Альберт Пирсон: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Альберт Грегори Пирсон (12 қыркүйек 1934 – 21 ақпан 2023) – американдық бейсболшы. Ол Басты лига бейсболында (MLB) «Вашингтон сенаторлары» (1958–59), «Балтимор Ориолс» (1959–60) және «Лос-Анджелес/Калифорния Энджелс» (1961–66) командаларында орта қорғаушы ретінде ойнады. Пирсонның бойы 183 см, салмағы белгісіз, ол сол қолымен соққы беретін және лақтыратын. Ол колледж футболының жұлдызы Альби Буттың құрметіне аталған. Бастапқыда ол Мт. Сан-Антонио колледжіне түскен, бірақ «Бостон Ред Сокс» клубымен келісімшарт жасасу үшін оқуды тастады, себебі психология профессоры оның лекциялардан гөрі бейсболға көбірек қызығушылық танытқанын айтты. Пирсон бес жыл бойы Бостон клубының кіші лигасында ойнады, бірақ 1958 жылы «Сенаторларға» ауысқанда Басты лигаға жетпеді. Пирсон сол маусымда көктемгі жаттығулардан кейін «Вашингтон» командасының құрамына енді және .275 көрсеткішпен ойнады, «Америка лигасының (AL) Жаңа жыл шағылысы» және «Спортинг Ньюс» сыйлығын жеңіп алды. Дегенмен, 1959 жылдың басында оның ойыны нашарлап, маусым ішінде «Балтиморға» ауыстырылды; Пирсон 1959 және 1960 жылдары кіші лигалар мен Басты лига арасында жиі ауысты. Туған Калифорниясына «Лос-Анджелес Энджелс» командасының берілетінін естіген Пирсон, команданың бас менеджері Фред Хейниге хат жазып, оны кеңейту жобасында таңдауын өтінді. Хейни Пирсонды 30-шы және соңғы таңдау ретінде таңдады. «Энджелс» командасында Пирсон карьерасын жаңартты. Ол командамен алғашқы жылында .288 көрсеткішпен ойнады және қайтадан бастапқы ойыншыға айналды. 1962 жылы «Энджелс» оны оң жақтағы ойыншы етіп тағайындады, бірақ 4 мамырда Ли Томас алғашқы 17 ойынында .149 көрсеткішпен ойнағаннан кейін ортаға ауыстырылды. Пирсон сол маусымда 115 ұпай жинап, Америка лигасында көш бастады. 1963 жылы ол «Жұлдыздар ойынына» шақырылды және бір ай бұрын аяғы сынған Микки Мантлдан басымдық алды. Пирсон 1963 жылы .300-ден жоғары көрсеткішпен ойнаған төрт Америка лигасы ойыншысының бірі болды, бұл маусымда ол көптеген көрсеткіштер бойынша жаңа рекордтар орнатты. 1964 жылдың алғашқы екі айында .214 көрсеткішпен ойнағаннан кейін, Пирсонды ортада Боб Перри ауыстырды, ол жылдың қалған бөлігінде резервтік ойыншы ретінде ойнады және маусымда .223 көрсеткішпен аяқтады. 1965 жылы ол Лу Клинтонмен бірге ойнады және 122 ойында .278 көрсеткішпен ойнады. Алайда, 1966 жылғы көктемгі жаттығуларда алған жарақаты салдарынан Пирсон тек екі ойында ғана ойнады және сол маусымнан кейін карьерасын аяқтады. Карьерасын аяқтағаннан кейін Пирсон христиандық миссиялық қызметке қатысты. 1972 жылы ол діни қызметкер болып тағайындалды, ал 1997 жылы әйелімен бірге үйлерін сатылып, Калифорния штатының Desert Hot Springs қаласында 6-12 жас аралығындағы зорлық-зомбылыққа ұшыраған, қараусыз қалған және тастап кетілген ұлдарға арналған «Әке жүрегі» ранчосын құрды. Гольф Пирсонның хоббилерінің бірі болды, сонымен қатар ол телешоуларда ойнады және Capitol лейблімен жазба шығарды.

American baseball player (1934–2023)

Albert Gregory Pearson (September 12, 1934 – February 21, 2023) was an American professional baseball player. He played in Major League Baseball (MLB) as a centerfielder for the Washington Senators (1958–59), Baltimore Orioles (1959–60), and Los Angeles/California Angels (1961–66). Pearson stood 5 feet (2 m) tall, weighed , and batted and threw left handed. Named for star college football player Albie Booth, Pearson grew up desiring to play baseball. Though he initially attended Mt. San Antonio College, he dropped out to sign with the Boston Red Sox after a psychology professor suggested he was more interested in baseball than his lectures. Pearson spent five years playing Minor League Baseball in Boston's organization but had not yet reached the major leagues upon his trade to the Senators in 1958. Pearson made Washington's roster out of spring training that season and batted .275, winning the American League (AL) Rookie of the Year and the Sporting News Rookie of the Year Awards. He struggled to start off the 1959 season, though, and was traded to Baltimore during the year; Pearson went back and forth between the minor leagues and the majors in 1959 and 1960. Hearing that his native California was about to be awarded the expansion Los Angeles Angels, Pearson wrote Fred Haney, the Angels' general manager, asking the Angels to pick him in the expansion draft. Haney did draft Pearson–as the 30th and last pick. With the Angels, Pearson turned his career around. He batted .288 in his first year with the ballclub and became a starting outfielder again. The Angels named him their starting right fielder in 1962, but he was moved to centerfield on May 4 after Lee Thomas batted only .149 in his first 17 games. Pearson led the AL with 115 runs scored that season. In 1963, he was selected to the All Star Game, earning the start in the game over Mickey Mantle, who had broken his leg a month earlier. Pearson was one of four AL players to hit over .300 in 1963, a season in which he set career highs in many categories. After Pearson batted .214 in the first two months of 1964, he was replaced in centerfield by Bob Perry, serving as a reserve player the rest of the year and only batting .223 on the season. He earned a platoon role with Lou Clinton in 1965 and batted .278 while playing 122 games. However, a back injury suffered in spring training of 1966 limited Pearson to two games, and he retired after that season. After retiring, Pearson was involved in Christian ministries. He became an ordained minister in 1972, and in 1997, he and his wife sold their home to found Father's Heart Ranch in Desert Hot Springs, California, an home for abused, neglected and abandoned 6 to 12 year old boys. Golf was one of Pearson's hobbies, and he also acted in television shows and released a record under the Capitol label.

Ерте өмір

Пирсон колледждің жұлдызды футболшысы Альби Буттың есімімен аталыпты. Ол кішкентай бойын ата-анасынан мұра еткен; әкесі 5 фут (2 метр), анасы да 5 фут (2 метр) болған. Олардың жалғыз баласы еді. Маунт-Сан-Антонио колледжінен Red Sox командасымен келісімшартқа отыру үшін бас тартып кеткенін айтты, себебі психология профессоры оның лекцияларына қарағанда бейсболға көбірек қызығушылық танытқанын айтқан (Пирсон келіскен). "Олар маған тағы бір мүмкіндік бермейді деп қорықтым", - деді Пирсон келісімшартқа қол қою шешімі туралы. "Бұл осылай болуы керек екенін түсіндім". 1957 жылы Пирсон Seals командасына оралды және .297 орташа ұпаймен, бес хоум-ран, 50 RBI, 11 трипл және 22 даблмен соққы беруді жалғастырды. Сол айда Сенаторлардың иесі Кальвин Гриффитке лагерьге ертерек келуге рұқсат сұрап хат жазды, өйткені кішкентай бойына қарамастан жақсы әсер қалдырғысы келді. Алғашқы үш ойында хитсіз болған Пирсонның бірінші бас лигасындағы хиті 19 сәуірде Майк Форниелске қарсы Red Sox командасына қарсы 4–3 есебімен жеңіске жетті. 28 шілдеде үш соққы берді және Холл оф Феймнің болашақ мүшесі Эрли Уиннге қарсы алғашқы бас лигасындағы хоум-ранын соқты, бірақ Чикаго Уайт Сокс командасына 6–5 есебімен ұтылды. 2 қыркүйекте Хал Браунға қарсы парктің ішінде хоум-ран соқты, Балтимор Ориолс командасына қарсы 4–3 есебімен жеңіске жетіп, үш ұпай әкелді. Үш күннен кейін Нью-Йорк Янкистерге 6–3 есебімен жеңіске жетіп, Боб Турлиге қарсы екі ұпайлық хоум-ран соқты. 1958 жылы Пирсон MLB Жылдың жаңашылы және Sporting News Жылдың жаңашылы сыйлығын Америка лигасында (AL) жеңіп алды. Дегенмен, Пирсон 1959 маусымын алғашқы 25 ойында .188 орташа ұпаймен, хоум-рансыз және тек екі RBI-мен бастады, содан кейін Балтимор Ориолс командасына орталық ойыншысы Ленни Гринге саудаланды. Майамиде .300-ден астам соққы бергеннен кейін Пирсон қыркүйекте Балтиморға оралды. Бастапқыда көбінесе орталық қорғаушы ретінде пайдаланылған Пирсон 21 мамырға дейін 30 ойында .250 орташа ұпаймен соқты. Келесі 30 күнде ол көбінесе пинч-хиттер ретінде пайдаланылды, сол кезеңде .319 орташа ұпай жинады. 19 маусымнан бастап жыл соңына дейін команданың көп бөлігін оң жақта бастады, қалған маусымда .296 орташа ұпай жинады. Пирсон .288 орташа ұпаймен, 7 хоум-ран, 41 RBI және 92 ұпай жинады. "Ангелдер" екі күннен кейін тағы бір қос ойын ойнады, бірақ Пирсон қос ойында кем дегенде 11 соққы алғанда хитсіз өткен алғашқы ойыншы болды. 28 маусымда Red Sox командасының 19–7 есебімен жеңіске жеткен матчта үш рет жүріп, үш RBI соқты. 14 шілдеде "Ангелдер" 9-шы иннингтің соңында "Янкилерге" 7–6 есебімен артта қалғанда, Пирсон Маршалл Бриджеске қарсы ойынды теңестіретін хоум-ран соқты; алайда, "Янкилер" 10-шы иннингте ойынды жеңді. Жыл бойы Пирсон бір ойында үш соққыны он бір рет соқты. Пирсон мансабындағы рекордты 160 ойын ойнады және ол 115 ұпай жинап AL-де көшбасшы болды. Ол .261 орташа ұпаймен 160 соққы, бес хоум-ран, 42 RBI және 21 әрекетте 15 ұрланған база соқты. 6 мамырда оның төрт RBI болды, оның ішінде ойынды аяқтаған, тоғызыншы иннингте Билл Плейске қарсы екі RBI дабл, бұл 3–2 есебімен Миннесота Твинзге 4–3 жеңіске айналдырды. 19 мамырдағы қос ойынның алғашқы ойында, оның үшінші иннингіндегі үш ұпайлық хоум-раны Холл оф Феймнің болашақ мүшесі Уайти Фордқа қарсы Ангелдерді 6–2 жеңіске жеткізді. Пирсон 5 маусымда "Уайт Сокс" командасына қарсы 8–2 есебімен жеңіске жетіп, төрт соққы және екі RBI соқты. 1963 жылы ол All Star ойынына шақырылды. Ойын кезінде Микки Мантл мен Брукс Робинсон оған батқа қолтаңба қойды. Пирсон ойынды Мантлдің орнына орталық алаңнан бастау үшін таңдалды, ол маусымды баяу бастады. All Star маусымында Пирсон RBI (47), соққылар (173) және ұрланған базалар (17) бойынша мансаптық рекордтарды жаңартты, ал ол ұрланған 10 рет AL-де көшбасшы болды. Пирсон сонымен қатар AL-де 139 жекеменшікпен көшбасшы болды, ал оның .304 орташа ұпай жинаған көрсеткіші (басқа мансабындағы ең жоғары көрсеткіш) оны Карл Ястржемскиден (.321), Ал Калиннен (.312) және Рич Роллинстен (.307) кейін ұпай жинаған төртінші орынға қойды. Пирсон 1964 жылғы маусымның алғашқы екі айында .214-ті ғана ұтып алды, ал маусым айында ол Боб Перриге орталық алаңның бастауыш лауазымын жоғалтты. Сезонның қалған бөлігінде ол сол жақта және ортада кейде басталып, пинч-хиттер және пинч-раннер ретінде пайдаланылды. 22 мамырда "Янкилерге" 4–3 есебімен ұтылып, үш соққы берді. 107 ойында Пирсон 265 соққы берді, .223 орташа ұпаймен 59 соққы және екі хоум-ран соқты. Оның жалпы ұпай жинаған ұпай саны өткен маусымдағы 92 ұпайдан 34-ке дейін төмендеді. Лу Клинтон оң жақтағы ойыншы сәуір айында .200-ге жеткеннен кейін, Ангелдер менеджері Билл Ригни Пирсонды онымен бірге взводтық рөлде қолдана бастады. Сол қолымен ойнайтын Пирсон әдетте оң қолымен ойнайтын ойыншыларға қарсы ойнайтын, ал оң қолымен ойнайтын Клинтон әдетте сол қолымен ойнайтын ойыншыларға қарсы ойнайтын. 12 маусымда Пирсон "Янкилерге" 13–2 есебімен жеңіске жеткен матчта үш соққы, үш RBI және екі ұрланған база соқты. 20 тамыздағы қос ойынның алғашқы ойында Пирсон 3–1 есебімен жеңіске жетіп, төрт соққы берді. Сегіз күннен кейін, "Тигрлерге" қарсы 3–3 есебімен тең болған ойынның жетінші иннингінде Пирсон Орландо Пенаға қарсы ойынды жеңіске жеткізетін RBI соқты, 4–3 есебімен жеңіске жеткізді. 31 тамыздағы бірінші иннингтегі хоум-раны Билл Стаффордқа қарсы 1–0 есебімен "Янкилерге" қарсы жеңіске жеткізді. 1965 жылы Ангелдер үшін 122 ойында Пирсон 360 соққы берді және .278 орташа ұпаймен 41 ұпай, 100 соққы, төрт хоум-ран және 21 RBI жинады. Ол тек 12 база ұрлады, бірақ маусым бойы бір рет қана ұрланды. Жарақат оны шілдеге дейін ойнаудан алды, ал ол қалған маусымда тек екі пинч-хит ойынына қатысты. Тоғыз жылдық бас лига мансабында Пирсон .270 орташа ұпаймен 28 хоум-ран және 214 RBI-ды 988 ойында соқты. Ол 2.45 жүріс-соққы қатынасын (477-ге 195) және .369 базаға шығу көрсеткішін жинады. Ол 5 фут (2 метр) бойында болды және салмағы ... Кішкентай бойы оны балалардың сүйіктісіне айналдырды, өйткені ол олардың бойына жақын болды. "Ангелдер" командасында болған кезде оның әріптестері Бо Белински және Дон Ли болды. Пирсон актер және әнші де болды. Оған "The Petticoat Pirates" фильмінде рөл ұсынылды, бірақ ол оны қабылдамады, өйткені ұсынылған сахнада ішімдік ішуге тура келді. Алайда, ол "Day in Court" телешоуында түсті, ал "The Roaring 20's" телешоуының эпизодында түсуі керек еді, бірақ эпизод шыққанға дейін оның сахнасы қиылып қалды. 1961 жылы ол Capitol үшін екі жазба жасады (олардың тек біреуі шығарылды), ал үйлену тойында келіні келгенде "Because" әнін орындады. 1961–62 жылғы маусымнан кейін ол Калифорния штатының Риверсайд округіндегі KPRO радиосында диджей болып жұмыс істеді. Мансабы бойы ол Mighty Mite Corporation акцияларының 27,5% иесі болды, ол спорттық жабдықтарға арналған жабысқақ ұстағыштарды жасады. 2004 жылы Альби және оның әйелі Thousand Palms Community Church-тің пасторлары болды, олар кейіннен оны Desert Christian Community Church деп атады, Калифорния штатының Thousand Palms қаласында. 1997 жылы Пирсон және оның әйелі өз үйлерін Desert Hot Springs, Калифорниядағы Father's Heart Ranch құру үшін сатты, бұл 6-дан 12 жасқа дейінгі зәбір көрген, қабақталған және тастап кетілген ұлдарға арналған үй. Ранчода Pop Warner футбол командасы және Little League бейсбол командасы бар. "Олардың жауап беруі қызықты және таңқаларлық", - деді Пирсон Father's Heart Ranch-тегі ұлдар туралы. "Біз бұлдың маңызды екенін анықтадық. Олар тек тепкілеуге және соғуға болатын нәрсе емес екенін, мақсаты бар, оларды жақсы көретін Құдай бар екенін білгенде, олар қатты жауап бере бастайды. Олар кішкентай ғажайыптар". 2011 жылы Orange County Register басылымы Пирсонның Father's Heart International қоры апта сайын 4000 зумбиялық балаларға, ата-аналары СПИДтен қайтыс болған балаларға тамақ беріп отырғанын жазды.

Pearson was named after star college football player Albie Booth. He inherited his short height from his parents; his father was 5 feet (2 m) and his mother was 5 feet (2 m). He was their only child. He said that he dropped out of Mt. San Antonio to sign with the Red Sox after a psychology professor suggested he was more interested in baseball than his lectures (which Pearson agreed with). "I was afraid they wouldn't give me another chance," Pearson said of his decision to sign. "I realized this was the way it had to be." Pearson was back with the Seals in 1957 and continued to hit, batting .297 with five home runs, 50 RBIs, 11 triples, and 22 doubles. He wrote Senators' owner Calvin Griffith a letter that month, asking permission to report to camp early, as he wanted to make a good impression despite his short size. Hitless in his first three games, his first major league hit came on April 19, a single against Mike Fornieles in a 4–3 victory over the Red Sox. On July 28, he had three hits and hit his first major league home run against eventual Hall of Famer Early Wynn in a 6–5 loss to the Chicago White Sox. On September 2, he hit an inside the park home run against Hal Brown, driving in three runs in a 4–3 victory over the Baltimore Orioles. Three days later, he hit a two run home run against Bob Turley in a 6–3 victory over the New York Yankees. In 1958, he won both the Major League Baseball (MLB) Rookie of the Year and the Sporting News Rookie of the Year Awards in the American League (AL). However, Pearson started the 1959 season hitting only .188 over the first 25 games with no home runs and only two RBIs, after which he was traded to the Baltimore Orioles for centerfielder Lenny Green. After hitting over .300 in Miami, Pearson returned to Baltimore in September. Used mostly as a centerfielder early on, Pearson batted .250 in 30 games through May 21. For the next 30 days, he was used mainly as a pinch hitter, batting .319 over that period. From June 19 through the end of the year, he made most of the team's starts in right field, batting .296 for the rest of the season. Pearson hit .288 with 7 home runs, 41 RBIs, and 92 runs for the season. The Angels played another doubleheader two days later, but Pearson became the first player to go hitless when receiving at least 11 at bats in a doubleheader. He walked three times and had three RBIs on June 28 in a 19–7 victory over the Red Sox. With the Angels trailing the Yankees 7–6 in the bottom of the ninth inning on July 14, Pearson led off the inning with a game tying home run against Marshall Bridges; however, the Yankees won the game in the tenth. Eleven times during the year, Pearson had three hits in a game. Pearson set a career high with 160 games played, and he led the AL with 115 runs scored. He batted .261 with 160 hits, five home runs, 42 RBIs, and 15 stolen bases in 21 attempts. He had four RBIs on May 6, including a game ending, two RBI double against Bill Pleis in the ninth inning that turned a 3–2 deficit into a 4–3 win over the Minnesota Twins. In the first game of a doubleheader on May 19, his third inning, three run home run against eventual Hall of Famer Whitey Ford put the Angels ahead to stay in a 6–2 victory over the Yankees. Pearson had four hits and two RBIs on June 5 in an 8–2 victory over the White Sox. He was selected to the All Star Game in 1963. At the game, he had Mickey Mantle and Brooks Robinson autograph a bat for him. Pearson was chosen to start the game in centerfield over Mantle, who had gotten off to a slow start to his season. During his All Star season, Pearson set career highs in RBIs (47), hits (173), and stolen bases (17, though the 10 times he was caught stealing led the AL). Pearson also led the AL with 139 singles, and his .304 batting average (another career high) ranked him fourth in the batting crown race behind Carl Yastrzemski (.321), Al Kaline (.312) and Rich Rollins (.307), the only other American Leaguers to bat over .300. Pearson only batted .214 in the 1964 season's first couple of months, and in June, he lost the starting centerfield job to Bob Perry. For the rest of the season, he was used as a pinch hitter and pinch runner, making occasional starts in left field and centerfield. He also had three hits on May 22 in a 4–3 loss to the Yankees. In 107 games, Pearson had only 265 at bats, batting .223 with 59 hits and two home runs. His runs scored total dropped from 92 the previous season to 34. After Lou Clinton, the right fielder, only batted .200 in April, Angels manager Bill Rigney began using Pearson in a platoon role with him. Pearson, who was left handed, typically started against right handed pitchers, while Clinton, who was right handed, typically started against left handed pitchers. On June 12, Pearson had three hits, three RBIs, and two stolen bases in a 13–2 victory over the Yankees. In the first game of a doubleheader against the Twins on August 20, Pearson had four hits in a 3–1 victory. Eight days later, in the seventh inning of a game against the Tigers that was tied 3–3, Pearson delivered a go ahead RBI single against Orlando Peña, providing the margin of victory in a 4–3 win. On August 31, his first inning home run against Bill Stafford provided all the scoring in a 1–0 win over the Yankees. In 122 games for the Angels in 1965, Pearson had 360 at bats and batted .278 with 41 runs scored, 100 hits, four home runs, and 21 RBIs. He only stole 12 bases but also only got caught stealing once all season. The injury kept him from playing until July, and he only made two pinch hit appearances before sitting out the rest of the season. In his nine year major league career, Pearson was a .270 hitter with 28 home runs and 214 RBIs in 988 games. He compiled a 2.45 walk to strikeout ratio (477 to 195) and a .369 on base percentage. He stood 5 feet (2 m) tall and weighed His small size helped make him a favorite of children, as he was closer to their height. While he was with the Angels, his roommates at various times included Bo Belinsky and Don Lee. Pearson was also an actor and singer. He was offered a part in The Petticoat Pirates, a movie, but he turned it down because the proposed scene involved him drinking. However, he did appear in Day in Court, a TV show, and he would have appeared in an episode of The Roaring 20's, only his scene was cut before the episode was released. In 1961, he made two records for Capitol (only one of which was released), and he sang "Because" when his bride to be came down the aisle at his wedding. In the 1961–62 offseason, he served as a disc jockey on KPRO in Riverside County, California. During his career, he owned 27.5% of the stock in the Mighty Mite Corporation, which made adhesive grips for sporting equipment. In 2004, Albie and his wife became the pastors of Thousand Palms Community Church, which they later renamed Desert Christian Community Church, in Thousand Palms, California. In 1997, Pearson and his wife sold their home to found Father's Heart Ranch in Desert Hot Springs, California, an home for abused, neglected and abandoned 6 to 12 year old boys. The ranch includes a Pop Warner football team and a Little League baseball team. "It's interesting and amazing how they respond to love," Pearson said of the boys at Father's Heart Ranch. "We found that to be a key. When they find out that they are not just something to kick and hit, but that they have a purpose, a God who really loves them, they begin to respond in a dramatic way. They are little miracles." In 2011, the Orange County Register noted that the Pearsons' Father's Heart International foundation was providing food to about 4,000 Zambian children each week whose parents had died of AIDS.