Кіріспе

1948 жылғы Онтарио провинциясының жалпы сайлауы 1948 жылдың 7 маусымында Онтарио провинциясының 23-ші заң шығарушы ассамблеясының 90 депутатын (Провинциялық парламент мүшелері немесе "ППМ") сайлау үшін өтті. |style="background:#9999FF"|44
|18
|35
|1
|2
|
|
|
| style="background:#ffd;" |1945 жылғы сайлау
| style="background:#ffd;" |1945 жылдың 4 маусымы
| style="background:#ffd;" |
| style="background:#ffd;" |44.3
| style="background:#ffd;" |22.4
| style="background:#ffd;" |29.8
| style="background:#ffd;" |2.4
| style="background:#ffd;" |1.1
| style="background:#ffd;" |
| style="background:#ffd;" |
|}

Нәтиже

Көпшілік дауысқа ие болғанына қарамастан, Дрю өзінің мандатын тәртіптеме жақтасы Билл Темплге жоғалтты. Қайта сайлауда мандат іздеудің орнына, Дрю провинциялық саясаттан кетіп, федералды Прогрессивті консервативтік партия төрағалығына кандидат болып түсті және жеңіске жетті. Дрюдың орнын Онтарио ПК партиясының жетекшісі және премьер-министрі Томас Кеннеди уақытша басты, кейін Лесли Фрост басты. Фаркхар Оливер басқаратын Онтарио либералдық партиясы фракция құрамын 11-ден 14-ке дейін арттырды, бірақ ресми оппозиция статусын жоғалтты. Либералдық партиямен бірігіп отырған үш депутаттың ішінде тек біреуі, Джеймс Ньюман ғана қайта сайланды. Тед Жоллифф басқаратын социал-демократиялық Ынтымақты Достастық федерациясы (Онтарио бөлімі) фракция құрамын 8-ден 21-ге дейін арттырып, ресми оппозицияға айналды. Екі Торонто мандатын Еңбекші-прогрессивтік партия депутаттары Дж. Б. Салсберг және А. А. Маклауд жеңіп алды. ЕЛП Онтарио Коммунистік партиясының ресми атауы еді. ЕЛП 1948 жылы тек екі кандидатты, Салсберг пен Маклаудты тікелей сайлауға ұсынды, бұл көрсеткіш 1945 жылғы 31 кандидаттан кем.