Кіріспе

Дональд Джон Кокэлл (22 қыркүйек 1928 – 18 шілде 1983) – ағылшын боксшысы. Ол мансабының көп бөлігін жартылай ауыр салмақта өткізіп, осы салмақта Ұлыбритания және Еуропа чемпионы атанды. Кейін ауыр салмаққа көтеріліп, Ұлыбритания және Ұлттар достастығының ауыр салмақ белдеулерін жеңіп алды. Ол әлемнің ауыр салмақ чемпионы атағы үшін Рокки Марчаномен өткізген жекпе-жегімен есімдеріне ішкен. Кокэлл мансабында Роланд Ла Старза, Гарри Мэтьюс (үш рет), Томми Фарр, Фредди Бешор, Джонни Артур, Джонни Уильямс және Убер Бацильери сияқты бірнеше салмақты боксшыларды жеңді. Ал жартылай ауыр салмақта Ник Барон, Альберт Ивел, Ллойд Маршалл және Альберт Финч сияқты күшті қарсыластарды жеңіп, екі салмақ дәрежесінде де аймақтық титулдарды иеленді.

Ерте өмір

Оның толық аты Дональд Джон Кокель еді және ол 1928 жылдың 22 қыркүйегінде Лондонның Балхэм қаласында, Беттерсиден келген үй шаруасы қызметкері Мэри Кокельдің ұлы болып дүниеге келді. Ол әкесін ешқашан таныған жоқ. Ол кәсібі бойынша темірші болды, нәтижесінде мықты дене бітіміне ие болды. Ол жәрмеңкелердегі бокс алаңшаларында бокспен айналыса бастады және көп ұзамай әуесқойлар сапында өсіп, 1946 жылы кәсіпқой бокқа көшті.

Кәсіби мансап

Кокель өзінің алғашқы кәсіби жекпе-жегін 1946 жылғы 26 маусымда Тревор Лоудермен өткізді және оны бесінші раундта нокаутпен жеңді. Ол кейде жеңіліп, кейде жеңіске жетіп, әсерлі жекпе-жектер тізімін жасады. 1950 жылға қарай ол Фредди Миллстің зейнеткерлікке шығуына байланысты бос қалған британдық жеңіл ауыр салмақ атағы үшін күресуге дайын болды. 17 қазанда Харрингей Аренасында ол Марк Хартпен жұдырықтасып, он төртінші раундта нокаутпен жеңіп, титулға ие болды. Кокель француз Альберт Ивелмен еуропалық жеңіл ауыр салмақ титулы үшін күресуге дейін тағы екі жекпе-жекте жеңіске жетті. Бұл кездесу 1951 жылғы 27 наурызда Лондондағы Эрлс-Корт аренасында өтті, Кокель алтыншы раундта техникалық нокаутпен жеңіп шықты. Кокель британдық және еуропалық титулдарын бұрынғы британдық орта салмақ чемпионы Альберт Финчке қарсы қорғағанға дейін тағы екі жеңіске қол жеткізді. Бұл жекпе-жек 1951 жылғы 16 қазанда Харрингей Аренасында өтті, Кокель жетінші раундта нокаутпен жеңіске жетті. Кокель келесі жекпе-жегінде американдық ауыр салмақ шебері Джимми Слейдке қарсы жеңіліске ұшырады. Харрингей Аренасында өткен жекпе-жекте Кокель бірінші раундта екі рет, екінші раундта бір рет және төртінші раундта тағы екі рет нокаутқа түсті. Содан кейін төреші жекпе-жекті тоқтатты. Бұл жеңілістен кейін Кокель итальяндық жеңіл ауыр салмақтың өкілі Ренато Тонтиниге қарсы ұпаймен жеңіске жетті, тіпті екінші раундта екі рет құлап тұрды. Содан кейін Кокель Рэндольф Турпинмен жұдырықтасты, ол бір жыл бұрын Сугар Рей Робинсонды жеңген санаулы боксшылардың бірі болды, нәтижесінде әлем чемпионы атанды, бірақ реванш жекпе-жегінде титулын жоғалтты. Кокель британдық титулын қорғады, ал екі боксшы да бос тұрған Ұлттар Достастығының жеңіл ауыр салмақ титулы үшін күресті. Бұл кездесу 1952 жылғы 10 маусымда Уайт Сити стадионында өтті. Кокель жекпе-жек барысында үш рет нокаутқа түсіп, он бірінші раундта техникалық нокаутпен жеңілді. Жеңіліске бір себеп – Кокельдің жеңіл ауыр салмақ шегіне сай болудағы қиындықтары болды. Сондықтан ол кейін ауыр салмақта жұдырықтасуға шешім қабылдады.

Салмағы жоғары

Оның ауыр салмақтағы келесі үш жекпе-жегі техникалық нокаутпен аяқталды. Үшінші жекпе-жегі – Уэльстік Томми Фаррға қарсы болды, ол бұрын өте күшті ауыр салмақ салмағында болған, ұлы Джо Луиспен жұдырықтасқан, бірақ қазір карьерасының соңына жетіп, жасы ұлғайған еді. Фаррмен болған жекпе-жек британдық ауыр салмақ титулы үшін іріктеу болып саналды, соның арқасында Кокель титул иесі Джонни Уильямсқа қарсы күресу мүмкіндігіне ие болды. Британдық және Достастық титулдары үшін болған жекпе-жек 1953 жылдың 12 мамырында Харрингей Аренасында өтті, онда Кокель 15 раундтан кейін ұпаймен жеңіске жетті. Кокель Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласында Джонни Артурға қарсы Достастық титулын қорғағанға дейін тағы екі жеңіске қол жеткізді. Ол 15 раундтан кейін ұпаймен жеңіске жетті. Кокель американдық боксшыларға қарсы үш жеңіс тіркеп, ауыр салмақ рейтингінде жылдам өрледі. Бірінші кездесуде ол Ролланд Ла Старзаны Эрлс Корт Аренасында ұтты, содан кейін Гарри (Кид) Мэтьюсқа қарсы екі рет жеңіске жетті – алғаш Уайт Сити стадионында, содан кейін Сиэтлдегі Сикстің стадионында. Бұл жеңістер оған жеңілмейтін әлем чемпионы Рокки Марчаномен титул үшін күресуге мүмкіндік берді. Бұл 1937 жылы Томми Фаррдың Джо Луиспен жұдырықтасқанынан бері британдық боксшының әлем чемпионаты үшін алғашқы әрекеті болды.

Ауыр салмақтағы әлем чемпионы

1955 жылғы 16 мамырда Коккел Сан-Францискодағы Кезар стадионында ауыр салмақтағы әлем чемпионы Марсианомен жұдырықтасты. Коккелге 10:1 бәс тігілді, ал салмағы 14 ст 9 фунт болды, Марсианоның салмағы 13 ст 7 фунтқа қарсы келді. Коккел жекпе-жеке 205 фунт салмақта келді, ал Рокки – 189 фунт. Алғашқы үш раундта күрес тепе-тең болды, бірақ одан әрі барысында Коккел Марсианоға көп зиян келтіре алмай, көбірек соққыларды қабылдай бастады. Коккел сегізінші раундты қатты соққыдан кейін арқанға ілініп аяқтады. Марсиано тоғызыншы раундта 54 секундта Коккелді екі рет нокдаунға жіберіп, техникалық нокаутпен жеңіске жетті (сегіз және жеті санау бойынша). Жекпе-жектен кейін Марсиано: «Оның қайраты зор. Мен ешкімді осылай жиі немесе күшті ұрған емеспін» деді. Көптеген британдық бокс жанкүйерлері Марсианоның әділетсіз тактика қолданғанын – қоңырау соққаннан кейін соққы беру және төмен соққылар жасағанын сезді, бірақ Британдық бокс басқару кеңесі наразылық білдіргенімен, Коккел өзі шағымданбады. Sports Illustrated журналы үшін жекпе-жекті жариялаған Бадд Шульберг 1955 жылғы 30 мамырдағы санында былай деп жазды: «Сегіз унциялық қолғап киюдің техникалық ерекшелігінен басқа, Дон Коккелдің салқын Сан-Франциско күнінің аяқталу кезінде Рокки Марсианоға қарсы тұруы – Куинсберри маркизінен бұрынғы кезеңге қайта оралу болды. Бұл қолғаппен жалаңаш жұдырықпен болған төбелес еді – және ол жағымды көрініс емес, өйткені мәдениетсіз, аяусыз, бақыланбайтын және шынымен қатыгез жауынгер (жеңілмейтін чемпион Марсиано) өгіздей аяқтары бар, бекем, семіз адамды жеңіп алды, ол Британ империясының абыройымен рингке шықты, ол оның үлкен, майлы иықтарына ауыр жүк болды. Ол Юнион Джек жақтастарына ешқашан көңілін қалдырмаймын деп уәде берген еді, ал тоғыз раундтан кейін қорқынышты соққыдан кейін ол ісінген еріндерінен шыққан алғашқы сөздері – жақсырақ істемегені үшін отандастарынан кешірім сұрау болды». Oakland Tribune газетінің журналисі Джек Галлахер Коккелдің батыл күшін жоғары бағалап, «Жекпе-жек басынан аяғына дейін Роккидің жеңісімен аяқталды. Ағылшын соққыларды қабылдауға тамаша қабілет көрсетті» деп жазды.

Салдары

Атақ үшін өткен жекпе-жек Кокельді шаршатып жіберді, содан кейін ол келесі екі жекпе-жегінде де жеңіліске ұшырады. 1955 жылдың қыркүйегінде ол Уайт Сити стадионында кубалық үміткер Нино Вальдеске үшінші раундта техникалық нокаутпен жеңілді. Жекпе-жекке дейін салмағы 15 ст 6 фунт болды. 1956 жылдың сәуір айында ол "Тонгалық қорқыныш" атанған Китионе Лаведен екінші раундта нокаутқа ұшырады. Бұл оның соңғы жекпе-жегі болды. 1956 жылдың мамыр айында ол Ұлт Достастығының (Commonwealth) атағынан айырылды, ал шілдеде британдық атағынан бас тартып, зейнеткерлікке шықты. Кокель Daily Mail газетін сотқа берді, себебі газет оны соңғы жекпе-жегінде "артық салмақты және денесі майға толы" деп сипаттаған және бар күшін жұмсамағанын айтқан. Ол шығындармен қоса 7500 фунт стерлинг өтемақы алды.

Жарыс рекорды

Оның 81 ресми жекпе-жегі болды, 66-сын жеңіп, оның 38-і нокаутпен аяқталды, 14-інде жеңіліске ұшырады, ал біреуі тең түсті.