Кіріспе

Америкалық аралас жекпе-жекші, сонымен қатар "The Predator" ринг есімін қолданған кәсіби күрескер Дональд Фрай (23 қараша 1965 жылы туған) – американдық бұрынғы аралас жекпе-жекші, кәсіби күрескер және актер. MMA-да ол спорттың алғашқы, жан-жақты дамыған жекпе-жекшілерінің бірі болды және UFC 8 және Ultimate Ultimate 96 турнирлерін жеңіп, бірінші жылы UFC 10 турнирінде күміс жүлдегер атанды. 1997 жылы ММА-дан зейнеткерлікке шығып, New Japan Pro Wrestling (NJPW) кәсіби күресімен айналысып, компанияның жетекші қарсыластарының біріне айналды. Төрт жыл бойы Жапонияның үздік гейджин күресшілерінің бірі болғаннан кейін, ол 2001 жылдың қыркүйегінде Pride Fighting Championships ұйымында ММА-ға қайта оралды, бұл жолы әлдеқайда жақсы физикалық формада болды және 11 қыркүйек шабуылына жауап ретінде американдық патриот бейнесін қабылдады. Pride сарынында екі жыл бойы Кен Шамрок және Йосихиро Такаямамен жекпе-жектер өткізді. 2004 жылы K-1 және Hero's жарыстарында өнер көрсету үшін ұйымды тастады, бірақ 2007 жылы Pride-дың соңғы жарысына оралды. 2016 жылы UFC Даңқ залына енгізілді.

Ерте өмір

Фрай ирланд және шотланд тегінен шыққан. Ол Аризона штатының Сиерра-Виста қаласындағы Буэна орта мектебінде күреске түсіп, 1984 жылы Аризона мемлекеттік университетінде оқуын жалғастырды, онда ол болашақ Ultimate Fighting Championship (ҰФЧ) бәсекелесі, көмекші күрес жаттықтырушысы Дэн Севернмен бірге жаттықты. 1987 жылы ол Олимпиадалық іріктеу кезінде еркін күрес және грек-рим күресінде жеңіске жетті. Бір жыл өткен соң, ол Оклахома штатының Университетіне – Стиллуотерге ауысты, онда оның құрбыларының арасында болашақ әріптесі Рэнди Кутюр болды. Университетті бітіргеннен кейін Фрай бір жарым жыл бокспен айналысты және 1989 жылдың 28 тамызында Аризона штатының Финикс қаласында Луис Мораға қарсы бірінші раундта нокаутпен жеңіс алып, кәсіби дебют жасады. Келесі он төрт айда сегіз жекпе-жек өткізіп, зейнеткерлікке шықты және Аризона штатының Бисби қаласында шұғыл медициналық көмек көрсетуші және өрт сөндіруші болып жұмыс істеді. Ол келісімшарттық даудың салдарынан есімін өзгертуге мәжбүр болғаннан кейін бірнеше матчта J. R. Frye деген атпен боксқа қатысты. 1990 жылдың 11 желтоқсанында Лос-Анджелестегі Резеда кантри клубында Калифорния штатының Сомис қаласынан келген Дэвид Килгурдан техникалық нокаутпен жеңіліп, соңғы бокс матчын өткізді, осылайша кәсіби рекордты екі жеңіс, бес жеңіліс және бір тең түсуге жеткізді. Фрай психиатриялық бөлімде де жұмыс істеген, бірақ науқасты ұстап тұрғанда қолы сынғаннан кейін ол жұмысынан кетті. Осы кезеңде ол дзюдомен де айналысып, екінші дан қара белбеу дәрежесін алды.

Ultimate Fighting Championship (1996) -ның жеңімпазы

1995 жылы Дон Фрай Дэн Севернді 1995 жылғы Ultimate Ultimate турниріне дайындауға көмектесті, сондай-ақ Северннің Денверге жасаған сапарында оны сүйемелдеді. Ұзақ өтпей ол өзі де аралас жекпе-жек спортына қатысып, келесі жылы Ultimate Fighting Championship құрамына қосылды. 1996 жылдың 16 ақпанында Пуэрто-Риконың Баямон қаласында өткен UFC 8 турнирінде дебют жасаған Фрай сол күні ашық салмақ бойынша өткен турнирде сегіз қатысушының бірі болды және сол дәуірде тұрып күресу және жерде күресу шеберлігімен ерекшеленген екі жекпе-жектің бірі еді, екіншісі – Марко Руас. Жартылай финалда ол (Дуэйн Людвиг пен Хорхе Масвидал бұрынғысын жаңартқанша) UFC тарихындағы ең жылдам нокаут рекордын орнатты – тек сегіз секундта 410 фунт салмақты Томас Рамиресті нокаутқа жіберді. Жартылай финалда Сэм Адкинсті тез техникалық нокаутпен жеңіп, оны құлатып, TKO үшін бетіне балғамен соққы берді. Финалда ол Гари Гудриджбен кездесіп, тринидадтық жекпе-жекті 2:14 минутта үстемдікке ие болып, жеңіске мәжбүр етті, бірақ бірнеше жоғары соққыларды және жердегі соққыларды жасады. Бұл екеуінің арасындағы жекпе-жектің бірінші кездесуі болды. ММА-ға қатысты дау-дамайлардың салдарынан Фрай өрт сөндіруші қызметінен, ол Сиерра-Виста, Аризонадағы туған қаласында бұрынғы жұмысынан, сондай-ақ оқиғадан кейін ASU күндері пайдаланған Буэна орта мектебінің спорт залында жаттығулар жасаудан айырылды. Фрай 1996 жылдың 19 мамырында Мичиган штатының Детройт қаласында өткен UFC 9 турнирінде турнир жеңімпазы Марко Руаспен жекпе-жекке қайта оралды, бірақ Руас жарақат алғандықтан оның орнына бразилиялық джиу-джитсу стиліндегі Амаури Биттети келді. Фрай қарсыласының құлауын тоқтатып, соққылар, тізелер мен шынтақтармен шабуылдады, сондай-ақ дзюдода гарамиды қолданып, сол кездегі джиу-джитсу шеберіне қарсы қолданды, бұл сол кезде сирек кездесетін нәрсе еді. Жеңіске жеткеннен кейін бразилиялықтың омыртқасына және басына жасалған бірнеше ауыр соққыдан кейін жекпе-жек тоқтатылды. 1996 жылдың 12 шілдесінде Алабама штатының Бирмингем қаласында өткен UFC 10 турнирінде Фрай турнир форматына оралды. Ол Марк Холлды тоқтату арқылы жеңіп, Му Йэа До маманынан қашып, тоқтағанға дейін денесімен соққылар жасады, содан кейін Брайан Джонстонды жеңіп, тағы да жаттығуды матқа көшірді және басына шынтақтармен соқты. Алайда, турнирдің финалында Фрай Марк Коулменмен кездесті, ол Фрай жиі қолданатын жердегі күрес стратегиясының "құдасы" деп есептелді. Фрайдан гөрі күрес спортында тәжірибелі Коулмен жекпе-жек бойында үстемдік сақтап, бетіне бірнеше соққы берді. Фрай тік тұрып, Коулменді жеңуге тырысқан сәтсіз мойын бұрмалау әрекетінен пайдаланды, бірақ ол қайтадан құлатылды, ал оның өзінің құлау әрекеті де сәтсіз аяқталды, Коулмен кері бұрылып, әдеттегідей лақтыруға дайын болды. Соңында Коулмен Фрайдың бетіне соққылар мен бас соққыларын бергеннен кейін төреші ойынды тоқтатып, Фрайға жеті жекпе-жектен кейінгі алғашқы жеңілісін сыйлады. Фрай 1996 жылдың қараша айында Жапонияда өткен U Japan турнирінде жеңіске жетті, Марк Холлды қайта кездесуде алқызыл тұмсықпен жеңіп алды. Бір айдан кейін Фрай UFC-нің Ultimate Ultimate 96 турниріне қатысып, бұрынғы турнир жеңімпаздары мен жүлдегерлерінен ең үздіктерін анықтауға тырысты. Ол алдымен Гари Гудриджке қарсы екінші рет шықты, ол клинчте жанжал жасап, Фрайды құлатқаннан кейін бас соққыларын берді, бірақ нәтиже бірдей болды, өйткені Фрай үстемдікке ие болғанда Гудридж жеңілісті қабылдады. Содан кейін Фрай өзінің мансабында үшінші рет Марк Холлмен кездесті, бірақ бұл жекпе-жек тіпті қысқа болды, Фрай 20 секунд ішінде құлатып, Ахилл тұмсығын бұрап жеңіске жетті. Финалда Фрай шабуылшы Танк Эбботтпен кездесті, ол ертерек соққылар беріп, Фрайдың бетін кесіп, ісік тудырды. Алайда, Эбботт тепе-теңдігін жоғалтып, құлап, Фрайға артқы жалаңаш тұмсықпен жеңіске жетуге мүмкіндік берді, ол өзінің екінші UFC турнирлік чемпионаты – Ultimate Ultimate 96 чемпионы атағын жеңіп алды. Кейін Холл Дон Фрай мен менеджер Роберт ДеПерсия оны екі жекпе-жектің жартылай финалдық жеңіске жетуіне көндіргенін мәлімдеді. Холлдың айтуынша, Танк Эбботт екі жеңіске жетіп, финалға жеткен соң, Фрай сол түні 11 минут қамауда болғандықтан, чемпиондыққа күшін жұмсауды қалаған. Себебі ол Фрайдан екі рет жеңілген болатын (осылайша ол жеңіске жете алмады) және ДеПерсия "жоқ" деп айту оның болашағына апатты әсер ететінін білдірді. Холл оның сюжетке еріксіз келіскенін айтады. Төреші Джон Маккарти кейіннен өзінің "Let's Get It On!" атты автобиографиясында былай жазды: ММА-дағы табыстарына қарамастан, Фрай Ultimate Ultimate '96 турнирінде жеңіске жеткеннен кейін спорттан кетіп қалды.

Pride Fighting чемпионаттары (2001-2003)

Жапонияда кәсіпқой күрестен сәтті танылған Дон Фрай, 2001 жылы Pride Fighting Championships ұйымымен бірнеше жекпе-жекке келісімшарт жасағанда аралас жекпе-жекке қайта оралды. 2001 жылдың 24 қыркүйегінде, 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін екі апта өткен соң, Жапонияның Осака қаласында өткен Pride 16 турнирінде ММА жекпе-жегіне алғаш рет қатысқан Фрай, американдық туды желбіретіп, үстіне "террористер жаман" деген жазуы бар футболка киіп рингке шықты. Ол бұрынғы UFC кезеңімен салыстырғанда бұлшық еттерінің күштірек болғанын көрсетті, соңғы ММА жекпе-жегінен кейін салмақ алған еді. Алайда, сол түні Гилберт Ивелмен болған жекпе-жегі даулы болды және Фрай бірінші раундта дисквалификация арқылы жеңіске жетті, себебі Ивел бірнеше рет оның көзін қағып, ақырында өзін ұстауға тырысқанда арқанды ұстап дисквалификацияланды. Үш айдан кейін, Жаңа жыл қарсаңында өткен Inoki Bom Ba Ye 2001: K-1 vs. Inoki шоуында Фрай Кирилл Абидиді оңай жеңіп, француздық кикбоксшыны еденге түсіріп, бірінші раундта бақылауға алды. Фрай 2002 жылдың ақпан айында Pride турниріне оралды, онда ол ұзақ жылдар бойы қарсыласы болған Кен Шэмрокпен кездесті. Шэмрок 1996 жылы UFC 6 турнирінде Дэн Севернді жеңгеннен бері Фрай оны жекпе-жекке шақырып келген еді. Фрай бірнеше клинтч айқасында басымдық танытты, ал Шэмрок аяқ тұяғына ұсынып, тізеге және бағанаға ауысты, Фрайдың аяғын қатты жарақаттады. Бірақ, жарақатқа қарамастан, Фрай басылудан бас тартты және кейіннен шабуыл кезінде Шэмрокты еденге құлатты. Жеңіске жету үшін Фрай қарсыласын басып ойнауға тырысты және уақыт біткенше тоқтамауға бел буды. Қызықты және қиын жекпе-жектен кейін Фрай бөлінген шешіммен жеңіске жетті. Шэмрок Фрайдың аяқ-қолына жарақат келтіргенімен, кейіннен оның ауырсынуға қарсы дәрілерге тәуелді болуына себеп болды. Екеуі де жекпе-жек аяқталғаннан кейін құшақтасып, бәсекелестіктерін аяқтады. Көптеген ММА жанкүйерлері екі жекпе-жекшінің де бұрынғыдай болмайтынына келіседі, себебі олардың мансабы жекпе-жекке дейін тұрақты түрде төмендеді. Кен Шэмрокты жеңгеннен кейін төрт ай өткен соң, Фрай 2002 жылдың 23 маусымында Pride 21 турнирінде жапондық кәсіби күрескер Ёсихиро Такаямамен жекпе-жекке шықты. Көптеген жанкүйерлердің пікірінше, бұл жекпе-жек Pride турниріндегі ең қызықты жекпе-жектердің бірі болды. Фрай мен Такаяма хоккейдегі айқас сияқты күресті, әрқайсысы басын ұстап, соққы берді. Такаяма бір минуттан астам уақыт бойы қорғалмаған соққылардан кейін денеге соққы берді. Бұл жекпе-жекте үш рет қайталанды, бірақ Фрай Такаяманы басып ойнағаннан кейін төреші жекпе-жекті тоқтатты, себебі Такаяманың денсаулығы нашарлаған еді. 2002 жылдың 28 тамызында Фрай K-1/Pride бірлесіп ұйымдастырған Pride Shockwave іс-шарасында 91,107 көрерменнің алдында Джером Ле Баннермен кикбоксинг жекпе-жегіне шықты. Жекпе-жекке дейін берген сұхбатында Фрай (тізе соққыларынан басқа) өмірінде ешқашан теппегенін айтты және оның кемшілігі айқын болды, себебі ол күрес дағдыларын пайдалана алмады және Ле Баннермен байласуға тырысқанда бірнеше рет лақтырылды. Алғашқы раундта 8 еселенгеннен кейін, ол бұрышқа тығылып, бірінші раундтың 1:30 минутында оң жақ ілгегімен есінен таныды. Жаңа танымалдылық толқынына көтеріліп, Фрай 2002 жылдың 24 қарашасында Pride 23 турнирінде ММА-ға оралды, онда ол Олимпиада чемпионы, дзюдошы Хидехико Ёсидамен жекпе-жекке шықты. 1996 жылы Марк Коулменмен жекпе-жек өткізгеннен бері алғаш рет жеңіліске ұшыраған Фрай бірінші раундта Ёсидадан қолынан жеңілді. Фрай басылудан бас тартпағанмен, төреші оның ауыр жарақат алуынан қорқып, жекпе-жекті тоқтатты. Фрай Ле Баннер мен Ёсидадан жеңілгеннен кейін жеті ай демалды және 2003 жылдың 28 маусымында Марк Коулменге жеңілгені үшін Pride 26 турнирінде күресті. Ұзақ жекпе-жекте Фрай үш раундтан кейін Коулменге бірауызды шешіммен жеңілді. 2003 жылдың Жаңа жыл қарсаңында Фрай үшінші рет Гэри Гудриджке қарсы реванш өткізді. Жекпе-жек 39 секундқа созылды; Гудридж Фрайдың басына қатты соққы беріп, оны толығымен нокауттады.

K-1 және Hero's (20042006)

Дон Фрай төрт кезекте жеңіліске ұшырағаннан кейін Pride ұйымынан кетіп, соңынан К-1 ММА ережелері бойынша күреске шықты. Оның алғашқы жекпе-жегі 2004 жылғы 22 мамырда K 1 MMA ROMANEX турнирінде Йосихиро Накаомен өтті, бірақ Фрай бірінші раундтың басында басымен соғысып алған жарақат салдарынан жалғаса алмады, нәтижесі тең деп жарияланды. Дон Фрай мен Йосихиро Накао 2004 жылғы 31 желтоқсанда K 1 Premium 2004 Dynamite турнирінде қайта кездесті, онда Накао жеңіске жетіп, бірауыздан шешім шығарды, ал америкалық алтыншы рет жеңіліске ұшырады. Қысқа үзілістен кейін, ол 2006 жылдың мамырында K 1 Hero's бөлімшесінде қайтадан күреске шықты. Акебоно Фраймен көп уақытын бағысып, оны айналдырып, қабырғаға тығып жіберді, бірақ Фрай бұрынғы сумо күресшісін құлатып, екінші раундта гильотинмен жеңіске жетті. Одан кейін он күн өткен соң, 1996 жылдан бері АҚШ-та алғаш рет шығып, Дон Фрай "Қоңырдың патшасы: Аризонадағы Глобтағы жыртқыш" турнирінде Рубен Вильярреалға қарсы күресті. Көптеген жанкүйерлер үшін үш раундтан кейін бұл жекпе-жек әсерлі болмады, бірақ төрешілер тең деп шешім қабылдады. Hero's турниріндегі екінші жекпе-жегінде ол 2006 жылғы 5 тамызда Hero's 6 турнирінде Ёсихиса Ямамотоны жеңіп, бірінші раундтың соңында артқы жалаңаш тұтқамен жеңіске жетті. Ал соңғы жекпе-жегінде Фрай 2006 жылғы 9 қазанда Hero's 7 турнирінде Ким Мин Сумен кездесіп, екінші раундта оң соққысымен нокаутқа жіберді.

Кейінгі мансабы және кейде қайта оралуы (2007 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

Дон Фрай төрт жылдық үзілістен соң Pride-ге қайта оралды, 2007 жылдың 8 сәуірінде Pride 34 іс-шарасында Джеймс Томпсонмен жұдырықтасты. Томпсонның агрессивті бастамасы Фрайды екі рет соққыға жықты. Томпсон қорғансыз Фрайға бірнеше соққы берді, содан кейін төреші бірінші раундта 6:25-те жекпе-жекті тоқтатты. Сол жылы ол Аризона штатындағы Tucson Scorpions командасын құрып, Халықаралық Жекпе-жек Лигасында (IFL) жаттықтырды, бірақ 2007 жылдың 9 қарашасында TAGG радиосында ол IFL-мен жолдарының айырылғанын мәлімдеді. Олар 2007 жылғы маусымның басында құрылған төрт жаңа команданың бірі болды. Ол сондай-ақ "Қымбат Дон: Хищниктің кеңесі" атты әзілді апталық бағана жазды, онда ол жанкүйерлерге махаббат, өмір, достық және тағы басқалар туралы кеңес берді. 2008 жылдың қаңтарында Техас штатындағы NLF: Heavy Hands турнирінде Брайан Пардоуды 47 секундта нокаутқа жібергеннен кейін, Дон Фрай 2008 жылдың 8 ақпанында TAGG радиосында 11 сәуірде Нью-Джерси штатының Атлантик-Ситидегі Trump Taj Mahal-да YAMMA Pit Fighting дебюттік картасында Олег Тактаровпен жекпе-жекке шығатынын хабарлады. Бұл жекпе-жек YAMMA-ның Шеберлер дивизионындағы алғашқы жекпе-жек болды, бұл дивизион 39 жастан асқан жекпе-жектерге арналған. Алайда, ол жарақат алғандықтан, UFC 1-ге қатысушы Патрик Смитпен алмастырылды. IFL-дегі қызметінен және Техас штатындағы NoLimit Fighting промоушенімен бір рет жекпе-жек өткізгеннен кейін, Дон Фрай DEEP ұйымымен алғашқы жекпе-жегін өткізіп, жапон жанкүйерлерінің сүйіктісі Икухиса Миновамен жұдырықтасты. Минова бірінші раундтың 3:56-сында тіземен жеңіске жетіп, Фрайдың Жапониядағы көрсеткішін 8-6-ға түсірді. Содан кейін ол келесі жылы Shark Fights промоушенімен келісім шарт жасады. Ол 2009 жылдың мамырында Shark Fights 4 турнирінде Рич Моссты жеңіп алды, бірақ төрт айдан кейін Shark Fights 6: Stars & Stripes турнирінде Дейв Германнан жылдам TKO жеңілісін көріп қалды. Екі жылдық үзілістен кейін және 46 жасқа келгенде, Фрай Gladiator Challenge Light Heavyweight титулы үшін Майк Гонзалеспен күресуге жоспарланған. Алайда, Гонзалес жарақат алғандықтан, Фрай ауыр салмақта Рубен Вильяреальмен реванш жекпе-жегін өткізді. Фрай нокаутпен жеңілді.

Жаңа Жапонияның кәсіби күресі (19972002, 2004)

UFC-ден кеткеннен кейін Фрай кәсіпқой күреске түсіп, Брэд Рейнганс пен Курт Хеннигтен оқуға түсті. Ол 1997 жылдың тамызында New Japan Pro Wrestling (NJPW) үшін дебют жасады, алғашқы жекпе-жегінде Кадзуюки Фуджитаны жеңді. 1998 жылға қарай Фрай компаниядағы жетекшілердің біріне айналды. 1998 жылдың 4 сәуірінде Фрай Антонионың соңғы қарсыласы турнирін жеңіп, сол түні өткен зейнеткерлік жекпе-жегінде NJPW негізін қалаушы және күрес аңызы Антонио Инокимен күресу құқығын алды. Фрай сол жекпе-жектен жеңіліп қалды. Сол жылдың соңында Кенсуке Сасакимен қысқаша даудан кейін, Фрай 1999 жылдың басында Масахиро Чононың жаңа командасына, Team 2000-ға қосылды. 1999 жылдың көп бөлігінде және 2000 жылдың басында Фрай Скотт Нортонмен «Гайдзин Эйс» бейресми титулы үшін күресті, 1999 жылы Чономен бірге G1 Tag League-те қатысты, және IWGP ауыр салмақ чемпионатына екі рет үміткер болды, бірақ екі әрекеті де сәтсіз аяқталды. 1999 жылдың сәуірінде алғашқы титулдық жекпе-жегінде Кеижи Мутодан жеңіліп, 2000 жылдың ақпанында екінші рет Кенсуке Сасакиден жеңілді. Team 2000 командасында екі жыл болғаннан кейін Фрай командадан шығып, Кейджи Мутоның жаңа командасына, BATT-қа қосылды, онда 2001 жылдың шілдесінде IWGP титулы үшін үшінші рет талпыныс жасады, бірақ Казаюки Фукитаға есе жіберіп, тағы да жеңіліске ұшырады. 2004 жылдың қазан және қараша айларында Фрай NJPW-ге екі рет Масахиро Чононың Black New Japan командасының құрамында оралды, Чономен бірге Хироюши Тензан мен Юдзи Нагатаны жеңіп, содан кейін Скотт Нортон мен Манабу Наканишимен бірге Шинсуке Накамура, Ютака Йоши және Blue Wolf-қа қарсы жеңіске жетті.

Басқа да жоғарылаулар (2003-2013)

2003 жылы кәсіби күреске қысқа қайта оралғанда, ол Жапонияның Fighting World ұйымы үшін екі рет сынға түсті. Сондай-ақ, ол 2003 жылғы 26 қазанда All Japan Pro Wrestling (AJPW) ұйымының 31 жылдығында өнер көрсетіп, ауыр салмақтағы үштік тәж чемпионы атағы үшін Тошиаки Кавадаға қарсы күресіп, жеңіліске ұшырады. 2005 жылғы 2 қазанда Фрай AJPW-нің Wrestle 1 Grand Prix турниріне қатысып, Джамальға есе жіберді.

Актерлік өнер

Дон Фрай «Годзилла: Соңғы соғыс» (2004) фильмінде капитан Дуглас Гордон рөлін ойнаумен актерлік мансабын бастады. Сұхбатында Фрай, өзінің толық бақылаудағы жекпе-жектерінен өзгеше, «Годзилла» фильмінде бақылауы болмағанын, бірақ бұл тәжірибеден де ләззат алғанын айтты. Фильмнің режиссері Рюхей Китамура Фрайдың жекпе-жектерінің жанкүйері болғандықтан, осы рөлді Фрайды ескере отырып жазғанын мәлімдеді. Китамура Фрайдың қатал мінезі мен мейірімді жүрегінің Гордон кейіпкеріне өте сай екенін атап өтті. Қызығы, жапон тіліндегі фильмдегі маңызды кейіпкердің барлық сөздері ағылшын тілінде айтылды. 2005 жыл Фрай үшін өнімді жыл болды, ол бірнеше жобада қатысты. «Тағы бір романтикалық күрес комедиясында» ол күресші отбасының әкесі, Рокко Пьедра рөлін ойнады, ол баласын әйгілі күресшіге үйлендіруді армандайды. Сондай-ақ ол «No Rules» және «Нагуримоно» фильмдерінде де ойнады. 2006 жылы «Майами Вайс» сериалында «Арий бауырластығының» мүшесі ретінде пайда болды, «Қырмыза қорқытқыш» мультфильміне дауыс берді, ал 2007 жылы Роб Шнайдердің түрме комедиясы «Биг Стенде» Ренди Кутюр және Боб Саппен бірге түсті. Ол режиссер Майкл Маннның «Халық жауы» фильмінде ФБР агенті Кларенс Херт рөлін сомдады. Pride FC сарынында өнер көрсеткеннен бері Жапонияда бірнеше жарнамалық роликтерде пайда болды. Соңғысы – Nissin Foods компаниясының (басшыларының бірі Фрайдың жанкүйері) «UFO» деп аталатын якисоба өнімінің телерекламасы. Оның 2000-ші жылдардағы Жапониядағы танымалдылығын «жақсы, ескі, қатал, қатал» кейіпкері, 1960-шы жылдардағы американдық фильмдердегі шерифтерді еске түсіретін бейнесімен түсіндіруге болады. Фрай «It's Always Sunny in Philadelphia» сериалының «Пандалар әскері үшін күрес» атты эпизодында Родди Пайпердің «Да' Маниак» кейіпкерімен жұдырыққа түсетін кәсіби күресші рөлінде ойнады. Ол IMDb сайтында «Күрес қарсыласы» рөлімен көрсетілген. Сондай-ақ Фрай 2009 жылғы мерекелік маусымда Blackberry Bold 9700 үшін түсірілген «Бір қадам алға» атты AT&T мини-фильміне қатысты. Фрай Stick 10: Even More Swag анимациялық фильмінің үшінші бөлімінде, «The United League of Stereotypes» фильміндегі басты жау Мэтт Нинесстерге дауыс берді. Фрай сонымен қатар «Бұзылған механизм» атты Final Fight фан-фильмінде мэр және бұрынғы күресші Майк Хаггар рөлін ойнады.

Жеке өмір

Фрай ажырасып, екі қызы бар.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ. (No) НәтижеRecordOpponentTypeRound, timeDateLocationNotes8Жеңіліс2–5–1 Дэвид КилгурTKO (Техникалық нокаут)4 (4), 11 желтоқсан 1990 7Жеңіліс2–4–1 Леон КартерKO? (4), 1 қазан 1990 6Тең2–3–1 Фред ХитD (Тең)431 шілде 1990 5Жеңіліс2–3 Дэвид ДиксонKO? (4), 21 мамыр 1990 4Жеңіліс2–2 Фред ХитSD (Бөлінген шешім)427 наурыз 1990 3Жеңіліс2–1 Рокки ПепелиKO? (4), 24 қазан 1989 2Жеңіс2–0 Трой БоудинKO? (4), 26 қыркүйек 1989 1Жеңіс1–0 Луис МораKO (Нокаут)1 (4), 28 тамыз 1989