Кіріспе

Компьютерлік ғылым мен операциялық зерттеулерде генетикалық тұманды жүйелер – генетикалық алгоритмдер немесе генетикалық бағдарламалау арқылы құрылатын, олардың құрылымын және параметрлерін анықтау үшін табиғи эволюция процесін имитациялайтын тұманды жүйелер. Тұманды жүйені автоматты түрде анықтау және құру кезінде, шығыстың жоғары дәрежедегі сызықтық еместігіне байланысты, дәстүрлі сызықтық оптимизация құралдарының бірнеше шектеулері бар. Сондықтан, жұмсақ есептеулер аясында генетикалық алгоритмдер (ГА) және генетикалық бағдарламалау (ГП) әдістері тұманды жүйелердің құрылымын және параметрлерін анықтау үшін табысты қолданылған.

Ұялы жүйені анықтау үшін генетикалық алгоритмдер

Қаңқалы жүйенің шығысының жоғары дәрежедегі сызықтықсыздығын ескере отырып, дәстүрлі сызықтық оңтайландыру құралдарының шектеулері бар. Генетикалық алгоритмдер тұйық ережелер базасын жасау, тұйық ережелер базасын оңтайландыру, мүшелік функцияларды құру және мүшелік функцияларды реттеу сияқты тапсырмаларды орындау үшін сенімді және өте қуатты құрал болып көрсеткен (Cordón және басқалар, 2001a). Бұл тапсырмалардың бәрін үлкен шешім кеңістіктеріндегі оңтайландыру немесе іздеу процестері ретінде қарастыруға болады (Бастиан және Хаяши, 1995) (Юан және Чжуан, 1996) (Cordón және басқалар, 2001b).

Ұялы жүйені анықтау үшін генетикалық бағдарламалау

Генетикалық алгоритмдер алдын ала анықталған ереже базасының ажарытқыш мүшелік функцияларын анықтау үшін өте қуатты құралдар болып табылады, бірақ олардың шектеулері бар, әсіресе берілген деректер жиынтығынан ажарытқыш жүйенің кіріс және шығыс айнымалыларын анықтау кезінде. Генетикалық бағдарламалау кіріс айнымалыларын, ереже базасын, сондай-ақ ажарытқыш модельдің мүшелік функцияларын анықтау үшін қолданылған (Бастиан, 2000).

Көп мақсатты генетикалық тұмарық жүйелер

Соңғы онжылдықта, тұйық ережелерге негізделген жүйелерді көп мақсатты оптимизациялау ғылыми қауымдастық пен тәжірибелі мамандардың қызығушылығын қозғады. Бұл, бірнеше мақсатты жағдайда Парето тиімділігін табу үшін көп мақсатты оптимизацияға арналған стохастикалық алгоритмдерді қолдануға негізделген. Мысалы, бір уақытта оптимизацияланатын мақсаттар дәлдік пен күрделілік, немесе дәлдік пен түсіндірілгіштік болуы мүмкін. Fazzolari және авторлар (2013) бұл сала бойынша соңғы шолуды ұсынады. Сонымен қатар, [1] осы тақырып бойынша жаңарып тұратын және үнемі кеңейіп келе жатқан сілтемелер тізімін ұсынады.