Community College» және кейін «Arkansas Razorbacks» командаларында колледж бейсболын ойнау үшін екі рет драфт ұсыныстарын қабылдамады. Ли 2000 жылғы MLB драфтының төртінші раундында таңдалғаннан кейін «Expos» командасымен келісімге келді. 2002 жылы «Cleveland» командасына ауысудан бұрын екі жыл олардың фермалық жүйесінде өтті. Ли сол жылы жаңа командасымен MLB дебютін жасады және 2004 жылы алғашқы ойын күніне қосылды. «Cleveland» командасындағы алғашқы жылдары бірнеше рет өзін ұстамауымен ерекшеленді, қарсыластарының басына қасақана доп тастап, дөңгелектен ашуланып кетті, бірақ 2005 жылы ол «Indians» командасының бастауыш құрамының тұрақты ойыншысы болды. Оның мансабындағы ең төмен нүктесі, 2007 жылы кіші лигаға қайтарылған кездегі оқиға болды, бірақ одан кейін «Cy Young» сыйлығын жеңіп алған маусымы келді, ол осы маусымда Америка лигасында 2.54 орташа ұпаймен және барлық MLB-да 22 жеңіспен көшбасшы болды. «Indians» командасы Лиді 2009 жылы MLB сауда мерзімінде «Phillies» командасына жіберді, ол командаға екінші рет қатарынан Әлем сериясына қатысуға көмектесті. Онда Ли командаға екі жеңіс сыйлады, соның ішінде 10 соққыдан тұратын толық ойын көрсетті, бірақ «Philadelphia» командасы «New York Yankees» командасына алты ойыннан кейін есе жіберді. Сол маусымнан кейін «Philadelphia» командасы Лиді «Toronto Blue Jays» командасынан Рой Халладейді алу үшін үлкен келісімнің бөлігі ретінде «Mariners» командасына жіберді. Ол сол маусымда тағы бір саудаға қатысты, бұл жолы «Rangers» командасына, ол тағы да Әлем сериясына қатысты. Онда ол әріптесі Тим Линсекуммен екі кездесуінде де жеңіліске ұшырады, ал «Rangers» командасы «San Francisco Giants» командасына есе жіберді. 2010 жылғы маусымнан кейін Ли «Yankees» командасынан жасалған келісімшарт ұсынысынан бас тартып, «Phillies» командасына қайта оралды, онда ол Халладей, Коул Хамелс және Рой Освальтпен бірге «Төрт Эйс» бастауыш құрамының бір бөлігі болды. Ол тағы екі рет All-Star ойынына қатысты, бірақ Лидің «Philadelphia» командасындағы қалған уақыты нашар қолдаумен және 2011 жылдан кейін ол тағы да плей-оффқа қатыса алмады. 2014 жылы Ли оның лақтыру қолындағы ортақ икемді байланыстыру тінін жыртып алды және операциясыз жазылып кетеді деген үміт болғанына қарамастан, ол қайтадан лақтыра алмады. Лидің кәсіби бейсбол мансабы салыстырмалы түрде төмен жылдамдыққа қарамастан, оның допты бақылауымен, сондай-ақ жоғары стресс жағдайларында сабырлылығымен ерекшеленді, бірақ соңғысы кейде оның тез ашуланғыштығымен күрделенді.

Clifton Phifer Lee (born August 30, 1978) is an American former professional baseball starting pitcher who played for 13 seasons in Major League Baseball (MLB). Between 2002 and 2014 he played for the Cleveland Indians, Philadelphia Phillies, Seattle Mariners, and Texas Rangers. During his career, Lee was a member of four All Star teams, won the Cy Young Award, and had consecutive World Series appearances in 2009 and 2010 with the Phillies and Rangers. Born and raised in Benton, Arkansas, Lee's fastball attracted the attention of MLB scouts during his senior year at Benton High School in 1997, but he rejected draft offers twice in order to play college baseball for Meridian Community College and later the Arkansas Razorbacks. Lee finally came to terms with the Expos after his selection in the fourth round of the 2000 MLB Draft, and he spent two years in their farm system before a trade to Cleveland in 2002. Lee made his MLB debut with his new team that year, and made his first opening day roster in 2004. His early years in Cleveland were marked by a number of temper flares, appearing to intentionally pitch at his opponents' heads and storming off of the mound, but by 2005, he was an established part of the Indians' starting rotation. The low point of his career, when he was sent back to the minor leagues in 2007, was followed by his Cy Young winning season, during which he led the American League with a 2.54 earned run average and all of MLB with 22 wins. The Indians sent Lee to the Phillies at the MLB trading deadline in 2009, and he helped the team reach their second consecutive World Series. There, Lee provided the team with their only two wins, including a 10 strikeout complete game, as Philadelphia lost to the New York Yankees in six games. That offseason, Philadelphia sent Lee to the Mariners as part of a larger deal to acquire Roy Halladay from the Toronto Blue Jays. He was traded again that season, this time to the Rangers, with whom he reached another World Series. There, both of his matchups with fellow ace Tim Lincecum were losses for Lee, and the Rangers lost to the San Francisco Giants. After the 2010 season, Lee turned down a contract offer from the Yankees in order to rejoin the Phillies, where he became part of the "Four Aces" starting rotation alongside Halladay, Cole Hamels, and Roy Oswalt. Although he received two more All Star selections, the remainder of Lee's time in Philadelphia was marked by poor run support, and he did not reach the postseason again after 2011. In 2014, Lee suffered a torn common flexor tendon in his pitching arm and, despite hopes that he would recover without surgery, he did not pitch again. Lee's professional baseball tenure was marked by his strong pitch command despite a comparatively low velocity, as well as by his composure in high stress situations, the latter albeit complicated by his sometimes quick temper.

Ерте өмір және колледж мансабы

Клифтон Фифер Ли 1978 жылғы 30 тамызда Арканзас штатының Бентон қаласында Стив пен Шэрон Ли отбасында дүниеге келді. Оның әкесі жергілікті өрт сөндіруші және бір кезде қалалық кеңес мүшесі болған. Ол анасының әкесінің құрметіне Клифтон, ал Фифер – анасының бойындағы аты болған. Сол жылы Лидің жылдам добымен кәсіби бейсбол скауттарының назарына ілікті, тіпті иық жарақаты салдарынан оны питчерлік қызметтен шығарып, аутфилдке жіберуге мәжбүр болды. 2000 жылы Ли Арканзас Рейзорбэкс командасы үшін колледж бейсболында ойнауға стипендия ұсынысын қабылдады. Оның маусымы күтілгендей болмады, Ли 16 ойында 4–3 есебімен жеңіс-жеңіліс көрсетті, 9 ойынды бастады, 4.46 ERA (жинақталған орташа көрсеткіш) көрсетті, сондай-ақ 64 1/3 инингте 45 соққы, 77 страйк-аут және 52 уоктың нәтижесін тіркеді. Арканзаста Лидің ойынын көрген Джо Джордан оның жетілмеген добының репертуары мен жоғары уоктың көрсеткіші бар екенін, бірақ оның жарысқа қабілетті мінезіне таң қалды. Монреальмен келісімшартқа қол қойғаннан кейін Ли Оңтүстік Атлантика лигасының А класындағы Кейп-Фир Крокс командасына қосылды. Ол жерде 44 2/3 инингте 63 соққы жасады, бірақ тұрақсыз тастау салдарынан 36 уок, 50 соққы және 5.24 ERA болды. Лидің төзімділігінің жетіспеушілігі де алаңдатушылық тудырды, бұл оның колледж карьерасынан кейін байқалған еді. Ли 2001 жылғы маусымды Флорида штаты лигасының А класындағы Юпитер Хаммерхедс командасымен өткізді. Ол жиі Юпитердің питчинг жаттықтырушысы Эйс Адамспен ойында қаншалықты шамадан тыс екені туралы пікірталасқа түсті: Ли әр ойынды толық аяқтағысы келді, ал Адамс Лидің қолдарының шаршағандығына жауап ретінде оны бірнеше аптаға демалысқа жібергенде көңілі қалды. Дау-дамайға қарамастан, Ли Адамстың жетекшілігімен бұрынғыдан жақсы соққы жасады, ол Хаммерхедс командасына қосылғанға дейін тастамаған болатын. Ли Юпитер үшін 21 ойынға қатысып, 6–7 есебімен және 2.79 ERA көрсеткішімен 109 2/3 инингте 129 соққы жасады. Юпитердегі өнері үшін Ли 2002 жылғы маусымда Дабл А Харрисбург Сенаторларына көтерілді. Ол онда 15 ойынға қатысып, 7–2 есебімен және 3.23 ERA көрсеткішімен өнер көрсетті.

Clifton Phifer Lee was born on August 30, 1978, in Benton, Arkansas, to Steve and Sharon Lee. His father was a local firefighter and one time city council member. He was named Clifton after his maternal grandfather, while Phifer was his mother's maiden name. That year, Lee attracted attention from professional baseball scouts for his fastball, even after a shoulder injury forced him off of the pitcher's mound and into the outfield. In 2000, Lee accepted a scholarship offer to play college baseball for the Arkansas Razorbacks as a junior. His season fell below expectations, with Lee posting a 4–3 win–loss record and a 4.46 earned run average (ERA) in 16 games, 9 of which were starts, as well as 45 hits, 77 strikeouts, and 52 walks in 64 1/3 innings pitched. Joe Jordan, the scout who saw Lee pitch at Arkansas, noted that he had an undeveloped pitch repertoire and a high walk rate, but was impressed by his competitive nature. After signing with Montreal, Lee was assigned to the Class A Cape Fear Crocs of the South Atlantic League, a minor league affiliate of the Expos. There, he struck out 63 batters in 44 2/3 innings, but an inconsistent delivery also led to 36 walks, 50 hits, and a 5.24 ERA. There were also concerns going forward about Lee's lack of stamina, which had followed from his college career. Lee spent the entire 2001 season with the Class A Advanced Jupiter Hammerheads of the Florida State League during their final year as an affiliate of the Expos. He frequently clashed with Jupiter pitching coach Ace Adams over how far he was going in games: Lee wanted to pitch a complete game in every start, and he became upset when Adams responded to Lee's arm fatigue by placing him on rest for several weeks. Despite their disagreements, it was under Adams' tutelage that Lee developed his cut fastball, which he had not thrown before joining the Hammerheads. Lee started 21 games for Jupiter, posting a 6–7 record and a 2.79 ERA while striking out 129 batters in 109 2/3 innings. His performance with Jupiter earned Lee a promotion to the Double A Harrisburg Senators for the 2002 season. He made 15 starts there, posting a 7–2 record and a 3.23 ERA.

Алғашқы жылдары: 2002-2004

2002 жылдың 27 маусымында Ли «Экспос» пен «Кливленд Индианс» командалары арасындағы алты ойыншыны алмастыру келісімінің бөлігі болды. 2002 жылғы МЛБ плей-оффына қадам басып жатқан «Экспос» командасы «Кливлендтің» үздік питчері Бартоло Колонды, перспективті питчер Тим Дрюді және ақшалай сыйлықты алды, ал «Кливленд» Лиді, кіші лиганың шортстопы Брэндон Филлипсті, перспективті аутфилд ойыншысы Грейди Сайзморды және бірінші бейсмен Ли Стивенсті алды. «Акрон Аэрос» командасының екінші лигасында үш ойын өткізгеннен кейін (онда ол 2-1 есебімен 5.40 ERA көрсетті және 16 2/3 иннингте 18 соққы жасады), Ли Халықаралық лиганың «Буффало Бисонс» командасына көтерілді. Ли өзінің жоғары лигасындағы дебютін 2002 жылдың 15 қыркүйегінде жасады, онда «Миннесота Твинс» командасына есебімен жеңілді. Ол алтыншы иннингке дейін таза ойын көрсеткенімен, питчерлер санының шектелуі салдарынан ойыннан шығарылды. Таза ойынға үміт Кристиан Гусманды үшінші базада қалдырғаннан кейін, Матт ЛеКройдың құрбандық соққысынан кейін аяқталды; «Индианс» командасы ақырында 5:0 есебімен жеңілді. «Миннесота» командасының жеңісі 1991 жылдан бергі алғашқы плей-оффқа қатысу құқығын қамтамасыз етті. Ли сол маусымда жоғары лигада тағы бір ойын өткізді, «Канзас-Сити Роялс» командасына 3:2 есебімен жеңілген «Кливлендтің» бес иннингінде бір ұпайға жол бергенімен жеңіске ие бола алмады. Екі «Кливленд» ойынынан өзге, Ли «Харрисбург», «Акрон» және «Буффало» командаларында жалпы 26 кіші лига ойынына қатысты. Ол осы ойындарда 12-5 есебімен 3.64 ERA көрсетті және 146 иннингте 153 соққы жасады. 28 наурыз бен 20 мамыр аралығындағы жарақат салдарынан Ли питчингтен қалыс қалды. Екінші лигада оңалғаннан кейін Ли 2003 жылғы маусымды «Буффало» командасында бастады, ол жоғары лигаға қайта оралатынына үміттенбеді. 2003 жылдың 30 маусымындағы екі ойынның біріншісіне «Кливленд» командасына шақырылды. Ол сол ойында өзінің алғашқы жоғары лигалық жеңісін одіп, «Канзас-Сити Роялс» командасын 10:5 есебімен жеңді. Кейін Ли мен Брэд Войлс дамуын жалғастыру үшін «Буффало» командасына қайта жіберілді. 16 тамызда ол қайтадан шақырылды, жарақат алған рельеф ойыншысы Джейсон Бойдтың орнын «Индианс» командасының 25 ойыншыдан тұратын тізімінде иеленді, Бойд иық тірілтуінен зардап шеккен кезде. Ли маусымның үшінші ойынында ғана көзге түсті, «Тампа Бей Рейс» командасына қарсы 8:3 есебімен жеңіске жеткен сегіз иннингте тек екі ұпайға жол берді және жеті соққы жасады. «Индианс» командасының бас жаттықтырушысы Эрик Уедж Лидің ойынын мақтап, журналистерге: «Оның ойындағы шоғырлануы зор, сонымен қатар ол бәсекеге қабілетті» деді. Ли өзінің жаңа маусымда тоғыз жоғары лигалық ойынға қатысты, ол 3-3 есебімен 3.61 ERA көрсетті және 52 1/3 иннингте 44 соққы жасады. 14 кіші лига ойынында ол 7-1 есебімен 2.82 ERA көрсетті. Ли 2004 жылғы МЛБ маусымын «Индианс» командасының бастапқы құрамында бастады, бұл оның МЛБ тізіміндегі алғашқы күні болды. Ол маусымның алғашқы жеңісін 12 сәуірде, «Кливлендтің» 6:3 үй ойынында «Миннесота Твинс» командасына қарсы алты иннинг өткізді. Ли 5:0 есебімен маусымды бастады, маусымның алғашқы жеңілісін 3 маусымда алды, ол «Анахайм Энджелс» командасына 5:2 есебімен жеңілген 6 2/3 иннингте үш ұпайға жол берді, ERA-ны 2.87-ден 3.27-ге дейін көтерді. 13 маусымда Ли төртінші иннингте үйдің төрешісі Мэтт Холлоуэлл «Синсинати Редс» командасының Кен Гриффи-ға бұршақ шашы деп сенгенді жібергеннен кейін шығарылды. Гриффи Лидің алдында өзінің карьералық 499-шы үйін соқты, Лидің айтуынша, «мен оған лақтырып жатқандай көрінді». Ли оның келесі шайқасында соққы кездейсоқ болды деп мәлімдеді, ал Гриффи Ли оның басына қасақана лақтырып отырғанына сенді ме, жоқ па, ол туралы пікір білдіруден бас тартты. МЛБ Лиді оқиға үшін алты ойынға тоқтатты, Ли бұл шешімге шағымдануды ниет еткенін айтты. Тоқтату кезінде Ли команданың қонақ үйінде карантинде болды, себебі ол екі жасар ұлы Джексоннан қызылша жұқтырған. Уедждің кеңесі бойынша Ли өзінің тоқтатылуы туралы шағымын тастауға келісті, өйткені команданың ыңғайлы түрде демалыс күні болды, бұл олардың айналымдарын бұрынғыдай сақтауға мүмкіндік берді. Бірінші 19 ойында маусымды 10:1 бастағаннан кейін Ли маусымның екінші жартысында өз серпініне ие бола алмады, 21 шілде мен 2 қыркүйек аралығында алты ойындық құлдырауға ұшырап, 10.51 ERA көрсетті. Оның ашуы 3 тамызда Ли «Торонто Блю Джейс» командасына 4 1/3 иннингте алты ұпай жіберген кезде, ал содан кейін баспанаға шапқыны мен қолғаптарын тастап, орындыққа шабуыл жасады. Ли 8 қыркүйекте жеңіліс тізбегін бұзды, ол «Сиэтл Маринрс» командасына қарсы 9:5 жеңістің бес иннингінде төрт ұпай жинады. Бұл оның 16 шілдеден бері 10 кездесуде алғашқы жеңісі болды, онда «Кливленд» «Сиэтлді» 18:6 есебімен жеңді. Ли 23 қыркүйекте тағы да жеңіске жетті, 5 2/3 иннингте бес ұпайға жол бергеніне қарамастан, «Индианс» командасына «Миннесотаға» қарсы 9:7 жеңіске қол жеткізді. Ойыннан кейін Ли өзінің маусымдық өнімділігін «нағыз жақсыдан нағыз жаманға» дейін сипаттап, «осы жеңіліс кезеңдерін қысқарту қалай екенін білуім керек» деді. Ол маусымды күшті аяқтады, маусымның соңғы ойынын «Миннесотаға» қарсы 5:2 есебімен жеңіп, «Индианс» командасының питчинг құрамындағы ең көп жеңіске ие болған Джейк Уэстбрукпен теңесті. Ли маусымды 33 ойында 14-8 есебімен 5.43 ERA көрсетті, 179 иннингте 161 соққы жасады, ал 30 үй соққысы, 108 ұпай және 188 соққыға жол берді. Жыл басында «Индианс» командасын қызылша ұстады, Ли «Канзас-Сити Роялс» командасына қарсы жеті ұпайсыз иннинг өткізіп, алаңда құсып отырмауға тырысты. Команда маусымның күшті бастамасын жасады: 17 маусымға дейін «Индианс» питчинг құрамы 3.56 ERA көрсетті, ал Ли 7-3 есебімен 3.09 ERA көрсетті. Ол шілдеде өзінің алғашқы толық ойынын өткізді, бірақ «Роялсқа» қарсы 6:2 есебімен жеңіске жеткен бес иннингтік жаңбырдан кейін. Лидің шілдеде басталған тоғыз ойындық жеңіс тізбегі 29 қыркүйекте «Тампа Бей Девил Рейс» командасының Сет МакКлунгімен 1:0 есебімен жеңілген кезде аяқталды. Команданың плей-оффқа қатысуына үміт болғанына қарамастан, қыркүйектегі бірқатар жеңілістер «Кливлендтің» «Бостон Ред Сокс» командасынан екі ойын ғана қалып қойды. Ол сонымен қатар АЛ «Cy Young» сыйлығы үшін дауыс беруде төртінші орынды иеленді, бұл сыйлық «Анахайм Энджелс» командасының Бартоло Колонға берілді. efn|«Нью-Йорк Янкиз» командасының Мариан Риверасы және «Миннесота Твинс» командасының Йохан Сантанасы екінші және үшінші орындарда болды. Маусымнан кейін Ли екі жыл бұрын жасаған спорттық жарыққа операциядан кейін оңалту арқылы өтті. Ли 2006 жылғы маусымды «Индианс» командасының үшінші питчері ретінде бастады, Сабатиа мен Уэстбруктан кейін және Пол Берд пен Джейсон Джонсоннан бұрын, сонымен қатар әлі де шартының соңғы жылындағы питчерлердің бірі болды. Бұл 9 тамызда өзгерді, ол «Индианс» командасымен үш жылдық 14 миллион долларлық келісімге қол қойды, бұл келісім арбитражға түсуден сақтады және бас менеджер Майк Шапироға тағы бір негізгі ойыншыны бақылауға мүмкіндік берді. Ли үшін тағы бір сәтті маусымға дайындық болған нәрсе, «All Star» ойынынан кейін өзгерді. 3 маусымнан 19 шілдеге дейін сегіз ойында 6-1 есебімен 3.76 ERA көрсеткеннен кейін, Ли «Энджелс» командасына қарсы 7:5 есебімен жеңілген ойында алты ұпай және жеті соққы жіберді, бұл «Кливлендтің» бес ойындық жеңіліс тізбегінің бөлігі болды. Шілде және тамыз айларында Ли 2-5 есебімен үш шешімсіз ойын және 4.78 ERA көрсетті. Ол 28 тамызда өзіне ашуланып, «Тайгерс» командасына қарсы 5 2/3 иннингте бес ұпай жіберді, содан кейін шапқыны мен қолғаптарын алаңға лақтырып, орындыққа шабуыл жасады. Ли 8 қыркүйекте жеңіліс тізбегін бұзды, «Сиэтл Маринрс» командасына қарсы 9:5 жеңістің бес иннингінде төрт ұпай жинады. Бұл оның 16 шілдеден бері 10 кездесуде алғашқы жеңісі болды, онда «Кливленд» «Сиэтлді» 18:6 есебімен жеңді. Ли 23 қыркүйекте тағы да жеңіске жетті, 5 2/3 иннингте бес ұпайға жол бергеніне қарамастан, «Индианс» командасына «Миннесотаға» қарсы 9:7 жеңіске қол жеткізді. Ойыннан кейін Ли өзінің маусымдық өнімділігін «нағыз жақсыдан нағыз жаманға» дейін сипаттап, «осы жеңіліс кезеңдерін қысқарту қалай екенін білуім керек» деді. Ол маусымды күшті аяқтады, маусымның соңғы ойынын «Миннесотаға» қарсы 5:2 есебімен жеңіп, «Индианс» командасының питчинг құрамындағы ең көп жеңіске ие болған Джейк Уэстбрукпен теңесті. Ли маусымды 33 ойында 14-11 есебімен 5.43 ERA көрсетті, 179 иннингте 161 соққы жасады, ал 30 үй соққысы, 108 ұпай және 188 соққыға жол берді. Жыл басында «Индианс» командасын қызылша ұстады, Ли «Канзас-Сити Роялс» командасына қарсы жеті ұпайсыз иннинг өткізіп, алаңда құсып отырмауға тырысты. Команда маусымның күшті бастамасын жасады: 17 маусымға дейін «Индианс» питчинг құрамы 3.56 ERA көрсетті, ал Ли 7-3 есебімен 3.09 ERA көрсетті. Ол шілдеде өзінің алғашқы толық ойынын өткізді, бірақ «Роялсқа» қарсы 6:2 есебімен жеңіске жеткен бес иннингтік жаңбырдан кейін. Лидің шілдеде басталған тоғыз ойындық жеңіс тізбегі 29 қыркүйекте «Тампа Бей Девил Рейс» командасының Сет МакКлунгімен 1:0 есебімен жеңілген кезде аяқталды. Команданың плей-оффқа қатысуына үміт болғанына қарамастан, қыркүйектегі бірқатар жеңілістер «Кливлендтің» «Бостон Ред Сокс» командасынан екі ойын ғана қалып қойды. Ол сонымен қатар АЛ «Cy Young» сыйлығы үшін дауыс беруде төртінші орынды иеленді, бұл сыйлық «Анахайм Энджелс» командасының Бартоло Колонға берілді.

On June 27, 2002, Lee was part of a six player trade deadline deal between the Expos and the Cleveland Indians. The Expos, who were making a push for the 2002 MLB playoffs, acquired Cleveland ace Bartolo Colón, pitching prospect Tim Drew, and cash from the Indians, while Cleveland received Lee, minor league shortstop Brandon Phillips, Outfield prospect Grady Sizemore, and first baseman Lee Stevens. After making only three starts with the Double A Akron Aeros, during which he went 2–1 with a 5.40 ERA and struck out 18 batters in 16 2/3 innings, Lee was promoted to the Triple A Buffalo Bisons of the International League. Lee made his major league debut on September 15, 2002, where he took the loss against the Minnesota Twins. He was able to take a shutout into the sixth inning before pitch count limitations pulled him out of the game. The shutout bid came to an end when Cristian Guzman, who Lee had left on third base, scored on a sacrifice fly from Matt LeCroy; the Indians ultimately lost 5–0. Minnesota's victory clinched their first playoff berth since 1991. Lee had one other major league start that season, earning a no decision after allowing one run in five innings of Cleveland's 3–2 loss to the Kansas City Royals. In addition to his two Cleveland starts, Lee started a total of 26 minor league games across Harrisburg, Akron, and Buffalo. He went 12–5 in those starts with a 3.64 ERA, and struck out 153 batters in 146 innings. The strain, compounded by an additional sports hernia, kept Lee from pitching between March 28 and May 20. After undergoing a Double A rehabilitation assignment, Lee began the 2003 season in Buffalo, with no expectation that he would rejoin the major leagues. He was recalled to Cleveland for the first game of a doubleheader on June 30, 2003. He picked up his first major league win in that game, taking a three hitter into the seventh inning of a 10–5 victory over the Kansas City Royals. Afterwards, Lee and Brad Voyles were sent back down to Buffalo to continue their development. He was recalled again on August 16, taking injured reliever Jason Boyd's position in the Indians' 25 man roster when Boyd suffered from shoulder tendinitis. Lee impressed in his third start of the season, allowing only two runs while striking out seven batters in eight innings of an 8–3 win against the Tampa Bay Rays. Indians manager Eric Wedge praised Lee's performance in the game, telling reporters, "He has a tremendous focus out there and on top of that he's a competitor." Lee made a total of nine major league starts in his rookie season, going 3–3 with a 3.61 ERA while striking out 44 batters in 52 1/3 innings. In his 14 minor league starts, meanwhile, he went 7–1 with a 2.82 ERA. Lee began the 2004 MLB season in the Indians' starting rotation, the first time that he had made an opening day MLB roster. He picked up his first win of the season on April 12, pitching six innings in Cleveland's 6–3 home opener against the Minnesota Twins. Lee began the year with a 5–0 record, taking his first loss of the season on June 3, when he allowed three runs over 6 2/3 innings of a 5–2 loss to the Anaheim Angels, raising his ERA from 2.87 to 3.27 in the process. In his next start on June 13, Lee was ejected in the fourth inning after throwing what home plate umpire Matt Hollowell believed was a beanball at Ken Griffey Jr. of the Cincinnati Reds. Griffey had hit his 499th career home run off of Lee the inning prior, which Lee said made it "obviously [look] like I was throwing at him" in his next at bat Lee maintained that the pitch was accidental, while Griffey refused to comment on whether or not he believed Lee was intentionally pitching at his head. MLB suspended Lee for six games for the incident, a decision which Lee said he intended to appeal. At the time of the suspension, Lee had been quarantining in the team's hotel out of concern that he contracted chickenpox from his then two year old son Jaxon. On the advice of Wedge, Lee ultimately agreed to drop the appeal of his suspension, as the team had a conveniently placed day off that would allow them to keep their rotation as is. After starting the season 10–1 in his first 19 games, Lee failed to carry his momentum through the second half of the season, falling into a six game slump between July 21 and September 2, during which he carried a 10.51 ERA. His frustrations came to a head on August 3, when Lee allowed six runs in 4 1/3 innings to the Toronto Blue Jays before throwing his hat and glove into the stands and storming to the bench. Lee snapped his losing streak on September 8, allowing four earned runs in five innings of a 9–5 victory over the Seattle Mariners. It was his first win in 10 starts since July 16, when Cleveland defeated Seattle 18–6. Lee won again on September 23, helping the Indians to a 9–7 victory over Minnesota despite allowing five runs in 5 2/3 innings. After the game, Lee described his own season performance as going "from doing real good to real bad", and that he needed to "figure out how to cut those [losing] stretches short". He was able to finish the season strong, winning the last game of the season 5–2 against Minnesota and tying Jake Westbrook for the most wins that season on the Indians pitching staff. Lee finished the season 14–8 with a 5.43 ERA in 33 starts, striking out 161 batters in 179 innings while allowing 30 home runs, 108 earned runs, and 188 hits. A flu like illness gripped the Indians at the start of the year, and Lee took his first win of the season by pitching seven scoreless innings against the Kansas City Royals while attempting not to vomit on the mound. The team recovered for a strong start to the season: by June 17, the Indians pitching staff had a collective 3.56 ERA, and Lee was 7–3 with a 3.09 ERA. He registered his first complete game that July, albeit in a five inning rain shortened 6–2 win over the Royals. Lee's nine game winning streak, beginning on July 8, was snapped on September 29, when he took the loss in a 1–0 pitchers' duel with Seth McClung of the Tampa Bay Devil Rays. Despite hopes that the team would make the postseason, a series of losses in September meant that Cleveland missed the AL Wild Card, which went to the Boston Red Sox, by only two games. He also came in fourth in voting for the AL Cy Young Award, an honor which went to Bartolo Colón of the Anaheim Angels. efn|Mariano Rivera of the New York Yankees and Johan Santana of the Minnesota Twins were second and third in voting, respectively. During the offseason, Lee underwent a follow up arthroscopy for the sports hernia surgery he had undergone two years prior. Lee opened the 2006 season as the Indians' No. 3 starter, behind Sabathia and Westbrook and ahead of Paul Byrd and Jason Johnson, and as one of the only pitchers still in the final year of his contract. That changed on August 9, when he signed a three year, $14 million contract extension with the Indians, avoiding contract arbitration and allowing general manager Mike Shapiro to maintain control over another core player. What seemed poised to be another successful season for Lee took a turn after the All Star Game break. After going 6–1 with a 3.76 ERA in eight starts from June 3 to July 19, Lee allowed six runs and seven hits in a 7–5 loss to the Angels, a loss that was part of a larger five game losing streak for Cleveland. Across July and August, Lee endured a 2–5 skid with three no decisions and a 4.78 ERA. He became frustrated with himself on August 28, when he allowed five runs, including three home runs, in only 5 2/3 innings against the Tigers. In addition to being displeased with lasting fewer than six innings, he told reporters after the game that allowing so many home runs was "not acceptable". Although Lee and the Indians failed to capture their previous season highs, with Cleveland finishing the year 78–84 and Lee going 14–11, the pitcher did manage to register one accomplishment: on October 1, his final start of the year, Lee pitched his first nine inning complete game, a 6–3 defeat of the Tampa Bay Devil Rays. He finished the year with a 4.40 ERA and 129 strikeouts in 200 2/3 innings. He made his first start of the year on May 3, allowing five runs over six innings in an eventual 6–5 defeat of the Toronto Blue Jays. Although the Indians told reporters that Lee had not suffered any lingering physical difficulties from his early season injury, he struggled on the mound, going 5–8 with a 6.38 ERA in 16 starts. This included three consecutive starts where he allowed seven or more runs. After allowing eight runs in a 14–9 loss to the Boston Red Sox in his next start on July 26, Lee was optioned to the Triple A Buffalo Bisons. Lee used the demotion to retool his pitching repertoire, moving his fastball and changeup to the outside corner while developing a cutter inspired by that of Mariano Rivera. He was a September call up for Cleveland, but was relegated to the bullpen for the final month of the season, and was not included on the Indians' postseason roster. He expressed motivation to focus on improvement after seeing Cleveland drop four games to the Boston Red Sox in the 2007 American League Championship Series (ALCS), telling reporters, "I would have liked to have had a shot at one of those last three games, but we lost them all and I didn't pitch in any of them." Lee went 5–8 in 20 appearances for the Indians, 16 of them starts, posting a 6.29 ERA and striking out 66 batters in 97 1/3 innings. His first start of the season was a marked departure from the year prior: going toe to toe with Oakland Athletics ace Joe Blanton, Lee allowed only four hits and one unearned run in 6 2/3 innings of the 2–1 victory. He pitched his first MLB complete game shutout with a 2–0 victory over the Kansas City Royals on April 25, throwing 120 pitches and dropping to a 0.28 ERA. With a 5–0 record and 32 strikeouts in April, Lee was named the AL Pitcher of the Month. By mid May, his ERA was only 0.67, and Lee faced the first challenge of his season with a 6–4 loss to Edinson Volquez and the Cincinnati Reds. Lee took the setback poorly, telling reporters, "Everything that happened in the past doesn't really matter I made a couple of bad pitches and we lost." With a 12–2 record and 2.31 ERA by July, Lee was not only named to his first MLB All Star Game in 2008, but was given the nod to start the game as the AL pitcher. He pitched the first two innings, striking out three and giving up only one hit, a single to Chipper Jones. Lee continued to dominate over the second half of the season. His 19th win of the season, a 10–4 victory over the Tigers on August 26, broke his previous season high, and on September 1, he became the first Indian to win 20 games in one season since Gaylord Perry in 1974. With a 22–2 record on September 13, Lee became the first pitcher whose win–loss differential for a season was +20 since Bob Welch went 27–6 for Oakland in 1990. At that point, he had not lost a game since July 11. Despite Lee leading the AL in ERA and all of MLB in wins, the Indians finished in third place in the AL Central and did not reach the playoffs. Had he not lost his last start of the year, he would have become the first (and to date, only), pitcher ever with at least a .900 winning percentage, and at least 20 wins in a season. Ie the first 20 game winner, to also lose fewer than three games. With a 22–3 record and 2.54 ERA in 31 starts, including four complete games and two shutouts, as well as 170 strikeouts in 223 1/3 innings, MLB also awarded Lee with their Comeback Player of the Year award for going from a 6.29 to a 2.54 ERA between 2007 and 2008. Finally, on November 13, Lee received the AL Cy Young Award, following C. C. Sabathia as the second Indians left hander in a row to take home the award. Following his Cy Young winning year, as well as the offseason departure of Sabathia, Lee entered the 2009 MLB season as Cleveland's ace, anchoring a rotation that also included Fausto Carmona, free agent newcomer Carl Pavano, and rookies Scott Lewis and Anthony Reyes. There was some concern about Lee's spring training performance, during which he allowed 46 hits in 21 2/3 innings for a 12.46 ERA. His struggles continued into the opening day game against the Texas Rangers, when Lee allowed seven runs in five innings of a 9–1 loss. His wins with Cleveland came on roughly a monthly basis: April 16 against the Yankees, May 13 against the Chicago White Sox, June 14 against the St. Louis Cardinals, and July 16 against the Seattle Mariners. Most of Lee's difficulties came not from his own pitching, but from poor run support: in 11 of his first 20 starts for the season, the Indians scored three or fewer runs. In his June 14 start, Lee carried a no hitter into the eighth inning before Yadier Molina recorded a double. He made 22 starts for the Indians in 2009, during which he went 7–9 with a 3.14 ERA and 107 strikeouts in 152 innings. In his first start for his new team, Lee carried a no hitter into the sixth inning and finished with a complete game 5–1 victory over the San Francisco Giants. Although he was dominant in his first five starts, taking the win in all and dropping his ERA down to 0.68, Lee struggled through his next seven appearances with Philadelphia, going 2–4 with a 6.13 ERA. Lee finished out the regular season with 12 National League (NL) appearances, including three complete games, during which he went 7–4 with a 3.39 ERA and 74 strikeouts in 79 2/3 innings. Lee was selected over fellow ace Cole Hamels to start Game 1 of the 2009 National League Division Series against the Colorado Rockies. He pitched a six hit complete game in the 5–1 victory, striking out five, walking none, and getting a hit of his own. Lee got the start again in Game 4 for a rematch against Colorado ace Ubaldo Jimenez. Although Lee pitched 7 1/3 innings, he was pulled in favor of Ryan Madson with the score 2–1 after a walk and an error put Dexter Fowler in scoring position. Madson allowed three runs but was credited with the win following a late game Philadelphia rally. The Phillies won 5–4 to advance to the NL Championship Series (NLCS), where they faced the Los Angeles Dodgers. The Phillies took Game 3 11–0 behind a standout performance from Lee, who went eight innings without issuing a run or walk and allowed only three hits. By the time the Phillies clinched their second consecutive appearance in the World Series, Lee had a 0.74 ERA through 24 1/3 innings in the first three postseason starts of his career.

2009 жылғы әлем чемпионаты

Ли 2009 жылғы әлем сериясын бұрынғы командаласы, қазір «Нью-Йорк Янкис» командасында ойнайтын С.С. Сабатияға қарсы матчпен ашты. Ол ойынға кешігіп бара жаздады, таксисі Нью-Йорк қаласының тығырына тігіліп қалды, содан кейін «Нью-Йорк» метросымен «Янки» стадионына жетті. Онда ол 10 соққыдан тұратын толық ойында алты соққы және бір таза ұпай жіберді, нәтижесінде «Филлис» командасы 6:1 есебімен жеңіске жетті. Бұл көрсеткіші оның плей-оффтағы ERA-сын 0.54-ке төмендетті, бұл Мариано Ривераның 0.77 рекордынан төмен, және Ли МЛБ тарихында әлем сериясының матчында 10 соққы жасап, ешқандай допты жүргізбей және таза ұпай жібермейтін бірінші питчер болды. Ли 5-ші ойында да жеңіске жетті, тек екі иннинг ғана тастаған А.Дж. Бернетті ұтты, бірақ «Филлис» командасының 8:6 есебімен жеңісінде жеті иннингте бес ұпай жіберіп, өзі де қиындыққа тап болды. «Филлис» командасы «Янкиспен» алты ойынға дейін күресті, бірақ соңында 7:3 есебімен жеңіліске ұшырады.

Сиэтл Маринерс (2010)

2009 жылдың 16 желтоқсанында «Филлис» клубы Лиді «Сиэтл Маринерс» клубына үш жас ойыншыға – оң қол питчерлері Филипп Омонт пен Дж.С. Рамирес, және ойыншы Тейсон Гилис – алмастырды. «Маринерс» клубы маусым арасында күшті бастауыш питчерді алуға ниеттенген, алдымен «Техас Рейнджерс» клубындағы Рич Харденге қызығушылық танытқан, ол еркін агент ретінде алынған еді. «Филлис» клубының бас менеджері Рубен Амаро-младший, егер «Филлис» клубы Галладейді «Блю Джейс» клубынан сәтті сатып алса, Лиді «Сиэтлге» ауыстыруға келісім білдірді. Ли «Филлис» клубымен келісімшартты ұзарту туралы келіссөздер жүріп жатқанда сауда туралы естіп таң қалды, бірақ Филадельфияның «бейстегі ең жақсы питчерді алу мүмкіндігін» пайдалануын түсінетінін айтты. Галладей мен Лидің ауысуы – МЛБ тарихында екі «Сай Янг» жүлдесін жеңіп алған питчерлердің бір күні саудаға шығуының алғашқы жағдайы болды. Ақпан айында Ли аяғындағы сүйек тігіршегін алып тастау үшін операция жасады. Операция жеңіл деп есептелді, ал «Маринерс» клубының бас менеджері Джек Здуриенцик бұл Лидің алдағы маусымға дайындығына кедергі келтірмейтініне сенім білдірді. Лидің әдеттегі шаршаңқы мінезі көктемгі жаттығуларда байқалды, ол 15 наурызда «Аризона Даймондбэкс» клубына қарсы өткен көрсету ойынында қарсылас питчер Крис Снайдердің басына жылдам доп лақтырғаны үшін бес рет маусымдық ойынға қатысудан шеттетілді. Здуриенцик журналистерге Лидің, «Маринерс» клубының бастауыш ротациясының басындағы лидер Феликс Эрнандеспен жұптастыруды жоспарлаған, шешімге шағымданатынын айтты. Шағымнан кейін, 21 сәуірде Ли мен «Маринерс» клубының бас спорттық жаттықтырушысы доптың қасақана болмағанын дәлелдеп, тоқтату мен айыппұл алынып тасталды. Оның орнына, Лидің аяқ операциясынан қалпына келуі, сондай-ақ ойынның басында Снайдермен соқтығысқанда алған ішкі жарақаты Лидің бақылаусыз доп лақтыруына себеп болды. Ли 4 сәуірде ішкі жарақаты үшін 15 күндік мүгедектер тізіміне енгізілді, бұл 26 наурызға дейін кері күшінде болды, нәтижесінде ол 2010 жылғы МЛБ маусымының басында қатыса алмады. 2010 жылдың 30 сәуірінде ол ойынға қайта оралды, бірақ жеті иннингте сегіз «Рейнджерс» ойыншысын жеңгеніне қарамастан, ешқандай нәтижеге қол жеткізбеді. Ойын қосымша иннингке дейін созылды, содан кейін Элвис Андрус «Маринерс» клубының резервтік питчері Брэндон Лигтің бақылаусыз добымен ұпай алып, «Техас» клубына 12-ші иннингте 2:0 есебімен жеңіске жеткізді. Лидің «Маринерс» клубымен алғашқы жеңісі 11 мамырда болды, ол «Балтимор Ориолс» клубына қарсы өткен ойында 7 1/3 иннингте бір ғана ұпай жіберіп, 5:1 есебімен жеңіске жетті. Ли «Сиэтлде» жақсы өнер көрсетіп, 13 ойында 8-3 есебімен және 2.34 ERA көрсетті, сондай-ақ тоғыз иннингте 0,5 жүріп өтті. Оның ұзақ тұру қабілеті ерекше пайдалы болды; 30 маусымда «Нью-Йорк Янкис» клубын 7:4 есебімен жеңген Ли үшінші рет қатарынан толық ойын ойнады. Ол 2008 жылы бұрынғы командаласы С.С. Сабатиядан бері және 1998 жылы Рэнди Джонсоннан бері алғашқы «Маринерс» ойыншысы болды. Сол айда ол өзінің екінші «Америкалық лиганың үздік питчері» атағын алды. Оның тамаша өнеріне қарамастан, «Сиэтл» клубы «Америкалық лигасының Батыс дивизионында» тез арада артта қалды. 18 маусымға дейін «Маринерс» клубы .500 көрсеткіштен 16 ойын төмен және жеңіске жету үшін 12 1/2 ойын қалып қойды.

On December 16, 2009, the Phillies traded Lee to the Seattle Mariners in exchange for three prospects: right handed pitchers Phillippe Aumont and J. C. Ramírez, and outfielder Tyson Gillies. The Mariners had devoted their offseason to acquiring a strong starting pitcher, and had initially pursued Rich Harden, who was acquired as a free agent by the Texas Rangers. Phillies general manager Ruben Amaro Jr. offered to trade Lee to Seattle if he and the Phillies could successfully acquire Halladay from the Blue Jays. Lee was taken by surprise upon hearing of the trade, which had occurred amidst talks of a contract extension with the Phillies, but said he understood why Philadelphia would take "an opportunity to get the best pitcher in baseball" instead. The Halladay—Lee switch was the first time in MLB history that two Cy Young winning pitchers had been traded on the same day. That February, Lee underwent foot surgery to remove a bone spur that had broken loose. The surgery was considered minor, and Mariners general manager Jack Zduriencik expressed confidence that it would not impede Lee's preparation for the upcoming season. Lee's notorious short temper appeared to return during spring training, when he was suspended for five regular season games after throwing a fastball over the head of opposing pitcher Chris Snyder during an exhibition game against the Arizona Diamondbacks on March 15. Zduriencik told reporters that he expected Lee, who the Mariners intended to pair with ace Felix Hernandez at the top of the starting rotation, would appeal the decision. Upon appeal, the suspension and fine were rescinded on April 21, with Lee and the Mariners' head athletic trainer successfully arguing that the throw was not intentional. Rather, Lee's recovery from foot surgery, as well as the abdominal strain that he had suffered earlier in the game during a collision with Snyder, had caused Lee to throw a wild pitch. Lee had been placed on the 15 day disabled list for the abdominal strain on April 4, retroactive to March 26, causing him to miss the start of the 2010 MLB season. He returned to the mound on April 30, 2010, earning a no decision by striking out eight Rangers in seven innings. The game went into extra innings before Elvis Andrus scored on a wild pitch from Mariners reliever Brandon League, allowing Texas to take the game 2–0 in the 12th inning. Lee's first win with the Mariners came on May 11, when he allowed one run in 7 1/3 innings of a 5–1 victory over the Baltimore Orioles. Lee proved an overall success in Seattle, posting an 8–3 record and 2.34 ERA in 13 starts, as well as 0.5 walks per nine innings. His longevity on the mound proved to be a particular asset; on June 30, with a 7–4 defeat of the New York Yankees, Lee pitched his third complete game in a row. He was the first MLB pitcher to do so since his former teammate C. C. Sabathia in 2008, and the first Mariner since Randy Johnson in 1998. That month, he received his second career AL Pitcher of the Month title. Despite his prowess on the mound, Seattle quickly fell behind in the AL West. By June 18, the Mariners were 16 games under .500 and 12 1/2 games behind in the pennant race.

Техас рейнджерлері (2010)

Маринерлердің маусымы қиындыққа ұшырап, маусымның ортасына қарай команда AL West-те 13 ойынға қалып қойғанда, Ли МЛБ сауда мерзімінен бұрын бастауыш питчингін күшейтуге тырысатын бірнеше команданың назарына ілікті. Нью-Йорк Янкилері Лиді қабылдау үшін келісімдер жүргізіп, қақпашы Хесус Монтероны, екінші базалық ойыншы Дэвид Адамсты және перспективті питчер Зак МакАллистерді Сиэтлге жіберуді ұсынды. Бірақ Адамс білезігін бұрап алғаннан кейін келісімге қол жеткізілмеді. Маринерлер жарақатты пайдаланып, сауда шарттарын өзгертуге тырысты, бірақ Янкилердің бас менеджері Брайан Кэшман бас тартты, бұл сауданы тоқтатып тастады. 2010 жылдың 9 шілдесінде, Янкилермен келіссөздер сәтсіз аяқталған күні, Техас Рейнджерс бірінші базалық ойыншы Джастин Смоакты, жас ойыншылар Блейк Биванды, Джош Люэкты, Мэтью Лоусонды және Ли үшін 2,25 миллион доллар ұсынып, Сиэтлмен келісімге келді. Ли 2010 жылғы МЛБ All-Star ойынына Маринерлерден шақырылған болса да, сауданың уақыты оның Рейнджерстерден AL командасы үшін 13 шілдедегі ойында шығуына себеп болды. Ол Мартин Прадо, Альберт Пухольс және Райан Ховардты төртінші иннингте алты лақтырумен жеңіске жеткізді. Көп ұзамай, 6 тамызда Ли Окленд Атлетикске қарсы 5:1 есебімен жеңіске жетіп, сегіз иннинг тастады, ал соңғы иннингте Фрэнк Франсиско жеңіске жеткізді. Рейнджерстер үшін ол тұрақты маусымда барлығы 15 ойынды бастады, 4-6 есебімен 3.98 ERA көрсеткішімен 108 2/3 иннингте 96 соққы жасады. Лидің алаңдағы өнерін командаластары мен жаттықтырушылары бағалағанын The Athletic жазды. Командаласы Колби Льюис маусымның соңғы жартысын "сергітетін көңіл көтеру" деп сипаттады, себебі Лидің қосылуы оларға "бір-екі ойынды ұтырсақ, 'Енді не? Маңызды емес, келесі жеті ойында жеңіске жетеміз' деген сенімділік берді". Рейнджерстер 2010 жылдың 25 қыркүйегінде Атлетикске қарсы 4:3 есебімен жеңіліп, AL West титулын жеңіп алды және 11 жылдан кейін алғаш рет плей-оффқа қатысты. Рейнджерстер 2010 жылғы Америка лигасының дивизиондық сериясында (ALDS) Тампа Бей Рэйспен кездесті, Ли 1-ші ойында Тампа Бейдің үздік питчері Дэвид Прайске қарсы шықты. Ли 5:1 есебімен жеңіске жеткен жеті иннингте үстемдік танытты, 10 соққы жасады, ал қарсыластары тек бес соққы жасады және Бен Зобристтен жеке гол соқты. Бұрын ол "егер бізге [Ли] қажет болса" үш питчерлі ротацияны қолдануға дайын екенін айтса да, Рон Вашингтон өзінің үздік питчерін демалыссыз шығармай, 4-ші ойынға Томми Хантерді қойды. Оның орнына 5-ші ойын Ли мен Прайс арасындағы реваншқа айналды, Ли 11 соққы жасап, 5:1 есебімен жеңіске жеткен толық ойында тек бір таза гол жіберді, бұл Рейнджерстерге алғашқы плей-офф сериясын жеңуге мүмкіндік берді. Рейнджерстер 2010 жылғы Америка лигасының чемпионат сериясында (ALCS) Янкилерге қарсы шықты. Ли 3-ші ойында ойнады, 13 соққы жасап, сегіз иннингте Нью-Йорк пен Энди Петтитті 8:0 есебімен жеңіліске ұшыратты, тек екі соққы жіберді. Бұл жарыс тарихында екінші рет болды, Янкилердің қарсыласы сегіз немесе одан да көп иннинг тастағанда екі немесе одан да аз соққы жіберді; Уоррен Спан 1958 жылғы әлем чемпионаттың 4-ші ойынында да солай істеді. Рейнджерстер Янкилерді алты ойында жеңіп, алғашқы рет әлем чемпионатына қатысты.

As the Mariners' season broke down, with the team 13 games behind in the AL West by mid June, Lee became an acquisition target for multiple teams trying to improve their starting pitching before the MLB trading deadline. The New York Yankees were in talks to acquire Lee by sending catcher Jesus Montero, second baseman David Adams, and pitching prospect Zach McAllister to Seattle. The deal fell through, however, after Adams suffered a sprained ankle. The Mariners used the injury to attempt to restructure the trade package, but Yankees general manager Brian Cashman refused, effectively killing the trade. On July 9, 2010, the same day negotiations fell through with the Yankees, the Texas Rangers reached an agreement to trade first baseman Justin Smoak, prospects Blake Beavan, Josh Lueke, and Matthew Lawson, and $2.25 million to Seattle in exchange for Lee. Although Lee had been selected to appear in the 2010 MLB All Star Game with the Mariners, the timing of his trade meant that he represented the Rangers when he pitched for the AL team on July 13, retiring Martin Prado, Albert Pujols, and Ryan Howard in a six pitch fourth inning. Shortly afterwards, on August 6, Lee went eight innings in a 5–1 victory over the Oakland Athletics before Frank Francisco relieved him for a scoreless ninth inning. He started a total of 15 regular season games for the Rangers, going 4–6 with an ERA of 3.98 and striking out 96 batters in 108 2/3 innings of work. In addition to his performance on the mound, Lee's teammates and managers told The Athletic that they appreciated his clubhouse presence. Teammate Colby Lewis referred to the back half of the season as "relaxed fun", as the addition of Lee gave them confidence that "If we lost one or two, it was like, 'So what? Who cares? We're gonna go win the next seven.'" The Rangers clinched the AL West title and their first postseason berth in 11 years on September 25, 2010, in a 4–3 defeat of the Athletics. The Rangers faced the Tampa Bay Rays in the 2010 American League Division Series (ALDS), with Lee starting Game 1 against Tampa Bay ace David Price. Lee was dominant in the seven innings he pitched of the 5–1 victory, striking out 10 while allowing only five hits and a solo home run to Ben Zobrist. Although he had previously said he would use a three person starting rotation "if we think we need [Lee]", Ron Washington ultimately opted not to let his ace pitch on short rest, instead starting Tommy Hunter for Game 4. Instead, Game 5 proved a rematch between Lee and Price, with Lee striking out 11 and allowing only one unearned run in a complete game 5–1 victory that allowed the Rangers to capture their first franchise playoff series. The Rangers faced the Yankees in the 2010 American League Championship Series (ALCS). Lee started Game 3, striking out 13 and allowing only two hits in eight innings of an 8–0 rout of New York and Andy Pettitte. It was only the second time in postseason history that the Yankees' opposing pitcher gave up two or fewer hits while pitching eight or more innings; Warren Spahn did the same in Game 4 of the 1958 World Series. The Rangers defeated the Yankees in six games, leading to their first franchise World Series appearance.

2010 жылғы әлем чемпионаты

АЛЧ-тан кейін сегіз күндік демалыстан соң Лиге 2010 жылғы Әлем сериясының 1-ші ойынының басы берілді. Лидің «Гиганттардың» үздік ойыншысы Тим Линсекуммен өткізген ойыны питчерлердің тартысы болады деп күтілген. Бірақ «Гиганттар» 11–7 есебімен жеңіске жетті, екі команда бірге 18 ұпай, 25 соққы, 10 қосымша базалық соққы және 6 қателік жасады. Бірінші ойында барлығы 12 питчер қатысты. Ли 4 2/3 иннинг ғана табалды, осы уақытта 104 тастаумен 7 ұпай жіберді. Екінші иннингте ол RBI есебімен соққы берді, бұл «Рейнджерс» командасына 2–0 есебімен алға шығуға мүмкіндік берді, бірақ олар осы есепті сақтап қала алмады. Лидің командасы тоғыз ойыннан кейін алғаш рет оның қатысқан плей-офф ойынында жеңіліске ұшырады. Ол ойыннан кейін журналистерге: «Мен барлық нәрсені қате жібердім. Бұл қабылдауға келмейді» деді. «Рейнджерс» серияда 3–1 есебімен қалып қойғанда, 5-ші ойын Линсекум мен Ли арасындағы қайта кездесу болды, соңғысы бұл ойынды «өзін ақтау мүмкіндігі» деп атады. Ли мен Линсекум бір-бірінің командаларын алты иннинг бойы ұпайсыз ұстады, осы кезде Нельсон Круз Бастер Позидің хоум-ран соғуын қабылдамады. Бірақ жетінші иннингте Ли Коди Росс пен Хуан Урибе екеуіне де соққы беруге рұқсат берді, ал содан кейін Эдгар Рентерия үш ұпайлық хоум-ран соқты. «Рейнджерс» командасы Круздың жеке хоум-раны арқасында бір ұпай ғана енгізді, бірақ «Гиганттар» «Рейнджерс» командасын 3–1 есебімен жеңіп, 1954 жылдан бері алғашқы Әлем сериясында жеңіске жетті.

"Төрт аса" тобы: 2011

Нью-Йорк Янкиз клубы жеті жылдық, 150 миллион долларлық келісімшарт ұсынғанына қарамастан, Ли 2010 жылдың 14 желтоқсанында «Филлис» клубымен келісімшарт жасасуға шешім қабылдады. Бұл шешім көптеген бейсбол сарапшыларын таң қалдырды, олар Лидің Филадельфияға оралу үшін қосымша 30 миллион доллардан бас тартады деп күтпеген еді. 2010 жылғы Қысқы жиын кезінде Лиге «Рейнджерс» және «Янкис» клубтары қызығушылық танытты, бірақ ол өзінің агенті Дерек Браунэкерге «Филлис» клубынан ұсыныс алғысы келетінін айтты. Браунэкер «Филадельфия» клубының бас менеджерінің көмекшісі Скотт Профрокпен кездесті, ол Лидің командаға қайта қосылуға деген ықыласының шынайы екенін және басқа клубтардан ұсыныстарды арттыру үшін пайдаланбағанын білуді талап етті. Браунэкер Профроктан «Филлис» клубы оның клиентіне бес жылдық келісімшарт ұсынуға дайын ба екенін сұрады, сонда Профрок: «Біз кез келген ұсынысты қарастырамыз» деді. «Филлис» клубымен келісімшартқа қол қойғаннан кейін Ли «The New York Times» газетіне берген сұхбатында өзінің шешімі «ешқандай ойланбастан қабылданғанын» және «бастапқыда ешқашан кеткісі келмегенін» айтты. Ол Ли, Халладей, Хамельс және Освальттан тұратын «Төрт аса» деп аталатын питчерлер тобының құрамына кірді. Бұл топ тек шартты тәртіппен жұмыс істеді, менеджер Чарли Мануэль журналистерге: «Бізде күн сайын бірінші нөмірлі питчер болады, сондықтан бұл маңызды емес» деді. «Филлис» клубымен алғашқы ойынында Ли, жанкүйерлерден тұрғылықты қолдау алғаннан кейін, «Астрос» клубын 9:4 есебімен жеңген жеті иннингте 11 соққы жасады. Ол маусым айында 0.21 ERA көрсеткішімен 5:0 есебімен 5 ойын өткізгеннен кейін және осы бес ойында үш иннингтен басқа барлық иннингтерді тамашалағаннан кейін NL айының үздік питчері атанды. Ол қарсыластарынан баттер ретінде де озып кетті, екі рет ұпай жинап (RBI), ал қарсыластары тек бір ұпай ғана жинады. Бұл Лидің маусымдағы жалғыз шабуылдық сәті емес еді. Ол 9 шілдеде «Атланта Брейвз» клубының Томми Хансонға қарсы өзінің алғашқы бас лигасындағы хоум-ранын соқты. «Филадельфия» 4:1 есебімен жеңілгенімен, Лидің хоум-раны «Филадельфия» питчері соңғы екі жылда соққан алғашқы хоум-ран болды. Ол 9 тамызда тағы да хоум-ран соқты, бұл жолы «Доджерс» клубына 2:1 есебімен жеңілген Тед Лиллиге қарсы гол соқты. Ли мен Халладей екеуі де 2011 жылғы «Жұлдыздар ойынына» шақырылды, Лиге қарсы «Ред Сокс» клубының Адриан Гонсалес жеке хоум-ран соққанға дейін төрт тамаша иннинг өткізді. 39 соққы, 0.45 ERA және тамыз айында 39 2/3 иннингте жиналған екі ғана ұпаймен Ли екінші рет NL айының үздік питчері атанды және MLB тарихында бес жеңіс, ешбір жеңіліс және 0.50 ERA көрсеткішінен төмен болатын екі айға ие болған алғашқы питчер атанды. Ли мен «Филлис» клубы маусымның қалған бөлігінде де үстемдігін сақтап, 26 қыркүйекте Ли маусымның 100-ші ойынында жеңіске жетті, «Брейвз» клубын 4:2 есебімен жеңді. «Филлис» клубының бір маусымда 100 немесе одан да көп ойын жеңгені туралы тарихында бұл үшінші рет болды. Ол жылды 17:8 есебімен, 2.40 ERA және 1.027 WHIP (бір иннингте жүргізілген соққылар мен базаға шығулардың қатынасы) көрсеткішімен аяқтады, 232 2/3 иннингте ойнады. Оның алты ойынды таза ұтып алу көрсеткіші Рэнди Джонсонның 1998 жылғы маусымдағы көрсеткішімен теңесті, бұл MLB тарихындағы екінші ең жоғары көрсеткіш. Ли 90 ұпаймен және бірінші орынға берілмеген дауыстармен NL Cy Young сайлауында үшінші орынды иеленді, жеңімпаз Клейтон Кершоу 207 ұпай және 27 бірінші орынға берілген дауыс алды, ал Халладей 133 ұпай және төрт бірінші орынға берілген дауыс алды. Ротациялық әріптесі Хамельс 17 ұпаймен бесінші орында тұрды, ал Освальт пен Блантон финалист болмады. 102 тұрақты маусымдағы жеңістерімен және мықты питчинг құрамымен «Филлис» клубы 2011 жылғы постсезонға әлем чемпионатының басты үміткері ретінде кірді. Алайда, олар 2011 жылғы Ұлттық лиганың дивизиондық сериясының 5-ші ойынында «Сент-Луис Кардиналс» клубынан жеңіліске ұшырады. Ли 2-ші ойында жеңіліске ұшырады, 5:4 есебімен жеңілген ойында 5 ұпай жіберіп, мансабындағы ең көп – 12 соққы жіберді. Ли жеңіліске «толық жауапкершілікті» өз мойнына алғанын айтып, журналистерге: «Олар жақсы соққылар берді. Олар жаман соққылар берді. Олар соқты».

Despite being offered a seven year, $150 million contract with the New York Yankees, Lee opted to sign with the Phillies on December 14, 2010, taking their smaller offer of five years at a total of $120 million. The decision came as a surprise to many baseball analysts, who did not expect Lee to turn down an additional $30 million to return to Philadelphia. Throughout the 2010 Winter Meetings, Lee had been approached by the Rangers and the Yankees, but he told his agent Derek Braunecker that he desired an offer from the Phillies. Braunecker met with Philadelphia assistant general manager Scott Proefrock, who agreed on the condition that Lee's interest in rejoining the team was genuine and not a tool to increase Lee's offers from other teams. Braunecker asked Proefrock if the Phillies would be willing to offer his client a five year contract, saying, "We'll entertain anything". In an interview shortly after re signing with the Phillies, Lee told The New York Times that his decision was "kind of a no brainer", and that he "never wanted to leave in the first place". He became part of a rotation known as the "Four Aces", consisting of Lee, Halladay, Hamels, and Oswalt. The rotation operated with only a loose order, with manager Charlie Manuel telling reporters, "We're going to have a No. 1 starter every day, so it really doesn't matter." In his first game back with the Phillies, Lee, who received a standing ovation from fans before taking the mound, had 11 strikeouts in seven innings of a 9–4 defeat of the Astros. He was named the NL Pitcher of the Month that June after going 5–0 with a 0.21 ERA and pitching all but three innings in those five starts. He also outscored his opponents as a batter, recording two runs batted in (RBI) but allowing only one run. Those were not the only offensive moments of Lee's season. He hit his first major league home run on July 9, against Tommy Hanson of the Atlanta Braves. Although the Phillies lost 4–1, Lee's home run was the first by a Philadelphia pitcher since Chan Ho Park two years prior. He homered again on August 9, this time scoring the go ahead run against Ted Lilly in a 2–1 defeat of the Dodgers. Lee and Halladay were both selected for the 2011 All Star Game, combining for nearly four perfect innings before Adrian Gonzalez of the Red Sox hit a solo home run against Lee. With 39 strikeouts, a 0.45 ERA, and only two earned runs over 39 2/3 innings in August, Lee notched his second NL Pitcher of the Month title and became the first pitcher in MLB history to have two months of five wins, no losses, and a sub 0.50 ERA. Lee and the Phillies continued their dominant run through the remainder of the season, and on September 26, Lee took the win in their 100th game of the season, a 4–2 defeat of the Braves. It was only the third time in franchise history that the Phillies had won 100 or more games in a season. He finished the year with a 17–8 record, 2.40 ERA, and 1.027 walks plus hits per inning pitched (WHIP) in 232 2/3 innings. His six shutouts tied Randy Johnson's 1998 season for the second highest in MLB history. Lee finished third in NL Cy Young voting with 90 points and no first place votes, behind winner Clayton Kershaw, who received 207 points and 27 first place votes, and Halladay, who recorded 133 points and four first place votes. Rotation mate Hamels followed in fifth place with 17 points, while Oswalt and Blanton were not finalists. With 102 regular season wins and their strong pitching staff, the Phillies entered the 2011 postseason as heavy World Series favorites. They were upset, however, by the St. Louis Cardinals in Game 5 of the 2011 National League Division Series. Lee took the loss in his Game 2 start, blowing a four run lead by allowing five runs and a career high 12 hits in the 5–4 defeat. Lee said he took "full responsibility" for the loss, telling reporters, "They were hitting good pitches. They were hitting bad pitches. They were hitting."

Ұсынысты қолдаудағы қиындықтар: 20122013

Освальтты 2012 жылы «Филлис» командасының бастапқы құрамында Вэнс Ворли алмастырды, бірақ «Төрт Эйс» құрамында Ли Хэлладейден кейін екінші нөмірлі старт алатын ойыншы болып қалды. Ли өзі жақсы ойнағанымен, 2012 жылғы маусымның бірінші жартысында жеңіске жете алмай қиналды, бұл оның алғашқы ойынынан басталды, онда ол 10 иннинг ойнады, бірақ «Сан-Франциско Гигантс» командасына 1:0 есебімен жеңілді. Оның кейбір қиындықтарының себебі жеткіліксіз қолдау болды, себебі «Филлис» командасының шабуылдық көрсеткіші оның ойын кезінде тиімді болмады. Ол сондай-ақ «Филадельфия» мансабында алғаш рет питч санын бақылауда қиындықтарға тап болды: «Бостон Ред Сокс» командасына қарсы өткен ойында үшінші иннинг соңында Ли 66 питч тастады, оның көп бөлігі фол болды. Ли де, Мануэль де Лидің қиындықтарына байланысты қыңырлық білдірді, ал маусым айының соңында, дені сау және жақсы ойнағанына қарамастан, ол тоғыз иннингте тоғыз соққы жіберіп алды. Оның маусымдағы алғашқы жеңісі 4 шілдеде болды, ол «All Star» демалысынан бұрынғы соңғы ойыны болды, онда ол сегіз иннингте тоғыз соққы жіберіп, «Нью-Йорк Метс» командасын 9:2 есебімен жеңді. «Филлис» командасының барлық тоғыз ұпайы ойынның соңғы үш иннингінде түсті. Жеңіске жетпеген 13 ойыны 2008 жылы Грег Мэддукс көрсеткен көрсеткіштен бері ең ұзақ «Cy Young» жеңімпазының көрсеткіші болды. Осы 13 ойында Ли 0-5 есебімен жеңілді, ал 24 2/3 иннингте 20 ұпай жіберген қиын маусым оның ERA-сын 2.92-ден 4.13-ке көтерді. Ол тамыз және қыркүйек айларында жақсарып, 17 қыркүйекте МЛБ мансабындағы 1500-ші страйкаутты тіркеді, сондай-ақ «Метс» командасына қарсы. Ли маусымды 3.16 ERA, 207 страйкаут және 211 иннингте 7.39 strikeout-to-walk ratio есебімен аяқтағанына қарамастан, 30 ойында 6-9 есебін көрсетті, бұл 200 немесе одан көп страйкаут және 3.20 немесе одан төмен ERA көрсеткішімен сегіз ойыннан аз жеңіске жеткен тарихтағы алғашқы питчер болды. Ли команданың «бұл дивизионды жеңіп, плей-оффқа шығып, әлем чемпионатын жеңеді» деген үмітіне қарамастан, «Филлис» командасы 29 қыркүйекте «Майами Марлинс» командасына 2:1 есебімен жеңіліп, 2012 жылы плей-оффқа қатыса алмады. Ли 2013 жылғы маусымды «Филлис» командасының үшінші нөмірлі старт алатын ойыншысы ретінде бастады, Хамельс пен Халладейден кейін, және 4 сәуірде «Брейвс» командасын 2:0 есебімен жеңіп, команданың жылдың алғашқы жеңісін сегіз голсыз иннингте алды. Оның 45 иннинг және 169 тақтаға шығу реті 2012 жылғы шілдеден бастап, 15 сәуірде «Цинциннати Редс» командасының Джей Брюсті жаяу жібергенде аяқталды. Маусымның ортасында Ли 2.55 ERA-мен 8-2 көрсеткішін көрсетті, бірақ командаластарынан аз қолдау алды, ол өз ренішін білдіре бастады. «Филадельфияда қаламын ба?» деген сұраққа ол: «Мен міндетті түрде жеңгім келеді» деп жауап берді. Сауда туралы көптеген аңыздардың арасында Ли өзінің төртінші «All Star» ойынына қатысып, Домоник Браунға «Филлис» командасының «All Star» өкілі ретінде қосылды. Ол «All Star» демалысынан кейін екі апта бойы мойнының қаттылығынан зардап шекті, ал 4 тамызда қайтып келгенде, тек бес иннинг ойнады, «Брейвс» командасына 4:1 есебімен жеңілгенде сегіз соққы жіберіп алды. Лидің маусымның биіктігі 16 қыркүйекте болды, ол «Майами Марлинс» командасын 12:2 есебімен жеңіп, үшінші рет 200 иннинг пен 200 страйкаут белгісін кесіп өтті және 1997 жылы Курт Шиллингтен бері бір ойында 14 страйкаут түсірген алғашқы «Филадельфия» питчері болды. Маусымның соңғы ойынында Ли тағы 13 соққы соқты, бірақ Крейг Кимбрл мен «Брейвс» командасынан 1:0 есебімен жеңілді. MLB тарихында бір айда 50 немесе одан да көп соққы соққан бірінші питчер болғанына қарамастан, Ли тағы бір жыл бойы постсезоннан алыстағаны үшін көңілін қалдырды және ол журналистерге «күшті аяқтап, үйге алып кетуге» тырысатынын айтты. Сол жылы «Филлис» командасы үшін 31 ойында, оның ішінде екі толық ойында Ли 14-8 есебімен 2.87 ERA және 222 2/3 иннингте 222 страйкаут алды. Ю Дарвиш пен «Рейнджерс» командасымен кездескен Ли сегіз немесе одан да көп ұпай жіберіп, жеңіске жеткен тірі доп дәуіріндегі сегізінші питчер болды. Ол «Филлис» командасының 14:10 жеңісі үшін бес иннингте соққы берді, бұл екі команда арасында 31 соққы болды және ойыннан 14.40 ERA-мен шықты. Қалған жеті - 1923 жылы Пети Бехан, 1930 жылы Рэй Кремер, 1945 жылы Ли Пфунд, 1977 жылы Рик Роден, 1997 жылы Кал Элдред, 2001 жылы Вуди Уильямс және 2007 жылы Энди Петтти. 18 мамырда «Цинциннати Редс» командасына қарсы 116 питч салғаннан кейін Ли шынтақ ауруына шағымдана бастады және сол қолының пронатор терес бұлшық еті тартылып қалғаны анықталды. Ли кейінірек сәуір айында «Брейвс» командасына қарсы ойын кезінде 128 питч салғаннан кейін ауырсынуды сезінгені туралы айтты, бірақ ол «қызылдар» ойынына дейін төмендеді. Бұл Лидің бейсбол карьерасындағы алғашқы қол жарақаттануы болды, кәсіби немесе басқа. Ол 18 шілдеде «Клирвотер Трешерс» командасының ре...

Oswalt was replaced with Vance Worley for the Phillies' 2012 starting rotation, but the Four Aces remained otherwise intact, with Lee as the No. 2 starter behind Halladay. Although Lee personally pitched well, he struggled to win games through the first half of the 2012 season, beginning with his first start, when he pitched 10 innings but took the loss in a 1–0 defeat to the San Francisco Giants. Some of his struggles came from poor run support, as the otherwise productive Phillies offense did not hit when he was on the mound. He also faced pitch count difficulties for the first time in his Philadelphia career: in one outing against the Boston Red Sox, Lee had thrown 66 pitches by the end of the third inning, mostly from foul balls. Both Lee and Manuel expressed confusion over Lee's struggles, and by the end of June, though was healthy and pitching well, he was allowing nine hits per nine innings. His first win of the season did not come until July 4, his last start before the All Star break, when he allowed two runs on nine hits in eight innings of the Phillies' 9–2 win over the New York Mets. All nine of the Phillies' runs came in the final three innings of the game. His run of 13 starts without a win was the longest of any Cy Young winner since Greg Maddux in 2008. Through those 13 starts, Lee posted a 0–5 record, and a difficult June in which he allowed 20 runs in 24 2/3 innings had lifted him from a 2.92 to 4.13 ERA. He seemed to recover through August and September, recording the 1,500th strikeout of his MLB career, also against the Mets, on September 17. Despite finishing the season with a 3.16 ERA, 207 strikeouts and a 7.39 strikeout to walk ratio in 211 innings, Lee went only 6–9 in his 30 starts, becoming the first pitcher in history to win fewer than eight games with 200 or more strikeouts and a 3.20 or below ERA. Despite Lee's hopes that the team would "win this division, make the post season, and win the World Series", the Phillies missed the playoffs in 2012 with a 2–1 loss to the Miami Marlins on September 29, the 158th game of the season. Lee entered the 2013 season as the Phillies' No. 3 starter behind Hamels and Halladay, and took the team's first win of the year with eight scoreless innings in a 2–0 win over the Braves on April 4. His streak of 45 innings and 169 plate appearances without issuing a walk, dating back to July 2012, came to an end on April 15 when he walked Jay Bruce of the Cincinnati Reds. By mid June, Lee, who was 8–2 with a 2.55 ERA but once again receiving little run support from his teammates, was beginning to show his frustration. When asked if he wanted to stay in Philadelphia, he told reporters, "I definitely want to win." Amidst a number of trade rumors, Lee made his fourth All Star Game appearance, joining Domonic Brown as the Phillies' All Star representatives. He missed two weeks after the All Star break with a stiff neck, and upon his August 4 return, lasted only five innings, allowing four runs on eight hits in a 4–1 loss to the Braves. The height of Lee's season came on September 16, when, in a 12–2 rout of the Miami Marlins, he crossed the 200 inning mark and the 200 strikeout mark for the third consecutive season and became the first Philadelphia pitcher to record 14 strikeouts in one game since Curt Schilling in 1997. In his last start of the season, Lee struck out another 13 batters but still took the loss in a 1–0 defeat at the hands of Craig Kimbrel and the Braves. Despite becoming the first pitcher in MLB history to strike out 50 or more batters in a month while walking only one, Lee expressed disappointment at another year away from the postseason, and told reporters that he wanted "to finish strong and take it to the house". In 31 starts for the Phillies that year, including two complete games, Lee went 14–8 with a 2.87 ERA and 222 strikeouts in 222 2/3 innings. Facing Yu Darvish and the Rangers, Lee became the eighth pitcher in the live ball era to be credited with a win despite giving up eight or more earned runs. He pitched in five innings of the Phillies' 14–10 victory, a game which saw 31 hits between the two teams, and exited the game with a 14.40 ERA. efn|The other seven are Petie Behan in 1923, Ray Kremer in 1930, Lee Pfund in 1945, Rick Rhoden in 1977, Cal Eldred in 1997, Woody Williams in 2001, and Andy Pettitte in 2007. After throwing 116 pitches against the Cincinnati Reds on May 18, Lee began to complain of elbow soreness, and was diagnosed with a strained pronator teres muscle in his left arm. Lee later said that he had begun to feel pain after throwing a career high 128 pitches in a game against the Braves that April, but that it had mostly abated before the Reds game. It was the first arm injury of Lee's baseball career, professional or otherwise. He was meant to return to the mound on July 18 after a series of rehabilitation games for the Class A Clearwater Threshers, but manager Ryne Sandberg chose to push Lee's return to July 21, which would give him seven days' rest rather than five. He struggled in this first start back, allowing six runs and a career tying 12 hits in 5 2/3 innings against the Giants. On July 31, Lee left his start against the Washington Nationals in the third inning with a recurrence of the muscle strain. On August 7, the Phillies shut Lee down for the season in the hopes that he would be able to rest the elbow and return in time for spring training the following year. Pitching only 81 1/3 innings in 2014, Lee went 4–5 with a 3.65 ERA. It was the first time in six years that Lee had not crossed the 200 inning mark in a season. His elbow continued to bother him after the conclusion of the 2014 season, and he was diagnosed during the offseason with a tear in his left common flexor tendon, a career threatening injury for a 36 year old pitcher like Lee. On March 16, 2015, the Phillies placed Lee on the 60 day disabled list, and he returned home to Arkansas for rehabilitation. While doctors recommended surgery for the injury, Lee elected to make a third non surgical rehabilitation attempt in order to avoid the six to eight month recovery time that a more intensive procedure would entail. Lee did not pitch professionally at all in 2015, and at the end of the season, the Phillies, who had the option of retaining him for another year at $27.5 million, bought out the remainder of his contract for $12.5 million.

Зейнеткерлік

2013 жылғы маусымнан кейін Ли «Филлис» клубымен келісімшарты аяқталғанда зейнеткерлікке шығатынын мәлімдеген еді. Шынтақ жарақатының операция талап ететініне күшін күтіп отырғанда, ол «USA Today» басылымының тілшісі Меган Монтемурроға ешқашан тағы да доп тастамай қалуы мүмкін екеніне алаңдаушылық білдірді. Алайда, 2015 жылдың желтоқсанына қарай Ли бейсбол ойнауға медициналық рұқсат алды, ал оның агенті Дарек Браунекер журналистерге «қолайлы жағдай болса» 2016 жылғы MLB маусымында қатысатынын хабарлады. Келесі айда Браунекер Лидің толық уақытты әке болуға бейімделгенін, бірақ кәсіби деңгейде қайтадан доп тастауға қызығушылық танытып отырғанын түсіндірді. 2016 жылдың 23 ақпанында Браунекер Лидің 2016 жылғы маусымда алаңға шықпайтынын жариялады. Бұл Лидің ресми зейнеткерлікке шығуы болмаса да, оның кәсіби бейсбол карьерасының аяқталғанын көрсететін сияқты болды. MLB-де өткізген 13 маусымында Ли 143–91 есебімен 3.52 ERA көрсеткішіне ие болды және 1824 соққы жасады. Ли 2020 жылғы Ұлттық Бейсбол Даңқы залына сайлауға түскен 18 жаңа үміткердің бірі болды. Ол 397 бюллетеньнің екеуінде тіркелді, ал келесі бюллетеньдерге іліну үшін қажетті 5 пайыздық дауыс шегіне жетпеді.

Жарыс стилі

Карьерасының соңына қарай Лидің репертуарында төрт түрлі доп болды: жылдам доп, кескіш, өзгертілген доп және қисық доп. Олардың ішінде ол қисық допты ең тиімдісі деп есептеді, бірақ басқа доптарды жақсырақ бақылағандықтан, оны сирек қолданды. Ол слайдерді де пайдаланды, бірақ репертуары туралы сөздерде оны жиі айтпады. Филадельфия Daily News газетінің журналисі Дэвид Мерфи Лидің слайдерін және кескішін бір-бірімен алмастыра отырып, сындыратын доптардың бір түрі деп сипаттады. Ол күшті тастаушы ретінде танылмады: 2010 жылы Лидің жылдам допының орташа жылдамдығы тек болды. Оның орнына ол дәлдікке және бақылауға назар аударуды қалап, көптеген доптарын соққы үшін тастады. Оның жылдам допын соғу өте қиын болды, себебі ол соққы аймағының төменгі, ішкі бұрышына түсетін. Доптардың түрлерін жақсы меңгергеннен бөлек, Ли үйіндідегі тұрақты және әдістемелік тәсілімен де белгілі болды. Рейнджерлер командасының ойыншысы Даррен О'Дэй Лиді "техник" деп атады, себебі ол жоғары қысымда, мысалы, базада бірнеше ойыншы болғанда, эмоцияға берілмейтін немесе ырғағын өзгертпейтін. Оның командаластары мен бас менеджері Лидің үйіндідегі сабырлылығын оның күшті жақтарының бірі деп атады, себебі ол осының арқасында ойынды бақылауға мүмкіндік алды. Дегенмен, Лидің жартас мінезі кейде тез ашуға себеп болды, мысалы, ол Сами Сосаны қасақана соққыға түсірген немесе ойын барысында ұстаушысымен дауласқан кезде.

Жеке өмір

Ли болашақ әйелі Кристенмен орта мектепте танысты. Екеуі орта мектепте бірге оқыса да, Ли колледжге түскенге дейін қарым-қатынас құрмады. Олар 2000 жылы үйленді және ұл мен қызды тәрбиелеп отыр. Ұлдары төрт айлық шамасында нәресте лейкемиясымен ауырды. 2010 жылы Ли мен Кристен Арканзас балалар ауруханасында балалар гематологиясы және онкологиясы бойынша профессорлық қызмет құруға 1 миллион доллар сыйлады, осы ауруханада ұлдары ем алған болатын. Бейсболдан басқа, ол аң аулау, балық аулау және онлайн шахмат ойнауды ұнатады.

Марапаттар

Сыйлықтар мен марапаттар: MLB AL All Star 2008, 2010 NL All Star 2011, 2013 AL Cy Young Award 2008 AL Comeback Player of the Year Award 2008 AL Айдың үздік питчері 2008 жылдың сәуір айы, 2010 жылдың маусым айы NL Айдың үздік питчері 2011 жылдың маусым айы, 2011 жылдың тамыз айы MLB Players Choice Awards AL Ұсынылған үздік питчер 2008 MLB Players Choice Awards AL Comeback Player 2008 Sporting News Жылдың питчері 2008 Sporting News Жылдың қайта оралған ойыншысы 2008 Филадельфия Филлис клубының жыл питчері 2011, 2013 Кливленд Индианс BBWAA Жыл адамы 2008 Гордон Кобблдик Алтын Томахок сыйлығы 2008