Кіріспе
Канадалық хоккей әкімшісі, саясаткер және мемлекеттік қызметкер Эрл Филипп Доусон (17 желтоқсан 1925 – 28 наурыз 1987) – канадалық хоккей әкімшісі, саясаткер және мемлекеттік қызметкер. Ол 1958 жылдан 1963 жылға дейін Манитоба әуесқой хоккей қауымдастығының президенті қызметін атқарған кезде Канада хоккейінде танымал болды. Доусон Манитобаның ауылдық аймақтарындағы хоккейдің төмендеуін тоқтату үшін кеңес құрды және басқа провинциялармен салыстырғанда, жасөспірімдер шайбалы хоккейін дамытуға көбірек қаржы жұмсау арқылы қауымдастықтың тіркелу санын үнемі арттырды. Доусон Канадалық әуесқой хоккей қауымдастығының (CAHA) ережелер комитетінің төрағасы болды және хоккей ережелерін біркелкі түсіндіру үшін төрешілерді даярлау бойынша алғашқы жалпыұлттық семинар ұйымдастырды. 1966 жылы Доусон CAHA вице-президенті болып, 1969 жылдан 1971 жылға дейін президенті қызметін атқарды. Халықаралық хоккей федерациясы 1970 жылғы хоккейден әлем чемпионатында кәсіби ойыншыларды шектеулі түрде пайдалануға рұқсат берді, бірақ Халықаралық Олимпиада комитеті наразылық білдіргеннен кейін бұл шешімнен бас тартылды. Доусон мен CAHA бұл жағдайды екі стандартты қолдану деп есептеді, себебі еуропалықтар мемлекеттік қолдау алатын кәсіби ойыншылар деп саналды, бірақ олар әуесқойлар ретінде танылды. Олар Канаданың ұлттық хоккей құрамасын халықаралық жарыстардан ең жақсы ойыншыларын пайдалануға рұқсат берілмейінше шығарды. Доусон Батыс Канададағы жасөспірімдер хоккей командаларының наразылығына тап болды, олар жас шектеуіне қарсы болды және Ұлттық хоккей лигасының әуесқойлық таңдауында таңдалған ойыншыларға көбірек қаржылық өтемақы талап етті. Батыс Канада хоккей лигасы екі маусым бойы CAHA юрисдикциясынан тыс ойнады, содан кейін Доусон лиганың жас шектеуін қабылдауын және қаржылық өтемақыны арттыру бойынша жаңа келісімге келді. Доусон CAHA атқарушы органының құрамын қайта ұйымдастырып, кіші, жасөспірімдер және ересек хоккейі үшін вице-президенттерді қосты, бұл хоккейдің әр деңгейіне үлкен үн беруге мүмкіндік берді. Кейін ол 1970-71 маусымда жасөспірімдер хоккейінің екі деңгейлі жүйеге бөлінетінін хабарлады. Мемориал кубогы жоғары деңгейдегі және жасөспірімдер хоккейінің чемпионаты болып қала берді, ал CAHA екінші деңгейдегі чемпионат үшін Манитобаның жүз жылдық кубогын құрды. Доусон Мемориал кубогы мен Аллан кубогының форматын шығыс және батыс аймақтары арасындағы финалдан лига чемпиондарының қатысуымен дөңгелек турнирге ауыстыруды қадағалады. Ол сондай-ақ CAHA-ны өнімдерді қолдау бизнесіне енгізіп, CAHA логотипін жасады және жиналған қаражатты Канададағы хоккейді дамытуға қайта инвестициялады. Доусон Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канада Корольдік әуе күштерінде және Канада армиясында қызмет етті, содан кейін 19 жыл бойы Манитоба штатының Риверс қаласында құрғақ тазалау бизнесін жүргізді. Ол қоғамдық қызмет топтарында белсенді қатысты, 1957 жылдан 1965 жылға дейін қалалық кеңес мүшесі болды және 1966 жылдан 1969 жылға дейін Манитоба либералдық партиясының мүшесі ретінде Хамиота сайлау округін өкілдік етті. Доусон 1967 жылғы Панамерикан ойындарын және Канаданың жүз жылдық мерекесін Манитобадағы демалыс пен ойын-сауық мүмкіндіктерін арттыру және жергілікті инфрақұрылымды жақсарту үшін пайдалануды жоспарлады. Ол ауылдық студенттерге берілетін субсидияны арттыруға, студенттерді жергілікті жұмысқа орналастыруға және адами капиталдың қашуын тоқтатуға тырысты. Ол Манитобадағы медициналық сақтандыру заңдары ауылдық азаматтарды кемсітеді деп салып, медициналық қызметтердің құнын төмендетуге және олардың қолжетімділігін арттыруға ұмтылды. Сондай-ақ, ол ауылдық өнеркәсіп пен бизнесті салық жүктемесінен босату үшін жергілікті ресурстарды дамытуды қолдады. Доусон 1970 жылдан 1987 жылға дейін Sport Canada директоры және Канада ойындары кеңесінің хатшысы болып қызмет етті. Ол Канаданың фитнес сыйлығы бағдарламасын басқарды және жасөспірімдер Олимпиадасы бағдарламасын қолдады. Ол 1975 жылы Виннипегте өткен жасөспірімдер арасындағы шайбалы хоккей чемпионатының төрағасы болды, бұл Манитобаның жүз жылдық мерекесімен бірге өтті. Ол елдегі әйелдер спортындағы бәсекелестікті арттыруға ұмтылды және 1984 жылы Канада ойындарында спорттағы допингке қарсы тестілеуді енгізді. Доусон өзінің мансабын "Мен дау-дамайға араласатын адам сияқтымын, ол хоккейде болсын, саясатта болсын" деп қорытындылады, ал Виннипег Free Press оның "дау-дамайдың серігі" болғанын мойындады. 1964 жылы Брэндон Сан оны "Жылдың Батыс Манитоба спортшысы" деп атады және 1995 жылы Манитоба хоккей залының мүшесі ретінде қайтыс болғаннан кейін қосылды.
Earl Phillip Dawson (December 17, 1925March 28, 1987) was a Canadian ice hockey administrator, politician and civil servant. He rose to prominence in Canadian hockey when he served as president of the Manitoba Amateur Hockey Association from 1958 to 1963. He established a council to reverse the decline of hockey in rural Manitoba and saw the association continually increase its registrations by spending more per player to develop minor ice hockey than other provinces in Canada. Dawson became chairman of the Canadian Amateur Hockey Association (CAHA) rules committee and organized the first nationwide clinic for referee instructors to standardize the interpretation of hockey rules. Dawson became vice president of the CAHA in 1966 then served as its president from 1969 to 1971. The International Ice Hockey Federation had approved a limited use of professionals at the 1970 Ice Hockey World Championships, but later reversed the decision when the International Olympic Committee objected. Dawson and the CAHA perceived the situation to be a double standard since the Europeans were believed to be state sponsored professionals labelled as amateurs, and withdrew the Canada men's national ice hockey team from international competitions until it was allowed to use its best players. Dawson faced internal issues from junior ice hockey teams in Western Canada who were upset with the imposed age limit and demanded greater financial compensation for players chosen in the National Hockey League Amateur Draft. The Western Canada Hockey League played outside of the CAHA's jurisdiction for two seasons, when Dawson negotiated a new deal that saw the league accept the age limit in exchange for increased financial compensation. Dawson oversaw the CAHA reorganize its executive to include vice presidents for minor hockey, junior hockey and senior ice hockey to give each level of hockey a greater voice. He later announced that junior hockey would split into a two tier system for the 1970–71 season. The Memorial Cup remained the championship for the top tier and junior hockey, and the CAHA established the Manitoba Centennial Cup for the second tier's championship. Dawson oversaw the transition of both the Memorial Cup and the Allan Cup's formats from an east versus west final into a round robin involving league champions. He also led the CAHA into the product endorsement business, released a logo for the CAHA, and used the money generated to reinvest into hockey in Canada. Dawson served with the Royal Canadian Air Force and the Canadian Army during World War II, then operated a dry cleaning business for 19 years in Rivers, Manitoba. He was extensively involved in community service groups, was a town councilor from 1957 to 1965, and represented the Hamiota electoral district as a Manitoba Liberal Party member from 1966 to 1969. Dawson wanted to use the 1967 Pan American Games and the Canadian Centennial events to boost recreation in Manitoba and improve local infrastructure. He sought to increase subsidies for rural students, to employ students locally and stop human capital flight. He argued that medicare laws in Manitoba discriminated against rural citizens, and wanted to reduce medical costs and increase their services. He also supported the development of local resources to relieve rural industries and businesses from tax burden. Dawson served as a director for Sport Canada and the secretary of the Canada Games council from 1970 to 1987. He oversaw the Canada Fitness Award Program and supported the Junior Olympics program. He served as chairman of the 1975 World Junior Ice Hockey Championships hosted in Winnipeg which coincided with the Manitoba Centennial celebrations. He aimed to increase the level of competition in women's sport across the country, and implemented testing for doping in sport in the Canada Games in 1984. Dawson summarized his career by stating, "I just seem to be the kind of person who gets involved in controversy, be it in hockey or politics", and the Winnipeg Free Press concurred that he "had controversy as his constant companion". He was named Western Manitoba Sportsman of the Year by the Brandon Sun in 1964, and was posthumously inducted into the Manitoba Hockey Hall of Fame in 1995.
Жас шағы мен қоғамға араласуы
Эрл Филип Доусон 1925 жылдың 17 желтоқсанында Виннипег қаласындағы Сент-Бонифас ауданында дүниеге келген. Ол Томас пен Айрин Доусонның ұлы болды және Эколь Провеншер мектебінде білім алды. 12 жасында полиомиелитке шалдығып, оның салдарынан мұзды хоккей ойнау мүмкіндігінен айырылды. 1949 жылдың 29 маусымында Мадлин О'Каллаханға үйленді, олардан төрт ұл мен бір қыз дүниеге келді.
Манитобаның әуесқойлық хоккей қауымдастығы
Доусон в плей-офф 1952–53 годов руководил хоккейной командой среднего уровня из Риверс, которая была дисквалифицирована Манитобской любительской хоккейной ассоциацией (MAHA) за использование неправомерных игроков. Его также пригласили присоединиться к исполнительному комитету MAHA после выражения недовольства. В октябре 1955 года он был избран вторым вице-президентом MAHA. Доусон был избран президентом MAHA в октябре 1958 года, сменив Керли Тайлера. MAHA зарегистрировала рекордное количество участников и стремилась возместить командам из сельской местности Манитобы расходы на развитие игроков, перешедших в Манитобскую юниорскую хоккейную лигу (MJHL), которые, в свою очередь, получали прибыль от продажи игроков профессиональным командам. Доусон планировал продвигать и собирать средства для детско-юношеского хоккея, организовав Неделю детского хоккея в январе 1959 года. Доусон был переизбран президентом в октябре 1959 года. Он стремился к финансовому соглашению с Саскачеванской любительской хоккейной ассоциацией (SAHA), если бы «Флин Флон Бомберс» перешли в Саскачеванскую юниорскую хоккейную лигу (SJHL) вместо MJHL, и хотел возместить расходы MAHA на развитие молодых хоккеистов и судей в Флин Флоне, которые способствовали развитию местных талантов. Поскольку не было достигнуто соглашения о получении части прибыли от плей-офф, MAHA на общем собрании Канадской любительской хоккейной ассоциации (CAHA) в 1960 году предложила перевести Флин Флон в SAHA. Он также хотел, чтобы в Западной Канаде действовали единые правила, разрешающие замену игроков в межпровинциальных плей-офф, и выступал против предоставления командам из Альбертской любительской хоккейной ассоциации или Тундер-Бейской любительской хоккейной ассоциации преимуществ перед MAHA и SAHA. Доусон был переизбран президентом в октябре 1960 года. MAHA достигла соглашения с SAHA, и Доусон предъявил «Флин Флон Бомберс» ультиматум: заплатить фиксированную сумму в 300 канадских долларов или не получить разрешения на игру в SJHL. Он считал, что команда «Виннипег Уорриорс» оказывает негативное влияние на юниорский хоккей в Виннипеге, и высказался против посягательств профессиональных команд на территорию MAHA. После критики со стороны СМИ Доусон уточнил свои высказывания, заявив, что не согласен с тем, что профессиональные команды должны иметь эксклюзивную зону для определения работы команд, находящихся под юрисдикцией CAHA. После того, как «Виннипег Марунс» отказались от участия в плей-офф Кубка Аллана 1961 года, Доусон разрешил командам более низкого уровня участвовать в соревнованиях, поскольку MAHA хотела иметь представителя провинции в национальном плей-офф. После окончания сезона он пересмотрел финансовое соглашение MAHA с «Брэндон Уит Кингз», чтобы предотвратить предполагаемый переход из MJHL в SJHL. Он также хотел внести изменения в конституцию MAHA для решения современных проблем и создать комитет для надзора за вопросами, касающимися хоккея в сельской местности Манитобы. Доусон был переизбран президентом в октябре 1961 года. MJHL наняла нового директора по продвижению и запросила разрешение на использование международных правил хоккея без силовых приемов, начиная с сезона 1961–62 годов, чтобы привлечь больше зрителей. Доусон одобрил запрос, но президент CAHA Джек Роксбург приказал MJHL вернуться к стандартным канадским правилам. MAHA разрешила команде «Принс Альберт Минтос» из SJHL переехать в Дофин, Манитоба, после пожара, уничтожившего арену команды в декабре 1961 года, и взимала плату в размере 10 процентов от продажи билетов для компенсации потерь доходов существующей старшей команды в Дофине. Несмотря на то, что «Флин Флон Бомберс» также играли в SJHL и платили фиксированную плату, Доусон оправдал более высокую плату за временное вытеснение существующей команды MAHA в Дофине. Доусон был переизбран на пятый срок в качестве президента в октябре 1962 года. За время его пребывания в должности MAHA стала третьей по величине провинциальной ассоциацией в стране по количеству зарегистрированных участников и тратила больше средств на душу населения на развитие детско-юношеского хоккея, чем другие провинции Канады. Журналист Лори Артисс заявил, что созданный Доусоном Совет детско-юношеского хоккея сельской местности добился успеха в преодолении упадка хоккея в сельской местности Манитобы, установив географические ограничения на то, где более крупные города могли заявлять игроков. Это решение привело к тому, что игроки оставались в небольших городах, и большему количеству детей была предоставлена возможность играть на местном уровне. В качестве бывшего президента он представлял MAHA в арбитражном комитете в октябре 1964 года. Его позиция по поводу команд, играющих за пределами провинции, была подтверждена, когда CAHA постановила, что «Флин Флон Бомберс» и «Брэндон Уит Кингз» должны передать большую часть прибыли от домашних игр MAHA, несмотря на то, что команды играли в SJHL.
Dawson was elected president of the MAHA to succeed Curly Tyler in October 1958. The MAHA had its greatest registration to date and sought to reimburse teams in rural Manitoba for the cost of developing players lost to the Manitoba Junior Hockey League (MJHL) who in turn profited by selling players to professional teams. Dawson planned to promote and raise funds for minor ice hockey with a Minor Hockey Week in January 1959. Dawson was re elected president in October 1959. He sought a financial arrangement with the Saskatchewan Amateur Hockey Association (SAHA) if the Flin Flon Bombers were to affiliate with the Saskatchewan Junior Hockey League (SJHL) instead of the MJHL, and wanted to recuperate the MAHA's costs of developing minor hockey players and on ice officials in Flin Flon that contributed to local talent. Without a suitable agreement in place to receive a portion of playoffs profits, the MAHA made a proposal at the 1960 Canadian Amateur Hockey Association (CAHA) general meeting for Flin Flon to be transferred to the SAHA. He also wanted consistent rules used in Western Canada that allowed replacement players for interprovincial playoffs, and was opposed to teams in the Alberta Amateur Hockey Association or Thunder Bay Amateur Hockey Association being given the advantage over the MAHA and SAHA. Dawson was re elected president in October 1960. The MAHA reached an agreement with the SAHA and Dawson served an ultimatum to the Flin Flon Bombers to pay a flat rate of C$300 or be denied permission to play in the SJHL. He felt that the Winnipeg Warriors team had a negative impact on junior ice hockey in Winnipeg and spoke up against professional teams encroaching upon MAHA territory. After backlash from the media, Dawson clarified the comments to disagree that professional teams should have an exclusive zone to dictate operation of teams under CAHA jurisdiction. After the Winnipeg Maroons opted out the 1961 Allan Cup playoffs, Dawson allowed lower level senior teams to compete since the MAHA wanted a provincial representative in the national playoffs. After the season, he renegotiated the MAHA's financial arrangement with the Brandon Wheat Kings to prevent a proposed to switch from the MJHL to the SJHL. He also wanted to see updates to the MAHA constitution to deal with modern problems, and set up a committee to oversee issues specific to hockey in rural Manitoba. Dawson was re elected president in October 1961. The MJHL hired a new promotional director and requested to use international ice hockey rules without body checking to begin the 1961–62 season as an effort to attract more spectators. Dawson approved the request, but CAHA president Jack Roxburgh ordered the MJHL to revert to standard Canadian rules. The MAHA allowed the Prince Albert Mintos of the SJHL to move to Dauphin, Manitoba after a fire ruined the team's arena in December 1961, and levied a fee of 10 per cent of ticket sales to cover lost revenue for the existing senior team in Dauphin. Despite the Flin Flon Bombers also playing in the SJHL and paying a flat fee, Dawson justified the higher fee for temporarily displacing an existing MAHA team in Dauphin. Dawson was re elected to a fifth term as president in October 1962. During his presidency, the MAHA had grown to be the country's third largest provincial association by registration and spent more per capita to develop minor ice hockey than other provinces in Canada. Journalist Laurie Artiss stated that the Rural Minor Hockey Council established by Dawson had succeeded in reversing the decline of hockey in rural Manitoba by enforcing geographical limits on where the bigger cities could claim players. The decision resulted in players staying in smaller towns and gave more children a chance to play locally. As the past president he represented the MAHA at an arbitration committee in October 1964. His stance on teams playing out of province was confirmed when the CAHA ruled that the Flin Flon Bombers and Brandon Wheat Kings would turn over the majority of profits for their home games to the MAHA despite the teams playing in the SJHL.
Канадалық әуесқой хоккей қауымдастығы
Доусон МАХА президенті қызмет еткен кезеңінде ұлттық хоккейге қатысты және CAHA-ның бірнеше комитеттерінде жұмыс істеді. Ол үш маусым бойы Батыс Канадасының жасөспірімдер және ересектер хоккей комитетінің хатшысы болды және CAHA басшылық комитетіне кірді. Кейін ол ережелер комитетінің төрағасы болып, 1964 жылы Канада бойынша хоккей ережелерін біркелкі түсіндіру мақсатында төрешілерді оқытушыларға арналған алғашқы жалпыұлттық семинарды ұйымдастырды.
Екінші вице-президент
Доусон 1966 жылғы 28 мамырда CAHA-ның екінші вице-президенті болып сайланды және президент Фред Пейдж басшылығымен қызмет етті. 1966-67 маусымда Доусон лиганың тым ерте және қымбат екендігіне қарамастан, Канадалық жастар хоккей лигасы (Canadian Major Junior Hockey League) іске қосылды. Ол жоғары деңгейдегі жасөспірімдер командалары провинциялық қауымдастықтардан шығып, жаңа лигаға қосылу кезінде "Брэндон Уайт Кингс" командасының Жастар лигасының (MJHL) құрамында қалуын қолдады. 1967 жылы ол Канаданың 100 жылдығына арналған іс-шараларды ұйымдастырған кіші хоккей комитетінің төрағасы болып тағайындалды және Кіші хоккей апталығы мен Midget Centennial турнирін өткізді. Вице-президент ретінде ол Батыс Канададағы Мемориал кубогы плей-оффын қадағалады. 1967 жылы Доусон Канаданың ерлер ұлттық хоккей құрамасын бақылау үшін CAHA комитетінің төрағасы болды. CAHA Уиннипегтегі командаға қосымша Оттавада екінші ұлттық команда құруға келісім берді. Екі команданың да халықаралық турларда немесе көрсету матчтарында ойнауы және 1968 жылғы Қысқы Олимпиададағы хоккей турнирі алдында халықаралық тәжірибесі бар ойыншылар санын арттыруы күтілді. Кейін Канадаға 1970 жылғы Хоккейден әлем чемпионатын өткізу құқығы берілді және Доусон жоспарлау комитетіне кірді. Доусон 1967-68 маусымында қаржы тапшылығына қарамастан екі ұлттық команданы сақтап қалуды жоспарлады.
Бірінші вице-президент
Доусон 1968 жылғы мамыр айында CAHA-ның бірінші вице-президенті болып сайланды. Ллойд Поллок 1968 жылғы қазан айында іскерлік себептермен президенттік лауазымынан кетті, соның салдарынан Доусон президент міндетін атқарушы болды. CAHA 1966 жылы Канада хоккейінің концепциясын, Канада ұлттық құрамасын басқару үшін салықтан босатылған корпорация ретінде мақұлдаған еді. 1968 жылғы желтоқсанда Денсаулық сақтау және әлеуметтік қамтамасыз ету министрі Джон Манро федералдық топтың мұндай корпорация құру мәселесін қарастырып жатқанын мәлімдеді, ал Доусон үкіметтің CAHA ұсынған идеяны өз есіміне жазып алып жатқанын сезінді. Кейін Доусон ұлттық команда бағдарламасын таратуды ұсынды, себебі ол үкіметтен жыл сайынғы 100 000 долларлық грантсыз қаржылық тұрғыдан тиімді болмайды. Манро 1969 жылы ұлттық команданың жұмысын қамтамасыз ету үшін 200 000 доллар көмектесетінін жариялады. Доусон 1969 жылғы қаңтарда КСРО ұлттық хоккей құрамасының Канадаға гастрольдік сапар ұйымдастырды, бірақ кеңестік тараппен болған қарым-қатынасы "әрекетсіздік" деп атаған мәселелерге байланысты шиеленісті болды. Олар турдың алғашқы ойынына кешігіп келгенде, CAHA үшін пайда табу мүмкіндігі жойылды, бұл Доусонды Халықаралық мұз хоккей федерациясының (IIHF) кеңестік командаға тәртіптік шара қолдануын қалауға итерді.
Бірінші кезең
Доусон 1969 жылғы 27 қаңтарда CAHA атқару комитетінің отырысында Ллойд Поллокты президенттік лауазымынан алмастырды. Канаданың ерлер ұлттық хоккей құрамасының басқару құқығы CAHA-дан Хоккей Канадасына өтуге жақын болғанда, Доусон CAHA-ның жауапкершілігін нақты анықтауға тырысты және Канададағы әуесқой хоккей саласындағы оның билігін, сондай-ақ IIHF-ке мүшелігін шектеуге қарсы болды. Ол сонымен қатар Канаданың барлық хоккейшілерінің ұлттық құрамаға қосылу мүмкіндігіне ие болуын қамтамасыз етуді көздеді. Доусон Ұлттық хоккей лигасы (НХЛ) мен CAHA филиалдары арасындағы келіспеушіліктер мен наразылықтың күшеюіне байланысты жылдық атқару комитетінің отырыстар санын екіден үшеуге дейін арттырды. Батыс Канада командаларының иелері 1968 жылы қол қойылған және 1972 жылға дейін күшіне енген CAHA мен НХЛ арасындағы кәсіби-әуесқойлық келісімге наразылық білдірді. Онда жасөспірімдер хоккейіндегі жас шегі 20 жасқа дейін белгіленген, одан кейін ойыншылар кәсіби командалардың меншігіне өтетін болды. НХЛ Доусон мен CAHA-ның қайталап талаптарына қарамастан жас шегін өзгертуден бас тартты. Доусон мен CAHA сонымен қатар Америка хоккей лигасының Канадаға кеңею мүмкіндігіне қарсы болды және НХЛ президенті Кларенс Кэмпбелден Монреаль, Оттава және Кингстон қалаларындағы ферма командалары туралы баспасөз хабарларын тексеруді сұрады. Батыс Канададағы жасөспірімдер командалары төменгі жас шегі талантты ойыншылар қорын азайтып, билет сатуға кері әсер ететінін мәлімдеді. Командалар кәсіби командаларға өткен ойыншылар үшін көбірек қаржылық өтемақы талап етті, себебі олардың саяхат шығындары Шығыс Канада командаларына қарағанда жоғары болды. Канадалық жастар хоккей лигасының командалары CAHA-ның құзыретінен шығып, Рон Бутлин басқаратын Канадалық хоккей ассоциациясының (CHA) құзыретінде Батыс Канада хоккей лигасының (WCHL) құрамын құрды. Доусон мен CAHA жауап ретінде ересектер, жастар және балалар хокеін басқару үшін комитеттер ұсынды.
Екінші мерзім
Доусон 1969 жылдың мамыр айында президенттікке қайта сайланды. CAHA атқарушы органын қайта ұйымдастырып, кіші хоккей, жастар хоккейі және ересектер хоккейі бойынша вице-президенттерді қосты; сондай-ақ, НХЛ-мен жасалған кәсіби-әуесқойлық келісімде белгіленген жас шектеулерін өзгерту үшін бір жақты әрекет жасаудан бас тартты. 1969 жылдың маусым айында Канада хоккейі ұлттық команданы басқару құқығын CAHA-дан алды, бірақ Доусон CAHA-ға команда үшін халықаралық көрме турларын ұйымдастыруға міндеттенді. CAHA Юкон және Солтүстік-Батыс территорияларының филиал мүшелігіне қабылданған өтініштерін бекітті және аталған территорияларды тиісінше Британдық Колумбия және Альбертаның қарауынан бөлу мәселесін талқылай бастады.
Халықаралық хоккей
Доусон қазанның 1969 жылғы IIHF бас жиналысына қатысып, мұз хоккейі әлем чемпионатында кәсіби ойыншыларды еркін пайдалануды қолдады. Ол еуропалықтарды АҚШ пен Канаданың екінші деңгейдегі әуесқойларымен жарысқанын және ашық жарыс әлемдегі ең жақсы хоккейдің шынайы бейнесі болатынына көндіруге тырысты. IIHF кәсіби хоккейшілерді әуесқой ретінде қайта бекіту және Канадаға талантты ойыншыларға қол жеткізуге мүмкіндік беретін әлем чемпионатына қатысуға CAHA ұсынысын мақұлдады. Доусон бұл өзгерісті жеткілікті деп есептеді, бірақ Канада хоккейі кәсіби мамандарды шексіз пайдалану арқылы ашық жарысқа ұмтылды. Канада 1961 жылдан бері әлем чемпионатында жеңіске жетпеген және бұл жарысты ешқашан өткізбеген. Кәсіби хоккейшілерді шексіз пайдалану Канаданың хоккейдегі үстемдігіне қайта оралудың ең жақсы мүмкіндігі саналды. Келесі күні IIHF екінші CAHA ұсынысына қарсы дауыс берді және 1970 жылғы әлем чемпионатында ашық жарысты қолдамады. Канадалық баспасөз IIHF президенті Банни Аэрнді шешім үшін кінәлады, өйткені ол дауыс беруге ықпал еткен деп саналды, себебі ол Халықаралық Олимпиада комитетінің (ХОК) ережелеріне сәйкес, әлем чемпионатында кәсіби хоккейшілерге қарсы ойнаған кез келген команда 1972 жылғы қысқы Олимпиада ойындарына қатыса алмайды деп мәлімдеді. Содан кейін Доусон Швеция мен Финляндияға Канаданың турнирлерін тоқтату туралы хабарлады. Доусон 1970 жылғы әлем чемпионатының ұйымдастыру жоспарларын іске асырды және халықаралық жарыстарда аматор ретінде қайта бекітілген кәсіби хоккейшілерді пайдалануды қолдады, бірақ бұл үшін кәсіби хоккейдің барлық деңгейлерінің ынтымақтастығы қажет екенін атап өтті. Кеңес Одағы 1970 жылғы әлем чемпионатының ұсынылып отырған кестесіне қарсылық білдірді, онда команда бірнеше күн қатарынан ойын өткізуге тиіс болды. Доусон бойкотқа қарамастан Кеңес Одағының қатысатынына сенімді болды және кестеге ешқандай өзгеріс енгізуден бас тартты. Халықаралық Олимпиада комитетінің президенті Эйвери Брундейдж әлем чемпионатында кәсіби хоккейшілерді пайдалануға қарсылық білдірді және 1972 жылғы қысқы Олимпиада ойындарында кәсіби хоккейшілерге қарсы ойнаған кез келген ұлттық команда хоккейден шеттетілетінін мәлімдеді. IIHF 1970 жылдың қаңтарында жағдайды талқылау үшін төтенше отырыс шақырып өтті. Канада жағдайды халықаралық хоккейдегі екіұстама стандарт деп қарастырды, өйткені еуропалық ұлттық құрамалардың ойыншылары әуесқой деп аталатын мемлекеттік қолдау алатын кәсіби хоккейшілер деп саналды. "Біз бас тартамыз. Ереже біздің нағыз канадалық хоккейдің өкілі болатын командаға қатысуға мүмкіндік бергенше, біз қайта оралмаймыз, барлық елдер сияқты біздің ең жақсы ойыншыларымызды ойната аламыз". Ол сондай-ақ Кеңес Одағының Канадада бірнеше күн қатарынан ойнаудан бас тартқанын, бірақ жарыс Швецияға ауыстырылғаннан кейін бірдей кестеге келіскенін сынады. Министрлер кабинетінің мүшесі Джон Манро кері қайту туралы шешімді қорғады және Канада үкіметі CAHA-ның билет сатудан 400 000 доллардан астам ақшаны қайтарудан туындаған шығындарын өтеуге келісім берді. Доусон қаңтар айының соңында Канаданың Олимпиадалық комитетінің өкілдерімен кездесіп, Аэрн мен Брундейджбен бірлескен кездесу ұсынды, Олимпиадаға қатысу шарттарын, әсіресе аматорлық және кәсібилік мәселелерін нақтылау мақсатында. Доусон Ванкувердің 1976 жылғы қысқы Олимпиадаға үміткерлігіне кедергі келтіргісі келмеді, бірақ канадалық хоккейшінің бірде бір кәсіби хоккейшіге қарсы ойнамаған болуы мүмкін емес деп есептеді. Канада хоккейі мен CAHA 1971 жылғы мұз хоккейі әлем чемпионатының А тобында кәсіби хоккейшілерді пайдалануға рұқсат сұрады. IIHF бас тартты және оның орнына Канада ұлттық құрамасын B тобында ойнауға шақырды. Доусон бас тартты және Канаданың әлем чемпионатындағы кәсіби хоккейшілерге қатысты ұстанымы өзгермегенін мәлімдеді.
Жасөспірімдер хоккейі
Доусон 1969 жылдың тамызында WCHL-дің CAHA-ға қайта қосылуы үшін талаптар ұсынды, бірақ WCHL-дің лигаға импортталатын ойыншылар санына шектеуге немесе командаларды CAHA бекітусіз бір қаладан екінші қалаға көшіруге келісетініне күмәнданды. Ол келіссөздерді тоқтатты, бірақ жеке командаларды CAHA мүшелігіне үміткер болуға шақырды. WCHL НХЛ-дің әуесқойлар сайысында таңдалған ойыншылар үшін төлем талап ету үшін сотқа жүгінді, себебі Доусон CAHA-ның өзінің қарауына жатпайтын командаларға ақша төлемейтінін мәлімдеді. 1969 жылдың қазанында MJHL басшылары Доусонның 1969-70 маусымға лигаға қаржылай көмек беретіні туралы берген "сөздік уәдесін" орындамағаны үшін отставкаға кетуін талап етті, бірақ Доусон оны жоққа шығарды. MJHL CAHA-ға қайта қосылу үшін WCHL-ге ұсынылған талаптар бойынша кеңес алу керек деп ойлады, сондай-ақ WCHL MJHL командаларының қауіпсіздігіне нұқсан келтірді. Батлин бас тартты және CAHA-дан қаржылық жеңілдіктерді ұлғайтуды және ойыншыларды тіркеуде көбірек автономияны талап етті. 1970 жылдың сәуірінде Доусон CAHA-ның 1970-71 маусымда жастар хокеін екі деңгейлі жүйеге бөлетінін хабарлады, онда Квебек аға жастар хоккей лигасы (QMJHL), Онтарио хоккей қауымдастығының аға жастар A лигасы және WCHL 1-деңгейде, ал басқа жастар лигалары 2-деңгейде болады деп жоспарланды. Мемориал кубогы 1-деңгейдегі командалар үшін ұлттық чемпионат кубогы болды, ал CAHA 1971 жылы Манитобаның жүз жылдық кубогын 2-деңгейдегі ұлттық жастар чемпионаты ретінде құрды. Доусон және бұрынғы MAHA президенті Билл Аддисон Манитобаның жүз жылдық кубогының қамқорлары болып тағайындалды.
Үшінші мерзім
Доусон 1970 жылы мамыр айында президенттік лауазымға қайта сайланды. Ол CAHA-ның басқа спорт түрлеріндегідей демеушілік бизнесіне қол жеткізу және жиналған қаражатты Канададағы хоккейді дамытуға жұмсау уақыты келді деп ойлады. CAHA қауымдастықты анықтау үшін логотип жасады және өнімдерді қолдау мақсатында CAHA Properties Limited компаниясын құрды, соның ішінде Канададағы әуесқой хоккейде қолданылатын хоккей шайбасын пайдалану ұсынылды. Доусон Канаданың кәсіби хоккейшілер әлем чемпионатына қатыса алғанша халықаралық жарыстардан тыс қалуын және оның "мемлекеттік қолдауымен айналысатын әуесқойларға" Олимпиада ойындарына қатысуға рұқсат берілмеуі керек екенін ұсынды. Ол Канаданың Олимпиадаға қатысу үшін B тобында бәсекелеспейтінін мәлімдеді. 1971 жылғы шайбалы хоккейден әлем чемпионатына қатысып, кеңестік, швед және IIHF басшыларымен кездесіп, кәсіби хоккейшілерді пайдалана отырып халықаралық турнир өткізуге тырысты. Ол ең мықтылардың ең мықтыларынан тұратын турнирге ұмтылды және Альбертаның "Алтын аюлар" командасының жаттықтырушысы Клэр Дрейктің Канаданы халықаралық аренада университеттердің жұлдыздық құрамасымен ұсыну ұсынысына қарсы болды. CAHA Аллан кубогы плей-оффын шығыс және батыс финалдарынан елдің аймақтық чемпиондары арасында бір қалада өткізілетін турнир форматына өзгерту туралы ұсынысты қарастырды. Доусон CAHA-ның жасөспірімдер хокейна басымдық беріп, ересектер хокейна назар аудармайтынын сезінді. Ол ұлттық финалдарға жеке демеушілерді тарту арқылы табыс табуды көздеді, осы қаражатты алты-сегіз аймақтық чемпион командалардың жол шығындарын жабуға жұмсауға болады. CAHA Батыс Канаданың ересектер хокейна финалдық турнирін нокаут жүйесінен айырып, лига чемпиондары арасында төрт командадан тұратын дөңгелек турнир форматында сынақтан өткізді. Доусон тәжірибе сәтті аяқталса, келесі жылы Шығыс Канадада да осындай тәжірибе жасалатынын айтты. Ересектер хоккей командалары өздерінің қалалық жанкүйерлері үшін ойындарға қатысу үшін алысқа барудың әділетсіздігін сынағанмен, бұл идея қаржылық тұрғыдан перспективалы болды. Доусон 1970 жылғы 24 маусымда CAHA мен WCHL екі жылдық келісімге қол қойғанын жариялады, онда ұйымдарды қайта біріктірудің 14 тармағы қамтылған. WCHL Батыс Канададағы жалғыз 1-ші лига ретінде мойындалды және Мемориал кубогының финалына автоматты түрде қатысу құқығына ие болды. WCHL алдағы маусымда төрт жасы үлкен ойыншыға рұқсат берілді, бірақ кейіннен саны екеуге дейін азайтылды. WCHL CAHA-ның НХЛ-мен кәсіби әуесқойлық туралы келісімін сақтауға келісті және НХЛ-дің әуесқойлық драфтында таңдалған әр ойыншы үшін төленетін сыйақыға және 1970-71 маусымдағы даму гранттарына 100 000 доллар алуға құқылы болды. WCHL CAHA-ның келісімінсіз команданы кеңейтуге немесе орнын ауыстыруға келісті және CAHA-ның жастар кеңесінде тікелей өкілдік құқығына ие болды. Кейін Доусон келісімнің бірнеше тармағын бұзғандықтан WCHL-ді құрамынан шығарумен қорқытты; атап айтқанда, жасы үлкен ойыншылардың саны және Онтарио хоккей қауымдастығынан (OHA) ойыншыларды импорттау. WCHL командалары 2-ші лигадан ойыншыларды таңдағанда, Доусон бұл ойыншылар CAHA жарғыларына сәйкес босатылуы немесе ауыстырылуы керек деп шешті. Доусон 1971 жылғы Мемориал кубогын тоқтату және Шығыс Канаданың жастар хоккей чемпионатының Джордж Ричардсон Мемориал Трофи финалын тоқтату қаупі тудырған шиеленіске тап болды. Бес ойыннан кейін Квебек "Ремпарт" командасы Санкт-Катаринес "Блэк Хоукс" командасына қарсы өткен жеті ойындық серияда 3:2 есебімен жеңіске жетті. Санкт-Катаринес командасының ойыншылары Квебек қаласында өткен төртінші ойындағы наразылық толқыны мен зорлық-зомбылықтан және Фронт-де-либерация-ду-Квебек ұйымының ең үздік ойыншысы Марсель Дионнеге жасаған қауіп-қатерлерінен кейін Квебек қаласында серияның алтыншы ойынын ойнаудан бас тартты. "Ремпарт" командасы алтыншы ойынды бейтарап жерде ойнаудан бас тартты және "Ремпарт" басшылары Доусонға жеткілікті полиция қорғауы қамтамасыз етілетініне сендірді. Доусон Санкт-Катаринес Квебек қаласында ойнамайтынын жазбаша мәлімдегеннен кейін серияны ұтысқа ұйғарып жариялады. 1971 жылғы Мемориал кубогының өткізілуіне қатысты шешім қабылданбады, өйткені Шығыс Канада командалары WCHL командаларының төрт жасы үлкен ойыншыны пайдалануына келіспеді, ал Батыс Канада командалары шығыстағы 5000 долларға қарағанда 10 000 доллар жол шығынын алды. Эдмонтон "Ойл Кингз" командасы құрамында жасы үлкен ойыншыларсыз Батыс Канаданың жастар чемпионатында жеңіске жетті және Мемориал кубогы үшін "Ремпарт" командасына қарсы күш сынасты. Доусон 1971 жылғы Мемориал кубогы үшін ең жақсы үш ойындық қысқартылған серияны ұйымдастырды, барлық ойындар Квебек қаласында өтті.
Бұрынғы президенті
Доусон төртінші президенттік мерзімнен бас тартты және 1971 жылдың мамырында оның орнын Джо Кричка басты. Доусон президенттік қызметін «Виннипег Фри Пресс» газетіне берген сұхбатында былай деп қорытындылады: «Мен дау-дамайға тартылатын адамдай сезінемін, ол хоккейде болсын, саясатта болсын». Доусон 1972 жылғы Мемориал кубогы плей-оффын басқарды. Финал форматы Шығыс Канада мен Батыс Канада арасындағы матчтан WCHL, OHA және QMJHL бірінші лига чемпиондары қатысатын дөңгелек форматқа өзгертілді. Үш лига чемпиондарының жаттықтырушылары жаңа форматқа қарсы болды және плей-офф кезінде ойыншыларға қысымды күшейтіп, үй ойынының атмосферасын жоғарлатпайды деп санайтын. Бастапқы сынға қарамастан, жаңа формат қаржылық тұрғыдан тиімді болып, 1983 жылғы Мемориал кубогына дейін сақталды, онда төртінші команда қосылды. Ол Манитобаның 28-ші заң шығарушы жиналысына 2194 дауыспен сайланды, бұл консервативтік партияның үміткері Барри Стрикленд алған 2043 дауыстан көп. Заң шығарушы жиналыстың мүшесі ретінде алғашқы сөзінде Доусон Риверс қаласындағы жергілікті өнеркәсіптерді қорғады және CFB Риверстің жабылу қаупіне қарсы сөйледі. Заң шығарушылық қызметінің басында ол Хансардта былай деді: «Менің ойымша, 18 жастағы жас адам осы үйдің кез келген мүшесінен 18 жасында екі есе ақылды». Доусон Фитнес және әуесқой спорт департаментінің басшылығын сынап, Манитобаның Саскачеван мен Альбертаға қарағанда федералды үкіметтен субсидия алуда қалып қойғанын және Манитобаның дене шынықтыру студенттерін жергілікті демалыс бағдарламаларында жұмыспен қамтуға мүмкіндік бермейтінін айтты. Сондай-ақ, ол Манитобаның провинцияның есебінен оқытылған білікті мамандарды сақтап қалуын және адам капиталының қашуынан туындаған шығындарды тоқтатуын қалады. 1967 жылы Манитоба мектептерінде ағылшын тілінен басқа тілдерді оқытуға рұқсат беретін заң жобасын қолдады. Ол сондай-ақ, үлкен қалаларда колледж немесе университетке барушы ауылдық студенттерге жол, тұру және тамақтану шығындарын ескере отырып, субсидияны арттыруды ұсынды, өйткені ауылдық студенттер қалалық студенттерге қарағанда екі есе көп төлейді. Манитоба 1967 жылы Панамерикан ойындарын қабылдады және 1967 жылғы Канаданың 100 жылдығына арналған іс-шараларды ұйымдастырды. Туризм және демалыс министрі Стерлинг Лион туризмнің рекордтық жыл болатынын болжағанда, Доусон Доминион статистика бюросының деректері Манитобаның ұлттық туризм долларының тек 3 пайызын алғанын көрсетті. Доусон 1967 жылғы іс-шараларды Манитобадағы демалысты ынталандыру үшін пайдалануды жоспарлады және хоккей мен керлинг айдындарында жасанды мұз орнату үшін қауымдастықтарға төмен пайыздық несиелер беру туралы заң жобасын ұсынды. Ол Онтариода осындай заң бар екенін және мұз спортына оң әсер еткенін айтты. 1967 жылғы медициналық сақтандыру туралы заң жобасы үкімет тарапынан енгізілгенде, ол көз дәрігерінің қызметтерін қамтыды, бірақ көз оптиктерінікі емес. Доусон үкіметтің кішігірім қалаларды кемсітіп, онда көз дәрігері жоқ деп мәлімдеді. Ол ауруханалар мен медициналық сақтандыруды бір басқаруға біріктіруді ұсынды, бұл ақшаны үнемдеп, қызметтерді арттырады. Доусон 1968 жылдың наурыз айында мүліктің құндылығын қайта бағалаудан кейін ауыл шаруашылығы жерлеріне білім беру салығын 45 пайызға көтеруді сынады. Ол минералдық, ағаш және ауыл шаруашылығы ресурстары жеткіліксіз дамығанын айтты және Альберта мен Саскачеванға ұқсас мал шаруашылығын жақтады. Ол осы мақсаттар үшін Манитоба даму қорына өзгерістер енгізуді және ауыл шаруашылығы және бизнеске салық жүктемесінен босатуды талап етті. Сондай-ақ, ол Манитобадағы ауыл шаруашылығы техникасын сату және пайдалану, сондай-ақ жөндеу туралы заңнаманы және Мал шаруашылығы заңына сәйкес мал шаруашылығын жасанды ұрықтандыру туралы заңнаманы тексеру үшін арнайы комитеттің мүшесі болды. Доусон 1969 жылдың наурыз айында Манитоба либералдық партиясының басшысы лауазымынан кеткен Гилдас Молгаттың орнын басуға мүмкін екені айтылды. 1969 жылғы Манитобаның жалпы сайлауына дейін Доусонның Хамиота сайлау округі шекаралары қайта бөлінгендіктен таратылды. Ол Вирдэн сайлау округінде либералдық партияның үміткері ретінде консервативтік партияның үміткері Моррис Макгрегорға қарсы ұсынылды. Доусон 1571 дауыспен жеңілді, ал Макгрегор 2161 дауыспен жеңіске жетті.
Ұлттық спорт түрлері және кейінгі өмірі
Доусон 1970 жылдың сәуір айында мемлекеттік қызметкер болып жұмысқа орналасты, ол Лу Лефайвтың ұлттық директоры басшылығымен жұмыс істейтін Канаданың Фитнес және Әуесқой спорт дирекциясы тарапынан жартылай штатты кеңесші және байланысшы ретінде тағайындалды. Доусон 17 жыл бойы толық уақытты ұлттық спорт директоры және Канада ойындары кеңесінің хатшысы қызметін атқарды. 1970 жылдың шілдесінде CAHA үш жыл бойы жұмыс істеген Виннипегтегі кеңсесін жабып, Оттаваға көшірді. Жаңа кеңсе Канаданың Фитнес және Әуесқой спорт дирекциясымен бір ғимаратта орналасқан еді, және Доусон CAHA жылына 40 000 долларға аз шығын шығаратынын және Джон Мунро жариялаған әуесқой спортты қаржыландырудың федералдық жобасынан пайдаланатынын мәлімдеді. 1971 жылы Фитнес және Әуесқой спорт дирекциясы спорттың жарыстық және демалыс аспектілерін қадағалау үшін Sport Canada және Recreation Canada болып бөлінді. Доусон спортшыларға көмек көрсету және әуесқой спортты ілгерілетуге бағытталған қаржыландыру бағдарламаларын басқарды, оның ішінде 1972 жылы Манитоба провинциялық көрмесінде өткен Канаданың дене шынықтыру сыйлығы бағдарламасы және Канададағы Бірінші Ұлттар қауымдастықтарына демалыс бағдарламаларын жүргізуге берілген гранттар бар еді. Доусонның Sport Canada ішіндегі рөліне Hockey Canada директорлар кеңесінде қызмет ету және Канаданың Жастар Олимпиадасы бағдарламасын қолдау кірді. Ол сонымен қатар Манитоба спорт федерациясының басшылығымен спортты дамытудың Бас жоспары комитетінде жұмыс істеді және 1974 жылғы Манитоба ойындарының директорлар кеңесінде Канада үкіметін өкілдік етті. Ол 1975 жылы Виннипегте өткен Жастар арасындағы шайбалы хоккей чемпионатының төрағасы болды, бұл Манитобаның жүз жылдық мерекесімен бірге өтті. Доусон 1976 жылдың қаңтарында Оттавадағы Recreation and Sport Canada кеңсесіне көшірілді және Канаданың жазғы және қысқы ойындарын дамытуға күш салды. 1978 жылдың наурыз айында Виннипегтегі кеңсе қайта ашылды, ал Доусон Манитоба мен Саскачеван штаттарындағы бағдарламаларды қадағалауға тағайындалды, сонымен қатар Оттаваға аға кеңесші ретінде қызметін жалғастырды. Доусон 1979 жылғы Канаданың Брэндон қаласында өткен қысқы ойындарының федералды байланысшысы және кеңесшісі болды, бұл оқиғаны осы күнге дейін ең ірі Канада ойындары деп есептеді. Ол 1973 жылдан бері ойындарды Брэндонға әкелуді қалаған және өзінің туған провинциясында инфрақұрылымдық мұра жобасын құру үшін үкіметтік инвестицияларға үміттенеді. Үкімет тұрақты нысандарға 3,5 миллион доллар бөлді. Доусон 1979 жылғы Канаданың қысқы ойындарында хоккейде теңдік орнатуға тырысты және әр провинциялық әуесқой хоккей қауымдастығы үшін ойыншылардың қатысуына қатысты әртүрлі ережелерді келісті. Ережелерді түсіну қиын болды деп жаттықтырушылар сынға алғанына қарамастан, ол өзгерістер қажет деп санады, өйткені Канаданың кейбір аймақтарында ойынға қатысатын ойыншылардың саны шектеулі болды. Sport Canada ел бойынша әйелдер спортының бәсекелестік деңгейін арттырғысы келді, және Доусон 1981 жылы Онтарио штатының Тандр-Бэй қаласында өткен Канаданың жазғы ойындарында әйелдер командасының гандболын және софтболын енгізді. Ол 1983 жылы Канада ойындарының болашағын шешу үшін провинциялық спорт органдарымен келіссөздер өткізді, олардың ішінде шаралар әуесқойлар үшін немесе халықаралық спортқа элиталық спортшыларды дамыту үшін болуы керек деген пікір қақтығысы болды. Ол 1984 жылы Канада ойындарында спортта допингке қарсы тестілеуді енгізді және 1989 жылғы Канада жазғы ойындарына дейін спорт түрлерінің санын азайтуды жоспарлады. Доусон 1987 жылдың 28 наурызында Виннипегтегі үйінде өкпе қатерлі ісігімен бір жыл бойы күрескеннен кейін қайтыс болды.
Құрметтер мен марапаттар
1963 жылы CAHA марапаттау кешінде Доусон Брэндон (Манитоба) қаласының құрметті вице-мэрі атанды, бұл атауды қала әкімі С. А. Магнака берді. 1964 жылдың қаңтар айында "Brandon Sun" газеті Доусонды "Жылдың Батыс Манитоба спортшысы" деп таныды және оған Х. Л. Кроуфорд еске алу трофейі табысталды. 1970 жылы Доусон АҚШ Әуесқой Хоккей Ассоциациясынан халықаралық шайбалы хоккейге қосқан үлесі үшін арнайы мақтау қағазымен марапатталды. 1995 жылы ол Манитоба Хоккей Даңқы залына қаза болғаннан кейін енгізілді.
Мұра
Манитобаның премьер-министрі Говард Паули 1987 жылғы 15 мамырда Манитобаның 33-ші заң шығару жиналысының мәжілісінде Доусонды еске алды. Паули: "Доусон өз сайлаушыларының мүддесін жақсы қорғады, оның көмегін іздеген топтар мен жеке тұлғаларға аянбай жұмыс істеп, жан-жақты қолдау көрсетті" деді. "Winnipeg Free Press" газеті Доусонды "жағымды, көңілді мінезді, бірақ дау-дамазылдармен бірге өмір сүрген адам" деп сипаттады. "Эрл Доусон қалқаны" МАХА Пи-Ви дивизионының чемпионына табыс етіледі. Сондай-ақ, ол Канадалық қатерлі ісіктер қоғамының Виннипег кеңсесі тартатын Эрл Доусон сыйлығының атымен аталады.