Лас-Вегастың алғашқы құрылысы: Эл Ранчо Вегас тарихы

Кіріспе

Невада штатындағы қонақ үй және казино, АҚШ

Эль-Ранчо Вегас – Невада штатының Винчестер қаласында Лас-Вегас Стрипінің солтүстік жағында орналасқан қонақ үй және казино. Ол 1941 жылы ашылды, сол кезде 91-ші тас жолдың бір бөлігі ретінде танымал болған Стриптегі алғашқы курорт болды. Қазіргі Лас-Вегас бульвары мен Сахара даңғылының оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан. «Эль-Ранчо Вегас» қонақ үйінің идеясын Калифорнияда бірнеше қонақ үйге ие болған және бизнесін Лас-Вегасқа кеңейтуді жоспарлаған Томас Халл жасады. Ол жаңа курортты қала сыртындағы 91-ші тас жолының бойында, шөлді жерге салуға шешім қабылдады. Халл Лос-Анджелестен Лас-Вегасқа саяхаттайтын жүргізушілерге қызмет көрсетуді мақсат етті, бірақ оның шалғай орналасқан жері күмәнмен қабылданды. «Эль-Ранчо Вегас» жобасын Уэйн МакАллистер жасады, бастапқыда 65 бөлмеден тұратын, қонақ үйдің аумағына шашыраңқы орналасқан коттедж типтес бөлмелерден құралды. «Эль-Ранчо» 1941 жылдың 3 сәуірінде «Ескі Батыс» стилінде ашылды. Ол сәттілікке ие болды, нәтижесінде 91-ші тас жолында басқа курорттар да ашылды, соңынан ол Лас-Вегас Стрипіне айналды. «Эль-Ранчо» бірнеше рет иесі ауысты, 1948 жылы Джейк Катлман қатысқан топқа жалға берілді. 1950 жылы ол қайтыс болғаннан кейін, оның туысы Белдон Катлман иелік құқығын алды. «Эль-Ранчо» 1940 жылдары «шектеусіз тамашану» буфетін ұсынды, бұл Лас-Вегаста буфет концепциясын танымал етті. «Эль-Ранчо» аумағында 1940 жылдары KENO радиостанциясы, ал 1950 жылдары KSHO телеарнасы орналасқан. 1960 жылдың 17 маусымында өрт «Эль-Ранчоның» казино, мейрамханалар мен концерт залы орналасқан бас ғимаратын қиратты. Өрттің себебі анықталған жоқ. Оқиғаның нәтижесінде «Эль-Ранчо» жабылды, бірақ коттедждер зардап көрмеді, 222 бөлме сақталды. 1960 жылдардың басында, көшенің қарсы жағында орналасқан «Тандербёрд» курорты «Эль-Ранчоның» 88 бөлмесін жалға алып, оларды «Тандербёрд Вест» деп атады. 1964 жылы коттедждер басқа компанияға жалға берілді, ол оларды El Rancho Vegas Motor Inn деп қайта атады. Ол ойын автоматтары жоқ мотель ретінде қиындыққа тап болды, Катлман 1960 жылдардың соңында мүлікті сатуға шығарды, ақырында 1970 жылы оны кәсіпкер Говард Хьюз сатып алды. Қалған ғимараттардың көп бөлігі онжылдықтың соңына дейін бұзылды, бірақ кейбіреулері Хендерсон қаласына жақын орналасқан Олд-Вегас атты ойын-сауық паркіне көшірілді. Тағы бір «Эль-Ранчо» коттеджі Пахрамп қаласына көшірілді. Хьюз сатып алғаннан кейін бұрынғы «Эль-Ранчо» мүлігі ондаған жылдар бойы бос тұрды, соңынан Лас-Вегас Стрипіндегі соңғы үлкен, дамытылмаған учаскелердің біріне айналды. Жерге қатысты көптеген жобалар ұсынылды, бірақ ешқайсысы жүзеге аспады. 2004 жылы мүліктің оңтүстік жағында уақыттық иелену құқығымен курорт – Hilton Grand Vacations Club ашылды. MGM Mirage 2007 жылы қалған жерді сатып алды, ал 2015 жылы мұнда өзінің фестиваль алаңын ашты. «Тандербёрд» 1982 жылы бастапқы «Эль-Ранчо» курортының құрметіне «Эль-Ранчо» қонақ үйі және казино деп қайта аталды.

El Rancho Vegas was a hotel and casino at the north end of the Las Vegas Strip in Winchester, Nevada. It opened in 1941, as the first resort on the Strip, known then as part of Highway 91. It was located at what is now the southwest corner of Las Vegas Boulevard and Sahara Avenue. The El Rancho Vegas was conceived by Thomas Hull, who owned several hotels in California and wanted to expand his operations to Las Vegas. He decided to build his new resort along Highway 91, on desert land located just outside of city limits. Hull intended to target motorists traveling from Los Angeles to Las Vegas, although his remote location was met with skepticism. The El Rancho Vegas was designed by Wayne McAllister, and originally included 65 rooms, located in cottage bungalows spread across the hotel's property. The El Rancho opened on April 3, 1941, with an Old West theme. It proved to be a success, which prompted the opening of other resorts on Highway 91, eventually transforming it into the Las Vegas Strip. The El Rancho underwent several ownership changes and was leased in 1948 to a group that included Jake Katleman. When he died in 1950, his nephew, Beldon Katleman, took over ownership. The El Rancho added an all you can eat buffet in the 1940s, popularizing the buffet concept in Las Vegas. The El Rancho property was also home to the KENO radio station in the 1940s, and the KSHO TV television station in the 1950s. On June 17, 1960, a fire destroyed the El Rancho's main building, which housed the casino, restaurants, and showroom. The cause of the fire was never determined. The El Rancho closed as a result of the incident, although the cottages were left unharmed, leaving 222 rooms intact. In the early 1960s, the Thunderbird resort, located across the street, leased 88 of the El Rancho's rooms and operated them under the name Thunderbird West. The cottages were then leased in 1964 to another company, which rebranded them as El Rancho Vegas Motor Inn. It struggled as a non gaming motel, and Katleman put the property up for sale in the late 1960s, eventually selling it to businessman Howard Hughes in 1970. Most of the remaining buildings were demolished by the end of the decade, although some were relocated to Old Vegas, an amusement park near Henderson, Nevada. Another El Rancho cottage was moved to Pahrump, Nevada. The former El Rancho property sat vacant for several decades after the Hughes purchase, eventually becoming one of the last large, undeveloped parcels on the Las Vegas Strip. Numerous projects were proposed for the land but did not materialize. A timeshare resort, the Hilton Grand Vacations Club, eventually opened on the southern edge of the property in 2004. MGM Mirage purchased the remaining acreage in 2007, and eventually opened its Festival Grounds on the property in 2015. The Thunderbird was eventually renamed as the El Rancho Hotel and Casino in 1982, after the original El Rancho resort.

Тарих

Томас Халл 1930-шы жылдары Калифорнияда бірнеше қонақ үйлерді басқарды, оның ішінде "Эль-Ранчо" деген атпен танымал екі мотель де олардың қатарында болды. Бірақ, жергілікті тұрғындар оның таңдаған орнына күмәмен қарады, себебі ол шалқары орналасқан еді. Бұл мүліктің иесі Джесси Хант болды, ол жылдар бойы сатуға тырысып, бірақ ол жағымсыз жер саналғандықтан сәттілікке жете алмады. Халл құмар ойыншы емес еді, сондықтан бастапқыда казино салуды жоспарламаған, бірақ Лас-Вегастағы достары оны мұндай қадамға көндірді. Алайда, 1940 жылдың қараша айына дейін құрылыс басталған жоқ; сол кезде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ағаш тапшылығына байланысты құрылыстың басталуы кейінге шегерілді. 1941 жылдың ақпан айында құрылыс жұмыстары басталды және жұмыс қарқынды жүргізілді. Шамамен үш жылдық жоспарлаудан кейін, "Эль-Ранчо Вегас" 1941 жылдың 1 сәуірінде алдын ала ашылды. Оған 300-ге жуық штаттан тыс кәсіпкерлер қатысты. Ал, 1941 жылдың 3 сәуірінде кешке ресми ашылу рәсімі өтті. Калифорния мен Невададан келген банкирлер, бизнесмендер және басқа да адамдар, сондай-ақ актерлік жұп Рекс Белл мен Клара Боу бұл салтанатқа қатысты. Курортты салу жұмыстары ашылу кезінде де жалғасып жатты, толық аяқталуы алты-сегіз апта ішінде, туристік маусым басталар алдында күтілуде. Соңғы жұмыстардың бірі – ландшафтыны жақсарту болды, шөлдегі оазис сияқты көріну үшін шөптер мен ағаштар отырғызылды. "Эль-Ранчо Вегас" қонақтарына есімдестер қалдырарлық демалыс ұсынды, испан стиліндегі сыртқы және ковбой/шекаралық стильдегі ішкі безендірілісімен. "Эль-Ранчо Вегас" 91-ші тас жолында атпен саяхаттау мүмкіндігін ұсынды, бұл автокөлік жүргізушілерді қызықтыру үшін жасалған еді. Курортта 65 бөлме болды, олардың ішінде ас үйі бар бөлмелер де қарастырылған. Бөлмелер жеке алаңдары, верандалары және тас төселген көшелері бар тұрғын үйлерге ұқсас болды. Сондай-ақ, шаштараз, фитнес-клуб және киім-кешек дүкендері сияқты сауда орындары да бар еді. Казиноде үлкен ойыншылар үшін Мид көлінде яхтамен саяхаттау ұсынылды. "Эль-Ранчо" сәнді курорт болғанымен, Халл оны тым әсемдеп жасаудан қорқып, бұл жергілікті тұрғындарды жалықтырады деп ойлады. Халл мен "Эль-Ранчо" Стриптің құрылуына үлкен үлес қосты, себебі курорттың күтпеген табысы басқа да әзірлеушілерді жақын маңдағы курорттарды ашуға ынталандырды, нәтижесінде 91-ші тас жолы Стрипке айналды. Мұндай курорттар "Эль-Ранчо" концепциясын, яғни орталық казино ғимаратын қайта пайдаланды.

Thomas Hull operated several California lodging establishments in the 1930s, including two motel properties that used the "El Rancho" name. although local residents were skeptical of his chosen site because of its remoteness. The property was owned by Jessie Hunt, who had tried for years to sell it, but had no luck because it was viewed as an undesirable location. Hull was not a gambler, and he initially had no plans to add a casino, until his Las Vegas friends convinced him to do so. but it had yet to begin as of November 1940; at that time, the start of construction had been delayed because of a lack of lumber during World War II. Construction was underway in February 1941, and work proceeded on a rapid schedule. After nearly three years of planning, the El Rancho Vegas held a preview opening on April 1, 1941. It was attended by 300 businessmen from out of state. The public opening came on the evening of April 3, 1941. Bankers, businessmen, and other people from California and Nevada attended the grand opening, along with acting couple Rex Bell and Clara Bow. Work on the resort was still ongoing at the time of the opening, with full completion expected in six to eight weeks, in time for the busy tourist season. Landscaping was among the finishing touches, with grass and trees being planted to give the appearance of an oasis in the desert. The El Rancho Vegas offered a vacation experience to its guests. with a Spanish style exterior and a cowboy/frontier styled interior. El Rancho Vegas offered horseback riding, the latter located along Highway 91 to entice motorists. The resort had 65 rooms, which included kitchen facilities. and they resembled a residential subdivision, with private lawns and porches, and paved streets. a barbershop, a health club, and retailers such as clothing stores. For its high rollers, the casino offered yacht rides on Lake Mead. Although the El Rancho was a luxury resort, Hull did not want it to be abundantly fancy, out of fear that this would turn off locals. Hull and the El Rancho are credited with the creation of the Strip, as the property's unexpected success prompted other developers to open resorts in the vicinity, eventually transforming Highway 91 into the Strip. Such resorts would re use the El Rancho's concept of a central casino building.

Алғашқы жылдар

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лас-Вегас әскери әуеайлағының және жақын маңдағы магний зауытының құрылуы Эль-Ранчоның табысына үлкен үлес қосты. Ашылғаннан кейін көп ұзамай Халл жанындағы тұрғын үйлер кешенін салу жоспарларын жариялады. Бұл - екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шетелден оралған әскери қызметшілерге демалыс орны ретінде үкімет салған коттедждер еді. Соғыс аяқталғаннан кейін бұл үйлер «Эль-Ранчо Вегас» компаниясына сатылды. 1941 жылдың соңында Халл KENO радиостанциясын Эль-Ранчоның солтүстік-шығыс жағына көшірді, ол бір акрдан астам жерді алып тұрды. Ол радиостанцияға «Эль-Ранчо» туралы үнемі хабар тарату шартымен тегін эфир уақыты берді. KENO 1940 жылдардың соңына дейін жұмыс істеді. «Эль-Ранчо Вегас» бірнеше рет қожайынын ауыстырды. 1943 жылдың шілдесінде Халл курортты, тікелей солтүстікке орналасқан тұрғын үй жобасымен бірге, Джозеф В. Дроунға сатты. Халл өзінің туған қаласы Лос-Анджелестен курортты басқарудың қиын екенін түсінді. 1945 жылы Кларк Калифорниялық екі бизнесмен, Джозеф және Уолтер Гуззардимен серіктестік құрды. Олар қонақ үй мен мейрамхана бөлімдерін басқарды, ал Кларк казиноны басқаруды жалғастырды. Сол жылы Кларк Гуззардилерді курорттың қаржысын дұрыс пайдаланбағандықпен айыптады. Нәтижесінде, Кларк судья Джордж Э. Маршаллдың келісімімен «Эль-Ранчо Вегас» курортын банкроттыққа беруге мәжбүр болды. Гуззардилер бұған жауап ретінде Кларкқа қарсы сотқа шағымданып, оларды алдау мақсатымен қастандықпен қудалауға тырысқанын айыптады. Олар курортты банкроттыққа салудың мақсаты ипотекалық төлемді талап ету болғанын мәлімдеді. Гуззардилер өз үлестерін Дроунға үлкен шығынмен сатуға мәжбүр болды. Олар сондай-ақ Маршаллдың Кларктың жақын досы екенін және оның «Эль-Ранчо Вегас» құмар ойындары бойынша қарызының банкроттыққа беруге келісім бергені үшін кешірілгенін алға тартты. Маршалл бұл айыптауларды жоққа шығарды. Курорт әлі де банкроттыққа түскен күйде, Дроун 1946 жылдың ақпанында қайтадан меншік иелігін алуға келісті, курорт банкроттықтан шыққаннан кейін. Содан кейін ол қысқа мерзімге Санфорд Адлер басқаратын бірнеше компанияларға жалға берілді. 1946 жылы курорттың ойын-сауық және жарнама директоры Херб Макдональд шексіз тамақ буфетін ұсынды. Бұл идея бір түні ол барда сэндвич жасауға қажетті ингредиенттерді тізіп қойғанда туды, бұл аш құмар ойыншылардың назарын аударды. Буфет әр түрлі уақытта Midnight Chuck Wagon және Buckaroo Buffet деп аталды. Ол өте табысты болды және Лас-Вегаста буфет концепциясын танымал етті, ол кейін басқа курорттарда да кең таралды. 1947 жылы Америкалық қонақ үйлер қауымдастығы оны елдің «үлгілі батыс қонақ үйі» деп атады. Сол кезде казинода «дүниедегі жалғыз ойын аты» болды. Лаки Сильвер атты ат рулетка столында фишкаларды дұрыс орналастыруға көмектесетін.

During World War II, the establishment of the Las Vegas Army Airfield and a nearby magnesium plant helped contribute to the El Rancho's success. Shortly after the opening, Hull announced plans for an adjacent housing community. This consisted of cottage homes, built by the government as recreational space for military personnel returning overseas during World War II. These homes were eventually sold to the El Rancho Vegas after the war ended. At the end of 1941, Hull had the radio station KENO relocated to the northeastern end of the El Rancho property, where it occupied more than an acre of land. He allowed the station to operate rent free on the condition that it regularly promote the El Rancho as its broadcasting location. KENO operated on the site for the remainder of the 1940s. The El Rancho Vegas underwent several ownership changes. In July 1943, Hull sold the resort – along with the housing project located directly north – to Joseph W. Drown. Hull had found it difficult to operate the resort from his hometown of Los Angeles. In 1945, Clark partnered with two California businessmen, Joseph and Walter Guzzardi; they would operate the hotel and restaurant portions, while Clark would continue operating the casino. Later that year, Clark accused the Guzzardis of mishandling the resort's finances. As a result, Clark had the El Rancho Vegas placed into receivership, with approval by judge George E. Marshall. In response, the Guzzardis filed a suit against Clark, alleging malicious prosecution with the intent of defrauding them. They alleged that placing the resort into receivership was done in order to make the mortgage payment come due. The Guzzardis ultimately had to sell their shares to Drown at a steep loss. They also alleged that Marshall was a close friend of Clark, and that his gambling debt at the El Rancho Vegas was forgiven in exchange for approving the receivership. Marshall denied the allegations. With the resort still in receivership, Drown agreed to take over ownership again, doing so in February 1946, after the resort exited bankruptcy. It was then briefly leased to several corporations, led by Sanford Adler. Herb McDonald, the director of entertainment and publicity for the resort, added an all you can eat buffet in 1946. The idea was conceived late one night after he laid out ingredients on a bar to make a sandwich, attracting the attention of hungry gamblers. The buffet was known at various points as the Midnight Chuck Wagon and as the Buckaroo Buffet. It proved to be a success, popularizing the buffet concept in Las Vegas that would become common in other resorts there. In 1947, American Hotel Association named it as the nation's "ideal western hotel". At the time, the casino floor featured "the only gambling horse in the world." The horse, named Lucky Silver, would nudge chips into place on a roulette table.

Катлеман отбасы

Адлердің жалға алу шарты 1948 жылы аяқталды, ал Drown сол жылы «Эль-Ранчо-Вегас» қонақ үйін басқа топқа жалға берді, оларға 10 жылдық жалға алу мерзімі біткеннен кейін курортты сатып алу мүмкіндігі берілді. Адлер сотқа шағымдануы мүмкін екенін мәлімдеп, сатып алуда бірінші кезекте болуға тиіс екенін айтты. Жаңа топқа казино менеджері болған және «Эль-Ранчо-Вегас» акцияларының көп бөлігіне ие болған Джейк Катлман кірді. Ол жолы болмайтын нәрсені іздеуші еді және ақшасы ұтылған ойын үстелдеріне тұз себуші еді. Джейктің жүрегі жақын туысы, Белдон Катлман, «Эль-Ранчо» қонақ үйінің ойын-сауық шараларын ұйымдастырды. 1950 жылдың маусым айында Джейк Катлман автокөлік апатынан алған жарақаттарынан көз жұмды. Оның қазасынан бір ай өткен соң, «Эль-Ранчо» қонақ үйін кеңейту және жаңғырту жоспары жарияланды. Белдон Катлман жыл соңында курортты жақсарту туралы оның көзқарасын бөліспеген басқа серіктестердің үлесін сатып алып, басқаруды өз қолына алды. 1951 жылы Катлман «Эль-Ранчо-Вегас» қонақ үйін қайта жаңғыртуды және оның сәнін жаңалауды бастады, бұл жұмысты дизайнер Том Дуглас жүргізді. 1952 жылы курорттың үш акционері федералдық сотқа шағымданып, Белдон Катлман сияқты көпшілік акция иелерінің азшылық акция иелері сатып алған 495 акцияның сатылуын мойындамағанын мәлімдеді. Бұл акциялар Джейк Катлманның өліміне дейін оның меншігінде болған. Сот «Эль-Ранчо-Вегас» қонақ үйін банкротқа беруді сұрады, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Кейіннен Джейктің әйелі Либерти бұл шешімге қарсылық білдірді, өйткені ол күйеуінің мұрасынан ай сайын төлем алып отырды. Ол Белдон Катлманның ұсынысы тым төмен екенін айтты. 1953 жылы Джон Махер есімді клиент 400 долларлық жалған чек жазғаннан кейін «Эль-Ранчо-Вегас» қонақ үйінде қарулы күзетпен ұсталғанын мәлімдеді. Ол Катлман мен «Эль-Ранчо» компаниясына қарсы жалған тұтқындау айыбын қойып, 172 000 доллар өтемақы талап етті. Махер кейіннен шағымын кері алды, бірақ кейіннен жалған тұтқындау және дене күші қолдану фактісі бойынша 3 миллион доллар талап етті. Оның әйелі де күйеуін босату үшін 400 доллар әкелгеннен кейін ұсталғанын айтып, 100 000 доллар өтемақы талап етті. Ақыры, сот алқасы Катлманның пайдасына шешім шығарды. 1953 жылы Дуглас казинодағы кешкі ас залын кеңейту үшін қайтадан шақырылды, бұл курортты 3 миллион долларға жаңғыртудың бір бөлігі болды. Катлман батыс стилін француз провинциялық стилімен алмастырды. Round Up Room опера театры болып қайта аталды, онда тамақ та берілді. 1957 жылы Катлман келесі жылы жаңа бөлмелер, коктейль залы және ойын-сауық орындарымен кеңейту жоспарларын жариялады. Огайо штатының өнеркәсіпшісі Бен Аронофф 50 пайыз үлеске ие болып, курортты және оның кеңейтуін қаржыландырды. Катлман «Эль-Ранчо» қонақ үйінің басқарушысы болып қалды. Ол кезде қонақ үйде 211 бөлме болды. Катлман жақын маңдағы Лас-Вегас конгресс орталығының ашылуына байланысты курорттың болашағына үмітпен қарады. «Эль-Ранчо» казиносы 1959 жылдың 16 ақпанында тарихында алғаш рет жабылды. Іс тез арада шешіліп, казино 1959 жылдың 18 ақпанында қайта ашылды. Алайда, Катлман кейіннен казиноның жабылуынан туындаған қаржылық шығын үшін Ароноффты сотқа берді, ал Аронофф тағы бір талап арыз берумен қорқытты. 1960 жылдың 15 маусымында судья Ароноффтың пайдасына шешім шығарып, Катлман оған әлі де 240 000 доллар берешегі бар екенін мәлімдеді.

Adler's lease ended in 1948, and Drown leased the El Rancho Vegas to a different group later that year, giving them the ability to purchase the resort at the end of a 10 year lease. Adler threatened legal action, arguing that he should have been first in line for a potential purchase. The new group included Jake Katleman, who served as the casino manager, and was the principal stockholder in the El Rancho Vegas. Katleman was known to be superstitious and would sprinkle salt around gaming tables that lost money. Jake's nephew, Beldon Katleman, booked most of the El Rancho's entertainment. In June 1950, Jake Katleman died from injuries he sustained in an automobile accident. A month after his death, plans were announced for an expansion and remodeling of the El Rancho. Beldon Katleman took over operations at the end of the year, after buying out the interests of other partners who did not share his vision for resort improvements. In 1951, Katleman began remodeling the El Rancho Vegas and updating its ambiance, with designer Tom Douglas in charge of the renovations. In 1952, three stockholders in the resort filed a federal suit, alleging that majority holders such as Beldon Katleman did not acknowledge the sale of 495 shares which were purchased by the minority holders. The shares had previously been owned by Jake Katleman until his death. The suit requested that the El Rancho Vegas be placed into receivership, although this effort was unsuccessful. despite objections from Jake Katleman's widow, Liberty, who received monthly payments from her husband's estate. She argued that Beldon Katleman's offer was too low. In 1953, a customer, John Maher, alleged that he was held under armed guard at the El Rancho Vegas, after writing $400 in bad checks. He filed charges against Katleman and the El Rancho, alleging false imprisonment and seeking damages of $172,000. Maher subsequently withdrew the complaint, although he later filed a $3 million suit, alleging false imprisonment and battery. His wife also filed a suit for $100,000 in damages, saying that she too was detained after arriving at the resort with $400 to have her husband released. A jury eventually ruled in Katleman's favor. In 1953, Douglas was hired again to enlarge the casino's dinner theater, as part of a $3 million modernization of the resort. Katleman had the western theme replaced with more of a French provincial style. The Round Up Room was renamed as the Opera House, which also served food. In 1957, Katleman announced plans for an expansion the following year that would include new rooms, a cocktail lounge, and entertainment facilities. Ohio industrialist Ben Aronoff became a 50 percent partner and would invest in the resort and its expansion. Katleman would remain as the El Rancho's manager. At the time, the hotel had 211 rooms. Katleman was optimistic about the resort's future because of the imminent opening of the Las Vegas Convention Center nearby. The El Rancho's casino was closed on February 16, 1959, for the first time in its history, The case was soon settled, and the casino reopened on February 18, 1959. However, Katleman later sued Aronoff for financial losses caused by the casino closure, and Aronoff threatened to file another writ. A judge eventually ruled in Aronoff's favor on June 15, 1960, saying that Katleman still owed him $240,000.

Өрт

1960 жылы 17 маусымда таңғы сағат 4:30 шамасында Эль-Ранчоның казино, кеңселер, швед үстелі, зал, стейкхаус, Опера үйінің асханасы мен шоу-румы орналасқан бас ғимаратында өрт шықты. Өрт Опера үйіне жақын ас үйде басталды. Одан ол жылдам таралып, киім ауыстыратын бөлмелерді, мейрамхананы және бассейн маңындағы бірнеше дүкендерді қиратты. 20 минут ішінде өрт театрды, залды және мейрамхананы жалмап алды. Бірақ бас ғимарат ағаштан болғандықтан, өрт тез тарады. Өрттің себебі анықталған жоқ. "Эль-Ранчо Вегас" 400 қызметкерді жұмыстан шығаруға себеп болды, өйткені өрт салдарынан курорт жабылды. Оқиғадан кейін Кателман курортты қайта ашудың бірнеше мүмкіндігін қарастырды. Бір мүмкіндік – барлық нысандарды үлкен шатырға орналастыру еді. Кейтлменнің курортты қайта құру жоспарлары жылдар бойына кейде жарияланды, бірақ ешқайсысы іске аспады.

Ұсынылған қайта құру

1979 жылы Эль-Ранчо Вегас мүлігі бос тұрды, ал оның орнына бірнеше жобалар ұсынылды, бірақ ешқайсысы салынбады. 1993 жылы 5 миллион долларлық ойын-сауық кешенін салу жоспарланды, оған гольф алаңы, мини-гольф ойындары, бейсбол жаттығу алаңдары және жарыс жолы кіретін еді. Хьюздің "Сумма" корпорациясы жерді құрылыс салушыға жалға беретін болды. 1995 жылы "All American Family Sports Park" аясында бейсбол стадионы да жоспарланды. Алайда, Уильям Беннетт сол жылдың соңында "Summa Corporation" компаниясынан мүлікті 40 миллион долларға сатып алды. Беннетт компанияның жалға алу шартын бұзған кезде спорт паркі үшін іргетас жұмыстары басталып кеткен еді. Жылжымайтын мүлік дамытушысы Дональд Трамп та жерді сатып алу мүмкіндігін қарастырды, бірақ бас тартып, сатып алмады. 1990 жылдардың соңында бір топ адам бұл жерде батыс үлгісіндегі курорт салуды жоспарлады. Оған "Billy Bob's" түнгі клубы және күнделікті родео шаралары өтетін 5000 орындық арена кіруі керек еді. Бірақ, топ жобаны салу үшін қаржы табуда қиындықтарға тап болды, сондықтан жоба іске аспады. 2000 жылы "Hilton Grand Vacations" компаниясы мүліктің бір бөлігінде уақыттық пайдалануға берілетін ғимарат салу жоспарларын жариялады. "Hilton Grand Vacations Club" 2004 жылы Эль-Ранчо мүлігінің оңтүстік жағындағы 10 акр жерде ашылды. Ол 2002 жылы мүлікті сатудан алып тастады, себебі оның құны алдағы жылдары артатынына сенді, өйткені Солтүстік Лас-Вегас жолағында жаңа құрылыстар күтілуде еді. Беннетт 2002 жылдың соңында қайтыс болды, ал мүлікті 2007 жылы "MGM Mirage" компаниясы сатып алды. Компания "Kerzner International Resorts" және "Dubai World" компанияларымен бірлесіп, "MGM" компаниясының "CityCenter" кешеніне ұқсас, қонақүйлер мен казинодан тұратын көп мақсатты жобаны салуды жоспарлады. Құрылыс 2009 жылы басталуы керек еді, ал ашылуы үш жылдан кейін күтілді. "CityCenter North" деп те аталатын бұл жоба Ұлы экономикалық дағдарыс салдарынан тоқтатылды. Соңында, "MGM" компаниясы 2015 жылы мүліктің орнында фестиваль алаңын ашты. Бірақ бұл жоба үлкен табыс әкелмеді.

The El Rancho Vegas property was vacant as of 1979, Several projects were proposed for the site, but were never built. In 1993, there were plans to construct a $5 million entertainment complex that would include a golf driving range, miniature golf courses, batting cages, and a race track. Hughes' Summa Corporation would lease the land to the developer. A baseball stadium was also being planned for the property in 1995, as part of the All American Family Sports Park. However, William Bennett purchased the property from Summa Corporation later that year, for $40 million. Some preliminary foundation work had already begun for the sports park when Bennett canceled the company's lease. Real estate developer Donald Trump also discussed a possible purchase of the land, but passed. In the late 1990s, a group planned to build a western themed resort on the site. It would include a Billy Bob's nightclub and a 5,000 seat arena with daily rodeo events. However, the group had difficulty raising money to build the project, and it never materialized. In 2000, Hilton Grand Vacations announced plans to build a timeshare building on part of the property. The Hilton Grand Vacations Club would eventually open in 2004, on 10 acres located at the southern edge of the El Rancho property. He pulled the property off the market in 2002, believing that its value would increase further in the years to come, as the north Las Vegas Strip was expected to see new development. Bennett died later in 2002, and the property was sold to MGM Mirage in 2007. The company, partnered with Kerzner International Resorts and Dubai World, planned to build a mixed use development project with hotels and a casino, similar to MGM's CityCenter. Construction was to begin in 2009, with the opening expected three years later. The project, sometimes referred to as CityCenter North, was canceled because of the Great Recession. Ultimately, MGM opened its Festival Grounds on the property in 2015. This development saw minimal success,

Көңіл көтерушілер мен шоулар

Эль-Ранчода үнемі өнер көрсететін ірі эстрада жұлдыздарының қатарында Дин Мартин, Софи Такер, Эрта Китт, Тони Беннетт, Милтон Берл, Джои Бишоп, Джек Картер, Билли Дэниелс, Зза Зза Габор, Бетти Грейбл және Гарри Джеймс, Бетти Гаррет, Ларри Паркс, Лили Сент-Сир, Санни Скайлар және Уильямс ағайындылары болды. Глория Диа 1941 жылдың мамыр айында Эль-Ранчода өнер көрсетіп, Стрипте өнер таратқан алғашқы фокусник атанды. 1940 жылдары курортта "Эль-Ранчо Старлеттері" деп аталатын әйелдер тобы бар болды, олар әр түн сайын қойылымдар ұйымдастырды. 1949 жылы казинода Джордж Моро бишілері өнер көрсетті, олардың құрамында алқа сияқты киінген әйел бишілер болды. Ширли Басси 1957 жылы Эль-Ранчо Вегаста алғаш рет американдық сахнада өнер көрсетті. Лас-Вегастағы жаңа үрдіске сәйкес, 1958 жылы Эль-Ранчоға жалаңаш шоу-қыздар қосылды, бірақ діни лидерлердің сыннан кейін олар тез арада алынып тасталды. Катлеман шоу-қыздар енді жабылатынын мәлімдеді. Ол 1959 жылы "Жаңа Ева" атты париждік шоуды ұйымдастырғанда, жалаңаш концепцияны қайта жаңғыртты. Бірақ көп ұзамай ол шоуды тоқтатып, "La Nou Eve" деп аталатын ұқсас баламасын қосты. Кейіннен "Жаңа Ева" шоуының авторы Рене Барди Катлеманды сотқа берді. Сотта Катлеман Бардиді жұмыстан шығаруға сөз байласты, содан кейін Бардидің беделін пайдаланып, ақшаны үнемдеу үшін арзан балама шоуын қосты деген айып тағылды. Барди соңында Катлеманға қарсы сот ісін жеңіп алды. Стриптизші Кенди Барр 1959 жылы Эль-Ранчо Вегаста бас рольде болғанда, Техастағы марихуанаға қатысты сот шешіміне қатысты апелляциясы АҚШ Жоғарғы Сотынан қабылданбағандықтан ФБР-мен қамауға алынды. Эль-Ранчо Вегас атақты адамдардың жиналатын орыны болды, курортта Джоан Блонделл мен Майк Тодд (1947), Марион Дэвис және Хорас Браун (1951), Хал Марч және Кенди Токстон (1956), Стив Лоуренс және Эйди Горме (1957) және Пол Ньюман мен Джоан Вудворд (1958) сияқты бірнеше танымал тұлғалар үйленді. 1991 жылы түсірілген "Некедегі адам" фильмі үшін Ланкастер, Калифорнияда курорттың көшірмесі салынды.

Big entertainers who performed regularly at the El Rancho included Dean Martin, Sophie Tucker, Eartha Kitt, Other performers included Tony Bennett, Milton Berle, Joey Bishop, Jack Carter, Billy Daniels, Zsa Zsa Gabor, Betty Grable and Harry James, Betty Garrett, Larry Parks, Lili St. Cyr, Sunny Skylar, and The Williams Brothers. Gloria Dea entertained at the El Rancho in May 1941, becoming the first magician to perform on the Strip. During the 1940s, the resort also featured a female group known as the El Rancho Starlets, which gave nightly performances. In 1949, the casino featured the George Moro Dancers, which consisted of female dancers dressed as dice. Shirley Bassey made her American stage debut at the El Rancho Vegas in 1957. Following a new Las Vegas trend, the El Rancho added nude showgirls in 1958, but soon removed them after criticism from religious leaders. Katleman said that showgirls would be covered from that point forward. He revived the nude concept in 1959, when he added a Parisian show called La Nouvelle Eve. Shortly thereafter, Katleman ended the show and added a similar replacement called La Nou Eve. Rene Bardy, the creator of La Nouvelle Eve, later sued Katleman. The suit alleged that Katleman conspired to get Bardy terminated, and that Katleman then added the cheaper replacement show to profit off of Bardy's reputation while saving money. Bardy eventually won his case against Katleman. Stripper Candy Barr was headlining at El Rancho Vegas in 1959 when she was arrested by the FBI after her appeal on a marijuana conviction originating in Texas was rejected by the US Supreme Court. The El Rancho Vegas was a popular hangout for celebrities, and several notable individuals were married at the resort, including Joan Blondell and Mike Todd (1947), Marion Davies and Horace Brown (1951), Hal March and Candy Toxton (1956), Steve Lawrence and Eydie Gormé (1957), and Paul Newman and Joanne Woodward (1958). A replica of the resort was built in Lancaster, California, as a filming location for the 1991 film The Marrying Man.