Америкалық бейсболшы "Oil Can" Бойдтің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы Деннис Рей "Ойл Кан" Бойд (6 қазан 1959 жылы туған) – американдық кәсіби бейсбол ойыншысы. Бойд Үлкен лига бейсболында «Бостон Ред Сокс» (1982–1989), «Монреаль Экспоз» (1990–1991) және «Техас Рейнджерс» (1991) командаларында ойнады. 10 маусымдық мансабында Бойд 78–77 есебімен 799 соққы жасады және 1,389.2 иннингте 4.04 ERA көрсеткішін жинады.

Ерте өмір

Деннис Рей "Ойл Кан" Бойд 1959 жылдың 6 қазанында Миссисипи штатының Меридиан қаласында Вилли "Скитер" Бойд (әкесі) және Гиртара "Свити" (анасы) отбасында дүниеге келді. Бойд Меридиан орта мектебі мен Джексон мемлекеттік университетінде білім алды.

1982-1989: Бостон Ред Сокс

Ол 1980 жылы «Бостон Ред Сокс» клубының аматорлық драфтының 16-шы раундында таңдалып, 1982 жылы тұңғыш рет өнер көрсетті. 6 фут 2 дюйм (188 см) бойы мен 150 фунт (68 кг) салмағы бар Бойд 10 жыл бойы үлкен лигада ойнады, содан кейін оң қолындағы қан қыстыру оның мансабын аяқтады. 1983 жылдан 1985 жылға дейін Бойд «Бостон» үшін 31 ойын жеңіп алды, ал 1985 жылы «All Star» үзілісінде 15 жеңіске қол жеткізді. 1985 жылдың соңында ол карьералық рекордты бастаған ойындарда (35), толық ойындарда (13), соққыдан кейін (154) және тастаған доптар санында (272.1) жаңартты. Бойд 1985 жылы «Бостон Ред Сокс» клубының жазушылар қауымдастығы таңдаған «Жылдың питчері» сыйлығын алды. 1986 жылы ол «Сокс» үшін мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 16 ойын жеңді. Бойдтың «All Star» үзілісіндегі көрсеткіші 3.71 ERA және 11–6 есебін құрады. 1986 жылғы Американдық лига чемпионатының сериясында Бойд «Калифорния Энджелс» клубына қарсы екі ойынға қатысып, алтыншы ойынды жеңді. Бойд 1986 жылғы әлем чемпионаттың үшінші ойынында «Нью-Йорк Метс» клубына қарсы старт алды. Сол ойында ол бірінші иннингте төрт ұпай, ал жалпы есеп бойынша алты ұпай жіберді, жетінші иннингке дейін тастады, бірақ жеңіске жету үшін тек бір ұпай қолдау алды. Ол серияның шешуші жетінші ойынында бастаушы болып баруға жоспарланған, бірақ жаңбыр «Ред Сокс» бас жаттықтырушысы Джон Макнамараға питчинг жұбын қайта қарауға мүмкіндік берді және жаңбырдың арқасында үшінші күн демалыс алған Брюс Херстке мүмкіндік берді. Бойд серияның соңғы ойынында ойнамайтынын естігеннен кейін, ол шектен шығып, команданың киім ауыстыру бөлмесіне түсіп, біраз уақыт жалғыз қалды. Макнамара питчинг жаттықтырушысы Билл Фишерді Бойдты табуға жіберді, ол Бойдтың көп мөлшерде алкоголь ішкенін және жұмыс істеуге, тіпті ойнауға жарамсыз екенін анықтады. Фишер Бойдты бас жаттықтырушының кеңсесіне апарып, есікті құлыптап, ойын аяқталғанша оны сонда қалдырды. 1987 жылы Бойд полициямен болған кездесудің нәтижесінде питчинг қолында шағын жарақат алғанын және сол жылдың тамызында операция жасау қажет болғанын мәлімдеді. Бұл оны жеті ойынмен шектеді және қысқартылған маусымда 1–3 есебін көрсетті. Бойдтың жарақаттары «Ред Сокс» клубымен өткізген соңғы екі маусымындағы (1988 және 1989 жылдар) бастаған ойындар санының азаюына әсер етті, оның жеңіс-жеңіліс көрсеткіші сәйкесінше 9–7 және 3–2 болды. 2005 жылы Бойд 45 жасында зейнеткерлікке шығып, «Can Am» лигасының «Броктон Рокс» клубы үшін ойнады. Ол маусымда 110 иннингте 4 жеңіс және 5 жеңіліс көрсетті, ал оның ERA көрсеткіші 3.83 құрады. Бойд 2007 жылы «Oil Can Boyd's Traveling All Stars» командасы атымен «негр лигасының» рухындағы «barnstorming» турнесін жалғастырды.

He was selected by the Boston Red Sox in the 16th round of the 1980 amateur draft, and made his debut in the 1982 season. A lanky frame at 6 foot 2, and weighing only 150 pounds, Boyd pitched 10 years in the majors before blood clots in his right arm ended his career. From 1983 to 1985 Boyd won 31 games for Boston, with 15 victories in By the All Star break in 1985, Boyd's record was 10–5 with a 3.19 ERA. By the end of that season, he posted career highs in games started (35), complete games (13), strikeouts (154) and innings pitched (272.1). Boyd was the recipient of the 1985 Boston Red Sox Pitcher of the Year Award as selected by the Boston Baseball Writers Association. In 1986, he won a career high 16 games for the Sox. Boyd's record at the All Star break was 11–6 with a 3.71 ERA. During the 1986 American League Championship Series, Boyd started two games against the California Angels, winning Game Six. Boyd started Game Three of the 1986 World Series against the New York Mets. In that game, Boyd gave up four runs in the first inning and six overall despite pitching into the seventh, getting only one run of support in taking the loss. He was scheduled to start the deciding seventh game of the series, but a rainout allowed Red Sox manager John McNamara to reconsider his pitching matchup for the game, and gave the nod to Bruce Hurst, who had gotten a third day of rest with the rainout. After Boyd received word he was not starting the final game of the series, he went down into the visitors' clubhouse and remained in there alone for some time. McNamara dispatched pitching coach Bill Fischer to find Boyd, and Fischer discovered that Boyd had consumed a great deal of alcohol and was in no condition to function, much less play. Fischer moved Boyd into the manager's office, locked the door, and left Boyd there for the duration of the game. In 1987, Boyd would allege that an encounter with police caused a hairline fracture to his pitching arm that required surgery in August of that year. This limited him to seven games and a win–loss record of 1–3 during his shortened season. Boyd's injuries contributed to a decline in games started and his win–loss records over his final two seasons with the Red Sox, 1988 and 1989, were 9–7 and 3–2 respectively. In 2005, Boyd came out of retirement at 45 years old to pitch for the Brockton Rox of the Can Am League. He pitched in 17 games going 4 wins and 5 losses and a 3.83 ERA over 110 innings for the season. Boyd followed this with a 2007 barnstorming tour in the spirit of the Negro leagues under the team name of "Oil Can Boyd's Traveling All Stars".

Мұра

Бойдтың проблемалары, өршіл мінезі және мансабы барысында есірткі қолданғаны жақсы құжатталған. Бойд 1986 жылы көктемгі жаттығуларда крек-кокаинмен танысқан. Кейін ол 1986 жылғы 11 мамырда Оклендтегі ойынға шығар алдында, тақтайшаға шығуға дейін крек шеккенін мойындады. 2012 жылы Бойд ESPN-нің Бастер Олниге: «Мен стадионға келдім, барлық ойыншылар алаңда, жаттығуларын жасап жатыр. Мен клубқа кірдім де, өз құрылымды алып келдім. Осы стадиондағы жуынатын бөлмеге кіріп, марихуана шеккенімді есімде», – деді. Бойд 1986 жылғы 4 тамыздағы «Sports Illustrated» журналының мұқабасында болды. Мақала «Бостонда тыйым салынған [бірақ қажет]» деп аталды. Бойдтың 1986 жылғы қиындықтары 1986 жылғы әлем чемпионатына шешуші болған жетінші ойында оның қатыса алмауымен аяқталды. Red Sox бас жаттықтырушысы Джон Макнамара және Red Sox питчинг жаттықтырушысы Билл Фишер кейін Бойдтың ішімдік ішіп, ойынға мас күйде келе алмағанын айтты. Жарияланған тақырыптар тізімінде порнографиялық мазмұн бар екені анықталғанда, Бостон аймағындағы газет атауларды басып шығарды және оқиғаны сарказммен «Банкадағы кинофестиваль» деп атады. Бойд 2010 жылы Оңтүстік-Батыс Атлетика Конференциясының Даңқ залына енгізілді. 2012 жылы Бойд пен Майк Шалиннің бірлесіп жазған автобиографиясы – «Олар мені Майлы Банка дейді: Бейсбол, есірткі және өмір шетінде» Triumph Books баспасынан жарық көрді. Кітапта Бойд 1986 жылғы маусымда күн сайын крек қолданғанын және «кішкентай лигадан бастап колледжге дейін» барлық бейсбол ойындарында марихуананың әсерінде болғанын мойындады. Бойдтың Red Sox ойындарындағы күшті харизмасы, әсіресе, жеңіске жету үшін қолдарын жоғары көтеру, дугуттен айқайлау және командаластарымен қолдасу арқылы көрінді. Ол Бостон баспасөзінде цитата алу үшін де жиі жүгінетін ойыншы болды. Оның ең танымал цитаталарының бірі – Эри көлінен туған тұманға байланысты Кливлендтің муниципалды стадионында кейінге қалдырылған ойын туралы. Бойдтан жағдай туралы сұрағанда: «Океан үстінде стадион салсаң, осы болады», – деп жауап берді.

Boyd's issues, temperamental personality, and admitted drug use during his career have been well documented. Boyd was introduced to crack cocaine during spring training in 1986. He later admitted that, on May 11, 1986, prior to a game in Oakland, he smoked crack before taking the mound. In 2012, Boyd told Buster Olney of ESPN "I get to the ballpark, all the ballplayers are on the field, you know, taking batting practice and everything. And I walk in the clubhouse and I—I got my pipe with me I can remember going and locking myself up in the bathroom and smoking some dope right there at the ballpark." Boyd was the cover story of the August 4, 1986 issue of Sports Illustrated. The article was titled "Banned [but needed] in Boston." Boyd's troubles in 1986 would climax during the seventh and deciding game of the 1986 World Series when he was unable to appear. Red Sox manager John McNamara and Red Sox pitching coach Bill Fischer later alleged that Boyd had been drinking and was too drunk to pitch during the game. When the list of titles made public turned out to contain pornographic titles, a Boston area newspaper printed the names and sarcastically dubbed the incident "The Can's Film Festival". Boyd was inducted into the Southwestern Athletic Conference Hall of Fame in 2010. In 2012, Boyd's autobiography, co written by Boyd and Mike Shalin, They Call Me Oil Can: Baseball, Drugs, and Life on the Edge was published by Triumph Books. In the book, Boyd admitted that he used crack every day of the 1986 season and that he was high on marijuana in every baseball game he played from "Little League all the way through college." Boyd's intense charisma during Red Sox games specifically was evidenced by fist pumps, shouting from the dugout, and high fives for teammates. He was also a go to player for quotes in the Boston press. Among his most well known quotes is one made in reference to a game postponed at Cleveland's Municipal Stadium due to fog from Lake Erie. When asked about the situation, Boyd responded, "That's what you get for building a ballpark on the ocean."

Жеке өмір

Бойдтың кәсіби бейсбол ойнаған көптеген туыстары бар. Олардың ішінде Бойдтың екі інісі бар: К. Т. Бойд Канзас-Сити Монаркс клубы үшін, ал Роберт Бойд Канзас-Сити Атлетика және Негр лигасының Мемфис Ред Сокс клубы үшін ойнады. Бойдтың бес атасы Бенджамин Бойд Мемфис Ред Сокс және Хоумстед Грейс командаларында ойнаған. Бойд сонымен қатар бейсболшы Барри Ларкинмен де туыс, ол Бойдтың әкесінің бірінші туысы (Бойдтың бірден алыс туысы).