Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коммерциялық жазба лейблдерсіз жасалған музыка, тәуелсіз өндірілген музыка.
Music produced without commercial record labels
independently produced music
Тәуелсіз музыка (көбінесе инди музыка немесе жай ғана инди деп аталады) – коммерциялық жазба лейблдері немесе олардың еншілес компанияларынан тәуелсіз өндірілген музыка; бұл автономды, өздігінен жазу және жариялау тәсілін қамтуы мүмкін. Жанр ретінде "инди" тәуелсіз өндірілген музыканы қамтуы да, қамтамауы да мүмкін. Көптеген тәуелсіз музыка орындаушылары нақты бір музыкалық стильге немесе жанрға жатпайды, олардың өздері жариялаған музыкасын коммерциялық музыкамен байланысты болмайтын күтулерсіз әртүрлі жанрларға жіктеуге болады.
Independent music (also commonly known as indie music, or simply indie) is music produced independently from commercial record labels or their subsidiaries; this may include an autonomous, do it yourself approach to recording and publishing. As a genre term, "indie" may or may not comprise independently produced music. Many independent music artists do not fall into a single defined musical style or genre, with their self published music being able to be categorized into diverse genres without the expectations associated with commercial music.
Сипаттамалары
"Инди" сөзі алғаш рет тәуелсіз дискілік лейблдарда шыққан музыканы сипаттау үшін қолданылғанмен, кейін бұл термин нақты бір музыкалық стильді білдіретін болып дамыды. 1950 және 1960 жылдары Ұлыбританияда ірі дискілік компаниялардың ықпалы күшті болғандықтан, Virgin Records сияқты жаңа ұғымдар пайда болғанға дейін тәуелсіз лейблдар орнығуға күресті. Бірнеше британдық продюсерлер мен әртістер өздерінің жұмыстарын және ұнаған әртістерін шығару үшін тәуелсіз лейблдар құрды, бірақ көпшілігі коммерциялық жоба ретінде сәтсіз аяқталды немесе ірі лейблдар сатып алды. Америка Құрама Штаттарында тәуелсіз музыка 1980-ші жылдары алғаш рет колледж радиолары арқылы таралды, соның нәтижесінде ол "колледж рок" (кейін "қазіргі рок" және "альтернативті рок" деп те аталды) деп аталды. Алайда, Ұлыбританиядан өзгеше, бұл музыка 2000-жылдарға дейін "инди" деп аталмады. Тәуелсіз топтар үшін олардың стиліне бейім емес лейблмен келісімшарт жасасу өте қиын болуы мүмкін. Тәуелсіз немесе ірі лейблмен келісімшартқа отыру үшін жылдар бойы адал еңбек, өзін-өзі насихаттау және бас тартуларға дайын болу қажет. Бұл жолға дайын топтар ұсынып отырған музыкасы және табысқа жету мүмкіндігі туралы нақты көзқарастарға ие болулары керек. Тәуелсіз музыка сатылымын бақылау қиын, бірақ 2010 жылы тәуелсіз дискілерді сатумен айналысатын CD Baby компаниясы өмірінде 5 миллионнан астам CD сатқанын мәлімдеді. CD Baby енді сатылған CD саны туралы мәлімет бермейді, бірақ 2010 жылы компания әртістерге барлығы 107 миллион доллар төлегенін, ал қазір бұл көрсеткіш 200 миллион доллардан асып кеткенін хабарлады.
Although "Indie" was first used to described music released on independent record labels, the term grew to describe a specific sound. In the United Kingdom during the 1950s and 1960s, the major record companies had so much power that independent labels struggled to become established, until the launch of new concepts like Virgin Records. Several British producers and artists launched independent labels as outlets for their work and artists they liked; the majority failed as commercial ventures or were bought by the major labels. In the United States, independent music was first spread by in the 80s by college radios and thus dubbed college rock (also later termed modern rock and alternative rock). However, unlike the UK, this music was not referred to as "indie" until the 00s. It can be very difficult for independent bands to sign to a record label that may not be familiar with their specific style. It can take years of dedicated effort, self promotion, and rejections before landing a contract with either an independent or major record label. Bands that are ready to go this route need to be sure they are prepared both in terms of the music they offer as well as their realistic expectations for success. Independent music sales volume is difficult to track, but in 2010 independent retailer CD Baby claimed to have sold over 5 million CDs during its lifetime. CD Baby no longer reports its number of CDs sold, but in 2010 claimed to have paid a total of $107 million to artists over its lifetime and currently claims that this figure is now over $200 million.
Келісімшарттар
Тәуелсіз лейбл келісімшарттары әдетте ірі лейблдер ұсынатын келісімшарттарға ұқсайды, себебі олар суретшіге өкілдік етуден бұрын анықталатын ұқсас құқықтық жауапкершіліктерге ие. Дегенмен, айырмашылықтар бар, әдетте аванстардың аздығы, студиялық шығындардың төмендігі, роялтилердің төмендеуі, бірақ альбомдарға деген опциялардың аздығы сияқты мәселелерде. Қаржылық шектеулерге байланысты тәуелсіз лейблдер маркетинг пен жарнамаға ірі лейблдерге қарағанда әлдеқайда аз қаржы жұмсайды. Бірақ, суретшілерге төленетін роялтилердің төмен мөлшерлемесі және өндіріс пен жарнамалау шығындарының төмендігі есебінен, тәуелсіз лейблдер ірі лейблдерге қарағанда сатудың төмен көлемінен де пайда көре алады. Жиі кездеспесе де, тәуелсіз лейблдермен пайданы бөлісу туралы келісімдер болған, онда әртіс таза пайданың 40-50% -ын алуы мүмкін. Мұндай келісімшартта барлық шығындар ескерілгеннен кейін қалған таза пайда лейбл мен әртіс арасында келісілген пайыздық үлеспен бөлінеді. Алайда, мұндай келісімдер әртіске пайда табу үшін ұзақ уақыт қажет болуы мүмкін, тіпті ешқандай пайда таба алмайды, себебі жаздыру, өндіру, жарнама және маркетинг, музыкалық бейнелер сияқты барлық шығындар ескеріледі. Тек тәуелсіз әртіс кеңінен танымал болған жағдайда ғана мұндай келісімдер тиімді болады. Тәуелсіз лейблдер өздерінің әртістерін таныстыру үшін жеке байланыстарға немесе «әуежайдағы әңгімелерге» көп сенеді. Тәуелсіз лейблдер көбінесе жоғары бюджеттік маркетингтік тактикадан қашады, ол әдетте тәуелсіз лейблдің бюджетіне кірмейді. Бұл, әрине, жалпы өндіріс шығындарының төмендеуіне әсер етеді және қажет болған жағдайда әртіске роялтилерді ертерек алуға көмектеседі. Ірі лейблдер инди-лейбл әртістерін қадағалап, олардың табысын бағалайды және келісімшарт аяқталған кезде тәуелсіз лейблдерден әртістерге қол қоюды ұсына алады. Сондай-ақ, ірі лейбл келісімшарт аяқталғанға дейін тәуелсіз лейблден әртістің келісімшартын сатып алуды сұрауы мүмкін, егер тәуелсіз лейбл келісімшартты сатуға келіссе, оларға айтарлықтай қаржылық төлем жасалады.
Independent label contracts typically resemble contracts offered by major labels because they have similar legal liabilities to define before representing an artist. There are differences, however, usually with regards to less advances, lower studio costs, lower royalties, but fewer album options. Due to financial constraints, independents typically spend much less on marketing and promotion than major labels. But with lower royalties rates typically paid to artists and lower production and promotion costs, independent labels generally can turn a profit off lower volumes of sales than a major label can. Although not common, there have been instances of profit sharing deals with independent labels in which an act can get as much as 40–50% of the net profits. In this type of contract, the net gain after all expenses have been taken out are divided between the label and artist by a negotiated percentage. However, deals in this form can take longer for an artist to gain any profits, if at all, since all expenses – such as recording, manufacturing, publicity and marketing, music videos, etc., are also taken into account. Only if an independent artist becomes vastly popular are deals of this type more advantageous. Independent labels rely heavily on personal networking, or "word of mouth", to expose their acts. Independent labels tend to avoid high budget marketing tactics, which usually does not fall in the budget of an independent label. This of course contributes to the overall lower production cost, and may help the artist to receive royalties sooner, if warranted. Major labels tend to watch indie label artists and gauge their success, and may offer to sign acts from independents when their contract is up. The major may also request to buy the contract of the act from the independent label before the contract is up, giving the independent label a hefty financial payment if they choose to sell the contract.
Тәуелсіз және ірі брендтердің айырмашылығы
Көптеген артистер мүмкіндік туған жағдайда тәуелсіз лейблден ірі лейблге өтуді қалайды, себебі ірі лейблдердің өнімді насихаттау және тарату үшін анағұрлым көп күші мен қаржылық мүмкіндіктері бар, бұл кейде үлкен жетістікке жету ықтималдығын арттырады. Дегенмен, кейбір артистер мүмкіндік болған жағдайда да ірі лейблге өтпеуді таңдауы мүмкін, өйткені тәуелсіздік көбінесе көбірек еркіндік береді. Сол сияқты, кейбіреулері ірі лейблде жазбадан өткен соң тәуелсіз лейбл артистеріне айналуы мүмкін. Брэдли Джозеф Narada/Virgin Records лейблімен келісімшартынан босатылуын сұрады және одан кейін тәуелсіз артист болды. Ол былай деді: "Тәуелсіздікте бизнес маңызды мәселе болып табылады және бақыланбаса, ол үстемдік тануы мүмкін. Көптеген музыканттар бизнес туралы білмейді. Сіз екі саланың да жақсы білуіңіз керек. Авторлық құқықты түсінуіңіз керек. Сіз ақша табу жолын, сұранысты және талантыңызды барынша пайдалануға көмектесетін нәрсені түсінуіңіз керек. Бірақ кейбір артистер тек музыкамен айналысқысы келеді және қосымша проблемаларды ұнатпайды немесе екеуімен де жұмыс істеуге қабілетті емес." Джозеф жаңа артистерге екі курсқа да оқып, зерттеп, өздерінің қажеттіліктері мен тілектеріне сәйкес келетін курсты таңдауға кеңес береді. Егер артист тәуелсізден ірі лейблге ауысса, оларға табысқа жету мүмкіндігі артады, бірақ бұл табысқа кепілдік бермейді. Ірі лейблдер шығарған әрбір он альбомның біреуі ғана лейблге пайда әкеледі. Кейбір артистер өмірінің бар сағатында тәуелсіз жазба компаниялары үшін жазды және сәтті мансапқа ие болды. Тәуелсіз лейблдер шығармашылық жағынан көбінесе ашық болады, алайда шығармашылық жағынан өнімді тәуелсіз лейбл міндетті түрде қаржылық жағынан табысты бола бермейді. Тәуелсіз лейблдер көбінесе бір, екі немесе жарты ондай адамнан тұратын ұйымдар болып табылады, сыртқы көмексіз және кішкентай кеңселерде жұмыс істейді. Бұл ресурстардың жетіспеушілігі топтың сатудан табыс табуын қиындатады. Сонымен қатар, ірі лейблдің ықпалымен салыстырғанда, тәуелсіз лейбл үшін өз артистерінің музыкасын елдің радиостанцияларында ойнату қиынға соғады. Бұл фактінің куәсі ретінде 1991 жылдан бері АҚШ Billboard 200 альбомдық чартында тек он екі тәуелсіз лейбл альбомы бірінші орынға ие болды. Дегенмен, ондаған тәуелсіз альбомдар Billboard 200-дің 40 үздік орынына жетті. Көптеген қазіргі артистер өздерінің ресурстарын Spotify, SoundCloud және басқа да ағынды платформалар арқылы әлеуметтік желілерді пайдалана отырып, музыканы өндіру, жазу, сату және тарату үшін пайдаланады, бұл тікелей және өздігінен жасауға мүмкіндік береді. Егер артистердің музыкасы белгілі бір танымал ойнату тізімдеріне енгізілсе, Spotify-да көптеген тыңдауларды алуға мүмкіндік бар.
Many acts choose to go from an independent label to a major label if given the opportunity, as major labels have considerably more power and financial means to promote and distribute products, sometimes increasing the chances of greater success. Some acts, however, may choose not to go to a major label if given the opportunity, as independence generally offers more freedom. Similarly, others may become independent label acts after having already experienced recording on a major label. Bradley Joseph asked to be let go from his major label deal with Narada/Virgin Records and subsequently became an independent artist. He says, "As an independent, business is a prime concern and can take over if not controlled. A lot of musicians don't learn the business. You just have to be well rounded in both areas. You have to understand publishing. You have to understand how you make money, what's in demand, and what helps you make the most out of your talent. But some artists just want to be involved in the music and don't like the added problems or have the personality to work with both". Joseph suggests newer artists read and study both courses and pick one that best suits their own needs and wants. If an act moves to a major label from an independent, they are awarded greater opportunity for success, but it does not guarantee success. About one in ten albums released by major labels make a profit for the label. Some artists have recorded for independent record companies for their entire careers and have had solid careers. Independent labels tend to be more open creatively, however, an independent label that is creatively productive is not necessarily financially lucrative. Independent labels are often operations of one, two, or only half a dozen people, with almost no outside assistance and run out of tiny offices. This lack of resources can make it difficult for a band to make revenue from sales. It can also be more difficult for the indie label to get its artists' music played on radio stations around the country when compared to the pull of a major label. A testament to this fact could be that since 1991, there have only been twelve independent label albums that have reached the number one spot on the US Billboard 200 Album Chart. However, dozens of independent albums have reached the top 40 of the Billboard 200. Many current artists use their own resources to produce, record, market and release music through Spotify, SoundCloud, and other streaming platforms with social media in a direct, do it yourself manner allowing creative distribution. There is the potential for artists to gain large numbers of streams on Spotify if their music are included in certain popular playlists.