Джейми Нун: Англияның рагби ойнаушысының өмірі мен мансабы
Jamie Noon
Джейми Нун – бұрынғы ағылшын регбиші, орталық позициясында ойнаған. "Newcastle Falcons" командасының чемпионы, 2001 және 2004 жылғы Anglo Welsh кубкасының жеңімпазы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англия құрамасының регби одағынан халықаралық ойыншы
England international rugby union player
Джейми Даррен Нун (9 мамыр 1979 жылы Гуль қаласында туған) – карьерасын аяқтаған регби одағы футболшысы, шабуыл шебінде ойнаған.
Jamie Darren Noon (born 9 May 1979 in Goole) is a retired rugby union footballer who played at centre.
Мансап
Нун 1998-99 жылдардағы Allied Dunbar Premiership үшін «Ньюкасл Фальконз» клубына қосылды, себебі оның мектеп мұғалімдерінің бірінің хаты клубты Йоркширдегі регби жүйесінде толығымен назардан тыс қалған ойыншы туралы ескертті. Ол кезде Файлинг Холл мектебі мен Уитби RFC үшін ойнаған, «Фальконз» оның талантын өз көзімен көргеннен кейін бірден жасөспрімдер құрамасына қабылдады. «Ньюкаслдан» кейін ол 2001 және 2004 жылдарғы Англия-Уэльс кубогының финалдарында ойнады, екеуінде де «Ньюкасл» жеңіске жетті. Жақын достары арасында «Нуни» деп танылған ол Нортумбрия университетін спорттық ғылымдар бакалавры дәрежесімен бітірді, ал алаңдағы жетістіктері де жоғары болды – клубқа келген алғашқы жылында бірінші құрамда екі ойынға қатысты. Сол жылы ол Англия атынан 21 жасқа дейінгі Sanzar турниріне қатысты, кейін бұл жарыс IRB 21 жасқа дейінгі әлем чемпионаты болып өзгерді, ал оның алғашқы Премьер-лигасындағы әрекеті 1999-2000 маусымында «Лондон Уоспс» клубына қарсы өткен ойында болды. Англияның 21 жасқа дейінгі құрамасы үшін ойнағаннан кейін, ол Англияның солтүстігі мен Англия студенттері үшін де өнер көрсетті, ал 1999-2000 маусымында IRB жетіліктің айналымында Англияның жетілікті құрамасының құрамында болды, соның ішінде Гонконг жетілігінде. Өте тұрақты ойыншы, 2003 жылы Нун Премьер-лигадағы қатарынан 50-ші ойынын бастағанда рекордты жаңартты. Халықаралық деңгейде танылу 2001 жылы жазда Англияның Солтүстік Америкаға жасаған туры кезінде болды, онда ол Канадаға қарсы екі және АҚШ-қа қарсы бір матчта ойнады. 2003 жылы ол 2003 жылғы Регби әлем чемпионатының алдындағы Англияның жылыту матчтарында қатысты, бірақ өкінішке орай турнирге іріктеуден өтпеді. Дегенмен ол 2003-04 жылғы Цюрих Премьер-лигасының үздік ойыншысы атанды. 2004 жылғы Черчилль кубогында Англия Саксонс құрамасының құрамында Канадаға қарсы ойнап, Жаңа Зеландия Маори клубына қарсы финалда гол соқты, ал 2004-05 жылғы Цюрих Премьер-лигасы оның табысты маусымы болды, ол «Фальконз» командасының бірлескен вице-капитаны атанды. Жаңа Англия құрамасына қосылған Нун 2005 жылғы Алты ұлттар чемпионатында Англияның барлық бес матчында ойнады, турнирдің соңғы матчында Твикенхэмде Шотландияға қарсы тарихи хет-трик жасады. Әйелі Рэйчел және жаңа туған ұлы Льюис бұл оқиғаны трибунадан бақылады. Оның Англия құрамасындағы ойындары 2006 жылғы Алты ұлттар чемпионатында және Австралияға жасаған жазғы турда да жалғасты. Нун 2007 жылғы Францияда өткен Регби әлем чемпионатының финалына шыққан Англия құрамасының құрамында болды. Ол алғашқы екі топтық матчта ойнады, бірақ Оңтүстік Африкаға 36:0 есебімен ұтылып, тізе жарақатын алды. Маттью Тейт оның орнын сыртқы орталық шегінде алды, бұл өте маңызды болды, өйткені Нунның жас «Ньюкасл» командаласы турнирде Англияның үздік ойыншыларының бірі болды, әсіресе финалда ол 50 метр жүгіріп, бес «Спрингбокс» ойыншысының талқысын асып өтті, бірақ Виктор Матфилдтің керемет қорғанысы оны бірнеше метрге жетпей тоқтатып қойды. Бірақ қызу еңбек пен тәжірибелі Майк Кэтттің зейнетке шығуынан кейін Нун 2008 жылғы Алты ұлттар чемпионатында Англия құрамасының орталық шегінде қайтадан ойнады, Уэльске қарсы ұтылған матчтан басқа барлық кездесулерде өнер көрсетті және үш жеңіске қарамастан турнир бойы Англияның ең үздік ойыншыларының бірі болды. Ол Ирландияға қарсы өткен соңғы матчта ерекше көзге түсті, гол соғып, бірнеше қиын соққыларды жасады, көптеген комментаторлар оның жақсы ойнағанын айтты және әсерлі Дэнни Чиприаниден бұрын «Матчтың үздік ойыншысы» атағын жеңіп алды. Нун жазғы турда Жаңа Зеландияға барды, ол Англия ойыншыларының алаңнан тыс оқиғаларына байланысты дауға ұшырады. Англия екі матчты да қатты ұтылып қалды.
Hard running centre Noon joined the Newcastle Falcons for the 1998 99 Allied Dunbar Premiership, after a letter from one of his school teachers alerted the club to a player who had been totally missed by the representative rugby system in Yorkshire. Playing for Fyling Hall School and Whitby RFC at the time, once the Falcons had seen his talents first hand, he was drafted into the academy squad straightaway. Whilst at Newcastle he started in both the 2001 and 2004 Anglo Welsh Cup finals as Newcastle emerged victorious from both. "Noonie" as he is known to close friends went on to graduate from Northumbria University with a sports science degree, while his on field activity was equally successful as he made two first team appearances in his first year at the club. Later that year he represented England in the Sanzar Under 21 tournament, what would later go on to become the IRB Under 21 World Championship, while his first Premiership try duly came early in the 1999–00 season away to the London Wasps. As well as representing the England Under 21s he played for the North of England and England Students, while in the 1999–00 season he played for the England Sevens on the IRB Sevens circuit, including in the Hong Kong Sevens. A supremely consistent performer, in 2003 Noon smashed the record for consecutive Premiership appearances when he started his 50th league game in a row. Full international recognition came in the summer of 2001 when he started three Tests for England on their North American tour – two against Canada and one versus the United States, with the Goole born player scoring his first Test try in the second of the two clashes against the Canadians. In 2003 he played in England's warm up matches for the 2003 Rugby World Cup, although he was to agonisingly miss out on selection for the tournament itself. He did, however, go on to be named Falcons player of the year for the 2003 04 Zurich Premiership. England Saxons honours in the 2004 Churchill Cup followed as he played against Canada and scored in the final against the New Zealand Maori, while the 2004 05 Zurich Premiership was to prove a major success as he was named joint vice captain of the Falcons. Drafted into a new look England back line, Noon started all five matches for England during the 2005 Six Nations Championship, rounding it off with a historic hat trick in the final match of the tournament against Scotland at Twickenham. Married to wife Rachel, both she and new baby boy Lewis were there in the stands to witness it first hand. His England caps continued to come throughout the 2006 Six Nations Championship and the summer tour to Australia. Noon was a part of the England squad that made it to the final of the 2007 Rugby World Cup in France, Noon played in the first couple of pool matches, but picked up a knee injury in the 36–0 defeat to South Africa. Mathew Tait took his spot at outside centre which proved to be very pivotal, as Noon's young Newcastle teammate was one of England's standout players throughout the tournament, in particular the final where he ran 50 meters and evaded 5 Springboks tacklers, only to be pulled down a few metres short by a great cover tackle by Victor Matfield. However through hard work and a retirement to veteran Mike Catt, Noon was re instated at centre for England's 2008 Six Nations Championship campaign, he played in every match, apart from the defeat to Wales, and was one of England's best players throughout the tournament despite only coming away with three wins. Noon was particularly impressive in the final match against Ireland where he scored a try and pulled off a number of hard hits, it caused many commentators to say he played well, and to also be awarded "Man of the Match" ahead of an impressive Danny Cipriani. Noon went on the summer tour to New Zealand, which was marred by controversy involving England players' off field antics. England lost both matches heavily.