Чикаго қаласының 312 аймақтық коды – қаланың орталық бөлігі, Loop және айналасы үшін. 773 және 872 кодтарымен байланысты. Географиялық тұрғыдан шағын аймақ.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Чикаго қаласының орталық аймағының коды 312 – Солтүстік Америка нөмірлеу жоспарында Чикаго қаласының, оның ішінде орталық бөлігі, Чикаго Loop және оған жақын аймақтарды қамтитын телефондық аймақ коды. Нөмірлеу жоспары аймағы Чикагоның қалған бөлігіне қызмет ететін 773 аймақ кодымен толық қоршалған. Екі аймақ коды да 872 аймақ кодымен бірге бір кешенді құрайды. 312 – анклав аймақ коды болып табылады және шамамен солтүстікте Солтүстік даңғылымен, батыста Батыс даңғылымен, оңтүстікте 35-ші көшемен, ал шығысында Мичиган көлімен шектеледі. Географиялық аумағы бойынша 312 – тек бірнеше шаршы мильді қамтитын елдегі ең кішкентай аймақ кодтарының бірі.
Area code of Downtown Chicago
Area code 312 is a telephone area code in the North American Numbering Plan for the city of Chicago, including downtown, the Chicago Loop, and its immediate environs. The numbering plan area is completely surrounded by area code 773, which serves the rest of Chicago. Both area codes form an overlay complex with area code 872. 312 is an enclave area code, and is roughly bounded by North Avenue on the north, Western Avenue on the west, and 35th Street on the south, with Lake Michigan to the east. In terms of geographic area covered, 312 is one of the smallest area codes in the nation, encompassing only a few square miles.
Тарих
312 аймақтық коды 1947 жылы Солтүстік Америка нөмірлеу жоспары үшін құрылған 86 нөмірлеу жоспары аймағының (NPA) біріне тағайындалды. Иллинойс штатының тығыз халқы, әсіресе солтүстік бөлігінде, штатты төрт NPA-ға бөлуге әкелді, себебі әр NPA шамамен 500 орталық кеңсеге ғана сыйымды болатын. 312 аймақтық коды бастапқыда Чикаго қалалық аймағының Иллинойс штатындағы дерлік барлық бөлігіне қызмет етті. Басты ерекшеліктер – Гранди, Кейн, Канкаки, МакГенри және Уилл округтерінің аймақтары, олар солтүстік Иллинойстің қалған бөлігінің нөмірлеу жоспары аймағына, 815 нөміріне кіретін. 1989 жылдың 11 қарашасында қала шеттеріне 708 аймақтық коды берілді, ал 312 коды Чикаго қаласымен шектелді. 1989 жылғы бөлінудің мақсаты – елдегі ең ірі тегін қоңырау аймақтарының біріндегі байланыс желілерін жеңілдету болатын. Алайда, бес жылдың ішінде 312 коды 1990-жылдары ұялы телефондардың, пейджерлердің және факс машиналарын кеңінен пайдалануына байланысты тағы да тозуға жақын қалды. Сонымен қатар, Чикаго LATA солтүстік-батысқа қарай Индиана штатына дейін созылады, яғни Индиана штатының 219 аймақтық кодын пайдалануға болмайтын бірнеше нөмірлері болды. Бұл фактор 1996 жылы 708 кодын бөлуге де ықпал етті, бұл 312 кодын бөліп алғаннан кейін жеті жыл өткен соң болды. 708 коды оңтүстік шеттері үшін сақталды, ал солтүстік шеттері 847, ал батыс шеттері 630 кодына ие болды. Шешім ретінде, қаланың орталық бөлігінен тыс жерлер 1996 жылдың 11 қазанында 773 аймақтық кодына бөлінді, бұл Чикагоны Нью-Йорк және Лос-Анджелес қалаларымен бірге бірнеше аймақтық кодтарға бөлінген АҚШ-тағы сирек қалалардың біріне айналдырды. Бұл аймақтық кодты Монреальдегі 514 және Сан-Антониодағы 210 кодтарына ұқсас, анклавтық кодқа айналдырды. 2009 жылдың 7 қарашасынан бастап 312 және 773 кодтары 872 кодымен жаңадан жабдықталды. 872 кодын енгізумен Чикагодағы жергілікті қоңыраулар үшін де он таңбалы нөмірді теру қажет болды. Чикаго аймағының Иллинойс штатындағы бөлігі – 312/773/872, 708/464, 847/224, 630/331 және 815/779 кодтарының бөліктері – АҚШ-тағы ең ірі жергілікті қоңырау аймақтарының бірі болып табылады; көбінесе метрополитен аймағының бір бөлігінен екіншісіне қоңырау шалу үшін алыс қашықтықтан қоңырау ақысы алынбайды. Бірінші #4ESS ақы төлеу коммутаторы 1976 жылдың қаңтарында Чикагода орнатылды.
Area code 312 was assigned to one of the original 86 numbering plan areas (NPAs) created in 1947 for the North American Numbering Plan. As a result of Illinois' dense population, particularly in the north, the state was split between four NPAs, given that each NPA could only accommodate approximately 500 central offices. Area code 312 originally served almost all of the Illinois side of the Chicago metropolitan area. The major exceptions were portions of Grundy, Kane, Kankakee, McHenry, and Will counties, which were located in the numbering plan area of the rest of northern Illinois, 815. On November 11, 1989, the suburbs were assigned area code 708 and 312 was reduced to Chicago. The 1989 split was intended as a long term solution to relieve exchanges in one of the largest toll free calling zones in the nation. However, within only five years, 312 was on the verge of exhaustion once again due to the proliferation of cell phones, pagers and fax machines in the 1990s. Additionally, the Chicago LATA extends into northwest Indiana, meaning several numbers in Indiana's 219 were not available for use. This factor also forced 708 to be split in 1996, just seven years after it split from 312. 708 was retained for the southern suburbs, while the northern suburbs became 847 and the western suburbs became 630. As a solution, all of the city outside the downtown area was split off as area code 773 on October 11, 1996, making Chicago one of the few cities in the nation to be split between multiple area codes, along with New York City and Los Angeles. It made the area code an enclave code, similar to area code 514 in Montreal and area code 210 in San Antonio. Since November 7, 2009, both 312 and 773 have been overlaid by 872. With the implementation of 872, even local calls in Chicago require ten digit dialing. The Illinois side of the Chicago area–312/773/872, 708/464, 847/224, 630/331 and portions of 815/779–is one of the largest local calling areas in the United States; with few exceptions, no long distance charges are applied from one portion of the metro area to the other. The first production #4ESS toll switch was installed in Chicago in January 1976.