Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Чарльз – АҚШ-тың Арканзас штатындағы Арканзас округіне қарасты қала. 2010 жылғы халық санауы бойынша халқы 230 адамды құрайды. Бұл шағын қала Арканзас тарихындағы түрлі оқиғалардың орталығы болған. Сент-Чарльз ең көп танымалдығы Сент-Чарльз шайқасымен байланысты, ол қаланың шекарасындағы Ақ өзенде болған. Сент-Чарльз сондай-ақ Уайт-Ривер ұлттық жануарлар қорығында орналасқандығымен де белгілі.
St. Charles is a town in Arkansas County, Arkansas, United States. The population was 230 at the 2010 census. The small town has been at the center of various events in Arkansas' history. St. Charles is best known for the Battle of Saint Charles, which was fought on the White River, which borders the town. St. Charles is also known for being in the White River National Wildlife Refuge.
Ерте тарих
Сент-Чарльз деп аталатын аймақ Американың түпкілікті тарихының орман кезеңінде Орта Миссисипи мәдениетінің аумағында болды. Жаңа заманның басында, мүмкін Эрнандо Де Сотоның Американың оңтүстік-шығысын алғашқы зерттеуінен кейін, Арканзас округінің бүкіл аумағы мен Шығыс Арканзастың көп бөлігі Куапау тайпасының жеріне айналды және 17 ғасырда француз зерттеушілері келгенге дейін солай болды. Арканзас аумағына американдық қоныс аударушылар көшуді бастағаннан кейін, 1818 жылы жасалған келісім-шарт бойынша Куапау тайпасының көпшілігі қазіргі Арканзас округінен штатының орталық бөлігіне көшірілді. 1833 жылға қарай, Арканзаста Куапау тайпасы қалмады. Қазіргі Сент-Чарльзға аяқ басқан алғашқы адам француз Пьер Пертуис болды, ол 1797 жылы испан жерінен жер сатып алғаннан кейін осы аймаққа көшіп келді. 1839 жылы Чарльз В. Белкнап бұл жердің иесі болды, ол қысқа мерзімге Белкнап Блюф деп аталды. Ол Арканзас шекарасында салынған санаулы үйлердің бірі – саз үй салды. Бұл үй Азамат соғысында екі тарапқа да госпиталь ретінде қызмет етті және ұзақ жылдар бойы маңызды орын болды. Сент-Чарльз атауы алғаш рет 1850 жылы Белкнаптың пошта шебері болып тағайындалғанда пайда болды. Ол қаланы жоспарлап, жер участаларын сата бастады. Сент-Чарльз 1850 жылдары өзен арқылы түрлі тауарларды тасымалдау арқасында гүлденді. Арканзас аймақтық кезеңінде округ орталығы Арканзас Посттан Девиттке көшірілді, себебі Арканзас Посттан билікті алуды қалаған көптеген ірі елді мекендер, соның ішінде Сент-Чарльз, аумақтық астана Литтл-Рокқа көшірілген соң, осылай істеді.
The area known as St. Charles was within the territory of the Middle Mississippian culture during the Woodland Period of Native American History. In early modern times, possibly after Hernando De Soto's initial exploration of the American Southeast, the area encompassing the whole of Arkansas County and much of Eastern Arkansas became Quapaw territory and remained so until the arrival of French explorers in the 17th century. After American settlers started to move into the Arkansas territory, A treaty signed in 1818 moved most all of the Quapaw from what is now Arkansas County to the center of the state. By 1833, the Quapaw were no longer in Arkansas. The first settler to set foot in what is Now St. Charles was French Coureur des Bois Pierre Pertuis, who moved to the area after having purchased land from the 1797 Spanish land grant. By 1839, Charles W. Belknap owned the site, known briefly as Belknap’s Bluff. He built an adobe house, one of only a few found on the Arkansas frontier. The house served as a hospital for both sides in the Civil War and was a longtime landmark. The name St. Charles first appears with Belknap’s appointment as postmaster in 1850. He platted the town and began selling lots. St. Charles flourished during the 1850s with the shipping of various products on the river. During the Arkansas' territorial period, The county seat was moved from Arkansas Post to Dewitt after many of the larger settlements, including St. Charles, wished to take power from Arkansas post after the Territorial capitol was moved to Little Rock.
Азамат соғысы мен алтын ғасыр
Сент-Чарльз – Америка Азамат соғысының ең көп өлім-жұлым болған оқиғасының орын алған жері. 1862 жылдың 17 маусымында Сент-Чарльз шайқасында, Белі өзенінің жағасында Конфедерацияның жағалау артиллериясын өтпек болған сегіз федералдық кеме, оның ішінде USS Mound City темір бронелике канонерлік кемесі, шабуылға ұшырады. Конфедерация артиллериясынан жасалған бір ғана оқ Моунд-Сити кемесіне түсіп, оның бу қазандығын тесіп өтті. Нәтижесінде болған жарылыс пен қайнап тұрған будың шығуынан экипаждың көп бөлігі, шамамен 129 адам қаза тапты. Сент-Чарльз, басқа оңтүстік қалалары сияқты, Азамат соғысынан кейін қиындықтарды бастан өткерді. Қала 1880 жылы ресми түрде құрылды. Темір жол келгенге дейін, бұл маңызды порты болды. Барлық ішкі аймақтардың саудасы осы қала арқылы жүзеге асырылды, бірақ темір жол Девиттке (Арканзас округі) жеткеннен кейін Сент-Чарльз маңызын жоғалта бастады. Көп жылдар бойы қаланың экономикасы ағаш өңдеу, балық аулау, аң аулау, құлTrapтарға түсіру, түйме жасау үшін мидиялар және ауыл шаруашылығы дақылдарына негізделді. 1891 жылы мектеп округі ашылды, ал Арканзас округіндегі алғашқы бітіру рәсімі 1892 жылы өтті.
St. Charles is the site of the most deadly single shot of the American Civil War. On June 17, 1862, at the Battle of Saint Charles, eight Federal vessels including the ironclad gunboat USS Mound City attempted to pass Confederate shore guns here, on the banks of the White River. A single shot from a Confederate cannon entered the Mound City and penetrated her steam drum. The resulting explosion and release of scalding steam killed most of her crew, approximately 129 men. St. Charles suffered like other southern communities after the Civil War. The town’s incorporation was in 1880. Until railroads came, it was an important port. Most commerce of inland communities passed through the town, until rails reached DeWitt (Arkansas County), after which St. Charles began declining. For many years, its economy depended on timber, fishing, hunting, trapping, mussels for the button industry, and crops. A school district opened in 1891, with the first commencement exercise in Arkansas County occurring in 1892.
1904 жылғы Сент-Чарльз линчтеуі
1904 жылдың көктемінде Сент-Чарльз қаласы 1904 жылғы «Сент-Чарльз линчін» деп танылатын оқиғаның ортасы болды. Төрт күн бойы ақ нәсілділердің топтары аймақтағы қара нәсілді отбасыларды қорқытып, он үш қара нәсілді адамды дарға асты немесе басқаша өлтірді. Қылмыскерлер мен топ мүшелері ешқашан анықталған жоқ. Оқиға 1904 жылдың 21 наурызында ақ нәсілді Джим Сирсинің Гриффин есімді қара нәсілді адаммен ойын кезінде дауласуынан басталды. Екеуі төбелес бастады, сосын жергілікті полицей Гриффинді шабуыл жасады деп ұстап алып, оны асып тастайтынын айтты. Полицей қорқыту үшін айтқан, әлде оның нағыз ниеті сондай болған, бізге белгілі емес. Дегенмен, Гриффинге асылып өлуге болатыны айтылған соң, ол полицейге шабуыл жасап, оның тапаншасын тартып алып, қашып кетті. Гриффин жасырынды, бірақ ашулы ақ нәсілділер оны табуға бекінді. 1904 жылдың 23 наурызына қарай, ақ нәсілділер ат үстінде қара нәсілді азаматтарды тоқтатып, қарсылық көрсеткендерін атып өлтірді. 60-70 қара нәсілді ер адамдар, әйелдер мен балалар үйлерінен қуылды да, бір қоймаға қамалды. Сол түні топ мүшелері қойманы ішіндегілермен бірге өртеп жіберуге ниеттенді. Кейбір топ мүшелері жеке танысқан қара нәсілді адамдардың өмірін сақтап қалуға шақырып, дауласа бастады, ал басқалары жағдай тым қиынға барып кеткенін айтып, сақ болуға кеңес берді. 1904 жылдың 24 наурызында таңғы сағат 3-те ашулы ақ нәсілділер қоймаға шабуыл жасап, алты қара адамды сыртқа сүйреп шығарды. Оларды Сент-Чарльз бен Де-Витт арасындағы жолдың ең биік жеріне алып барып, қатар тізіп, сосын барлығын атып өлтірді. 1904 жылдың 27 наурызында «Арканзас газетінде» жарияланған өлтірілгендер туралы ең толық мәліметтер келтірілді. Олар: Эйб Бейли, Мак Болдуин, Уилл Болдуин, Гаррет Флуд, Рэндалл Флуд, Аарон Хинтон, Уилл Мэдисон, Чарли Смит, Джим Смит, Перри Картер, Келлис Джонсон, Генри Гриффин және Уокер Гриффин. Соңғы екеуі – ағайынды, ал бастапқыда тұтқынға алынған адам – Уокер Гриффин еді. Олардың қазасы салдарынан өлгендердің саны он үшке жетті. Осы қылмыстарды тергеуге ешқандай тырысқандық болмады, ешкім тұтқындалмады, сотталмады немесе сұраққа алынбады. Бүгінгі күнге дейін бұл оқиға көпшілікке жақсы белгілі емес, бірақ сол кездегі қала халқының санына қарағанда, Арканзас тарихындағы ең ірі қырғынның бірі болды.
In the spring of 1904, St. Charles became the scene of what would become known as the "St. Charles Lynching of 1904". Over the course of four days, a succession of white mobs terrorized black families in the area, and lynched or otherwise murdered thirteen black people. The killers or mob members were never identified. The incident began on March 21, 1904, when Jim Searcy, a white man, began arguing with a black man named Griffin over a game of chance. The two men began to fight, and a local police officer arrested Griffin for assault, telling him he would be hanged. Whether the police officer was simply saying that to cause fear, or whether that was their actual intention, has never been known for certain. In any event, having been told he would be hanged, Griffin struck the police officer, grabbed the officer's pistol, then fled. Griffin went into hiding, but angry white mobs were determined to locate him. By March 23, 1904, white mobs on horseback were accosting black citizens on sight, shooting those who resisted. Between sixty and seventy black men, women and children were driven from their homes and penned inside a warehouse. That night, members of the mob were intent on burning the warehouse with all inside. Some mob members began to argue to spare the lives of certain black persons who they personally knew, then other mob members began arguing for caution, believing the thing had gone too far. Around 3:00 am on March 24, 1904, angry white men stormed the warehouse and dragged six black men outside. They were marched to the high point on the highway between St. Charles and De Witt, made to stand in a line, then all six were shot dead. On March 27, 1904, the most detailed newspaper report of the killings, posted in the Arkansas Gazette, listed those who had been killed. They were Abe Bailey, Mack Baldwin, Will Baldwin, Garrett Flood, Randall Flood, Aaron Hinton, Will Madison, Charley Smith, Jim Smith, Perry Carter, Kellis Johnson, Henry Griffin, and Walker Griffin. The latter two were brothers, Walker Griffin being the man originally arrested. Their killings brought the total to thirteen. The investigation into the murders was all but nonexistent, with no one ever being arrested, tried, or interviewed. To this day it remains little known, but in fact it was one of the largest murders of this sort, given the population of the town at the time, in Arkansas history.
Қазіргі күн
1935 жылы Ақ өзен жабайы табиғат қорығы болып белгіленді және White River National Wildlife Refuge деп аталды, ол төменгі Ақ өзенді мекендейтін көптеген ылғалды жерлерде тіршілік ететін жануарларды қорғайды. Бірақ бұл қорық су құстарын, атап айтқанда, итектерді, бөденелерді және фазандарды аулауға рұқсат береді. Чарльз қаласы көптеген Дельта қалаларымен бірге ірі масштабты индустриалды шаруашылықтың кеңеюінен кейін құлдырады, бірақ Ақ өзеннің Ұлттық жабайы табиғат қорығына ағылып келетін аңшылардың, табиғат зерттеушілерінің және құс бақылаушылардың арқасында шағын қала ретінде сақталды. 2013 жылы бұл қорыққа Балық және жабайы табиғат қызметі Ұлттық су жолы мәртебесі берілді. Жыл соңында 100 000 акрдан астам аумақты кеңейту туралы ұсыныс жасалды, ол ерікті сатушылардан жер сатып алу арқылы іске асырылатын болды. Бұл кеңейтудің мақсаты төменгі өзенде тіршілік ететін жануарларды қорғау, сондай-ақ Арканзас штатының "Үлкен ормандарының" қалған 10 пайызын сақтау болып табылады. 2014 жылы қорық ресми түрде "Дейл Бамперс Уайт Ривер Ұлттық жабайы табиғат қорығы" деп қайта аталды, бұл Арканзас штатының бұрынғы губернаторы Дейл Бамперстің құрметіне жасалды.
In 1935, the White River was designated a wildlife refuge and was named the White River National Wildlife Refuge, which protects the many types of wetland wildlife that calls the Lower White River home, though this refuge does allow for waterfowl hunting, namely ducks quail and pheasants. Charles has declined in tandem with many Delta towns since the expansion of large scale industrial farming but has remained intact as a small town due to the influx of hunters, naturalist and birdwatchers that venture to the White River NWR. In 2013, the refuge was given the distinction of being a National Blueway by the Fish and Wildlife service. Later in the year, they called for an expansion of more than 100,000 acres, which would be done through purchasing land from willing sellers. The purpose of this expansion would be to protect wildlife that lives on the lower river and it would also preserve the Arkansas "Big Woods", which only 10% remains. In 2014, the refuge was formally renamed the "Dale Bumpers White River National Wildlife Refuge" to honor former Arkansas Governor Dale Bumpers.
Климат
Бұл аймақтың климаты ыстық, ылғалды жаздармен және көбінесе жұмсақ немесе салқын қыстармен сипатталады. Кёппен климаттық жіктеу жүйесі бойынша, Сент-Чарльсте ылғалды субтропиктік климат орналасқан, климат карталарында "Cfa" деп белгіленеді. [8]
The climate in this area is characterized by hot, humid summers and generally mild to cool winters. According to the Köppen Climate Classification system, St. Charles has a humid subtropical climate, abbreviated "Cfa" on climate maps. [8]
География
АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы , оның ішінде , немесе 1,04%-ы су құрайды. 2000 жылы қалада 261 адам, 113 шаруашылық және 81 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 117,2 адам/км² (303,8 адам/миль²) болды. Тұрғын үйлердің орташа тығыздығы 67,3/км² (174,6/миль²) құрады, барлығы 150 тұрғын үй болды. Қаланың этникалық құрамы: 98,08% ақ нәсілді, 1,75% қара немесе африкалық-американдықтар және 1,15% американдық индейлер. Халықтың 0,77%-ы кез келген нәсілге жататын испаниялық немесе латын американдықтары. 113 шаруашылықтың ішінде 23,9%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 56,6%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 6,2%-ында күйеуі жоқ әйелдер, ал 28,3%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 25,7%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 14,2%-ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мүше саны 2,31 адам, ал отбасының орташа мүше саны 2,69 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 17,6%-ы 18 жасқа дейінгілер, 8,0%-ы 18-24 жас аралығындағылар, 24,5%-ы 25-44 жас аралығындағылар, 29,1%-ы 45-64 жас аралығындағылар және 20,7%-ы 65 жастан асқандар. Орташа жас 45 жасқа тең. Әр 100 әйелге 112,2 еркек шамасында келді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 112,9 еркек шамасында келді. Шаруашылықтың орташа жылдық табысы 24 375 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 29 167 доллар болды. Ер адамдардың орташа табысы 25 417 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 13 125 долларды құрады. Жан басына шаққандағы орташа табыс 13 481 доллар болды. Отбасылардың 18,8%-ы және халықтың 22,7%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 21,4%-ы және 65 жастан асқандардың 19,1%-ы.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of , of which , or 1.04%, is water. of 2000, there were 261 people, 113 households, and 81 families residing in the town. The population density was 117.2/km (303.8/mi2). There were 150 housing units at an average density of 67.3/km (174.6/mi2). The racial makeup of the town was 98.08% White, 1.75% Black or African American and 1.15% Native American. 0.77% of the population were Hispanic or Latino of any race. There were 113 households, out of which 23.9% had children under the age of 18 living with them, 56.6% were married couples living together, 6.2% had a female householder with no husband present, and 28.3% were non families. 25.7% of all households were made up of individuals, and 14.2% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.31 and the average family size was 2.69. In the town, the population was spread out, with 17.6% under the age of 18, 8.0% from 18 to 24, 24.5% from 25 to 44, 29.1% from 45 to 64, and 20.7% who were 65 years of age or older. The median age was 45 years. For every 100 females, there were 112.2 males. For every 100 females age 18 and over, there were 112.9 males. The median income for a household in the town was $24,375, and the median income for a family was $29,167. Males had a median income of $25,417 versus $13,125 for females. The per capita income for the town was $13,481. About 18.8% of families and 22.7% of the population were below the poverty line, including 21.4% of those under the age of 18 and 19.1% of those 65 or over.
Білім
Тұрғындар ДеУит мектеп округіне, оның ішінде ДеУит жоғары мектебіне қарасты. 1985 жылдың 1 шілдесінде Сент-Чарльз мектеп округі ДеУит округімен біріктірілді.
Residents are zoned to the DeWitt School District, including DeWitt High School. On July 1, 1985, the St. Charles School District consolidated into the DeWitt district.