Кіріспе
1952 жылы Норвегияның Осло қаласында өткен қысқы Олимпиада ойындарындағы ерлер арасындағы шайбалы хоккей турнирі жетінші Олимпиадалық чемпионат болды, сонымен қатар ол 19-шы әлем чемпионаты және 30-шы Еуропа чемпионаты мәртебесін де иеленді. Турнир негізінен Jordal Amfi Arena аренасында, сондай-ақ Dælenenga (Ослода), Kadettangen (Sandvika), Marienlyst (Drammen) және Lillestrøm (Lillestrøm) стадиондарында өтті. Канада, Edmonton Mercurys командасы арқылы өкілдік етілді, алтыншы Олимпиада алтын медалін және 15-ші әлем чемпионатын жеңіп алды. Еуропалық командалардың арасында ең жоғары нәтиже көрсеткен Швеция қола медальді және алтыншы Еуропа чемпионатын жеңіп алды. Турнир мүлдем өтпеуге жақын еді. 1950 жылы мұз үстіндегі хоккейді 1952 жылғы қысқы Олимпиада бағдарламасына қосу мәселесі талқыланды. Халықаралық Олимпиада комитеті (ХОК) қатысушы командалардың Халықаралық шайбалы хоккей федерациясының (IIHF) емес, өздерінің әуесқойлық кодексіне сәйкес келетініне кепілдік беруді талап етті, сондай-ақ IIHF президенті Фриц Крацты келіссөздерден шеттетуді көздеді. IIHF-тің бұрынғы президенті В.Г. Харди және хатшысы Джордж Дадли бұл шарттар бойынша келіссөздер жүргізілмейтініне, сондай-ақ Крацты мойындамайтындарын мәлімдеді. Дадли IIHF-тің өздерінің 1952 жылғы мұз үстіндегі хоккей әлем чемпионатын өткізуді талқылауын күтті және хоккей болмаса, Олимпиада қаржылық жағынан сәтсіздікке ұшырайтынын айтты. 1951 жылы 1948 жылғы Ойындардағы дауларға байланысты хоккейді Олимпиада бағдарламасынан алып тастау туралы шешім қабылданды. Алайда, сол жылы Румынияда өткен ХОК конгресінде ол қайтадан бағдарламаға қосылды. В.Г. Харди саяси араласу болмаса, КСРО ұлттық хоккей құрамасын қатысуға шақыруды қолдады. Оның ұсынысына қарамастан, кеңес билігі турнирге қатысуға уақытында өтініш бермеді. Германия және Чехословакия құрамалары осы жылы халықаралық хоккейдің жоғары лигасына қайта оралды. Тоғыз ел қатысқан турнирде топ үштік медальдарды жеңіп алды. Канада мен АҚШ командалары турнирдің соңғы ойынында тең ойнап, алтын және күміс медальдар үшін бірінші және екінші орындарды бөлісті. Егер Канада жеңіске жеткен болса, АҚШ төртінші орынға түсер еді. Мәскеудегі бір газетте бұл нәтижені алдын ала келісіп белгілегендері, АҚШ-қа күміс медальді қамтамасыз ету және Чехословакия құрамасын медальдан шеттету үшін жасалған келісім туралы айыптаулар жарияланды. Канада алтыншы Олимпиада және он бесінші әлем чемпионатын жеңіп алды. АҚШ Швеция мен Чехословакиядан бір ұпайға жоғары тұрды, екеуі де алты жеңіске және екі жеңіліске ие болды, сонымен қатар +29 гол айырмасымен тең нәтиже көрсетті. Чехословакиялықтар соңғы күні шведтерді 4:0 есебімен жеңіп, Олимпиаданың қола медалін және Еуропа чемпионатын жеңіп алғандарын сенді. Алайда, ұйымдастырушылар шведтермен қосымша матч өткізуге шешім қабылдады, онда шведтер үш голдан қалып, 5:3 есебімен жеңіске жетті. Ұлыбритания осы процедура бойынша 1952 жылғы Олимпиада турниріне қатысуға құқылы болды, бірақ 1951 жылдың соңында қатыспайтынын мәлімдеп, орнына В санатындағы турнирге қатысуға өтініш берді. Олар тек ағылшыз ойыншыларынан құралған команданы ұсынуды жоспарлады және Олимпиадада бәсекеге қабілетті болатындарына үміттенбеді.
The men's ice hockey tournament at the 1952 Winter Olympics in Oslo, Norway, was the seventh Olympic Championship, also serving as the 19th World Championships and the 30th European Championships. The tournament was mainly played at the Jordal Amfi Arena, as well as the stadiums at Dælenenga (in Oslo), Kadettangen (Sandvika), Marienlyst (Drammen) and Lillestrøm (Lillestrøm). Canada, represented by the Edmonton Mercurys, won its sixth Olympic gold medal and 15th World Championship. Highest finishing European team Sweden won the bronze medal and its sixth European Championship. The tournament was nearly not played at all. Discussions began in 1950, whether or not ice hockey would be included in the 1952 Winter Olympics. The International Olympic Committee (IOC) sought assurance that participating teams would adhere to its amateur code rather than the International Ice Hockey Federation (IIHF) code, and also wanted to exclude IIHF president Fritz Kraatz from negotiations. IIHF past president W. G. Hardy, and secretary George Dudley agreed there would be no negotiations on those terms, nor would they repudiate Kraatz. Dudley expected the IIHF to discuss having its own 1952 Ice Hockey World Championships instead, and stated that the Olympics would be a financial failure without the inclusion of hockey. In 1951 it was decided to drop hockey from the Olympic programme because of the controversies surrounding the 1948 Games. However, at the IOC congress in Romania the same year, it was reinstated. W. G. Hardy advocated for the inclusion of the Soviet Union national ice hockey team, provided there is no political interference. Despite his advocacy the Soviet authorities did not apply in time to be included in the tournament. Teams from Germany and Czechoslovakia rejoined the top level of international hockey this year. Nine nations played a round robin with the top three nations receiving medals at the end. After Canada and the United States played to a draw in the final game of the round robin, which placed the teams first and second respectively in the standings for the gold and silver medals. Had Canada won, the United States would have placed fourth. A newspaper in Moscow charged that a deal had been made to predetermine the outcome and assure the United States of a silver medal and to exclude the Czechoslovakia team from a medal. Canada won their sixth Olympic title, and fifteenth World title. The USA finished one point ahead of both Sweden and Czechoslovakia who both finished with six wins and two losses, additionally, they had an equal goal differential of +29. The Czechoslovaks had defeated the Swedes four to nothing on the final day, and believed that they had won the Olympic bronze, and the European Championship. However, organizers decided that they should play a final tie breaking game, in which the Swedes overcame a three goal deficit to win five to three. Great Britain qualified for the 1952 Olympic tournament according to this procedure, but announced they would not play in late 1951, and instead requested entry into the Category B tournament. They planned to enter a team composed of English players only and did not expect them to be competitive at the Olympics.
Әлем чемпионатының А тобы (Норвегия)
Швеция мен Чехословакия арасында қосымша матч өтті, себебі олар ұпай саны (12) мен голдар арасындағы айырмасы (+29) бойынша медальдық орын үшін тең түсті.
Әлем чемпионатының B тобы (Бельгия)
Лиеж қаласында 1952 жылдың 15-22 наурызында ойналды. Британдық менеджер Джонни Мюррей тек ағылшын ойыншыларынан құралған командамен жеңіске жетті; шотландтар немесе канадалықтар болған жоқ. Күні Ойын Нәтижесі Кезеңдері 15 наурыз қарсы 7–3 1–0, 3–1, 3–2 16 наурыз қарсы 1–3 1–0, 0–0, 0–3 16 наурыз қарсы 5–5 1–2, 4–1, 0–2 17 наурыз қарсы 5–1 4–1, 0–0, 1–0 17 наурыз қарсы 5–1 1–1, 0–0, 4–0 18 наурыз қарсы 8–1 3–0, 3–0, 2–1 18 наурыз қарсы 3–3 0–2, 2–0, 1–1 19 наурыз қарсы 5–3 1–2, 1–0, 3–1 20 наурыз қарсы 10–0 4–0, 5–0, 1–0 20 наурыз қарсы 7–10 2–2, 2–6, 3–2 21 наурыз қарсы 14–5 4–1, 5–1, 5–3 21 наурыз қарсы 2–1 0–0, 2–1, 0–0 22 наурыз қарсы 11–4 3–0, 0–4, 8–0 22 наурыз қарсы 7–3 2–1, 1–1, 3–1 22 наурыз қарсы 1–7 1–3, 0–3, 0–1
Орташа жасы
Германия құрамасы турнирдегі ең ескі команда болды, орташа жасы 27 жыл 10 айды құрады. Норвегия құрамасы турнирдегі ең жас команда болды, орташа жасы 23 жыл 9 айды құрады. Алтын медаль жеңіп алған Канада құрамасының орташа жасы 26 жыл 5 ай болды. Турнирдің орташа жасы 25 жыл 8 айды көрсетті.