Америкалық бейсболшы Спайк Ди Оуэннің мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы Спайк Ди Оуэн (19 сәуір 1961 жылы туған) – американдық бұрынғы шортстоп, Мейджор лигасының бейсболшысы. Ол «Сиэтл Маринерс» (1983–86), «Бостон Ред Сокс» (1986–88), «Монреаль Экспоз» (1989–92), «Нью-Йорк Янкиз» (1993) және «Калифорния Энджес» (1994–95) командаларында ойнады. Ол өзінің Мейджор лигасындағы дебютін 1983 жылдың 25 маусымында жасады. 13 маусым бойында ол .246 орташа ұрыс көрсеткішімен, 46 хоум-ран және 439 RBI (ұрып түсірілген рет) 1544 ойында көрсетті.

Ойын мансабы

Оуэн Техас университетінде оқыды және Техас Лонгхорнс командасы сапында бейсбол ойнады. 1982 жылғы Колледж әлем чемпионатында ол турнирдің үздік ойыншысы (шортстоп) атанды. 1982 жылғы жасөсперлер драфтында «Сиэтл Маринерс» командасы оны бірінші раундта (жалпы екінші) таңдады. Оуэн «Double A» лигасындағы «Линн Сейлорс» командасымен ойынмен бастады, ал келесі жылы «Pacific Coast League» (PCL) лигасындағы «Солтүстік Лейк-Сити Гулз» командасымен «Triple A» лигасында өнер көрсетті. 1983 жылдың 25 маусымындағы дебюттік ойынында Оуэн «Торонто Блю Джейс» командасының ойыншысы Джим Готттан бірден ұтып алды, ал «Сиэтл» 5:2 есебімен жеңіске жетіп, қатарынан сегізінші ойындағы жеңіліс тізбегін тоқтатты. 13 шілдеде ол «Бостон Ред Сокс» командасының резервтік ойыншысы Дуг Бердке қарсы «Фенуэй Парк» стадионында алғашқы үлкен лигалық хоум-ранын соқты, тоғызыншы иннингте оң жаққа соққы берді және 6:3 есебімен жеңіске жеткен кезде соңғы ұпайды енгізді. 1986 жылы ол «Маринерс» командасының капитаны болып тағайындалды. 19 тамызда Оуэн мен орталық алаң қорғаушысы Дэйв Хендерсон «Рей Кинонес», «Майк Трухильо», «Майк Браун» және кейінірек анықталатын ойыншыға алмастырылып, «Ред Сокс» командасына өтті. «Ред Сокс» командасымен өткізген үшінші ойынында ол бір ойында алты ұпай жинап, үлкен лига рекордын теңестірді. Американдық лига чемпионатында ол .429 көрсеткішпен ойнады, нәтижесінде «BoSox» жеті ойында «Калифорния Энджелс» командасын жеңді. Әлем чемпионатында ол .300 көрсеткішпен ойнады, бірақ «Бостон» жеті ойында «Нью-Йорк Метс» командасына есе жіберді. 1988 жылдың 8 желтоқсанында «Ред Сокс» командасы Оуэнды питчер Джон Допсон мен шортстоп Луис Ривераға алмастырып, «Монреаль Экспос» командасына жіберді. 1990 жылы ол шортстоп позициясында қатарынан 63 ойын қатесіз ойнап, Ұлттық лига рекордын орнатты. Ол .234 көрсеткішпен ойнағанына қарамастан, 24 дабл, 5 трипл және 5 хоум-ран соғып, 106 соққысының арасында жақсы күш көрсетті. Тақтада шыдамдылығы оның табысының кілті болды, ол 70 уокты (12 қасақана) иеленді, нәтижесінде .333 базаға шығу көрсеткішіне қол жеткізді. Оуэннің ең өнімді маусымы 1992 жылы болды, ол мансабындағы ең жоғары көрсеткіштерге қол жеткізді: орташа көрсеткіш (.269), хоум-рандар (7), ұрланған базалар (7) және слаггинг пайызы (.381). Сонымен қатар, ол .348 базаға шығу көрсеткішіне ие болды және ұпай алатын базалардағы 91 соққысының 319-ында жақсы ойнады. Ол екі рет филинг көрсеткіші бойынша Ұлттық лиганың көшбасшысы атанды. Қатты мінезді бәсекелес ретінде ол «Монреаль» командасының құрамында жетекшілік позицияны тез арада иеленді және жаңадан келген Делино ДеШилдске екінші базаға көшуге көмектесті. 1992 жылғы маусымнан кейін Уил Кордероның өркендеуіне байланысты Оуэн «Монреаль» командасының шортстопы қызметінен босатылды және еркін агент атанды. 1992 жылдың 4 желтоқсанында ол «Нью-Йорк Янкиз» командасымен үш жылдық келісімшартқа қол қойды, команданың қорғанысын нығайтуға және командалық көшбасшылықты қамтамасыз етуді мақсат етті. Алайда 1993 жылы ол бір санаттағы Американдық лиганың орта алаңдағы ойыншыларын басып өтті – жалақы. «Янкиз» командасы 1993 жылғы маусымнан кейін Оуэнды кіші лига ойыншысына алмастырып, «Калифорния Энджелс» командасына жіберді. 1994 жылы ол «Энджелс» командасы үшін 82 ойында ішкі алаңның резервтік ойыншысы ретінде және кейін тағайындалған соққышы ретінде .310 көрсеткішпен ойнады. 1996 жылы ол «Техас Рейнджерс» командасының «Triple A» лигасындағы филиалы «Оклахома Сити 89ers» командасына ауыстырылды, ал сәуір айында Оуэн зейнетке шығуын жариялады.

A switch hitter, Owen attended the University of Texas and played college baseball for the Texas Longhorns. He was the All Tournament Team shortstop in the 1982 College World Series. He was selected by the Seattle Mariners in the first round (sixth overall) of the 1982 amateur draft. Owen started out in Double A with the Lynn Sailors of the Eastern League; the following year he was in Triple A with the Salt Lake City Gulls of the Pacific Coast League (PCL). In his major league debut in 1983 on Saturday, June 25, Owen led off the bottom of the first inning in the Kingdome with a single off of Jim Gott of the Toronto Blue Jays; Seattle won 5–2 to snap an eight game losing streak. On July 13, he hit his first big league home run against Boston Red Sox reliever Doug Bird at Fenway Park, a solo shot to right in the ninth inning and the final run scored in a 6–3 win. In 1986, he was named team captain of the Mariners. On August 19, Owen and center fielder Dave Henderson were traded to the Red Sox for Rey Quiñones, Mike Trujillo, Mike Brown, and a player to be named later. In his third game with the Red Sox, he tied a major league record with six runs scored in a game. In the American League Championship Series, he hit .429 as the BoSox upended the California Angels in seven games. In the World Series, he hit .300 as Boston lost to the New York Mets in seven games. On December 8, 1988, the Red Sox traded Owen to the Montreal Expos for pitcher John Dopson and shortstop Luís Rivera. In 1990, he set a National League record with 63 consecutive errorless games at shortstop. Despite hitting only .234, he showed some decent power with 24 doubles, 5 triples and 5 home runs among his 106 hits. Patience at the plate was the secret of his success with 70 walks (12 intentional), for a respectable .333 on base percentage. Owen's most productive season was 1992, with career highs in average (.269), home runs (7), stolen bases (7) and slugging percentage (.381). In addition, he had a healthy .348 on base percentage and hit well in the clutch at .319 in 91 at bats with runners in scoring position. He also led the NL in fielding percentage twice. A hard nosed competitor, he quickly established himself as a leader in the Montreal clubhouse and helped rookie Delino DeShields transition to second base. After the 1992 season, Owen was supplanted as Montreal shortstop by the emergence of Wil Cordero and became a free agent. On December 4, 1992, he signed a three year contract with the New York Yankees, aspiring to anchor their infield and provide team leadership. However, in 1993, he led AL middle infielders in one category—salary. The Yankees traded him after the 1993 season to the California Angels for a minor leaguer. In 1994, he hit a career high .310 in 82 games for the Angels as an infield backup and eventually as a designated hitter. In 1996, he was demoted to the Texas Rangers' Triple A affiliate, the Oklahoma City 89ers, and in April, Owen announced his retirement.

Жаттықтырушылық мансап

Оуэн 2002-2006 жылдары (Хьюстон Астросының филиалы ретінде) және 2011-2014 жылдары (Техас Рейнджерс филиалы ретінде) «Раунд Рок Экспресс» командасының жаттықтырушысы болды. 2015 жылы ол «Техас Рейнджерс» командасының Class A Advanced деңгейіндегі филиалы «High Desert Mavericks» командасын басқарды. Алайда, 2016 жылдың ақпан айында үшінші база жаттықтырушысы Тони Бизли қатерлі ісіктен ем қабылдаған кезде, Оуэн уақытша үшінші база жаттықтырушысы ретінде «Рейнджерс» командасына шақырылды. Оуэн 2017 жылы «Хиккори» командасын қайтадан басқарды. 2018 жылы «Down East Wood Ducks» командасын басқарды. «Рейнджерс» командасы 2018 жылғы маусымнан кейін Оуэннің қызметін сақтамады.

Жеке өмір

Оуэннің ағасы Дейв 1984 және 1985 жылдары «Чикаго Кабс» командасы үшін ойнады.