Kitchens of Distinction тобының тарихы

Кіріспе

Kitchens of Distinction (кейде KoD деп қысқартылады) – 1986 жылы Оңтүстік Лондонның Тоутинг қаласында құрылған ағылшын рок-тобы. Топтың құрамына жетекші әнші және бас-гитарист Патрик Фицджеральд, гитарист Джулиан Свалес және барабаншы Дэниел Гудвин кіреді. Бұл топ шугейз бағытының өкілі саналды және 1996 жылы тарағанға дейін төрт студиялық альбом шығарды. 2012 жылдың қыркүйегінде Патрик Фицджеральд Kitchens of Distinction тобының қайта құрылғанын хабарлады, ал 2013 жылы олар 19 жылдан кейін шығарған бесінші альбомын ұсынды. Kitchens of Distinction басқа шугейз топтарындай коммерциялық сәттілікке немесе кең танылуға ие болмады, себебі Фицджеральд ашық түрде гомосексуалды екенін жариялаған және өзінің өлеңдерінде осы тақырыпты жиі қозғаған. Көптеген баспасөз беттері оның сексуалдық бағдарына байланысты топтың имиджін шектеуге тырысты, тіпті Фицджеральд Kitchens of Distinction тобын «гей тобы» деп атауға қарсы болды.

Бөлудің басталуы (1986-1996)

Дэн Гудвин (доп) 1980 жылы колледжде Джулиан Свалеспен (гитара) танысты, ал Свалес 1985 жылы кеште Патрик Фицджеральдпен (вокал/бас-гитара) кездесті. Үштік сол жылы бірге репетиция жасауды бастады, топтың атын үйдің интерьерімен және ас үй, сантехника жабдықтарымен айналысатын сол аттас компаниядан алды. Свалес велосипедімен келе жатқанда автобустың қабырғасында олардың жарнамасын көрді. The Kitchens тобының алғашқы синглы "The Last Gasp Death Shuffle" (онда Свалес жетекші вокал мен бас-гитарада, сондай-ақ гитарада ойнады) Кеннингтон жертөлесінде сегіз тректік студияда бір күнде жазылып, 1987 жылдың желтоқсанында топтың өз Gold Rush Records лейблында шығарылды. NME журналы оны "Аптаның синглы" деп атады, бұл топтың британдық инди-лейбл One Little Indian Records (OLI) компаниясымен келісімшартқа отыруына әкелді. Осы кезде Фицджеральд – медициналық дәрігер – мансабын тоқтатты, өзін толығымен топқа арнады. OLI үшін топтың алғашқы синглдары, 1988 жылғы "Prize" және 1989 жылғы "The 3rd Time We Opened the Capsule", 1992 жылдың 25 шілдесінде жарияланған "NME Writers' 100 Best Indie Singles Ever" тізіміне енді. Топтың алғашқы толық альбомы Love Is Hell 1989 жылдың сәуір айында жарық көрді. Фицджеральдтың құмар, сөзді, көбінесе тікелей жеке вокалы бір ғана гитарист болған топта, айналып жатқан гитаралардың шуындай естілді. Свалес ойнаған қоңыраулы, эффектілерге толы стильі оны Chameleons, Cocteau Twins және A. R. Kane гитаристтерімен салыстырды. KOD тобының мелодиялық, бірақ абстрактілі дыбысы 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басындағы шугейз (shoegaze) қозғалысының алға басушысы болды. Мысалы, 1990 жылдың 6 тамызында Кентиш Таундағы Bull & Gate клубында топ әйелдер киімімен сахнаға шығып, ABBA, Дэвид Боуи және Баухаус әндерін орындады. 1990 жылы топ АҚШ-та A&M Records компаниясымен келісімшарт жасап, продюсер Хью Джонспен студияға барды. Олардың екінші альбомы Strange Free World 1991 жылдың ақпан айында шықты, және "Drive that Fast" және "Quick as Rainbows" атты бірнеше сәтті әндерді дүниеге әкелді, екеуі де АҚШ-тағы колледж радиоларында жақсы қабылданды. 1992 жылы топ студияға қайта оралды, Джонс тағы да жетекшілік етті, ал олардың үшінші альбомы The Death of Cool сол жылдың тамызында жарық көрді. Ол жақында қайтыс болған Майлс Дэвистің құрметіне аталды, ал оның 1950 жылы шыққан The Birth of the Cool альбомы үлкен әсер еткен. A&M тобының бірінші сингл ретінде "Breathing Fear" әнін таңдауына қарсы болды, себебі оның тақырыбы (гомофобия) өте сезімтал болды, сондықтан "Smiling" АҚШ-та альбомның алғашқы синглы болды. Топ көптеп гастрольдік сапарлар жасады, соның ішінде АҚШ-тағы лейбл серіктесі Сюзанна Веганың концертінде алдын ала өнер көрсетті. Кейіннен Свалес бұл гастроль "уақытты босқа жұмсау және бастапқысынан соңына дейін апат болды" деді, себебі Веганың жұмсақ рок стилі мен Kitchens of Distinction тобының күшті дыбысы арасында үлкен айырмашылық болды. Фицджеральд, Свалес және Гудвиннің қайта біріккен триосы 2013 жылдың 30 қыркүйегінде бесінші студиялық альбомын, 19 жылдан кейінгі алғашқы жаңа альбомын – Folly шығарды. Lost Girls тобының көптен күткен альбомы 2014 жылдың қазан айында 3 Loop Music компаниясымен винил, жүктеу және 2CD кеңейтілген нұсқасы түрінде (демо жазбалары мен қосымша тректермен бірге) жарық көрді.

Dan Goodwin (drums) met Julian Swales (guitar) at college in 1980, and Swales met Patrick Fitzgerald (vocals/bass guitar) at a party in 1985. The trio began rehearsing together that same year, taking their name from a company of the same name that specialised in home decor and kitchen and plumbing fixtures, after Swales spotted one of their advertisements on the side of a bus while riding his bike. The Kitchens' first single, "The Last Gasp Death Shuffle" (which featured Swales on lead vocals and bass, as well as guitar) was recorded in just one day on an eight track in a Kennington basement, and was released in December 1987 on the band's own Gold Rush Records. It was named a 'Single of the Week' in NME, and led to the band signing with British indie label One Little Indian Records (OLI); around this time, Fitzgerald – a medical doctor – put his career on hold to devote himself fully to the band. Their first singles for OLI, 1988's "Prize" and 1989's "The 3rd Time We Opened the Capsule", made it onto the "NME Writers' 100 Best Indie Singles Ever" list, published on 25 July 1992. Their first full length album, Love Is Hell, was released in April 1989. Fitzgerald's impassioned, wordy, often bluntly personal vocals careened over what sounded like a mass of swirling guitars, though the band only had one guitarist. Swales' chiming, effects laden style of playing drew him comparisons to the guitarists of the Chameleons, Cocteau Twins, and A. R. Kane. KOD's melodic yet abstract sound was a precursor of the shoegaze scene of the late 1980s/early 1990s. An example was at the Bull & Gate in Kentish Town on 6 August 1990, where the band appeared in drag and played ABBA, David Bowie, and Bauhaus covers. The group signed with A&M Records in the US in 1990, and went into the studio with producer Hugh Jones. Their second album Strange Free World was released in February 1991, and spawned some moderately successful A sides in "Drive that Fast" and "Quick as Rainbows", both of which were very well received by college radio in the US. The band went back into the studio in 1992, again with Jones at the helm, and their third album The Death of Cool came out in August that year; it was named in honour of the passing of Miles Davis, who had recently died, and whose influential album titled The Birth of the Cool had been released in 1950. A&M balked at the band's choice of "Breathing Fear" for the first single, due to its touchy subject matter (gay bashing), so "Smiling" became the album's initial single in the US. The band toured extensively, including a high profile slot opening for their US label mate Suzanne Vega. In retrospect, Swales said that the tour was a "complete waste of time and a disaster from start to finish" because of the mismatch between Vega's soft rock stylings and Kitchens of Distinction's loudness. The reunited trio of Fitzgerald, Swales, and Goodwin released their fifth studio album Folly, their first new album in 19 years, on 30 September 2013. Lost Girls' long awaited album was released in October 2014 by 3 Loop Music on vinyl, download and as a 2CD expanded edition (featuring demos and extra tracks).

Әндер

"White Horses" (1994; Ұлыбританиядағы "Now It's Time to Say Goodbye" және АҚШ-тағы "Cowboys and Aliens" синглдерінің B жағы) – 1960 жылдардағы "The White Horses" телесериалының тақырып әнінің кавер нұсқасы (алғашқыда Джеки Ли орындаған; 1968 жылдың сәуір айында Ұлыбританиядағы 10 үздік хитке кірген). Swales-тің сирек кездесетін жетекші вокалы бар, ол алғаш рет Ұлыбританиядағы музыкалық газетке қосымша ретінде тегін берілген кассетада жарияланды, содан кейін B жақ ретінде шығарылды.