The Stone Roses тобының тарихы

Кіріспе

The Stone Roses (әдетте The Roses деп аталады) – 1983 жылы Манчестерде құрылған ағылшын рок-тобы. 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында Madchester қозғалысының алғашқы топтарының бірі болған бұл топтың классикалық және ең танымал құрамына вокалист Иан Браун, гитарист Джон Сквайр, басист Мани және барабаншы Рени кірген. Топ 1989 жылы «The Stone Roses» атты дебюттік альбомын шығарды. Альбом топ үшін үлкен жетістікке айналды, сыншылардың жоғары бағасын алды және көптеген адамдар оны ең ұлы британдық альбомдардың бірі деп санайды. Осы кезде топ табысын арттыру үшін ірі лейблмен келісімшарт жасауды шешті. Бірақ сол кездегі дискілік лейблі Silvertone оларды келісімшарттан босатуға келіспеді, нәтижесінде ұзақ құқықтық тартыс туды. 1991 жылы топ Geffen Records компаниясымен келісімшартқа қол қойды. The Stone Roses 1994 жылы «Second Coming» атты екінші альбомын шығарды, ол аралас пікірлерге ие болды. Бірнеше құрамдық өзгерістерден кейін, топ 1995 жылдың басында Ренидің, ал 1996 жылдың сәуірінде Сквайрдің кететінімен басталган гастрольдік турдан кейін тарады. Браун мен Мани 1996 жылдың қазан айында Reading фестивалінде өнер көрсеткеннен кейін топтың қалдықтарын таратып жіберді. Көптеген БАҚ-тағы қызу болжамдардан кейін, Stone Roses 18 қазан 2011 жылы баспасөз мәслихатын өткізіп, топтың қайта құрылғанын және 2012 жылы қайта қосылу турнесін, соның ішінде Манчестердегі Хитон Паркте үш концерт өткізетінін жариялады. Болашақта үшінші альбомды жазу жоспары да қарастырылды, бірақ тек екі сингл жарық көрді. 2012 жылдың маусым айында Stone Roses-тың 1990 жылғы Spike Island шоуы туралы жаңа фильмнің сценарий авторы Крис Когилл топтың «кем дегенде үш немесе төрт жаңа трек жазғанын» мәлімдеді. 2013 жылдың маусым айында Шейн Мидоуз режиссерлік еткен «The Stone Roses: Made of Stone» атты топтың қайта құрылуы туралы деректі фильм шықты. 2016 жылы Stone Roses екі онжылдықтан кейін алғашқы жаңа материалдарын шығарды. Топ мүшелері 2017 жылдың маусымына дейін гастрольдік турларын жалғастырды, содан кейін Браунның нақтыламаған сөздері топтың қайтадан тарағанын көрсетті, бұл 2019 жылы Сквайрмен сұхбаттасуда расталды.

English rock band
the English rock band

The Stone Roses (affectionately known as The Roses) were an English rock band formed in Manchester in 1983. One of the pioneering groups of the Madchester movement in the late 1980s and early 1990s, the band's classic and most prominent lineup consisted of vocalist Ian Brown, guitarist John Squire, bassist Mani and drummer Reni. The band released their debut album, The Stone Roses, in 1989. The album was a breakthrough success for the band and received critical acclaim, and it is regarded by many as one of the greatest British albums ever recorded. At this time the group decided to capitalise on their success by signing to a major label. Their record label at the time, Silvertone, would not let them out of their contract, which led to a long legal battle that culminated with the band signing with Geffen Records in 1991. The Stone Roses released their second album, Second Coming, in 1994, which received mixed reviews. The group soon disbanded after several line up changes throughout the supporting tour, which began with Reni departing in early 1995, followed by Squire in April 1996. Brown and Mani dissolved the remains of the group in October 1996 following their appearance at Reading Festival. Following much intensified media speculation, the Stone Roses called a press conference on 18 October 2011 to announce that the band had reunited and would perform a reunion world tour in 2012, including three homecoming shows in Heaton Park, Manchester. Plans to record a third album in the future were also floated but only two singles were released. In June 2012, Chris Coghill, the writer of a new film which is set during the Stone Roses 1990 Spike Island show, revealed that the band "have at least three or four new tracks recorded". In June 2013, a documentary about the band's reformation directed by Shane Meadows and titled The Stone Roses: Made of Stone was released. In 2016, the Stone Roses released their first new material in two decades. The band members continued to tour until June 2017, at which point cryptic remarks by Brown indicated the band had split again, which was later confirmed in a 2019 interview with Squire.

Құрылысы (1983-1984 жж.)

Иан Браун (сол кезде бассист) және гитарист Джон Сквайр, Альтриншам грамматикалық мектебінен бір-бірін танысқан, 1980 жылы әнші/гитарист Энди Кузенс пен барабаншы Саймон Вольстенкрофтпен бірге, Clash-тен шабыт алған, қысқа ғұмырлы Patrol тобын құрды. Олар 1980 жылы бірнеше концерт өткізіп, демо-таспа жазды, бірақ сол жылдың соңында бағытты өзгертуге шешім қабылдады. Браун соңғы Patrol концертінде әнші болудың қызығын сезінді, ол Sweet тобының "Block Buster!" әнімен қойылымды аяқтады. Топтың досы/жолшысы Пит Гарнер бас-гитарада ойнады, ал Кузенс гитараға назар аударуды қалады. Сквайр гитарамен жаттығуларын жалғастырды, ал Гудвин топтың алғашқы демосын жазудан бұрын кетіп қалды, одан кейін Сквайр Браунды әнші ретінде қосылуға шақырды. Браунның Хулмдегі пәтерінде өткен кеште Гено Вашингтонмен болған кездесуі, онда Вашингтон Браунға ол жұлдыз болатынын және әнші болуы керектігін айтты, осыдан Браун Сквайрдың ұсынысын қабылдауға көнді. Браун 1983 жылдың соңында Waterfront тобына қосылды, бір кезде Кайзермен (Дэйв Карти) вокалды бөлісіп орындады. Бұрынғы топтар сияқты, Waterfront та күңкіреп тарады. Бірақ 1983 жылдың соңында Кузенс қайтадан топ құруға бел буып, Браунға жүгінді. Олар Вольстенкрофты (The Smiths тобының барабаншысы қызметінен бас тартқан) барабаншы ретінде және Пит Гарнерді бассист ретінде таңдады (оның "Block Buster!" әнінен басқа ештеңе ойнай алмайтынын мойындауына қарамастан). Сондай-ақ, олар Сквайрдің топқа қажет екеніне келісті, ол келіскен кезде топтың құрамы бекітілді. Бірнеше уақыт бойы топтың атын атамай репетиция жасағаннан кейін, Сквайр "The Stone Roses" деген атты ойлап тапты. Кейіннен бірнеше әңгімелер пайда болды, бұл топ бастапқыда "English Rose" деп аталған немесе бұл атау қандай да бір жолмен The Rolling Stones-ке байланысты болған деген болжамдар айтылды. Бұл әңгімелер шындыққа сай емес еді, Браун түсіндірді: "Жоқ, мен бұл 'English Rose' тарихының қайдан шыққанын білмеймін. Джон 'Stone Roses' деген атты ойлап тапты – бір-біріне қарама-қарсы келетін екі сөзді білдіретін нәрсе". Топ алты ай бойы репетиция жасады, бұл уақытта Вольстенкрофт басқа топтарға қатысу үшін кастингке қатысты, содан кейін ол Терри Холлдың The Colourfield тобына қосылды. Олар Гудвинді қайтадан шақырып алды, бірақ ол бір репетициядан кейін ғана тұра алды, сондықтан олар орынды ауыстыру үшін жарнама берді және кастингтерді бастады, ақырында 1984 жылдың мамырында Алан "Рени" Ренді қабылдады. Жазда репетиция жасап, әндер жазғаннан кейін, олар тамыздың соңында алғашқы демосын жазды, 100 кассета жасады, суретін Сквайр салған, және концерттер табуға тырысты. Олар 1984 жылдың 23 қазанында "Stone Roses" тобы ретінде алғашқы концертін өткізді, Пит Тауншендті Лондондағы "Moonlight Club" клубында героинге қарсы концертте қолдады. Браун демо таспасын және қоса тілек хатты жіберді: "Менің төңірегімде есірткіге тәуелді адамдар көп, мен оларды қиратуым керек. Маған шоу ұйымдастыра аласыз ба?". Шоуды журналистер, соның ішінде Sounds журналынан Гарри Джонсон көрді, ол бірнеше аптадан кейін топпен сұхбаттасуды ұйымдастырды. Топ менеджмент ұсыныстарын алды және көп ұзамай тағы да концерттер ұйымдастырылды. Жқында Haçienda директоры және бас менеджері лауазымынан кеткен Говард (Ginger) Джонс, продюсер Мартин Ханнетт және Тим Чемберс топпен альбомда жұмыс істеуге келісті, оны шығару үшін Thin Line Records компаниясын құрды. Джонс топтың менеджерлігін өз мойнына алды, бірақ олар Лондондағы Каролина Ридпен де ұқсас келісім жасасқан еді. Топ желтоқсан айының соңында алғашқы оң пікірлерді алды, Джонсон 1985 жылы Sounds журналында олардың табысқа жететінін болжады. Қаңтар айында топ туралы мақала жарияланды.

Ian Brown (at the time the bassist) and guitarist John Squire, who knew each other from Altrincham Grammar School for Boys, formed a short lived Clash inspired band, the Patrol, in 1980 with singer/guitarist Andy Couzens and drummer Simon Wolstencroft. They played several gigs in 1980 and recorded a demo tape, but towards the end of that year decided on a change of direction. Brown had got a taste of being a frontman during the last Patrol show, singing Sweet's "Block Buster!" to close the set. The band's friend/roadie Pete Garner stood in on bass, while Couzens was wanting to concentrate on guitar. Squire continued to practise guitar Goodwin left before the band recorded their first demo and, shortly after it, Squire asked Brown to join as singer. A meeting with Geno Washington at a party at Brown's flat in Hulme, in which Washington told Brown that he would be a star and should be a singer, convinced Brown to take Squire up on his offer. Brown joined the Waterfront in late 1983, for a time sharing vocals with Kaiser (Dave Carty). Like the earlier attempts at bands, the Waterfront fizzled out. But in late 1983 Couzens decided to try again starting a band and approached Brown. They decided on Wolstencroft (who had turned down the job of drummer in The Smiths) as drummer and Pete Garner as bassist (despite his admission that he could not play anything but "Block Buster!"). They also decided that they needed Squire in the band, and when he agreed the band's line up was cemented. After rehearsing for some time without a band name, Squire came up with "The Stone Roses". Several stories later emerged suggesting that the band had initially been called "English Rose" or that the name was somehow linked to The Rolling Stones. These stories were untrue, Brown explaining: "No, I don't know where that English Rose story came from. John thought up the name 'Stone Roses' something with a contrast, two words that went against each other". The band rehearsed for six months, during which time Wolstencroft had been auditioning for other bands, and he left to join Terry Hall's band The Colourfield. They got Goodwin to rejoin, but he lasted for only one rehearsal, so they advertised for a replacement and began auditioning, eventually recruiting Alan "Reni" Wren in May 1984. After rehearsing and writing songs over the summer, they recorded their first demo in late August, making 100 cassettes, with artwork by Squire, and set about trying to get gigs. They played their first gig as the Stone Roses on 23 October 1984, supporting Pete Townshend at an anti heroin concert at the Moonlight Club in London. Brown had sent a demo with an accompanying letter: "I'm surrounded by skagheads, I wanna smash 'em. Can you give us a show?". The show was seen by journalists including Sounds Garry Johnson, who arranged to interview the band a few weeks later. The band received management offers and more gigs soon followed. Howard (Ginger) Jones, who had recently left his job as director and general manager of the Haçienda, producer Martin Hannett and Tim Chambers agreed to work with the band on an album, setting up Thin Line Records to release it. Jones took on management of the band, although they had already made a similar agreement with Caroline Reed in London. The band got their first positive press in late December, with Johnson tipping them for success in 1985 in Sounds. A feature on the band followed in January.

Алғашқы турнелер мен релиздер (1985 1988)

Топ өзінің алғашқы жетекші концертін 1985 жылғы 4 қаңтарда өткізді, оған Last Party қолдау көрсетті, ал бастапқы жетекші орындаушы Mercenary Skank концерттен бас тартқаннан кейін. Топ 1985 жылғы қаңтарда Стокпорттағы Strawberry Studios студиясында Ханнеттпен алғашқы жазу сессиясын өткізді, дебюттік сингл мен альбомға арналған тректерді жазуды көздеді. Наурыз айында тағы да сессиялар өтті, олардың барысында топ өзінің алғашқы синглын, «So Young»/«Tell Me» қос A жақты шығарды. Наурыз айында топ Piccadilly Radio радиосында тікелей эфирде ойнауға шақырылды, онда олар «I Wanna Be Adored» атты жаңа әнін алғаш рет орындады. Станциядан Тони Михайлидес (Тони Грек) 8 ақпанда Лондондағы Dingwalls клубында өнер көрсету үшін бес жергілікті топты ұйымдастырды: Glee Company, Communal Drop, Fictitious Names, Laugh және Stone Roses. Piccadilly радиосының тағы бір ди-джеі Марк Рэдклифф кешті жүргізді. Осы уақытқа дейін Stone Roses Манчестерде үлкен жанкүйерлер қатарын құра бастады және олардың Англияның солтүстігіндегі алғашқы концерті Престондағы Clouds клубында өтті, ол үлкен көрерменді қамтыды, бірақ техникалық ақаулар мен топтар арасындағы шиеленіс салдарынан тәртіпсіздікке ұшырады. Розалар сәуір айында Швецияға гастрольдік сапарға шықты, ал олардың Манчестердегі алғашқы концерті International 1 клубында өтті. 20 шілдеде қоймада өткен кеш топтың танымалдығын арттыруға көмектесті, ал тамыз айында олар студияға оралып, дебюттік альбомын жазды. Нәтижеге қанағаттанбағандықтан және топтың дыбысы өзгергендіктен, альбом жарыққа шығарудан бас тартты (кейін ол Garage Flower деген атпен шығарылды). Бұл оларға көптеген жағымсыз жарнама әкелді, бірақ олардың беделін арттырды. 1986 жылы олар «Sally Cinnamon» сияқты жаңа материалдармен жұмыс істей бастады, ал «So Young» синглына арналған жоспарланған жалғасы («I Wanna Be Adored» және «This Is the One») тоқтатылды. Олар Джонспен жолдары айырылып, Гарет Эвансты менеджер ретінде тағайындады, Эванстың International 1 клубын жаңа репетициялық кеңістік ретінде пайдаланды. Осы кезеңде топ Ұлыбритания бойынша бірнеше гастрольдік сапарлар жасады, соның ішінде 11 тамыз 1986 жылы Ливерпульдегі Mardi Gras клубында жергілікті промоутер және жазбалар компаниясының иесі Кен Келли және оның Innervision тобымен бірге өнер көрсетті, онда бірнеше жазбалар компаниясының басшылары қатысты. Браун мен Сквайр әндер жазуда тығыз жұмыс істей бастаған кезде, олар ақшаның үлкен бөлігін топтың басқа мүшелеріне қарағанда алуға шешім қабылдады. Кузенс пен Рен наразылық білдіріп, топтан кетті, бірақ көп ұзамай қайтып оралды. Кузенс мамыр айының соңында топпен бірге концерт берді, бірақ ол үйге жалғыз ұшып кеткеннен кейін Эванс оны топтан шығарып салды. 1986 жылы олар одан әрі табысқа жете алмаса да, олардың репертуары «Sugar Spun Sister» сияқты әндерді қамтыды, The Jesus & Mary Chain және Primal Scream («Velocity Girl» «Made of Stone» әніне үлкен әсер етті) сияқты инди-поп топтарының ықпалына түсті және ескі әндерді орындауды тоқтатты. 1986 жылдың желтоқсанында олар төрттен тұратын алғашқы демо-жазбасын жазды, оның ішінде «Sugar Spun Sister» және «Elephant Stone» әндерінің алғашқы студиялық нұсқалары болды. 1987 жылдың басында Эванс Black/FM Revolver компаниясымен келісімшарт жасасып, арнайы құрылған Black Records лейблінде бір сингл шығарды. «Sally Cinnamon» синглы жарық көрген кезде топтың дыбысы айтарлықтай өзгерді, гитараның әуенді ілмектері мен күшті мелодиясымен ескі жанкүйерлерін алшақтатып, көптеген жаңаларын тартты. «Sally Cinnamon» 1000 данамен сатылып, күтілген нәтиже бермеді. Маусым айында Гарнер топтан кету туралы шешім қабылдағанын мәлімдеді, бірақ ол жаңа орын іздегенге дейін қалды. Ол Ливерпульдегі «Larks in the Park» фестивалінде соңғы концертін өткізді. Гарнердің орнын Роб Хэмпсон басты, Гарнер оған бас партиясын үйретті, бірақ Хэмпсон бір апта ғана жұмыс істеді. Оның орнына бұрынғы Waterfront бассысы Мани (Гарри Монфилд) табылды, ол 1987 жылдың қарашасында топпен алғашқы концертін өткізді. 1988 жылдың басында топ Лондондағы Dingwalls клубында өнер көрсетті, онда Zomba және Rough Trade компанияларының өкілдері, сондай-ақ Джефф Трэвис қатысты, екеуі де топпен келісімшарт жасағысы келді. Rough Trade тіпті «Elephant Stone» синглын жазу үшін студиялық уақытқа қаржы бөлді, оны Питер Хук продюсерлік етті. Хук топ үшін альбом жазуды қарастырды, бірақ New Order-мен міндеттемелеріне байланысты қол жетімді болмады, сондықтан Трэвис Джон Леккиді ұсынды. Мамыр айында топ Манчестердегі International II клубында Дэв Хаслам ұйымдастырған Джеймспен бірге жоғары деңгейдегі концерт берді, ол 28-тармаққа қарсы науқанға қаражат жинау мақсатында өткізілді. Топ қала бойынша Stone Roses бас әншілер ретінде жарнамалап, плакаттар іліп, өздерінің басталу уақытын кешіктіріп, Джеймстің ойнау уақытын шектеу арқылы Джеймстің танымалдығын басып тастауға тырысты. Көрермендердің арасында он алты жасар Лиам Галлахер болды, ол осы концерттен өзінің тобын құруға шабыттанды. Ноэль Галлахер да олардың концертіне қатысып, содан шабыттанғанын айтты. Сондай-ақ, көрермендердің арасында Zomba компаниясының A&R директоры, шотландиялық Родди Маккенна болды, ол кейін топты лейблға қол қойды. Ол оларды Эндрю Лаудердің жаңа құрылған гитараға негізделген Silvertone Records еншісіне беруге рұқсат сұрады. Топ сегіз альбомдық келісімшартқа қол қойды, Rough Trade компаниясынан «Elephant Stone» жазбаларын сатып алып, оларды 1988 жылдың қазан айында сингл ретінде шығарды. Топқа Мэттью Камминс де басшылық етті, ол 2007 жылы апаттан кейін қайтыс болды.

The band played their first headlining gig on 4 January 1985, supported by Last Party, after original headliners Mercenary Skank had pulled out. The band had their first recording session with Hannett in January 1985 at Strawberry Studios in Stockport, aiming to record tracks for a debut single and an album. Further sessions followed in March, during which they recorded their debut single, the double A side "So Young"/"Tell Me". The band were invited to play a live session on Piccadilly Radio in March, for which they premiered a new song, "I Wanna Be Adored". Tony Michaelides (AKA Tony the Greek) from the station arranged for five local bands to play at Dingwalls in London on February 8: Glee Company, Communal Drop, Fictitious Names, Laugh, and the Stone Roses. Mark Radcliffe, another Piccadilly DJ, was compère for the night. By this time the Stone Roses had started to build a sizeable following in Manchester and their first gig in the North of England at Clouds in Preston, which attracted a large audience, descended into a riot after technical problems and friction between the bands on the bill. The Roses embarked on a tour of Sweden in April, with their first gig in Manchester following on their return, at International 1, a venue run by future Stone Roses managers Matthew Cummins and Gareth Evans. A performance at a warehouse party on 20 July helped to build interest in the band, and in August they returned to the studio to record their debut album. Unhappy with the results, and with the band's sound changing, it was shelved (it was later released as Garage Flower). It brought them much negative publicity, but added to their increasing notoriety. In 1986 they began working on new material, including "Sally Cinnamon", and the planned follow up singles to "So Young" ("I Wanna Be Adored" and "This Is the One") were shelved. They parted company with Jones and took on Gareth Evans as manager, using Evans' International 1 venue as their new rehearsal space. Around this time the band played several UK tour dates including 11 August 1986 at the Mardi Gras club in Liverpool with local promoter and record label owner Ken Kelly and his band Innervision at which several record company executives would be in attendance. As Brown and Squire began collaborating more closely on songwriting, they decided that they should take a larger slice of the money than the other band members. Couzens and Wren left the band in protest, although they soon returned. Couzens played an ill fated gig with the band at the end of May before being pushed out of the band by Evans after flying home alone while the rest of the band returned in their van. Although they failed to achieve further success in 1986, their repertoire expanded to include songs such as "Sugar Spun Sister", taking on influences from bands such as The Jesus & Mary Chain and the indie pop era Primal Scream ("Velocity Girl" being a major influence on "Made of Stone"), and they stopped playing the older songs. In December 1986 they recorded their first demo as a four piece, including the first studio recordings of "Sugar Spun Sister" and "Elephant Stone". In early 1987, Evans negotiated a deal with Black/FM Revolver for a one off release on the specially created Black Records label. By the time of the release of the single, "Sally Cinnamon", the group's sound had changed considerably, with chiming guitar hooks and a strong melody, alienating some of their old fans, but attracting many new ones. "Sally Cinnamon" sold out its 1,000 copy run, but failed to make the desired impact. In June, Garner announced that he had decided to leave the band, although he stayed until they found a replacement. He played his final gig with the band at the 'Larks in the Park' festival in Liverpool. Rob Hampson was Garner's replacement, with Garner teaching him the bass parts before leaving, although Hampson lasted only a week. A more permanent replacement was found in the form of former Waterfront bassist Mani (Gary Mounfield), who played his first gig with the band in November 1987. In early 1988 the band played at Dingwalls in London, a show attended by representatives of Zomba and Rough Trade's Geoff Travis, and both subsequently wanted to sign the band. Rough Trade even funded studio time to record a single, "Elephant Stone", with Peter Hook producing. Hook was considered to produce an album for the band, but was unavailable due to commitments with New Order, so Travis suggested John Leckie. In May the band played a high profile concert at Manchester's International II with James organized by Dave Haslam to raise funds for a campaign against Clause 28. The band attempted to usurp James by putting up posters around town listing the Stone Roses as headliners, and delaying their start time to get the headline time themselves and limit the time that James could play for. In the audience was a sixteen year old Liam Gallagher, for whom it was the inspiration to form a band himself. Noel Gallagher too has stated that he was inspired to the same by attending one of their gigs. Also in the audience was Glaswegian Roddy McKenna, A&R executive with Zomba, who later signed the band to the label. He asked if they could be transferred internally to Andrew Lauder's newly created guitar based Silvertone Records subsidiary. The band were signed to an eight album deal, buying the "Elephant Stone" tapes from Rough Trade and releasing them as a single in October 1988. The band were co managed by Matthew Cummins who died in 2007 following an accident.

Дебюттік альбом және жетістік (1989-1991)

1988 және 1989 жылдың басында Stone Roses өздерінің дебюттік альбомын Лондондағы Battery Studios және Konk Studios, сондай-ақ Уэльстегі Rockfield Studios-та жаздырды, продюсері – Leckie. "Made of Stone" көбірек баспасөз назарына ілікті және DJ Ричард Скиннер оны Radio One-ның кешкі эфирінде ойнады, бірақ UK Singles Chart-та 90-шы орынға ғана жетті. The Stone Roses альбомы 1989 жылдың сәуір/мамыр айларында шықты, бастапқыда көбінесе жағымды пікірлер алды. Одан кейін "She Bangs the Drums" синглі жарық көрді, ол оларға UK Top 40-қа кіруге, UK Independent Chart-та бірінші орынды алуға мүмкіндік берді. Осы кезде топқа баспасөз назары күшейді және олардың концерттері ел бойынша толып кетті. 1989 жылы BBC-нің The Late Show бағдарламасындағы тікелей эфирде бір минут өткен соң ток тоқтап, Иан Браунды Трейси Маклаудке "Аматорлар!" деп қайта-қайта айқайлауға мәжбүр еткен кезде топ кеңінен танымал болды. Кейін 1989 жылы топ "Fools Gold/What the World Is Waiting For" атты қос A-side синглын шығарды, ол қарашада UK Singles Chart-та 8-ші орынға жетті. Бастапқыда B-side ретінде жоспарланған "Fools Gold" Roses тобының ең танымал әніне айналды және Top of the Pops-та орындалуы олардың ұлттық атағын бекітті. Ол оларға алғашқы ондыққа кіруге және альбомды келесі жылдың басында чартта 19-шы орынға көтеруге көмектесті. 1989 жылы олардың ең ірі концерттері 12 тамызда Блэкпулдегі Empress Ballroom-да 4000 адамдық залға және 18 қарашада Лондондағы Alexandra Palace-та 7000 адамдық залға өткізілді. Біріншісі 1991 жылы тікелей бейнежазба ретінде шықты, кейіннен YouTube-та жарияланды. Топ сол жылы NME Readers Poll Awards жүлдесінде төрт номинацияда жеңіске жетті: "Жылдың тобы", "Ең жақсы жаңа топ", "Жылдың синглі" ("Fools Gold") және "Жылдың альбомы" (дебюттік альбомы үшін). The Stone Roses қазіргі таңдағы ең ұлы британдық альбомдардың бірі саналады, бірақ топтың өзі альбомдағы дыбысқа риза болмады, Squire оны "әдемі" деп сипаттап, "жеткілікті қалың немесе қатты емес" деді. 1989 жылдың желтоқсанында NME журналында Иан Браунның "Біз әлемдегі ең маңызды топпыз, себебі бізде ең жақсы әндер бар және біз әлі әлеуетімізді көрсөтпегенбіз" деген сөзі келтірілді. The Stone Roses тобының 27 мамыр 1990 жылы Виднестегі Spike Island-та өткізген ашық ауадағы концертіне шамамен 27 000 адам қатысты, қолдау көрсеткендер: диджейлер Dave Haslam, Paul Oakenfold, Frankie Bones, Dave Booth, Зимбабве барабан оркестрі және регги әртісі Gary Clail. Сол кезде дыбыстық проблемалар мен ұйымдастырудың нашарлығына байланысты сәтсіздікке ұшыраған оқиға жылдар өте "baggy ұрпақтың Вудстогы" ретінде аңызға айналды. 2010 жылдың ортасында концерттің видеосы YouTube-та жарияланды. Шілде айына дейін топ Silvertone үшін соңғы синглын шығарды, "One Love", ол UK Singles Chart-та 4-ші орынға жетті. Silvertone иелері Zomba Records 1990 жылдың қыркүйегінде топқа қарсы тыйым салды, бірақ 1991 жылдың мамырында сот топтың пайдасына шешім шығарды, осылайша олар келісімшарттан босатылды. The Stone Roses кейін Geffen Records компаниясымен келісімшартқа отырды (келесі альбомы үшін миллион фунт аванс алды) және екінші альбомы бойынша жұмыс бастады. Алайда, Silvertone бұл шешімге шағымданып, жазбаны тағы бір жылға кейінге шегерді.

In 1988 and early 1989 the Stone Roses recorded their debut album at Battery Studios and Konk Studios in London and Rockfield Studios in Wales, produced by Leckie. "Made of Stone" received more press attention and was picked up for airplay by DJ Richard Skinner on his late night Radio One show, but peaked at number ninety on the UK Singles Chart. The Stone Roses was released in April / May 1989, initially to mostly positive This was followed with the single "She Bangs the Drums", which gave them a top forty UK hit, and a number one on the UK Independent Chart, and by that point they were receiving much greater press attention and were selling out shows across the country. The band gained widespread notoriety when, one minute into a live 1989 TV performance on the BBC's The Late Show, the power failed, prompting Ian Brown to repeatedly squeal "Amateurs!" at Tracey MacLeod. Later in 1989 the band released a double A side single, "Fools Gold/What the World Is Waiting For", which reached number eight on the UK Singles Chart in November. Originally intended as a B side, "Fools Gold" quickly became the Roses' most famous song and a performance of it on Top of the Pops cemented their national fame. It gave them their first top ten hit and the album rose to number nineteen in the chart early the following year. Their biggest headline gigs in 1989 were to 4,000 people at Blackpool's Empress Ballroom on Saturday 12 August and to 7,000 people at London's Alexandra Palace on Saturday 18 November. The former of these was released as a live video in 1991 and later on YouTube. The group won four NME Readers poll awards that year; Band of the Year, Best New Band, Single of the Year (for "Fools Gold") and Album of the Year (for their debut album). The Stone Roses is now considered one of the greatest British albums, although the band themselves were unhappy with the sound on the album, Squire describing it as "twee" and not "fat or hard enough". Ian Brown was quoted in NME in December 1989 as saying "We're the most important group in the world, because we've got the best songs and we haven't even begun to show our potential yet." The Stone Roses' outdoor concert at Spike Island in Widnes on 27 May 1990 was attended by some 27,000 people, the support acts included; DJs Dave Haslam, Paul Oakenfold, Frankie Bones, Dave Booth, a Zimbabwean drum orchestra, and the reggae artist Gary Clail. The event, considered a failure at the time due to sound problems and bad organisation, has become legendary over the years as a "Woodstock for the baggy generation". In mid 2010 footage of the concert was published on YouTube. By July the band had released their final single for Silvertone, "One Love", which reached number four in the UK Singles Chart, Silvertone owners Zomba Records took out an injunction against the band in September 1990 to prevent them from recording with any other label, but in May 1991 the court sided with the group, which was then released from its contract. The Stone Roses subsequently signed with Geffen Records (garnering a million pound advance for their next record) and began work on their second album. However, Silvertone appealed against the ruling, delaying the record for another year.

Екінші келу және бөліну (1992-1996)

Сот ісінен кейін Stone Roses Манчестердің клубтық мәдениетінен өзін алып қалып, 1992 және 1993 жылдары Еуропа бойынша саяхаттап, 1993 жылдың ортасында екінші альбомы бойынша жұмыс бастады. Жұмыс баяу жүрді, Браун мен Сквайрдың жаңа әке болғандары және топқа жақын бірнеше адамның қазасы кедергі келтірді. Джон Лекки топ продюсерлік келісімшартқа қол қоймағандықтан жобадан шығып кетті. Кейін Stone Roses инженер Саймон Доусонмен бірге Уэльстегі Rockfield студиясында продюсерлік міндеттерді өз мойнына алды, онда олар альбомды жасау үшін 347 күнді, күніне он сағаттан жұмыс істеді. Робби Мэддикс бұрын Rebel MC-мен жұмыс істеген алмастырушы барабаншы табылған. Сонымен қатар, сол кезде тікелей эфирде ойнау үшін сессиялық клавишашы/бағдарламашы Найджел Иппинсон да шақырылды, ол бұрын топпен бірге "Begging You" әнінің "Chic Remix" нұсқасын қайта өңдеген болатын. 1995 жылдың сәуірінде Ұлыбритания бойынша құпия "қайта оралу" турнесі жоспарланған, бірақ музыка баспасөзі күндерді жариялағаннан кейін ол тоқтатылды. 1995 жылдың маусымында Гластонбери фестиваліндегі өнер көрсетулерінен бас тарту үлкен соққы болды. Джон Сквайр шоуға бірнеше апта бұрын Калифорнияның солтүстігіндегі тау велосипедімен апатқа ұшырап, кілт сүйегін сындырып алды. Браун мен Мани 1996 жылдың қазан айында топты таратып жіберді. Браун жеті жеке альбом, ремикстер жинағы және ең үздік хиттер жинағын шығарды, олардың барлығы дерлік, біреуін қоспағанда, Ұлыбритания альбомдар тізіміндегі алғашқы бес қатарға енді. Мани 1996 жылы Primal Scream тобына бассист ретінде қосылды және Stone Roses қайта біріккенге дейін сол топта болды. Рени Роуз тобы тарағаннан кейін көбінесе белсенді болмады. 1999 жылы ол "The Rub" атты жаңа топ құрды және бірнеше концерттерде өнер көрсетті, бірақ содан бері "The Rub" туралы ештеңе естілген жоқ. 2005 жылы берген сұхбатында ол Манимен бірге жаңа әндер жазып жатқанын айтты. Топтың қайта бірігуі туралы әңгімелер тарады және үзілістен бастап қайта біріккенге дейін бірнеше рет жоққа шығарылды. Топтың тұңғыш альбомының 20 жылдығына арналған нұсқасы 2009 жылдың тамызында Джон Лекки мен Ян Браунның ремастерингімен шығарылды, соның ішінде коллекционерлік жинақ және бұрын жарық көрмеген "Pearl Bastard" әні де бар.

Following the court case the Stone Roses separated themselves from Manchester's club culture and spent much of 1992 and 1993 travelling in Europe before starting work on their second album in mid 1993. Progress was slow, hampered by Brown's and Squire's new fatherhood and the death of several people close to the band. John Leckie ultimately left the project as the band would not sign a production contract. Afterwards the Stone Roses assumed production duties with engineer Simon Dawson at Rockfield Studios in Wales, where they spent 347 ten hour days working on the album. A replacement drummer was found in Robbie Maddix, who had previously worked with Rebel MC. Also recruited around this time for the live shows was session keyboardist/programmer Nigel Ippinson, who had previously played with the band on the "Chic Remix" re working of "Begging You" for its release as a single. A secret "come back" tour of the UK was planned for April 1995 but cancelled after the music press announced the dates. A major blow was the cancellation of their engagement at the Glastonbury Festival in June 1995. John Squire had suffered a mountain biking accident in northern California weeks before the show, breaking his collarbone. Brown and Mani dissolved the group in October 1996. Brown has released seven solo albums, a remixes and a greatest hits collection all but one of which have charted in the top 5 of the UK Albums Chart. Mani joined Primal Scream as bassist in 1996 and remained in the band until the Stone Roses reunited. Reni remained inactive for the most part after the Roses' breakup. He started a new band, The Rub, in 1999, and played several gigs but nothing has been heard of The Rub since. In an interview in 2005 he said he was writing new songs to perform with Mani. Rumours of a reunion surfaced and were dismissed repeatedly in the time between the break up and the eventual reunion. The 20th anniversary edition of the band's debut album was released in August 2009, remastered by John Leckie and Ian Brown, including a collectors' box set edition and the previously unreleased song "Pearl Bastard".

Қайта қосылу, жаңа материал және екінші таралу (2011-2017 жж.)

2011 жылдың 14 қазанында The Sun газеті Роуздың Ұлыбритания бойынша бірнеше концерттерге келісім шарт жасағаны туралы хабарлағаннан кейін, әңгімелер қайтадан тарала бастады. NME Алан 'Рени' Реннің осы әңгімелерге жауап беріп, оларға "9T өткенше, Роза үшін шапкемді тағы кимеймін" деген мағынадағы құпия хабарламамен хабарласқанын жазды. Алғашқы жылыту концерті күтіліп тұрған. Дегенмен, турдың басты оқиғасы 2012 жылдың 29-30 маусымы мен 1 шілдесінде Манчестердегі Хитон Паркте өткен үш туған жерге оралу концерті және 2012 жылдың 5 шілдесінде Дублиндегі Феникс Парктегі бір концерт болды. Пресс-конференцияда Stone Roses мүшелері үшінші альбомды жазу жоспарлары бар екенін айтты. Олар Ирландияда концерт өткізетінін жариялады, Иан Браун: "Манчестерден кейін Ирландия әрқашан біздің тізімімізде болады" деді. Турдың бірінші кезеңі маусым айының басында Барселонадағы екі жылыту концертінен және содан кейін Нидерланды, Швеция, Дания, Венгрия, Германия және Франциядағы концерттерден тұрады. 2011 жылдың 2 желтоқсанында Иан Браун мен Джон Сквайр 1995 жылдан бері алғаш рет тікелей өнер көрсетті. Олар "Clash, the Farm" тобының Мик Джонсымен және Пит Уайлимен бірге "Hillsborough үшін әділеттілік" науқанына қолдау көрсету мақсатында Манчестер Рицте болды. Олар Clash-тің "Bankrobber" және "Armagideon Time" әндерін, сондай-ақ Stone Roses-тың "Elizabeth My Dear" әнін орындады. 2012 жылдың 23 мамырында Stone Roses қайта құрылғаннан бергі алғашқы концерттерін өткізді, Уоррингтондағы Парр залында 1000 жанкүйердің алдында 11 ән орындады. Концерт туралы сол күні ғана хабарланды, ал Stone Roses CD, LP немесе футболкасын әкелгендерге кіру тегін болды. 2012 жылдың 26 қарашасында Facebook парақшасында топтың 2013 жылдың маусым айында Уайт аралы фестивалінде өнер көрсететіні жарияланды. Stone Roses 2013 жылдың 12 және 19 сәуірінде Коачелла аңғарының музыка және өнер фестивалінде өнер көрсетті. Stone Roses 2013 жылдың 7 және 8 маусымында Лондондағы Финсбери паркінде және 2013 жылдың 15 маусымында Глазгодағы Глазго Гринде өнер көрсетті. Stone Roses-тың қайта құрылуына арналған деректі фильм жоспарланды, оны түсіру үшін кинорежиссер Шейн Медоус таңдалды. "Тас розалар: Тастан жасалған" деген атаумен шыққан деректі фильмнің әлемдік премьерасы 2013 жылдың 30 мамырында Манчестердегі Траффорд паркінде өтті және бірден Ұлыбританияның көптеген кинотеатрларында тікелей эфирде көрсетілді. Ол 2013 жылдың 5 маусымында кеңінен көрсетілімге шықты. 2015 жылдың 2 қарашасында топ 2016 жылдың 17 және 18 маусымында Манчестердегі Сити-оф-Манчестер стадионында екі концерт өткізетінін жариялады (білеттер сатылып кеткеннен кейін 15 және 19 маусымда тағы екі концерт қосылды) және 2016 жылдың 8 шілдесінде Шотландиядағы Стратхаллан сарайында "T in the Park 2016" фестивалінде бас орындаушы болады. 2016 жылдың 12 мамырында топ 20 жылдан астам уақыттан бергі алғашқы жаңа шығармасы "All for One" әнін ұсынды. 9 маусымда "Beautiful Thing" атты екінші сингл жарық көрді. 2016 жылдың 26 қыркүйегінде топ 2017 жылы Ұлыбританияда үш стадиондық концерт өткізетінін жариялады: 13 маусымда Белфасттағы SSE Arena (Odyssey Complex), 17 маусымда Лондондағы Уэмбли стадионы және 24 маусымда Глазгодағы Хэмпден Парк. 2016 жылдың желтоқсанында 2017 жылдың 20 және 21 маусымында Лидс First Direct Arena-да тағы екі концерт қосылды. 2017 жылдың 24 маусымында Stone Roses Глазгодағы Хэмпден Паркте өнер көрсетті. Концерт барысында Иан Браун көрермендерге: "Бұл аяқталғанына қапаланбаңыз, бұл болғанына қуаныңыз" деді, бұл олардың соңғы концерті болуы мүмкін деген болжамдарға орын берді. Бұл болжам расталды, өйткені 2019 жылдың 16 қыркүйегінде Сквайр The Guardian газетіне берген сұхбатында топтың тарағанын мәлімдеді.

After the newspaper The Sun published a story on 14 October 2011 citing that the Roses had signed for a series of gigs across the UK, rumours again began to circulate. The NME reported that Alan 'Reni' Wren had responded to these rumours, contacting them with a cryptic message that read: "Not before 9T will I wear the hat 4 the Roses again". for a low key warm up show, was scheduled. However, the main attractions of the tour were three homecoming shows at Heaton Park, Manchester, on 29–30 June and 1 July 2012 plus one show in Dublin's Phoenix Park on 5 July 2012. In a press conference interview, the members of the Stone Roses said they had plans to record a third album. They then announced a show would take place in Ireland, with Ian Brown saying "After Manchester, Ireland is always next on our list". The first leg of the tour would consist of two warm up gigs in Barcelona in early June and then shows in the Netherlands, Sweden, Denmark, Hungary, Germany and France. On 2 December 2011, Ian Brown and John Squire performed together live for the first time since 1995. They joined Mick Jones from the Clash, the Farm and Pete Wylie at the Manchester Ritz in aid of the Justice for Hillsborough campaign. They performed on versions of the Clash's "Bankrobber" and "Armagideon Time" as well as the Stone Roses' "Elizabeth My Dear". On 23 May 2012, the Stone Roses held their first public concert since their reunion, playing an 11 song set before 1000 fans at Parr Hall in Warrington. The show, which was only announced that afternoon, was free to attend for those who brought a Stone Roses CD, LP or shirt with them. On 26 November 2012, it was announced via the event's Facebook page that the band would play the Isle of Wight Festival in June 2013. The Stone Roses played at the Coachella Valley Music and Arts Festival on 12 and 19 April 2013. The Stone Roses also played at Finsbury Park, London on 7 and 8 June 2013 and Glasgow Green, Glasgow on 15 June 2013. A documentary was planned for the Stone Roses' reunion, with film director Shane Meadows chosen to film it. The documentary, titled The Stone Roses: Made of Stone, received its world premiere at Trafford Park in Manchester on 30 May 2013 and was simultaneously broadcast live in many cinemas across the United Kingdom. It had its general release on 5 June 2013. On 2 November 2015, the band announced two gigs at Manchester's City of Manchester Stadium on 17 and 18 June 2016 (a further two shows being added on 15 and 19 after these sold out), and a headline slot at the T in the Park 2016 festival on 8 July 2016 at Strathallan Castle, Scotland. On 12 May 2016, the band released "All for One", their first new release in more than 20 years. A second single, titled "Beautiful Thing", was released on 9 June. On 26 September 2016, the band announced three stadium gigs in the UK for 2017 The SSE Arena in Belfast (Odyssey Complex) on 13 June, Wembley Stadium in London on 17 June and Hampden Park in Glasgow on 24 June. In December 2016, two more dates were added at the Leeds First Direct Arena on 20 and 21 June 2017. On 24 June 2017, the Stone Roses played at Hampden Park in Glasgow. During the performance Ian Brown addressed the crowd with the statement: "Don't be sad that it's over, be happy that it happened," leading many to speculate that the performance would be their final concert. This would turn out to be true, as on 16 September 2019, Squire confirmed in an interview with The Guardian that the band had disbanded.

Музыкалық стиль және әсерлері

The Stone Roses-тың музыкалық ықпалында гараж рок, электронды би музыкасы, краутрок, солтүстік соул, панк-рок, регги, соул және The Beatles, The Rolling Stones, Simon and Garfunkel, The Byrds, Jimi Hendrix, The Jesus and Mary Chain, Sex Pistols және The Clash сияқты артистер болды. Топ Madchester музыкалық көрінісінің бір бөлігі еді, ол альтернативті рок, психоделикалық рок және электронды би музыкасын біріктірген. Топтың өзге суретшілерге, ең әйгілісі Oasis және The Verve-ке әсері болды, сонда Ноэль Галлахер бір сұхбатында "Мен 'Sally Cinnamon' әнін алғаш естігенде, менің тағдырымды білдім" деген еді. Галлахердің інісі және Oasis тобының жетекші вокалисі Лиам олардың алғашқы тікелей концертіне куә болғанын және олардың сахнадағы өнері оны әнші болуға шабыттандырғанын айтты. 1989 жылғы 18 қарашадағы NME мұқабасының фотографы Кевин Камминс, The Stone Roses көк түспен суреттелген фотосы туралы, Лиам Галлахер мен Ричард Эшкрофттың "барлық уақыттың ең ұлы NME мұқабасы" деп айтқаны хабарланды. Топтың "This is the One" синглы 2000 жылдардың басынан бері "Манчестер Юнайтед" клубының "Олд Траффорд" стадионындағы ойындар алдында ойналып келеді.