Кіріспе

S LINK, қарапайым байланыс интерфейсі, – бұл CERN-де бөлшектер үдеткіштерінен және басқа да көздерден ақпарат жинау үшін әзірленген жоғары өнімділіктегі деректерді алу стандарты. Ұқсас жүйелерден айырмашылығы, S LINK деректерді байланыс желісінің екі шетіндегі компьютерлер арқылы жинап, сақтау идеясына негізделген, «ақылды» компьютерде сақталатын «ақымақ» құрылғыларға қарағанда. Екі шетінде де толыққанды компьютердің болуы S LINK-тің өте жұқа болуына мүмкіндік береді, ол негіздік платалардан байланыс аппараттық интерфейстеріне жоғары жылдамдықпен деректерді беру үшін қолданылатын логикалық стандарттарды анықтайды. S LINK 1995 жылы CERN-дегі жаңа ATLAS экспериментінен деректерді жинаудағы қиындықтарға жауап ретінде пайда болды. ATLAS дербес компьютерлермен кеңінен жабдықталды, олар әртүрлі серверлерде жиналатын әртүрлі әдістер арқылы деректерді жіберді. S LINK деректерді жинаудан байланыс аппараттарына өте төмен кешігумен жеткізудің бірыңғай механизмін қамтамасыз етуге мүмкіндік беретін құрал ретінде қарастырылды. Әдетте, S LINK аппараттық құралдары хост-процессордағы желілік (немесе басқа) драйверлердің жұмысын атқаратын функционалдықты қамтамасыз етеді, бұл циклдарды тоқтатып, кешігулерді тудырады. S LINK 66 МГц дейін жұмыс істейтін 32 биттік шинаны пайдаланды, бұл 264 МБ/с дейін өткізуге мүмкіндік берді. «Байланыс жағы» әдетте оптикалық талшық арқылы жинақтаушы машиналарға, яғни оқудан шыққан негізгі тақтаға (ROMB) деректерді жіберу үшін қосылған. Деректер алдыңғы түпке (FEMB) де жіберілуі мүмкін, әдетте ағынды басқару мақсатында, бірақ одан әлдеқайда төмен жылдамдықпен.