Кіріспе
I Mother Earth, немесе IME, – канадтық рок-тобы. Топ 1990 жылы құрылған және 1990 жылдардың ортасы мен соңында ең жоғары танымалдылыққа ие болды. Сегіз жылдық үзілістен кейін топ 2012 жылы қайта бірікті. 1996 мен 2016 жылдар аралығында I Mother Earth Канададағы ең көп сатылған 150 канадтық орындаушының және 40 ең көп сатылған канадтық топтың қатарында болды.
I Mother Earth, or IME, is a Canadian rock band. The band formed in 1990 and reached its peak in popularity in the mid to late 1990s. After an eight year hiatus, the band reunited in 2012. Between 1996 and 2016, I Mother Earth was among the top 150 best selling Canadian artists in Canada and among the top 40 best selling Canadian bands in Canada.
Алғашқы жылдар
1990 жылы барабаншы Кристиан мен гитарист Ягори Танна ағайындылары әнші Эдвинмен бірлескен репетиция орнында танысты. Эдвин ағалардан онымен бірге топ құруды сұрады. 1991 жылы үш музыкант Franz Masini-ді бас гитарист ретінде шақырып, топ құрды. Топ IME деген атты таңдады, яғни "Мен – Мен", бірақ кейін әріптердің белгілі бір мағынасы болуы керек деп ойлады. Jag Tanna "I Mother Earth" (Мен – Жер Ана) деген атауды ойдағысын айтып, оның ешқандай арнайы мағынасы жоқ екенін әрқашан айтады. Кәсіби жазбадағы бес әннен тұратын демосы бар топ келесі жылы бар болғаны он үш концерт өткізді. Бұл концерттер джем-сессияларымен, өлеңдер оқумен және әндер орындалғанда фондық қабырғаларға салған суреттерімен ерекшеленді. Жыл соңында топ лейблдер арасында бәсекелестікке түсті.
Жетістік
1992 жылы I Mother Earth Capitol Records (АҚШ) және оның канадалық еншілес компаниясы EMI Music Canada арасында жасалған келісімге қол қойды. 1992 жылы топ Лос-Анджелеске Guns N' Roses-тің бұрынғы продюсері Майк Клинкпен дебюттік альбомын жазу үшін барды. Осы жазбалар кезінде Франц Мазини жұмыстан босатылып, Яг Танна бас партияларын өзі қайта жазды. Альбом аяқталғаннан кейін Мазиниді оның тобы Rocktopus сол кезде тарап жатқан Брюс Гордон алмастырды. Құрамы бекітілген соң, топ 1993 жылдың ортасында дебюттік альбомын, Dig-ті насихаттау үшін қарқынды халықаралық турнеге шықты. "Альтернативті" дәуірдегі ерекшелік ретінде қарастырылып, көбінесе хэви-металмен шатастырылатын бұл альбом дәстүрлі хард-рок пен грувтерді, созылған джемдерді, психоделикалық лириканы және Луис Конте мен Армандо Боргтың латын негізіндегі перкуссиясын біріктірді. Dig төрт сингл шығарды, олардың үшеуі IME-нің демо-таспасынан алынған және кейін толыққанды альбомға енгізілді. "Rain Will Fall", "Not Quite Sonic" және "Levitate" 1993 жылы, ал "So Gently We Go" 1994 жылдың жазында жарық көрді. Төрт сингл де Канадада радио мен бейне эфирінде ойналып, АҚШ және Еуропада да таратылды. Соңғы екі сингл, әсіресе, Канаданың рок радиосында жақсы көрсеткіштерді көрсетті. Dig альбомы 1994 жылы "Ең жақсы хард-рок альбомы" номинациясында Juno сыйлығын жеңіп алды, бұл сыйлық үшін IME бала кезінде құдай санаған Rush тобын басып өтті. Бұл екі топ арасындағы ұзақ қарым-қатынастың бастауы болды, ол Junos кешінен кейін IME Rush тобының концертін ашуымен басталды. Альбомның өмірі аяқталған кезде Dig Канадада алтын статусқа ие болды. Соңғы турнеден кейін IME 1995 жылы Торонто мен Квебек провинциясының Морин Хайтс қалаларындағы студияларда жұмыс істеді. Бұл студияларда топ екінші альбомын жазды, оны Жаг Танна мен Rush-ты продюсерлеген Пол Нортфилд бірлесіп шығарды. Дэниел Мансилла перкуссияда Боргты ауыстырып, топтың тұрақты гастрольдік перкуссионисі болды. Rush гитарисі Алекс Лифессон "Like a Girl" әніне қонақ ретінде қатысты. Алайда, топ ішіндегі келіспеушіліктердің белгілері көріне бастады. Эдвин алғаш рет музыка баспасөзіне топта шығармашылық бақылаудың жоқтығын және оның осындай жағдайға "мұнда болуға ешқандай себебім жоқ" екенін айтты. Ол сонымен қатар жазбалардың көп бөлігін топтан бөлек, Лифессонмен бірге Victor альбомын жазумен өткізді. Дегенмен, ол IME құрамында қалды, өйткені топ 1996 жылдың ортасында Scenery and Fish альбомын жазды. IME-нің ерекше дыбыстарын жұмсақ, радиоға бейімделген стильмен біріктірген бұл альбом сыншылардың да, коммерциялық табыстың да иегері болды. Атап айтқанда, "One More Astronaut" және "Another Sunday" синглдері топты Канададағы коммерциялық элитаға итермеледі, ал біріншісі АҚШ-тағы Billboard Mainstream Rock Chart тізімінде Топ-20-ға енді. "Used to Be Alright" және "Raspberry" синглдері де радио мен бейне эфирінде жиі ойналды. 1997 жылы IME "Жыл тобы" номинациясында Juno сыйлығына ұсынылды. Альбом "Ең жақсы рок альбомы" номинациясына ие болды және Канадада екі платиналық сертификат алды. Топтың жаңа танымал болуы Dig альбомының сатылуын 100 000 данадан астам платиналық рекордтық деңгейге көтерді.
Өтпелі кезең
1997 жылдың сәуірінде IME басқару компаниясы Эдвиннің топтан кететінін жариялады. Осы кезден бастап топ Jag Tanna өзінің музыкасының көп бөлігін (ағасы мен Гордонмен джем сессиялары кезінде) жазғанын, Крис Tanna барлық ән мәтіндерін жазғанын және Эдвиннің ешқандай ықпалы болмағанын мәлімдеді. Осы және музыкалық айырмашылықтар вокалисті кетуге итермеледі. Басқарылмайтын кернеуді атап, топ пен Эдвин өзара келісім бойынша жолдарын бөлісті. Қалған мүшелер "I Mother Earth" атауымен әрі қарай жұмыс істейтінін және жаңа әнші іздейтінін хабарлады. IME сондай-ақ Франц Мазинидің жаңа тобының "I Mother Earth" мүшелері қатысады" деп жарнамаланған концертін өздерінің аты мен имиджіне нұқсан келтіретін деп сынады. Эдвин топпен келісімшарт бойынша барлық міндеттемелерін орындады, соның ішінде Edgefest '97 турнесі де болды, және 1997 жылдың ортасында кетті. IME EMI және топтың басқарушы компаниясымен (Capitol бұрын түсініксіз себептермен топты тастап кеткен) дауға түсті, содан кейін 1996 жылдың желтоқсанында жазба жасау шарты аяқталғаннан кейін екеуімен де байланысын үзді. Осы уақыт ішінде топ жүздеген демо-таспаларды тыңдады, сонымен бірге турне кестесін сақтап, жоғарыда аталған бизнес мәселелерін шешті. Брайан Бёрн жіберген бір таспа қоқысқа тасталды, бірақ Бёрнмен бірге Klaven тобында қысқа уақыт болған Slik Toxik барабаншысы Нил Басби әншіні ұсынды. IME ақыры таспаны тыңдады және Бёрнді сынақтан өткізгеннен кейін, ол жаңа вокалисі екеніне келісті. Алайда, топ мүшелері 1997 жылдың соңында оған I Mother Earth футболкасын кигізуге дейін бірнеше ай күтті, бұл оның топқа мүшелігін білдірді. IME 1998 жылдың ортасында Our Lady Peace Summersault турнесінде Бёрнмен алғашқы ресми өнер көрсетті, және ескі және жаңа материалдармен көпшілік жақсы қабылдады. Сонымен қатар, топ Торонтоға оралып, Пол Нортфилдпен қайтадан қосылды, ол жаңа сессияларда Jag Tanna-мен бірге өндіріс міндеттерін бөлісті. Бұл сессияларды интернетте көп уақыт бойы топтың ең жанкүйерге жақын мүшесі деп саналған Брюс Гордон жазды (Гордон Scenery және Fish жылдарына дейінгі жанкүйерлердің электрондық поштасына жауап бергені белгілі). Конте орнына Армандо Борг перкуссияда оралды, бірақ Мансилла IME-нің негізгі перкуссионисі болып қалды. Rush тобының фронтмені Geddy Lee "Good for Sule" альбомының бас-гитарасын орындау үшін шақырылды. Танналар әлі де негізгі үлестерін қосты, бірақ олар шығармашылық процесті бұрынғыдан да ашық деп сипаттады. Нәтижесінде 1999 жылы шыққан Blue Green Orange альбомы болды. Бұл топтың бұрынғы жұмысынан біршама ерекшеленді, көбірек текстуралы, кеңірек дыбыстарды таңдады және топтың хард-рок репутациясына аз көңіл бөлді. Альбомның жетекші синглы "Summertime in the Void" Канаданың рок радиосында хит болды, тректің видеосы 1999 жылдың жазында Much Music-те бірнеше рет көрсетілді және топтың басқа әншімен және дыбыс өзгерісімен коммерциялық тұрғыдан әлі де тиімді екенін көрсетті. Кейін "All Awake" және "When Did You Get Back from Mars?" синглдары да радио және бейне эфирінде ойнатылды. Альбом Канадада алтын сертификатқа ие болды, бірақ көптеген адамдар оны алдыңғы альбомдармен салыстырғанда көңіл көншітпейтін деп санады. Танна мен Нортфилд 2000 жылы "Үздік жазба инженері" үшін Juno сыйлығын жеңіп алды, ал альбом "Үздік альбом дизайны" номинациясына ұсынылды. IME турден шығып, 2001 жылы топ мүшелері Торонтодағы The Mother's Hip студиясына қоныстанды. Алайда, бұл кезең қиындықтармен толы болды. Брайан Бёрннің дауыс бауыры жарылып, оған операция жасалды. Кристиан Танна қолын сындырып, барабанда ойнай алмады. Жарақаттары емделгеннен кейін топ радиоға қолайлы материалмен толтырылған сеансты тоқтатып, басынан бастауды шешті. Бұл альбомның аяқталғаны және алдын ала Save the Last Disco деп аталғаны туралы бұқаралық ақпарат құралдарында жалған ақпарат тарағаннан кейін болды. Сонымен қатар, топ EMI шығарған Earth, Sky, and Everything in Between альбомымен де айналысты, ол B-side-тар мен EMI жылдарындағы тікелей жазылған әндерден тұратын. Танналар мен Гордон жазбаның рұқсатсыз екенін және EMI-нің ақша табуға бағытталғанын мәлімдеді. Эдвин альбом туралы ешқандай пікір білдірмеді. IME кейін 2002 жылы продюсер Дэвид Боттрилмен (Jag Tanna-мен бірге) жаңа альбомда жұмыс істеуге кірісті, "Канадалық MTV Campus Invasion Tour" турнесінде қысқа үзіліс жасады, содан кейін жаңа материалдың алдын ала көрінісі ретінде ән шығарды. "Juicy" әні Vin Diesel-дің xXx фильміне промо-сингл ретінде басылып шықты, лейблден ешқандай қолдаусыз және видеосыз, ол өздігінен рок радиосында ойнатылды. Кейін ол 2003 жылдың басында шыққан The Quicksilver Meat Dream альбомына енгізілді. Альбом бұрынғы жұмыстардан одан да ерекшеленді, латын перкуссиясын (бірақ Мансилламен, ол әлі де топпен турнеде болды) индустриалды элементтер алмастырды, және бұрынғыдан да ауыр, прогрессивті дыбысқа ие болды. Алайда, Universal жартылай аяқталған өнімге наразы болып, радиоға қолайлы синглдарды талап етті, сондықтан топ лейблді ынталандыру үшін студияға оралды. Жетекші сингл "Like the Sun" тағы да бір Канадалық рок хиті болды, бірақ оның танымал болғанына қарамастан, ол альбомды сатуға жеткіліксіз болды. Нашар сату және IME бағыты туралы Танналармен дауларға байланысты Universal топтан барлық қолдауын кері тартып алды, оған кішкентай турнелерді және екінші сингл "No Coma" өзі қаржыландыруға мәжбүр етті. Ән ресми түрде рок радиосына қосылмады, видео өте шектеулі көрсетілді, және топ альбомның өмірін бар болғаны жеті айдан кейін аяқтауға шешім қабылдады. Топ MuchMusic телеарналарының Much on Demand және MuchLOUD бағдарламаларына тақырыптық әндерді ұсынды, бірақ жылдың қалған бөлігінде бұқаралық ақпарат құралдарында естілмеді. Universal 2003 жылдың соңында IME-ні ресми түрде тастап кетті. 2003 жылдың қараша айында I Mother Earth Оңтүстік Онтариодағы Барри қаласында "Live off the Floor" атты арнайы концерт өткізді. Осы жерде болғандардың көпшілігі бұл олардың ең ұлы тікелей өнер көрсетілімі деп санайды, бұл интимді, шамамен төрт сағатқа созылған концертте топ Georgian College алаңының барлық жағынан орындады. IME концертте өзінің көптеген ескі әндерін орындады, және бұл топтың соңғы өнер көрсетілімі деп есептелді.
Үзіліс
Топтың үзілісі кезінде Брайан Бёрн жеке мансабын бастады, екі альбом және бір EP шығарды. Брюс Гордон Blue Man Group тобының құрамына қосылып, көптеген қосымша жобалармен айналысты. Жагори Танна жаңа студия және UpperLeftSide music атты музыкалық лейбл, сондай-ақ Segment X Productions өндіріс компаниясын құрды. Кристиан Танна Торонто қаласындағы жергілікті рок және джаз шараларын ұйымдастырды, сонымен қатар UpperLeftSide music және Онтарио штатының Питерборо қаласындағы концерттік клуб The Venue-де басқарушы болып жұмыс істеді.
Реюнион
2012 жылдың қаңтар айында Бёрн жеке жұмысын аяқтауға кірісті, сондай-ақ “I Mother Earth” тобын қайта құру жоспарланды, құрамында бұрынғы мүшелер болды. Осы кезеңде Танна ағайындылары мен Бёрн Онтарио штатының Питерборо қаласында тұрды, ал Гордон Орландодағы Blue Man Group қойылымымен толық уақыт жұмыс істеді. 2012 жылдың 24 қаңтарында топтың үзілісі концерт туралы хабарламамен және ресми сайтындағы блог жазбасымен аяқталды. 2012 жылдың 21 наурызында топ SoundCloud арқылы “We Got the Love” әнін жариялады, бір аптадан кейін оны цифрлық жүктеу арқылы сатып алуға болады. Содан кейін ол ресми түрде таныстырылып, канадалық рок радиостанцияларына қосылды. 22 наурызда топ сегіз жылдан бері сахнада алғаш рет Торонтодағы Sound Academy-де екі жарым сағаттық концерт берді. Келесі күні сол жерде одан да ұзақ концерт өтті. Екі кеш те толық сатылды. Содан кейін топ Онтариодағы жазғы фестивальдерде өнер көрсететінін хабарлады. Олар сондай-ақ Канада күні Ньюфаундлендтің Сент-Джонс қаласындағы Джордж-стритте бас рольде ойнады және Nickelback тобының концерттерінде қолдау көрсетті. Jag Tanna өз блогында Бёрнмен бірге топтың әндерін деконструкциялап, жаңаша ұсыну арқылы жақын және интерактивті шоу жасау туралы айтты. 2012 жылдың 25 шілдесінде Jag Tanna блогында бас гитарист Брюс Гордонның басқа кәсіби және жеке істеріне байланысты алдағы концерттерге қатыспайтынын жариялады. “The Salads” тобының бас гитарисі Чак Дейли Таннаның айтуынша, “қосалқы орын алған” музыкант ретінде шақырылды. Дейли репетициялар кезінде топқа көмектескен. Гордон оған материалды жаттауға көмектесу үшін “I Mother Earth” тобының бас партияларының iPhone видеоларын жіберді. Дейли сол күні Беллвиллдегі Empire Rockfest фестивалінде топпен бірге сахнада алғашқы өнер көрсетті. Ол гастрольдік топ мүшесі ретінде өнер көрсетуді жалғастырды. Брюс Гордон 2013 жылдан бері концерттерге қатыспады. 2012 жылдың 5 қазанында топ Китченер қаласындағы Октоберфестке қатысты. Топ Rocktoberfest фестиваліне қатысты, онда гитара виртуозы Дэвид Уилкокс та өнер көрсетті. 2013 жылдың басында топ “A Very Long Evening with I Mother Earth” деп аталатын жаңа, жақын және интерактивті концепциямен концерттер өткізе бастады. Бірінші бөлім, VIP билеттері бар көрермендерге арналған, сұрақ-жауаптан және бес-алты әннің акустикалық немесе деконструированные нұсқаларынан тұрды. Екінші бөлім, жалпы билеттері бар көрермендерге арналған, үш сағаттық электрлік концерт болды, онда фанаттардың сүйікті әндері мен созылған джем-сессиялары орындалды. 2015 жылы топ “The Devil's Engine” және “Blossom” атты екі жаңа сингл шығарды, екеуі де Канаданың рок радиостанцияларында эфирге шықты.
Бэрннің кетіп, Эдвинмен қайта қосылуы
2016 жылдың ақпан айында Берн Halifax's Live 105 FM радиосында жұмыс істегендігі хабарланды, сонымен қатар ол Stone Temple Pilots тобының жаңа вокалисі болуға үміттенеді. Джагори Танна 2018 жылғы сұхбатында топтың Бернмен бірге гастрольдік тур жоспарлағанын, бірақ ол "көрінбей қалғанын" және Танна ағайындылары одан ешқандай хабар алмағанын айтты. 2016 жылдың 1 наурызында топ 1996 жылғы Scenery and Fish альбомының 20 жылдығын мерекелеу үшін бастапқы вокалисі Эдвинмен қайта бірігетінін мәлімдеді. Топ 2016 жылдың 3 және 4 маусымында Торонтодағы Феникс концерт театрында екі толық сатылған концерт өткізді, онда топ Scenery and Fish альбомын толығымен орындады. Содан бері топ Эдвинмен гастрольдік сапарларын жалғастырып, болашақта жаңа әндер шығару жоспарларын айтты. 2021 жылдың 30 қарашасында топ 2022 жылы Эдвин мен Берн екеуінің де вокал орындайтын екі концерт өткізетінін жариялады. Топ 29 және 30 сәуірде Оттава мен Торонто қалаларында концерттер берді. 2023 жылдың 1 тамызында топтың алғашқы перкуссияшысы Армандо Борг қайтыс болды деген хабар тарады.
Синглдар
Жыл Атауы Алғашқы орын АлбомКАНКАН Альт-КАН РокКАН Мазмұны (Канкон) АҚШ Негізгі Рок АҚШ Рок1993 "Rain Will Fall" — × 3 — —Dig "Not Quite Sonic" — × — — 42 "Levitate" — × 8 — —1994 "So Gently We Go" 43 × 1 — 431995 "Levitate" (қайта шығару) 75 × × — —1996 "One More Astronaut" 32 1 × 19 31Scenery and Fish "Another Sunday" — 2 × — —1997 "Used to Be Alright" 67 — × — — "Raspberry" 14 — × — —1999 "Summertime in the Void" — 5 × — — Blue Green Orange "All Awake" — 22 × — —2000 "When Did You Get Back from Mars?" — 12 × — —2002 "Juicy" — × × × — — The Quicksilver Meat Dream2003 "Like the Sun" — × × × — — "No Coma" — × × × — —2012 "We Got The Love" — 8 6 × — × Альбомсыз сингл2015 "The Devil's Engine" — — 9 ×— × Альбомсыз сингл "Blossom" — — 13 × — × Альбомсыз сингл "—" хит-парадқа ілеспеген шығарылымдарды білдіреді. "×" — хит-парадтар болмаған немесе сақталмаған кезеңдерді білдіреді.