Кіріспе
1953 жылғы Манитобаның жалпы сайлауы 1953 жылғы 8 маусымда Канаданың Манитоба провинциясының Заңнамалық Ассамблеясының мүшелерін сайлау үшін өтті. Сайлау Дуглас Кэмпбелл басқарған Либералдық-прогрессивтік партияның көпшілік үкіметін құрды. Оның партиясы жалпы дауыс берудің 39 пайызымен ғана 57 орынның 32-сін жеңіп алды. Бүгінгі күнге дейін бұл Либералдық партияның Манитобада көпшілік орынды жеңген соңғы сайлауы. Бұл Манитобада Либералдық-прогрессивтіктер мен Прогрессивтік консерваторлар басқарған он жылдық коалициялық үкіметтің тарауынан кейін өткен алғашқы сайлау болды. 1940 жылы басталған коалиция 1950 жылы Прогрессивтік консерваторлар оппозицияға өскенде аяқталды. 1949 жылғы сайлау алдында Виннипегтің 10 мүшеден тұратын округі үш төрт мүшеден тұратын округке бөлінді. Жаңа округтер Виннипег орталығы, Виннипег солтүстігі және Виннипег оңтүстігі деп аталды, олардың әрқайсысы төрт мүшеден сайланды, бұл STV (бірнеше дауыс беру жүйесі) арқылы жүзеге асырылды. Сент-Бонифас STV арқылы екі мүше сайлады. (1953 жылғы сайлау Манитобада көп мүшелі округтер мен STV арқылы сайлаудың соңғы провинциялық сайлауы болды, себебі одан кейін Манитобадағы барлық депутаттар бір мүшелі округтерде көпшілік дауыспен сайланды.) Қалған округтерде бір депутатты анықтау үшін тікелей дауыс беру жүйесі қолданылды. Бұл Манитобада тікелей дауыс беру жүйесін қолданған соңғы провинциялық сайлау болды. Сайлау қорытындысы премьер-министр Дуглас Кэмпбелл басқарған Либералдық-прогрессивтік үкімет үшін үлкен жеңіс болды, олар жалпы дауыс берудің 39 пайызын ғана алса да, 57 орынның 32-сін жеңіп алды. Сонымен қатар, үш тәуелсіз Либералдық-прогрессивтіктер де сайланды. Эррик Уиллис басқарған Прогрессивтік консерваторлар заң шығарушы органдағы өкілдігін тоғыздан он екіге дейін арттырды. Бұл партиядағы көптеген адамдар үшін көңіл көншітпейтін нәтиже болды. Уиллис коалициялық үкіметте көрнекті министр болған, және көптеген адамдар оның Кэмпбелл үкіметіне қарсы жаңадан пайда болған оппозициясының шынайылығына күмән келтірді. Келесі жылы ол партия басшылығын Дюфферин Роблинге жоғалтты. Әлеуметтік-демократиялық Ынтымақтастық Комонвелт федерациясы (CCF) жаңа көшбасшы Ллойд Стинсон басшылығымен көңілсіздікке ұшырады, жеті орыннан бесеуге дейін төмендеді. Олардың 17 пайызы дауыс беру нәтижесінде пропорционалды түрде сегіз орын алуға мүмкіндік берді. Науқан барысында Виннипег Free Press газеті Манитобадағы Әлеуметтік несие партиясының қайта оралуына көп көңіл бөлді. Партия бұрынғы провинциялық сайлауға қатыспаған, бірақ Британдық Колумбиядағы Әлеуметтік несие партиясының жеңісіне қол жеткізіп, бірнеше үміткерлерді ұсынды. Либералдық-прогрессивтіктерді қолдаған Free Press Әлеуметтік несие партиясының жеңісіне қауіпті күшейтіп, үкіметке халықтық қолдау жинауға тырысты. Әлеуметтік несие партиясының нақты қауіптілігі аз болды: олардың тек екі үміткері сайланды, бірақ олар дауыс берудің 13 пайызын алды. Коммунистік Еңбекші Прогрессивтік партиясы да заң шығарушы органда өкілдік алды, партияның қазіргі өкілі Билл Кардаш Виннипег Солтүстік округіндегі төрт округтің бірінен орын алды. Бұл Манитоба заң шығарушы органына немесе жалпы Канаданың кез келген провинциялық заң шығарушы органына коммунистік үміткердің жеңіске жеткен соңғы реті болды. Екі тәуелсіз үміткер сайланды. Олардың бірі Виннипег қаласының мэрі Стивен Джуба болды.
The 1953 Manitoba general election was held on June 8, 1953 to elect Members of the Legislative Assembly of the Province of Manitoba, Canada. The election produced a majority government for the Liberal Progressive party led by Douglas Campbell. His party won thirty two of fifty seven seats although with but 39 percent of the vote overall. To date this is the last election in which the Liberal Party won a majority of seats in Manitoba. This was the first election held in Manitoba after the breakup of a ten year coalition government led by the Liberal Progressives and Progressive Conservatives. The coalition, which began in 1940, was ended in 1950 when the Progressive Conservatives crossed to the opposition side. Prior to the 1949 election, Winnipeg's single at large 10 member district was broken up into three four member districts. The new districts were named Winnipeg Centre, Winnipeg North and Winnipeg South, to elect four members each, through STV. St. Boniface elected two members through STV. (The 1953 election was to be the last provincial election in Manitoba to have multi member districts and election by STV, because after that election all MLAs in Manitoba were elected through First past the post voting in single member districts.) The other districts elected one MLA by Instant Runoff Voting. This was to be the last provincial election in Manitoba to use Instant Runoff Voting in these districts. The result of the election was a convincing victory for the Liberal Progressive government of Premier Douglas Campbell, which won thirty two of fifty seven seats although with but 39 percent of the vote overall. Three Independent Liberal Progressives were also elected. The Progressive Conservatives, led by Errick Willis, saw their representation in the legislature increase from nine to twelve members. This was a disappointing result for many in the party. Willis had been a prominent cabinet minister in the coalition government, and many questioned the sincerity of his new found opposition to Campbell's ministry. The following year, he lost the leadership of the party to Dufferin Roblin. The social democratic Co operative Commonwealth Federation (CCF) suffered a disappointment under new leader Lloyd Stinson, falling from seven seats to five. Its 17 percent of the vote made it due about eight seats proportionally. During the campaign, the Winnipeg Free Press newspaper devoted considerable attention to the return of the Social Credit Party in Manitoba. The party had not contested the previous provincial election, but was buoyed by the recent Social Credit victory in British Columbia and ran several candidates. The Free Press, which supported the Liberal Progressives, and played up the threat of a Social Credit victory to rally popular support for the government. The actual threat posed by Social Credit was minimal: only two of its candidates were elected, although it did receive 13 percent of the vote. The Communist Labor Progressive Party also won representation in the legislature, with party incumbent Bill Kardash taking one of the four constituency seats in Winnipeg North. This was the last time that a Communist candidate won election to the Manitoba legislature, or indeed to any provincial legislature in Canada. Two independent candidates were elected. Stephen Juba, the mayor of Winnipeg, was one of them.
Нәтижелер
Партия Партия басшысы# үміткерлер Орындықтар Халық дауысы 1949 Сайланған% Өзгеріс#%% Өзгеріс Дуглас Кэмпбелл 50 25 32 104,97639.22 Тәуелсіз Либералды-Прогрессивті 7 3 12,9114.82 Жалпы үкімет 57 35 117,88744.05 Прогрессивті-Консервативті Эрик Уиллис 38 9 12 56,27821.03 Ынтымақтастық Коммуналдық Ллойд Стинсон 25 7 5 44,33216.56 Әлеуметтік несие ешқайсысы да 43 2 2 35,75013.36 Уильям Сесил Росс 1 1 1 3,8121.42 Тәуелсіз 11 5 2 9,5773.58 Барлығы 175 57 57 267,636100
Виннипег орталығы
Свайлес пен Джубаның қалдықтары жеткіліксіз болғандықтан, олар есепке алынбады, себебі олар соңғы кандидаттар тізіміне әсер ете алмайтын. Скотт квотадан төмен нәтиже көрсеткеніне қарамастан, төртінші орынға сайланғаны жарияланды.
Солтүстік Виннипег
Кардаш пен Түрк үшінші және төртінші орындарға сайланды деп жарияланды, дегенмен екеуі де белгіленген нормативтен төмен нәтиже көрсетті.
Оңтүстік Виннипег
Стинсонның 146-ға артық сомасы аударылмады, себебі ол кандидаттар тізбегіне ешқандай әсер етпес еді.