Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жоғалған күнделікті газет
Defunct daily newspaper
Джексонвилл журналы Флорида штатының Джексонвилл аймағында шығатын кешкі газет болған. Ол 1887 жылы «Метрополис» деген атпен жариялана бастады, 1900 жылдардың басында «Флорида Метрополисі» деп, ал 1922 жылы «Джексонвилл журналы» деп атала бастады. 1988 жылы газет шығару тоқтатылды.
The Jacksonville Journal was an afternoon newspaper in the Jacksonville, Florida area. It began publication as the Metropolis in 1887 before being renamed to The Florida Metropolis in the early 1900s and then to The Jacksonville Journal in 1922. It ceased publishing in 1988.
Ерте тарих
Газет 1887 жылы "Метрополис" деген атпен жариялана бастады. 1900 жылдардың басында "Флорида Метрополисі" деп аталды, ал 1922 жылы Джон Х. Перри сатып алғаннан кейін "Джексонвилл журналы" деп өзгертілді. Журналдың жаңа иесі қоғамға және оның өркендеуіне қатты мән бергенімен белгілі болды. Перри бір кезде қаланың атын "Джексон" деп өзгертуді ұсынды, себебі "вилл" жұрнағы дамып келе жатқан қала үшін кемсітуші болып көрінді. Журнал тарихи тұрғыдан жергілікті таңғы газетпен ("The Florida Times Union") бәсекелестікте нашаррақ болды және тек дүйсенбіден жұмаға дейін шығарылды. Журнал радиостанция және телеарна (екеуі де WJHP деп белгіленген) арқылы жергілікті медиа құралдарын кеңейтті. Телевизиялық жоба күтілгендей сәтті болмады, өйткені ол сол кезде теледидарлар станцияға қол жеткізу үшін қосымша конвертерлерді қажет ететін UHF (36 арна) станциясы болды.
The newspaper began publication as the Metropolis in 1887. Renamed The Florida Metropolis in the early 1900s, it was renamed the Jacksonville Journal in 1922 upon its purchase by John H. Perry. The Journal's new owner was known for his focus on the community and boosterism. Perry once proposed that the city change its name to 'Jackson' because the suffix ' ville' was belittling to a growing metropolis. The Journal was historically the weaker newspaper in its rivalry with the local morning newspaper (The Florida Times Union) and published only Monday through Friday. The Journal branched out into local media outlets with a radio station and television station (both with the call letters WJHP). The television venture did not perform as well as expected because it was a UHF station (Channel 36) at a time when televisions required extra cost converter boxes to access the station.
Өсу кезеңі
Ол аз таралған болса да, 1960 жылдары журналда ерекше сәттері болды. Президент Кеннеди қаза тапқан кезде, "Journal" газеті кешкі оқырмандар арасында рекордтық көрсеткіштерге қол жеткізіп, шыққан қосымша басылымдары арқылы жергілікті халықты оқиға туралы хабардар етті. Егер баспахана жұмысы тоқтап қалмаса, одан да көп дана басылып шығарылар еді. Кейіннен, 1968 жылы журналдың фотографы Пулитцер сыйлығын жеңіп алып, үлкен жетістікке қол жеткізді. Рокко Морабитоның "Өмір сүйегі" деген суреті қалалық электр желісінің жұмысшысының әріптесіне электр бағанасының үстінде ауыздан ауызға жасаған жасанды тыныс беру арқылы көмектескенін бейнеледі. 1970-80 жылдары "Journal" газеті "Times Union" газетінің шалқар, жас қарындасы болды. "Journal" газеті жастарға арналған "Акция" атты арнайы қосымшаны алғаш рет шығарды. Бір кезде тамақ дайындау үшін газетке фольга салып берген "Journal" газеті, Сент-Патрик күніне жасыл қағазға басып шығаруды дәстүрге айналдырды.
Although it had a smaller circulation, the Journal had its moments in the 1960s. When President Kennedy was assassinated, the Journal set records for evening readership with its Extra editions that kept locals updated about the tragedy. More copies would have been printed if the presses were not struck. The Journal later scored a major coup when one of its photographers won a Pulitzer Prize in 1968. "The Kiss of Life" by Rocco Morabito depicted a city utility lineman reviving a colleague with mouth to mouth resuscitation atop a utility pole. The Journal was a plucky younger sister to the Times Union during the '70s and '80s. The Journal pioneered a special supplement for youth called "Action." The Journal, once known for including foil in its issues for cooking, made a tradition of printing on green paper for St. Patrick's Day.
Құлдырау
Перри 1952 жылы қайтыс болды және оның өлімі оның газеттер желісінің тағдыры туралы әртүрлі болжамдарға себеп болды (оның ішінде The Palm Beach Post та бар). "Херст" газеттер желісі оның бірін немесе барлық газеттерін сатып алуы мүмкін деген қауесет тарады. Он жылдық бойы Перридің ұлдары баспа ісін басқарды. 1959 жылы "Таймс Юнион" газетінің бас компаниясы – "Florida Publishing Company" – журналды сатып алды. Журнал қызметкерлері 1926 жылдан бері орналасқан Лора көшесіндегі ғимараттан "Таймс Юнион" газетінің 400-ші Батыс Адамс көшесіндегі баспаханасына көшірілді. Екі газет 1967 жылы One Riverside Avenue мекенжайына көшкенге дейін тар аумақта бәсекелес команда ретінде жұмыс істеді. Уақыт өте келе, жағдай өзгерді және ол "Журналға" қарсы болды. Кешкі жаңалықтарды теледидардан көру әдеті қалыптасты, себебі сағат 18:00-де шығатын жаңалықтар газеттегіге қарағанда көбірек ақпарат ұсынды. Бұған қоса, газетті алыс аудандарға жеткізудің қиындықтары "Журналдың" құлауына әкеп соқты. Таралымы 70 000-нан 30 000-ға дейін төмендеді, тіпті одан да азайды. "Журнал" 100 жылдығын тойлағаннан бір жыл өткен соң, 1988 жылғы 28 қазанда жабылды.
Perry died in 1952 and his death spurred speculation about the fate of his newspaper chain (which also included The Palm Beach Post). Rumors arose that the Hearst newspaper chain was going to purchase one or all of his holdings. For the rest of the decade Perry's sons managed the affairs of publishing. In 1959, the Times Union's parent company Florida Publishing Company bought the Journal. Journal staff moved from their Laura Street building, where they had been since 1926, to the Times Union's plant at 400 West Adams Street. The two papers worked as rival staffs in cramped quarters until they moved to a new location at One Riverside Avenue in 1967. Changing times eventually turned the tide against the Journal. The habit of watching evening newscasts on television grew because the 6 p. m. news offered more current news than a paper that was published in the early afternoon. Furthermore, the logistical difficulty of distributing papers to outlying areas doomed the Journal. Circulation fell from the 70,000s to near or below 30,000. The Journal ceased publication on October 28, 1988. only one year after celebrating its 100th anniversary.