Кеңейтілген кітаптар жобасы: Цифрлық кітаптарды жетілдіруге жасалған тырабы
Expanded Books
Цифрлық кітаптар тарихы: Voyager компаниясының 1991 жылғы «Expanded Books» жобасы қаріп, форматтау, белгілерді жақсарту арқылы кітап оқуды жаңартты.📚💻✨
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
The Expanded Books Project - 1991 жылы The Voyager Company компаниясы жүзеге асырған жоба. Ол кітапты компьютер экранында қалай ұсынуға болады, осы арқылы оны әдеттегі кітап оқырмандарына таныс әрі пайдалы етуді зерттеді. Жобаның негізгі мақсаты – шрифттерді таңдау, шрифт мөлшері, жолдар арасы, шеттік жазбалар, кітапқа қойылған белгілер және басқа да баспа мәліметтерін цифрлық форматта жұмыс істеуге ыңғайлы ету. Expanded Books жобасына түрткіс берген нәрсе – 1990 жылы Bloomsday күні Voyager компаниясы ұйымдастырған цифрлық кітаптар тақырыбындағы жиын болды, онда мультимедиа және гипертекст саласындағы белгілі сарапшылар қатысты. Бұрын Voyager компаниясы Бетховеннің 9-шы симфониясына арналған сәтті CD шығарған еді, ал оның президенті Боб Стейн әдебиет үшін де осыған ұқсас өнім жасау үшін грант алды. Осы жиында төмен ажыратымдылықтағы және ауыр цифрлық дисплейге байланысты ыңғайсыздықтарды жеңу үшін цифрлық кітаптардың «қосымша құндылық» ұсынуы керек деген пікір қалыптасты. Expanded Books жобасын басқарған Флориан Бродидің идеясы – сол кезде жаңа ғана шыққан Apple PowerBook 100 үшін арнайы цифрлық кітаптар жасау болды, оны Apple Voyager компаниясына сыйға тартқан еді. Бұл кітаптар мен олардың кейінгі нұсқалары «кітап қозғалтқышына» сүйенді, ол қарапайым, бірақ қуатты мүмкіндіктер жиынтығын ұсынды: ыңғайлы және жеңіл іздеу әдістері, үлкен және қалыпты шрифт мөлшерлері арасында ауысу мүмкіндігі, көзге жалықпайтын навигациялық құралдар (мысалы, әр «беттің» тақырыбынан төмен түсетін тарау мәзірі), әр беттің шетіндегі оқырмандар жазбалар жаза алатын аймақ және интерактивті түсіндірмелер. Мысалы, «Моби Дик» кітабында теңіздің дыбысын жазған аудиоклип түсіндірме ретінде қосылған, ал «The Annotated Alice» кітабында Мартин Гарднердің еңбектерінің екі басылымынан алынған ашылатын түсіндірмелер берілген. Дегенмен, кейбір оқырмандар осы түсіндірмелерді қолдану қиын және навигация жасауға қолайсыз деп тапты. Expanded Books және Toolkit жобаларының барлық бағдарламалары HyperCard тілінде жазылған, тек бірнеше XCMD командалары мен ресурстар ретінде сақталған мәтіндер басқа тілде болды.
The Expanded Books Project was a project by The Voyager Company during 1991, that investigated how a book could be presented on a computer screen in a way that would be both familiar and useful to regular book readers. The project focused on perfecting font choice, font size, line spacing, margin notes, book marks, and other publishing details to work in digital format. Much of the impetus for Expanded Books derived from a meeting on digital books that Voyager sponsored on Bloomsday in 1990, attended by various pioneering multimedia and hypertext experts. Voyager had earlier released a successful CD companion to Beethoven's Symphony No. 9, and its president Bob Stein had obtained a grant to work on creating a similar product for literature. At this meeting, a consensus emerged that, to overcome the relative inconvenience of being tied to a low resolution and cumbersome digital display, digital books would have to offer "added value". Florian Brody, head of the Expanded Books project, had the idea to design digital books specifically for the then new Apple PowerBook 100, which Apple had donated to Voyager. These books and their successors relied on a "book engine" that provided a simple but powerful feature set: convenient and simple search methods, the ability to switch between large print and normal print versions, unobtrusive navigation tools (such as a chapter menu that dropped down from the chapter heading on each "page"), a margin area on each page in which readers could write notes, and interactive annotations. For example, Moby Dick included a sound clip of the sea as an annotation, and The Annotated Alice provided pop up annotations derived from both editions of Martin Gardner's work. However, some readers found these annotations unwieldy and difficult to navigate, with poor usability. All programming for the Expanded Books and Toolkit was in HyperCard, with the exception of a few XCMDs and strings stored as resources.