Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Каролина штатындағы таулар тізбегі, АҚШ.
Mountain range in North Carolina, United States
Юникой таулары – АҚШ-тың оңтүстік-шығысындағы Теннесси және Солтүстік Каролина штаттарының шекарасындағы таулар тізбегі. Олар Оңтүстік Аппалачи тауларының Блю Ридж таулы аймағының бір бөлігі. Юникой таулары Ұлы Түтінді таулардан оңтүстікке қарай, ал Чеоа тауларынан батысқа қарай орналасқан. Таулардың көп бөлігі ұлттық орман ретінде қорғалады, атап айтқанда Теннесси жағындағы Чероки ұлттық орманы және Солтүстік Каролина жағындағы Нантахала ұлттық орманы. Бірақ, кейбір бөліктері ерекше табиғат қорғау аймақтары ретінде белгіленген және осыған байланысты қатаң реттеледі. Юникой таулары АҚШ-тың шығысындағы ең табиғи, дамылмаған аймақтардың бірі болып табылады. Таулардың өзен аңғарларында және терең шатқалдарында адамдар тығыз қоныстанған емес. 19 және 20 ғасырларда орман шаруашылығы жүргізілгенімен, Юникой айманындағы орман кесу жұмыстары аймақтың басқа орманды жерлеріндегідей кең емес болды. Солтүстік-шығыс Юникой тауларында орналасқан Джойс Килмер еске алу орман паркі – АҚШ-тың шығысындағы ең соңғы сақталған ежелгі жапырақты ормандардың бірі. Юникой тауларының ең биік шыңдарында 5000 футтан (1524 метрден) жоғары биіктікте шөптесі алаңдар мен қызылша алаңдар кездеседі. 1996 жылы құрылған Ұлттық көркемдік тас жол – Черохала Көк Жолы, Теннесси штатының Теллико жазығын Солтүстік Каролина штатының Роббинсвилл қаласымен байланыстыратын Юникой тауларының қырларын кесіп өтеді. "Юникой" атауы чероки тілінде "ақ" деген мағына беретін "унега" сөзінен шыққан. Бұл атау, әдетте таңертең немесе ылғалды күндері Оңтүстік Аппалачи тауларын жабатын төменгі бұлттар мен тұманға сілтеме жасайды. Теннесси мен Солтүстік Каролина шекарасындағы тауларды тарихи түрде білдіретін "Унака" атауы да "Юникой" сияқты чероки тілінің түбірінен шыққан. Айтуынша, бұл атау каштан гүлдерінің қаршаңындағы ақ түсімен байланысты, олар бұрын тауларда кеңінен таралған, бірақ каштан ауруынан кейін жойылды.
The Unicoi Mountains are a mountain range rising along the border between Tennessee and North Carolina in the southeastern United States. They are part of the Blue Ridge Mountain Province of the Southern Appalachian Mountains. The Unicois are located immediately south of the Great Smoky Mountains and immediately west of the Cheoah Mountains. Most of the range is protected as a national forest, namely the Cherokee National Forest on the Tennessee side and the Nantahala National Forest on the North Carolina side— although some parts have been designated as wilderness areas and are thus more strictly regulated. The Unicoi Mountains remain one of the most primitive, undeveloped areas in the eastern United States. Human habitation in the range's river valleys and deep hollows was never dense. While logging occurred in the 19th and 20th centuries, logging operations in the Unicoi area were not as extensive as in other forested areas in the region. The Joyce Kilmer Memorial Forest, located in the northeastern Unicois, is home to one of the last remaining old growth cove hardwood forests in the eastern United States. Grassy balds and heath balds are seen atop summits in the Unicoi Mountains, the highest of which rise to elevations of over 5,000 feet. The Cherohala Skyway— a National Scenic Byway completed in 1996— traverses the crest of the Unicoi Mountains connecting Tellico Plains, Tennessee with Robbinsville, North Carolina. The name "Unicoi" comes from the Cherokee word ᎤᏁᎦ (unega), which means "white." It refers to the low lying clouds and fog that often drape the Southern Appalachian mountains in the early morning or on humid or moist days. The name Unaka— which historically refers to the mountains along the Tennessee–North Carolina border— has the same Cherokee root as "Unicoi." There it is said to be associated with the white of the long chestnut blooms that were prevalent in spring in the mountains, before the Chestnut blight.
География
Уникой таулары шамамен 37 миль (60 км) солтүстіктегі Кіші Теннесси өзені мен оңтүстіктегі Хивасси өзені арасында, ал батыс шетіндегі Теннесси өзені бойындағы тау етегінен шығысқа қарай Чеоа өзеніне дейін шамамен 60 миль (97 км) созылады. Бұл аймақтың ауданы 2590 км²-қа жуық. Уникой тауларында бірнеше өзендер мен ірі арналардың бастауы орналасқан. Теллико өзені Уникойдың оңтүстік-шығыс бөлігіндегі МакДэниел Балдтың беткейлерінде пайда болады және Теннесси штатының Вонор қаласының жанындағы Кіші Теннесси өзеніне құйылатынша бүкіл тау тізбегі бойынша солтүстік-батысқа қарай ағады. Кіші Теннессидің тағы бір саласы – Ситико ағысы – Джеффри Хелл деп аталатын солтүстік-батыс Уникойдың тығыз орманды аймағында бастау алатын екі арнаның қосылуынан құралады. Балд өзені оңтүстік Уникойдағы Бивердам Балдтың беткейлерінен басталып, Теллико өзеніне құятынша көрікті шатқал арқылы солтүстікке қарай иреліп өтеді, содан кейін суреттерде жиі кездесетін 90 фут (27 м) биіктіктегі сарқырамадан құлайды. Сантеетла сағасы Хаклберри Нобтың батыс беткейінде пайда болып, шығысқа қарай Чеоа өзенінің Сантеетла көліне құятынша таудың төменгі бөлігінен ағып төседі. Оның саласы – Кіші Сантеетла сағасы – Джойс Килмер еске алу ормандық аймағын суландырады.
The Unicoi Mountains stretch for roughly 37 mile (60 km) between the Little Tennessee River in the north and the Hiwassee River to the south, and for approximately 60 mile (97 km) from its foothills along the Tennessee River at the range's western extreme to the Cheoah River at its eastern extreme. The range covers just over 1000 square miles (2,590 km2). The sources of several rivers and major streams are located high in the Unicoi Mountains. The Tellico River rises on the slopes of McDaniel Bald in the southeastern corner of the Unicois and flows northwestward across the entire range before emptying into the Little Tennessee River near Vonore, Tennessee. Another tributary of the Little Tennessee, Citico Creek, is formed by the convergence of two streams which rise in a densely forested area of the northwestern Unicois known as Jeffrey Hell. The Bald River rises on the slopes of Beaverdam Bald in the southern Unicois and winds its way northward through a scenic gorge before plunging over an oft photographed 90 feet (27 m) waterfall en route to its mouth along the Tellico River. Santeetlah Creek rises on the western slope of Huckleberry Knob and flows down around the base of the mountain en route to the Santeetlah Lake impoundment of the Cheoah River to the east. Its tributary, Little Santeetlah Creek, drains the Joyce Kilmer Memorial Forest.
Негізгі шыңдар
Юникой жотасының ең биік шыңдары 1500 метрден асып кетеді, бірақ көпшілігі екі қыраттың бойында 4000 және 5000 метр аралығында, ал шығыс және батыста қыраттан тыс 3000 және 4000 метр аралығында орналасқан. Хаклберри Ноб – Юникой жотасының ең биік тауы, оның биіктігі 5560 фут (1695 м), топографиялық еңістігі 3400 фут (1036 м). Басқа да 1000 футтан астам еңістігі бар шыңдарға Джойс Килмер Сликрок далалық аймағының оңтүстік шекарасындағы Боб Страттон Балд және тау жиегінің оңтүстік бөлігіндегі Бивердам Балд жатады. Бентон МакКай жолы – Оңтүстік Аппалачи тауларын кесіп өтетін, Юникойстағы бірнеше шыңдардан өтетін ұзақ қашықтыққа арналған жаяу жол.
The highest summits in the Unicoi Range rise above 5,000 feet (1,500 meters), although most fall between 4,000 and 5,000 feet along the two crests and between 3,000 and 4,000 feet beyond the crest to the east and west. Huckleberry Knob— the highest mountain in the Unicoi Range at 5560 feet (1695 m)— has 3400 feet (1036 m) of topographical prominence. Other summits with 1,000+ feet of prominence include Bob Stratton Bald along the southern boundary of the Joyce Kilmer Slickrock Wilderness and Beaverdam Bald in the southern part of the range. The Benton MacKaye Trail, a cross country hiking trail that traverses the Southern Appalachian Mountains, passes over several summits in the Unicois. Mountain Elevation General area Coordinates Access Huckleberry Knob 5,560 ft/1,695 m Central Unicois 35.3221, 83.9939 Huckleberry Trail Big Junction 5,480 ft/1,670 m Central Unicois 35.30526, 84.013994 Cherohala Skyway Haw Knob 5,472 ft/1,668 m Central Unicois 35.309621, 84.026652 Benton MacKaye Trail Hooper Bald 5,429 ft/1,655 m Central Unicois 35.30584, 83.99392 Hooper Bald Trail Stratton Bald 5,360 ft/1,634 m Joyce Kilmer Slickrock Wilderness 35.373403, 83.992979 Stratton Bald Trail (#54) Bob Bald 5,282 ft/1,610 m Joyce Kilmer Slickrock Wilderness 35.37093, 84.00069 Stratton Bald Trail (#54) Haoe 5,249 ft/1,600 m Joyce Kilmer Slickrock Wilderness 35.385954, 83.969372 Trail #53 Johns Knob 4,908 ft/1,496 m Central Unicois 35.330974, 84.030215 Benton MacKaye Trail McDaniel Bald 4,640 ft/1,414 m Southeastern Unicois 35.3144444, 83.9927778 Rockstack 4,420 ft/1,347 m CCW/JKSW boundary 35.397674, 84.013865 Benton MacKaye Trail Big Fodderstack 4,346 ft/1,325 m CCW/JKSW boundary 35.412352, 84.027499 Benton MacKaye Trail Beaverdam Bald 4,259 ft/1,298 m Southern Unicois 35.249941, 84.125076 Benton MacKaye Trail Hemlock Knob 4,019 ft/1,225 m Citico Creek Wilderness 35.359615, 84.103051 Cherohala Skyway Cedar Top 4,008 ft/1,222 m Eastern Unicois 35.32586, 83.92692 Ikes Peak 3,820 ft/1,164 m Citico Creek Wilderness 35.38496, 84.05371 Salt Spring Mountain 3,155 ft/962 m Citico Creek Wilderness 35.46476, 84.05253 Starr Mountain 2,340 ft/713 m Etowah, Tennessee 35.273962, 84.508912
Тау аты Биіктігі Жалпы аймақ Координаттар Кіру жолы
Хаклберри Ноб 5,560 фут/1,695 м Орталық Юникойс 35.3221, 83.9939 Хаклберри жолы
Биг Джанкшн 5,480 фут/1,670 м Орталық Юникойс 35.30526, 84.013994 Черохала Скайуэй
Хау Ноб 5,472 фут/1,668 м Орталық Юникойс 35.309621, 84.026652 Бентон МакКай жолы
Хупер Балд 5,429 фут/1,655 м Орталық Юникойс 35.30584, 83.99392 Хупер Балд жолы
Страттон Балд 5,360 фут/1,634 м Джойс Килмер Сликрок далалық аймағы 35.373403, 83.992979 Страттон Балд жолы (#54)
Боб Балд 5,282 фут/1,610 м Джойс Килмер Сликрок далалық аймағы 35.37093, 84.00069 Страттон Балд жолы (#54)
Хаое 5,249 фут/1,600 м Джойс Килмер Сликрок далалық аймағы 35.385954, 83.969372 #53 жол
Джонс Ноб 4,908 фут/1,496 м Орталық Юникойс 35.330974, 84.030215 Бентон МакКай жолы
МакДаниэл Балд 4,640 фут/1,414 м Оңтүстік-Шығыс Юникойс 35.3144444, 83.9927778
Рокстак 4,420 фут/1,347 м CCW/JKSW шекарасы 35.397674, 84.013865 Бентон МакКай жолы
Биг Фоддерстак 4,346 фут/1,325 м CCW/JKSW шекарасы 35.412352, 84.027499 Бентон МакКай жолы
Бивердам Балд 4,259 фут/1,298 м Оңтүстік Юникойс 35.249941, 84.125076 Бентон МакКай жолы
Хемлок Ноб 4,019 фут/1,225 м Ситико Крик далалық аймағы 35.359615, 84.103051 Черохала Скайуэй
Сидар Топ 4,008 фут/1,222 м Шығыс Юникойс 35.32586, 83.92692
Айкс Пик 3,820 фут/1,164 м Ситико Крик далалық аймағы 35.38496, 84.05371
Солт Спринг Маунтин 3,155 фут/962 м Ситико Крик далалық аймағы 35.46476, 84.05253
Старр Маунтин 2,340 фут/713 м Этова, Теннесси 35.273962, 84.508912
The highest summits in the Unicoi Range rise above 5,000 feet (1,500 meters), although most fall between 4,000 and 5,000 feet along the two crests and between 3,000 and 4,000 feet beyond the crest to the east and west. Huckleberry Knob— the highest mountain in the Unicoi Range at 5560 feet (1695 m)— has 3400 feet (1036 m) of topographical prominence. Other summits with 1,000+ feet of prominence include Bob Stratton Bald along the southern boundary of the Joyce Kilmer Slickrock Wilderness and Beaverdam Bald in the southern part of the range. The Benton MacKaye Trail, a cross country hiking trail that traverses the Southern Appalachian Mountains, passes over several summits in the Unicois. Mountain Elevation General area Coordinates Access Huckleberry Knob 5,560 ft/1,695 m Central Unicois 35.3221, 83.9939 Huckleberry Trail Big Junction 5,480 ft/1,670 m Central Unicois 35.30526, 84.013994 Cherohala Skyway Haw Knob 5,472 ft/1,668 m Central Unicois 35.309621, 84.026652 Benton MacKaye Trail Hooper Bald 5,429 ft/1,655 m Central Unicois 35.30584, 83.99392 Hooper Bald Trail Stratton Bald 5,360 ft/1,634 m Joyce Kilmer Slickrock Wilderness 35.373403, 83.992979 Stratton Bald Trail (#54) Bob Bald 5,282 ft/1,610 m Joyce Kilmer Slickrock Wilderness 35.37093, 84.00069 Stratton Bald Trail (#54) Haoe 5,249 ft/1,600 m Joyce Kilmer Slickrock Wilderness 35.385954, 83.969372 Trail #53 Johns Knob 4,908 ft/1,496 m Central Unicois 35.330974, 84.030215 Benton MacKaye Trail McDaniel Bald 4,640 ft/1,414 m Southeastern Unicois 35.3144444, 83.9927778 Rockstack 4,420 ft/1,347 m CCW/JKSW boundary 35.397674, 84.013865 Benton MacKaye Trail Big Fodderstack 4,346 ft/1,325 m CCW/JKSW boundary 35.412352, 84.027499 Benton MacKaye Trail Beaverdam Bald 4,259 ft/1,298 m Southern Unicois 35.249941, 84.125076 Benton MacKaye Trail Hemlock Knob 4,019 ft/1,225 m Citico Creek Wilderness 35.359615, 84.103051 Cherohala Skyway Cedar Top 4,008 ft/1,222 m Eastern Unicois 35.32586, 83.92692 Ikes Peak 3,820 ft/1,164 m Citico Creek Wilderness 35.38496, 84.05371 Salt Spring Mountain 3,155 ft/962 m Citico Creek Wilderness 35.46476, 84.05253 Starr Mountain 2,340 ft/713 m Etowah, Tennessee 35.273962, 84.508912
Табиғи ақпарат
Юникой таулары негізінен Окоэ супертобы деп аталатын кембрийге дейінгі метаседименттік тау жыныстарынан тұрады, олар миллиард жыл бұрын ежелгі мұхит шөгінділерінен пайда болған. Квартерлік кезеңге жататын тау жыныстары кейде өзен арналары бойындағы аллювиалды аймақтарда кездеседі. Юникой таулары шамамен 250 миллион жыл бұрын Аллегений орогенезі кезінде, континенттердің соқтығысуынан тау жыныстары жоғары итерілген кезде қалыптасқан. Юникой таулары негізінен екінші буын аралас қатты ағаш және қарағай орманымен жабылған. Өзендер мен ағындар бойындағы төменгі биіктіктерде әдетте қатты ағаш ормандары кездеседі, олар негізінен сары тополь, ақ емен, қызыл емен, бальзамдық шырша және басқа да көптеген түрлерден тұрады. Тау беткейлерін аралас қатты ағаш пен қарағай орманы жабады, олар негізінен ақ емен, қызыл емен, гикори, үстел таулық қарағай, қара қарағай және қысқа жапырақты қарағайдан тұрады. Юникой тауларындағы ағаштардың басым көпшілігі екінші буын болғанымен, бұл аймақта АҚШ-тың шығысындағы ескі өсімдіктің қалған аз ғана бөліктерінің бірі сақталған. Кішкентай Сантиетла ағысы бойындағы Джойс Килмер ескерткіш орманында кең аумақты табиғи қатты ағаш орманы бар, онда Юникой жотасындағы ең ескі және ең биік ағаштар өседі. Джойс Килмердегі ең үлкен ағаштардың биіктігі 46 метрден асады және айналымы 6 метрден аспайды. Орманның ең ескі ағаштары 400 жылдан астам. Ескі өсімдіктің басқа да орындарына Фоллс Бранч шатқалының маңындағы бір бөлігі және Гленн Гэпке жақын Ситико Крик даласының шалғай аймағы жатады. Тау беткейлері мен қырқалардың төменгі жағы көбінесе рододендрон және тау лаврының тығыз бұталарымен жабылған. Бұл бұталардың өтуге қиындығынан оларды көбінесе "тозақ" деп атайды. Рододендрон және лавр бұталарының ең көрнекті мысалы – Ситико Крик даласында орналасқан Джеффри Хелл. Жоғарғы биіктіктерде қалың шөптесі далалар мен сирек ағаштардан тұратын биік жазықтар – шалғындықтар жиі кездеседі. Жотаның ең биік тауы – Хаклберри Ноб – шалғындық жазық болып табылады. Басқа шалғындық жазықтарға Оак Ноб (Хаклберридің қосымша шыңы), Хупер Балд және Боб Балд (Страттонның қосымша шыңы) жатады.
The Unicoi Mountains consist chiefly of Precambrian metasedimentary rocks of a type known as the Ocoee Supergroup, formed over a billion years ago from ancient ocean deposits. Quaternary Period rocks are sometimes found in alluvial areas along streambeds. The Unicoi Mountains were formed roughly 250 million years ago during the Alleghenian orogeny, when a continental collision thrust the rocks upward. The Unicoi Mountains are coated by a primarily second growth mixed hardwood and pine forest. Cove hardwood forests are typically found at the lower elevations along rivers and streams, and chiefly consist of yellow poplar, white oak, red oak, hemlock, and multiple other species. A mixed hardwood pine forest covers the mountain slopes, and chiefly consists of white oak, red oak, hickory, table mountain pine, pitch pine, and shortleaf pine. While the vast majority of trees in the Unicoi Mountains are second growth, the range is home to one of the few remaining stands of old growth forest in the eastern United States. The Joyce Kilmer Memorial Forest along Little Santeetlah Creek is home to a substantial stand of virgin cove hardwood forest, and contains some of the oldest and tallest trees in the Unicoi Range. The largest trees in Joyce Kilmer are over 150 feet (46 m) tall and have circumferences of just over 20 feet (6 m). The oldest trees in the forest are over 400 years old. Other stands of old growth forest include a patch around Falls Branch Falls and a remote section of the Citico Creek Wilderness near Glenn Gap. The understories of the mountain slopes and ridgecrests are often covered by dense thickets of rhododendron and mountain laurel. These thickets are often called "hells" due to their general impassability. The most outstanding example of rhododendron laurel thicket is Jeffrey Hell, located in the Citico Creek Wilderness. Grassy balds—a type of highland meadow consisting of fields of thick grass and sparse tree coverage—are not uncommon in the higher elevations. The summit of the highest mountain in the range—Huckleberry Knob—is a grassy bald. Other grassy balds include Oak Knob (a subpeak of Huckleberry), Hooper Bald, and Bob Bald (a subpeak of Stratton).
Тарих
Ғасырлар бойы жергілікті американдықтар Оңтүстік Апалачи тауларының бір жағынан екінші жағына саяхаттау үшін Оңтүстік Юникой тауларындағы жаяу жолды пайдаланған. Вачеса жолы деп аталатын (кейінірек оның шығыс басында тұрған черокидің есімімен аталған) бұл жол қазіргі Коуиден Бивердам сағасына жақын жердегі орташа нүктеге дейін созылып, Юникой шатқалы арқылы Ұлы Теликоға түсетін. Бүгінгі Джо Браун тас жолы шамамен ежелгі жолдың бойымен өтеді. 17-шы ғасырдың соңы мен 18-шы ғасырдың басында еуропалық-американдық саяхатшылар аймаққа келген кезде, черокилер Юникой тауларының шетінде көптеген ауылдарды құрған. Роббинсвилл маңындағы Орта қалаларға Тасетчи, Элайджей және Неквасси кірді. Оверхилл қалаларына Талласси, Чилхови, Ситико және Теннесси алқабындағы таудың солтүстік шетіндегі көптеген басқа ауылдар кірді, сондай-ақ қазіргі Теллико жазығындағы Теллико өзені бойындағы Ұлы Телико және Старр тауының батыс жағындағы Хивасси өзені бойындағы Ұлы Хиваси кірді. Ситикода (Ситико сағасының аузында) жүргізілген қазба жұмыстары оның көп кезеңді екенін, және оның қоныстану мерзімі мыңдаған жылдарға созғанын көрсетті.
For centuries, Native Americans used a footpath in the southern Unicoi Mountains to travel from one side of the southern Appalachian range to the other. Known as the Wachesa Trail (after a later Cherokee who lived at its eastern terminus), the path stretched from modern Cowee to a halfway point near Beaverdam Creek and descended through Unicoi Gap to Great Tellico. Present day Joe Brown Highway roughly follows the ancient trail. By the time Euro American explorers arrived in the region in the late 17th century and early 18th century, the Cherokee had established numerous villages in the outlying areas of the Unicoi Mountains. The Middle towns— located in the Robbinsville vicinity— included Tassetchee, Elijay, and Nequassee. The Overhill towns included Tallassee, Chilhowee, Citico, and numerous other villages in the Little Tennessee Valley at the range's northern extremes, Great Tellico along the Tellico River in modern Tellico Plains, and Great Hiwassee along the Hiwassee River at the western base of Starr Mountain. Excavations conducted at Citico (at the mouth of Citico Creek) revealed that it is a multiphase site, with periods of occupation stretching back thousands of years.
Ерте еуро-америкалық тарих
XVI ғасырдағы испан зерттеушілері Юникой тауларын алғаш көрген еуропалықтар болды. 1540 жылы Эрнандо де Сото экспедициясы шығыс Теннессидегі Чиаха ауылдарынан солтүстік Грузиядағы Куса басшылығына қарай таулардың батысынан өтті. 1567 жылы Хуан Пардо экспедициясы "Чалахуме" және "Сатапо" ауылдарына (кейін Чилхоуи және Ситико) кішкентай Теннесси аңғарында Атлантика жағалауындағы испан елді мекендері мен Мексикадағы испан елді мекендері арасындағы жолды табуға тырысты. Англиялық зерттеушілер мен саудагерлер Вакеса жолын 1690 жылдары пайдаланған болса, алғашқы құжатталған өту 1725 жылы полковник Джордж Чикеннің сапары болды. Оңтүстік Каролинаның Оверхилл қалаларына саяхаттап, олардың қолдауына ие болу үмітімен, 1725 жылы 24 шілдеде сағат 10-да Орта қалалардағы Кішкентай Телликодан шығып, оңтүстік Юникойс арқылы шамамен 25 миль (40 км) жол жүріп, "Бобер бөгеті деп аталатын жерге дейін бес мильдей" кемпингке жетті. Чикеннің тобы келесі күні таңертеңгі сағат 5-те жолға шығып, тағы 25 миль (40 км) жол жүріп, кешкі сағат 3-те Ұлы Теллико ауылына келді. 1730 жылы шотланд елшісі сэр Александр Камминг Чарльстоннан Оңтүстік Каролинаға, Черрокидің Англияға адалдығын алуға үміттеніп, төменгі Кіші Теннесси аңғарындағы Танаси қаласына сапар шекті (Каммингтің сапары Чарльстон халқын алдау әрекетінің бір бөлігі болғанмен). Камминг 5 жыл бұрын Чикен жүрген жолмен, Тассетчиден Орта қалалардан Бивер Дам Крикке дейінгі 3 мильдік кемпингке қарай сапарлады. Келесі күні Каммингтің тобы "Оонекави тауынан" өтіп, тағы 19 шақырым (12 миль) жол жүріп, Ұлы Телликоға жетті.
16th century Spanish explorers were the first Europeans to see the Unicoi Mountains. In 1540, the Hernando de Soto expedition passed just west of the mountains en route from the Chiaha villages in East Tennessee to the Coosa chiefdom in northern Georgia. In 1567, the Juan Pardo expedition visited the villages of "Chalahume" and "Satapo" (later Chilhowee and Citico) in the Little Tennessee Valley while attempting to find a route between Spanish settlements on the Atlantic coasts and Spanish settlements in Mexico. While English explorers and traders were probably using the Wachesa Trail as early as the 1690s, the first documented crossing was that of Colonel George Chicken in 1725. Chicken, a South Carolina emissary travelling to the Overhill towns in hopes of obtaining their support in the colony's ongoing struggles with the Creek tribe, left Little Tellico in the Middle towns at 10am on July 24, 1725 and proceeded approximately 25 mile (40 km) across the southern Unicois to a campsite "about five Miles Short of a place called the Beaver Dam." Chicken's party departed at 5am the following morning and arrived at the village of Great Tellico at 3pm, having travelled another 25 mile (40 km). In 1730, Sir Alexander Cuming, a flamboyant Scottish emissary, travelled from Charleston, South Carolina to the Overhill town of Tanasi in the lower Little Tennessee Valley in hopes of gaining the allegiance of the Cherokee for England (although Cuming's trip was part of an attempt to scam the people of Charleston). Cuming followed the same trail Chicken had taken five years earlier, departing from Tassetchee in the Middle towns and proceeding to a campsite "3 miles from Beaver Dam Creek." The following day, Cuming's party passed over "Ooneekawy Mountain" and proceeded another 12 mile (19 km) to Great Tellico.
19 ғасыр
1816 жылы ескі Вачеса жолынан ұқсас бағытта салынған Юникой автожолы аяқталғанымен, Юникой таулары көбінесе бірнеше тау отбасыларынан басқа адамсыз болып қалды. Джон Страттонның (1799–1862) отбасы 1830 жылдары қазір Страттон Медоуз деп аталатын аймаққа қоныстанды (Cherohala Skyway мемлекеттік шекарадан өтетін жердегі таудың баурайында). Джонның әкесі Абсулум 1852 жылы ұлын зиярат етіп бара жатып қайтыс болды және Страттон Медоузға жерленді. Джонның ұлы Роберт "Боб" Страттон (1825–1864) кейін Страттон Медоузден солтүстікке бірнеше шақырым қашықтықтағы, қазір оның атымен аталатын тауға, Страттон Балдқа көшті. Страттон 1864 жылға дейін таудың батысында, қазір "Боб Балд" деп аталатын алаңда тұрды, содан кейін АҚШ Азамат соғысының қызығында шабуылдаушылардың қолынан қаза болды. Азамат соғысынан кейін Джон мен Альбертин Дентон отбасы Кішкентай Сантетала өзеніне көшіп, мұнда бұйынынан жасалған үй салды. Отбасы мұрасы бойынша, Дентондар үй салып жатқанда, үлкен каштана ағашының ішінде тұрған. Ағаштың диаметрі 2 метрден асып, екі бөлмеде жеті адам тұрды. Дентон отбасы шамамен 1900 жылға дейін осы аймақта тұрды. 1930 жылдары Азаматтық консервациялық корпус үйді бөлшектеді, қазір тек түтін құбырының қирандысы ғана қалды.
Although the Unicoi Turnpike— which closely followed the old Wachesa Trail— was completed in 1816, the Unicoi Mountains remained largely devoid of all but a few mountain families. The family of John Stratton (1799–1862) settled in the area now known as Stratton Meadows (atop the main crest near where Cherohala Skyway crosses the state line) in the 1830s. John's father, Absolum, died while visiting his son in 1852 and is thus buried at Stratton Meadows. John's son, Robert "Bob" Stratton (1825–1864) eventually moved a few miles north of Stratton Meadows to the mountain that now bears his name, Stratton Bald. Stratton lived just west of the mountain's summit in a meadow now known as "Bob Bald" until 1864, when he was ambushed and killed by bushwhackers at the height of the U. S. Civil War. Sometime after the Civil War, the family of John and Albertine Denton moved to Little Santeetlah Creek, where they built a log cabin. According to family lore, the Dentons lived in a hewed out giant chestnut tree log while they were building their cabin. The log had a diameter of over 6 feet (2 m) and housed the entire family of seven in two rooms. The Denton family remained in the area until around 1900. The cabin was dismantled by the Civilian Conservation Corps in the 1930s, and today only a chimney fall remains.
20 ғасыр
1911 жылы Джордж Гордон Мур – Уайтинг Өндірістік Компаниясының қызметкері – оңтүстік-шығыс Юникойс аймағындағы Хупер Балдтың үстінде шошқа аулау қорығын құруға тырысты. Қорық Еуропадан әкелінген орыс көк шошқаларымен толтырылған, қоршалған аумақтан тұрды. Бірақ шошқалардың көпшілігі қашып, қалың орманды беткейлерге және өзен ағындарына тарап кетті. Осы күнгі Аппалач тауларында олар әлі де тіршілік етеді. Мур Калифорниядағы Кармельдегі Сан-Карлос ранчосында да осыған ұқсас әрекет жасады, нәтижесінде жабайы шошқалар қашып, жергілікті ландшафтқа зиян келтірді. 1915 жылы Бэбкок ағаш компаниясы солтүстік Юникой тауларында кең ауқымды ағаш кесу жұмыстарын бастады. Компания 1922 жылға дейін Сликрок Крик су алабының үштен екі бөлігін кесіп тастады. Осы кезде Кіші Теннесси өзеніндегі Кальдервуд тоғанының салынуы, аймаққа келетін теміржолдың суға бату қаупін тудырып, қазіргі Джойс Килмер Сликрок жабайы табиғатында компанияның ағаш кесу жұмыстарын тоқтатуға мәжбүр етті. Бірақ сол жылы Бэбкок таулардың Теннесси жағындағы Ситико Крик су алабын кесуге кірісті. Бұл жұмыс 1925 жылға дейін жалғасты, содан кейін ауқымды орман өрті компанияның ағаш тасымалдау жолдарын қиратып, орманның жартысына жуығын жойды. Компания 1929 жылға дейін Даблкамп аймағында ұсақ ауқымда ағаш кесуді жалғастырды. Бэбкок және басқа ағаш кесу компанияларының ағаш кесу тәжірибесі Юникой тауларының орман ортасына едәуір зиян келтірді, сондықтан АҚШ Орман шаруашылығы қызметі 1930 жылдары жерді сатып ала бастады. Орман шаруашылығы қызметінің орманды табиғи жолмен жазылуына мүмкіндік беру саясаты орманның көп бөлігін қалпына келтіруге септі. 1958 жылы Сэм Уильямс – Теллико Плейнс тұрғыны – Юникой таулары арқылы Мерфиге, Солтүстік Каролинаға дейін кең танымал жабық вагон керуенін басқарды. Бұл Теннесси мен Солтүстік Каролинаны байланыстыратын тас жолдың құрылысын насихаттау мақсатымен жыл сайынғы шараға айналды. Тас жолдың бастапқы бағыты ежелгі Вачеса жолы мен Юникой автожолының бағытын ұстанбақ болған, бірақ ұйымдастырушылар Юникой қыртысы арқылы Роббинсвиллге дейінгі тиімді бағытты таңдады. "Черохала Скайвей" ( "Чероки" және "Нантахала" сөздерінің қосындысы) деп аталған тас жол 1996 жылы аяқталды.
Around 1911, George Gordon Moore— an official for the Whiting Manufacturing Company— attempted to establish a boar hunting reserve atop Hooper Bald in the southeastern Unicois. The reserve consisted of a enclosed lot stocked with Russian blue boars imported from Europe. Most of the boars were able to escape from the lot, however, and fled to the remote slopes and stream bottoms. The introduced boars continue to thrive in the Appalachian environment to this day. The boars are considered a nuisance by forest officials due to the erosion damage they cause to the local watersheds. Moore attempted the same feat at his Rancho San Carlos in Carmel, California which had the same results of invasive wild boar escaping and devastating the local landscape. In 1915, the Babcock Lumber Company began a massive logging operation in the northern Unicoi Mountains. The company logged nearly two thirds of the Slickrock Creek watershed until 1922, when the construction of Calderwood Dam along the Little Tennessee River threatened to flood the railroad tracks leading into the area and forcing an end to the company's logging operations in what is now the Joyce Kilmer Slickrock Wilderness. That same year, however, Babcock began logging the Citico Creek watershed on the Tennessee side of the mountains. This operation continued until 1925, when a massive forest fire destroyed the company's logging tramways and wiped out nearly half the forest. The company continued low scale logging in the Doublecamp area until 1929. The logging practices of Babcock and other logging companies proved extremely detrimental to the forest environment of the Unicoi Mountains, and the U. S. Forest Service began buying up the land in the 1930s. The forest service's policy of letting natural processes heal the forest has allowed the forest to recover to a great extent. In 1958, Sam Williams— a resident of Tellico Plains— led a well publicized covered wagon train across the Unicoi Mountains to Murphy, North Carolina, which became an annual event to promote the construction of a highway linking the Tennessee and North Carolina side of the Unicois. The original path of the highway would follow the ancient path of the Wachesa Trail and Unicoi Turnpike, although organizers chose a more feasible route over the Unicoi crest to Robbinsville. The highway— named "Cherohala Skyway" (a fusion of "Cherokee" and "Nantahala")— was completed in 1996.
Юникой тауларындағы қорғалатын аумақтар
Чероки ұлттық орман және Нантахала ұлттық орманмен қатар, бірнеше белгіленген аймақтар Юникой тауларының әртүрлі бөліктерін қорғайды. 1975 жылы жабайы табиғат аймағы ретінде белгіленген Джойс Килмер Сликрок жабайы аймағы, жалпы 13 562 акр жерді құрайды, оның 13 562 акры Солтүстік Каролинада орналасқан, ал қалғаны Теннесси штатының шекарасынан өтеді. Джойс Килмер еске алу орман Сантиетла ағысының суайдынындағы ескі өскінді жапырақты ормандардан тұрады. Орманның атымен аталатын Джойс Килмер Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан ақын және журналист болған. 1984 жылы жабайы табиғат аймағы ретінде белгіленген Ситико Крик жабайы аймағы Ситико ағысының жоғарғы суайдынын қорғайды, ал 1984 жылы жабайы табиғат аймағы ретінде белгіленген Балд Ривер Гордж жабайы аймағы Балд өзенін және оның тікелей суайдынын қорғайды. 1975 жылы жабайы табиғат аймағы болып белгіленген Ги Крик жабайы аймағы Стэрр тауының шығыс беткейіндегі Ги Крик суайдынын қорғайды. 1980 жылы сатып алынған Жоғарғы Телликоның жолдан тыс көлік аймағы. Оңтүстік-шығыс Юникойда Теллико өзенінің жоғарғы суайдыны 4x4 жанкүйерлерімен танымал көптеген ескі орман кесу жолдарымен және жолдармен кесіліседі. 2009 жылы АҚШ Орман шаруашылығы қызметі жол бойындағы эрозия өзен бойындағы құнды бұршақ балықтарына зиян келтіретінін көрсеткен зерттеулерге сүйене отырып, Телликоның жолдан тыс көлік аймағын тұрақты түрде жабу туралы шешім қабылдады.
Along with the Cherokee National Forest and the Nantahala National Forest, several designated areas protect various parts of the Unicoi Mountains. The Joyce Kilmer Slickrock Wilderness, designated as a wilderness area in 1975. It consists of , 13,562 of which are located in North Carolina, with the rest lying just across the border in Tennessee. The Joyce Kilmer Memorial Forest consists of roughly of old growth hardwood forest along the Santeetlah Creek watershed. The forest's namesake, Joyce Kilmer, was a poet and journalist killed in World War I. The Citico Creek Wilderness, designated as a wilderness area in 1984, protects the upper watershed of Citico Creek and consists of The Bald River Gorge Wilderness, designated as a wilderness area in 1984, consists of It protects the Bald River and its immediate watershed. The Gee Creek Wilderness, designated as a wilderness area in 1975, consists of It protects the Gee Creek watershed on the eastern slopes of Starr Mountain. The Upper Tellico Off Road Vehicle Area, purchased in 1980. The upper watershed of the Tellico River in the southeastern Unicois is criss crossed by multiple old logging roads and paths popular with 4x4 enthusiasts. In 2009, the U. S. Forest Service announced a decision to permanently close the Tellico Off Road Vehicle Area when studies showed that erosion along the trails was damaging valuable brook trout waters along the river.
Ресурстар
Дункан, Барбара Р. және Риггс, Бретт Х. Чероки мұра жолдары бойынша нұсқаулық. Солтүстік Каролина университеті баспасы: Чапел-Хилл (2003).
Duncan, Barbara R. and Riggs, Brett H. Cherokee Heritage Trails Guidebook. University of North Carolina Press: Chapel Hill (2003).