Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадада туған жарыс жокесі (1910–1946)
Canadian born race horse jockey (1910–1946)
Джордж Монро Вулф (31 мамыр 1910 – 4 қаңтар 1946), "Айсмен" лақап атымен белгілі болған, канадалық таза қанды жарыс жылқысының жокесі еді. АҚШ Жокейлер Гильдиясының жыл сайын табыстайтын жүлдесі оның құрметіне аталды. Ол 1938 жылы халықтың сүйіктісі Сибискиттің жеңіске жеткенімен танымал болды. Жарыс кезінде болған апаттан ерте қайтыс болғаннан кейін Вулф жаңадан құрылған құрметті ұйымдарға енгізілді: Ұлттық жарыс мұражайы және Даңқ залы, Канаданың спорттық Даңқ залы және Канаданың жылқы жарысы Даңқ залы.
George Monroe Woolf (May 31, 1910 – January 4, 1946), nicknamed "The Iceman", was a Canadian thoroughbred race horse jockey. An annual jockey's award given by the United States Jockeys' Guild is named in his honor. He became known for riding the people's champion Seabiscuit to victories in 1938. After his early death resulting from a racing accident, Woolf was inducted into newly founded honorary institutions: the National Museum of Racing and Hall of Fame, Canada's Sports Hall of Fame and the Canadian Horse Racing Hall of Fame.
Ерте өмір және білім
Вулф Альберта штатының Кардстон қаласындағы ат шаруашылығында дүниеге келді. Оның анасы циркте трюктер орындаған атпен жүруші болса, әкесі родеода ат теуіп жүрген. Вулф бала кезінде ат мінуге үйреніп, жасөспірім шағында Альберта мен Монтанада ат жарыстарына қатысып, родео жарыстарында өнер көрсеткен. Джорджтың анасы Розина Паркер Уэльсте туған, ал анасының әжесі Англиядан. Оның әкесі Франк Генри Вулф 1869 жылға дейін Юта штатында туған пионер, ал 1890 жылға дейін Канадаға көшіп келген Альберта пионері болды. Оның әкесінің әкесі Абессалом Вулф және арғы әкесі Дж. А. Вулф – мормон пионерлері, екеуі де Юта штатының Каш-Вэлли аймағына қоныс аударған. Абессалом Вулф Юта ополченнясындағы әскер болды, ол Уалкара үнді соғысы мен Юта соғысында қызмет еткен. Вулфтың атасы Питер Вулф Германиядан көшіп келіп, Нью-Йоркке алғашқы қоныс аударушылардың бірі болған. Ньюэлл мен Ольмстед туысқандарының тарапынан Вулфтың туысы – тері саудагері және таушы Роберт "Док" Ньюэлл, сондай-ақ Альберта штатының Кардстон қаласын құрған Чарльз О. Кард есімді адамдармен де байланысы болған. Вулфтың родео және жылқы баптаумен айналысқан достарының арасында Реймонд, Мелвин, Эрл және Уэлдон Баском ағайындылары бар еді.
Woolf was born on a ranch in Cardston, Alberta to horse people his mother had been a trick rider in a circus and his father rode in rodeos. Woolf learned to ride horses as a child and as a teenager he rode in horse races and competed in rodeo events in Alberta and Montana. George's mother, Rosina Parker, was born in Wales, and his maternal grandmother was from England. His father, Frank Henry Woolf, was a Utah pioneer born before 1869 and an Alberta pioneer coming to Canada before 1890. His paternal grandfather Absalom Woolf and great grandfather J. A. Woolf were Mormon pioneers, both settlers of Cache Valley, Utah. Absalom Woolf was a soldier in the Utah militia serving in the Walkara Indian War and also the Utah War. Woolf's ancestor, Peter Woolf, was an early settler of New York, immigrating from Germany. On the Newell and Olmstead side of his family, Woolf was related to the fur trapper and mountain man Robert "Doc" Newell, and related as well to Charles O. Card, the founder of the town of Cardston, Alberta. Woolf's rodeo and horse training associates included the Bascom brothers Raymond, Melvin, Earl and Weldon Bascom.
Мансап
Ол 1928 жылы Ванкуверде, Британдық Колумбияда кәсіби түрде таза қанды жылқылар жарысын бастады. Ол сондай-ақ Тихуанада, Мексикада жарысты, кейін Аркадияға, Калифорнияға көшті, онда тұрақты мекеніне орналасты. Санта-Анита паркін өзінің негізгі базасы ретінде пайдаланып, Вулф өз заманының ең көрнекті жокейлерінің біріне айналды; ол әріптес жокейлер мен жанкүйерлер арасында «Мұз адам» деп танымал болды. Ол жарыста дұрыс уақыт күтіп, сабырлылығымен және басқа жокейлер шаршаңқы түрде жүріп-тұрғанда, үлкен жарыстар алдында тыныш бола білуімен аты шықты, тіпті ұйықтаған кездері де болды. Американың жетекші жокейлерінің бірі ретінде танылған кезде, оған қазіргі таңда 1-ші типті қант диабеті деген диагноз қойылды. Бұл диагноз инсулин ашылғанға дейін бірнеше жыл бұрын өлімге алып келуі мүмкін еді. Денсаулығының ерекшелігіне және 1930-1940 жылдардағы диабетті басқару ерекшеліктеріне байланысты, Вулф жылдам диета ұстаудан аулақ болу үшін салмағын қатаң бақылап отыруға мәжбүр болды. Жарыстағы табысы оған аптасына небары бірнеше жүріске қатысуға мүмкіндік берді, жылына 150-200 жарысқа қатысты, ал басқа жокейлер мыңнан астам жүріске қатысуы мүмкін еді. Ол көп жыл бойы жоғары физикалық формасын сақтап келді. Жарыстардың шектеулі санына және салыстырмалы түрде қысқа мансабына қарамастан, Вулф АҚШ бойынша тоқсан жеті маңызды жарысты жеңіп алды, оның ішінде Голливуд Голд Кап, Американ Дерби және үш жыл қатарынан Белмонт Фьючериті жарыстарын ұтты. 1935 жылы ол 100 000 долларлық алғашқы ат жарысы – Санта-Анита Хэндикапында Азукар атты жылқысымен «Эквипоиз» және «Твенти Гранд» сияқты алыптарды жеңіп, тарихқа енді. Вулф Кентукки Дербиде екі рет екінші орын алды және 1936 жылы Прекнес Стейкс жеңімпазы атанды. Ол 1938 жылғы матч жарысындағы тактикалық шеберлігімен есімдеріне түсті, онда ол Сейбискитті АҚШ Үштік Тажының чемпионы, Соғыс адмиралынан Балтимордағы Пимлико арнайы жарысында жеңіске жеткізді, бұл кеңесін оның досы, Сейбискиттің жарақат алған тұрақты жокесі Ред Поллард берген болатын. Батыстың әнші жұлдызы Джин Отри оның қоштасу рәсімінде ән шырқады. 1955 жылы Вулф Ұлттық жарыс мұражайы мен Даңқ залының алғашқы мүшесі болды. 1956 жылы ол Канаданың Спорттық Даңқ залына енгізілді. 1976 жылы ол Канаданың Ат жарыс Даңқ залына енгізілген алғашқы топтың бірі болды. 2010 жылдың 17 шілдесінде, Вулфтың туғанына 100 жыл толуына орай, оның туған қаласы Кардстонда, Альберта штатындағы Ремингтон Көлік мұражайында оның толық мөлшердегі ат мүсіні орнатылды. Бронзадан жасалған бұл туындыны фермерлер Джек және Айда Лоу сыйға тартты, олар оны мүсінші Дон Тони жасаған болатын. Мүсінде Вулфтың 1938 жылы Соғыс адмиралына қарсы матч жарысында Сейбискитті жеңіске жеткізген сәті бейнеленген.
He began racing thoroughbreds professionally in 1928 in Vancouver, British Columbia. He also raced in Tijuana, Mexico before going to Arcadia, California, where he made his permanent home. Using Santa Anita Park as his home base, Woolf became one of the premier jockeys of his era; he was known by fellow jockeys and fans as "The Iceman". He earned the nickname for displaying the patience in waiting for the right time to have his horse make a move in a race, as well as his calm attitude before major races, when he could take a nap while other jockeys nervously paced about. While establishing himself as one of America's leading jockeys, he was diagnosed with what is now known as type 1 diabetes. Only a few years earlier, before the discovery of insulin, such a diagnosis would have been fatal. Because of his condition, and the nature of diabetes management in the 1930s and 1940s, Woolf had to regulate his weight to avoid rapid dieting. His racing success allowed him to accept only a few mounts each week, riding only 150–200 races each year compared to as many as a thousand rides other jockeys might undertake, and for years he maintained top physical condition. Despite his limited number of races and a relatively short career, Woolf won ninety seven major stakes races around the United States, including the Hollywood Gold Cup Stakes, the American Derby and the Belmont Futurity Stakes three years running. He made history in 1935 when he rode Azucar to victory in the first $100,000 horse race, the Santa Anita Handicap, defeating such greats as Equipoise and Twenty Grand. Woolf finished second twice at the Kentucky Derby and won the 1936 Preakness Stakes. He is remembered for his tactical performance in the 1938 match race when he rode Seabiscuit to victory over the heavily favored U. S. Triple Crown champion, War Admiral, in the Pimlico Special at Baltimore, based on advice from his friend, Seabiscuit's injured regular jockey Red Pollard. Western singing star Gene Autry sang at his funeral service. In 1955 Woolf was an inaugural inductee into the National Museum of Racing and Hall of Fame. In 1956 he was inducted into Canada's Sports Hall of Fame. In 1976, he was one of the inaugural class inducted into the Canadian Horse Racing Hall of Fame. On July 17, 2010, marking the 100th anniversary of Woolf's birth, a life size equestrian statue was erected in his home town of Cardston, Alberta at its Remington Carriage Museum. The bronze work was donated by ranchers Jack and Ida Lowe, who had it made by the sculptor Don Toney. It depicts Woolf riding Seabiscuit to victory in the 1938 match race upset against War Admiral.
Басқа БАҚ-та бейнелеу
Вулф Каролл Баллардтың "Қара айғыр" (1979) фильмінде барлық уақыттағы ең ұлы жокейлердің бірі ретінде еске алынады. Фильм Уолтер Фарлидің 1941 жылғы сол аттас балалар романы негізінде түсірілген. "Сибискуит" (2003) фильмінде Вулфты ұлттық жарыс мұражайы мен Даңқ залына енгізілген жокей Гэри Стивенс сомдады. Стивенс 1996 жылы Джордж Вулф еске алу жокей сыйлығын жеңіп алған.
Woolf is mentioned as one of the greatest jockeys of all times in the movie The Black Stallion (1979), directed by Carroll Ballard. The film was adapted from Walter Farley's 1941 children's novel of the same name. In the film, Seabiscuit (2003), Woolf was portrayed by the jockey Gary Stevens, who has also been inducted into the National Museum of Racing and Hall of Fame. Stevens had won the George Woolf Memorial Jockey Award in 1996.