Дейтона-Бич: Тарихы мен туризм орталығы

Кіріспе

Флорида штатындағы қала, Daytona Beach көптеген туристерді қабылдайды, және ең маңызды шаралардың бірі – Speedweeks, ол Daytona 500 жарысына 200 000 көрерменді шақырады. Басқа іс-шараларға NASCAR Coke Zero Sugar 400, Daytona Beach Bike Week, Biketoberfest және 24 сағаттық Daytona төзімділік жарысы кіреді.

Тарих

Дейтона-Бич орналасқан аймақта бұрын бекіністі ауылдарда тұрған түпкілікті тұрғын – Тимукуа тайпасы өмір сүрген. Тимукуалар еуропалықтармен соғыс, құлдыққа алу және аурулар арқылы байланысқа түскендіктен, жартылай қырылып, 18 ғасырда ассимиляция мен табиғи азаю салдарынан нәсілдік бірлік ретінде жойылды. Грузия және Алабама штаттарының крик тайпасынан тараған Семинол тайпасы Екінші Семинол соғысына дейін осы аймаққа жиі келіп тұратын. Флорида британдық үкімдігі кезінде, 1763-1783 жылдар аралығында, Король жолы қазіргі Дейтона-Бичтен өтті. Жол Шығыс Флориданың астанасы Сент-Огюстиннен Эндрю Тернбуллдың Жаңа Смирнадағы тәжірибелік колониясына дейін созылды. 1804 жылы Сэмюэл Уильямс американдық төңкерістен кейін британдықтардан Флориданы қайтарып алған испан тәжінен жер иелігін алды. Бұл жер иелігі болашақта Дейтона-Бич болып қалыптасатын аймақты қамтыды. Уильямс құл еңбегімен мақта, күріш және қант қамысын өсіру үшін плантация құрды. Оның ұлы Сэмюэл Хилл Уильямс Екінші Семинол соғысы кезінде плантацияны тастап кетті, сол кезде Семинол тайпасы оны өртеп жіберді. Қазіргі Дейтона-Бич тарихи ауданы деп танылатын аймақ бұрын 1787 жылы Сэмюэл Уильямсқа берілген цитрус және қант қамысын өсіретін Оранж Гроув плантациясы болды. Плантация Москито шығанағынан солтүстікке қарай 12 миль қашықтықта, Халифакс өзені деп аталатын таяз су жолының батыс жағалауында орналасқан. Уильямс Солтүстік Каролинадан шыққан британдық лоялист болды, ол испандықтар Флориданы испандық емес көшпенділерге қайта ашқанға дейін отбасымен Багама аралдарына қашып кетті. 1810 жылы қайтыс болғаннан кейін плантация 1835 жылы өртенгенге дейін оның отбасы басқарды. 1871 жылы Огайо штатының Мансфилд қаласынан Матиас Дэй-младший бұрынғы Оранж Гроув плантациясының 3200 акр жерін сатып алды. Ол қонақ үй салды, оның айналасында қаланың алғашқы бөлігі пайда болды. 1872 жылы қаржылық қиындықтарға байланысты Дэй жер иелігінен айырылды; алайда, тұрғындар қалаға оның құрметіне Дейтона деп ат қоюға шешім қабылдады және 1876 жылы қаланы ресми түрде құрды. 1886 жылы Дейтонаға Сент-Джонс және Халифакс өзендерінің темір жолы келді. 1889 жылы Генри М. Флаглер бұл жолды сатып алып, оны өзінің Флориданың Шығыс жағалауы темір жолының бөлігіне қосты. 1926 жылы Дейтона, Дейтона-Бич, Кингстон және Сибриз жеке қалалары азаматтық лидер Дж. Б. Кан және басқалардың ықпалымен «Дейтона-Бич» болып бірікті. 1920 жылдары қала «Әлемдегі ең танымал жағажай» деп аталды. Дейтонаның кең, тегіс құмды жағажайы 1902 жылдан бастап автомобиль және мотоцикл жарыстарын қызықтырды, өйткені саланың пионерлері өз өнертабыстарын сынап көрді. 1904 жылдан бастап жылдамдық рекордтарына талпыныстар жасалды, сол кезде Уильям К. Вандербильт ресми емес рекордты орнатты. Барни Олдфилдтен Генри Сегревке дейін Малкольм Кэмпбеллге дейінгі жылдамдық рекордтарын сынаған жарысшылар Дейтонаға бірнеше рет келіп, жағажай трассасын әйгілі етті. Фрэнк Локхарт (Stutz Black Hawk, 1928) және Ли Бибель (Triplex Special, 1929) сияқты көптеген қауіпті әрекеттер, соның ішінде қайғылы жағдайлар Кэмпбеллдің 1935 жылғы 7 наурыздағы талпынысына дейін жалғасты, ол рекордты жаңартты және Дейтонадағы жылдамдық жарысының соңғы күнін белгіледі. 1936 жылғы 8 наурызда қазіргі Понс-Инлет қаласындағы Дейтона-Бич-Роуд трассасында алғашқы автокөлік жарысы өтті. 1958 жылы Уильям Франс Сниор және NASCAR жағажай трассасын ауыстыру үшін Дейтона халықаралық жылдамдық жолын құрды. Автокөліктер әлі де жағажайдың көп бөлігінде, ең жоғары жылдамдықпен жүруге рұқсат етіледі. Дейтона-Бич қаласы қаланың бөгет аралдық бөлігіндегі Басты көшенің айналасындағы бірнеше шақырымдық радиусты құлдыраған аймақ деп белгілегендіктен ұлттық жаңалықтарға енді және оны жеке дамытушылар қайта дамыту үшін мақсат етті. Бұл Кelo v. City of New London ісі бойынша Жоғарғы Соттың шешіміне сәйкес келеді, онда муниципалитеттердің жеке меншікті жеке тұлғаларға қайта дамыту үшін алуға құқығы бар екені расталды.

The area where Daytona Beach is located was once inhabited by the indigenous Timucuan Indians who lived in fortified villages. The Timucuas were nearly exterminated by contact with Europeans through war, enslavement and disease and became extinct as a racial entity through assimilation and attrition during the 18th century. The Seminole Indians, descendants of Creek Indians from Georgia and Alabama, frequented the area prior to the Second Seminole War. During the era of British rule of Florida between 1763 and 1783, the King's Road passed through present day Daytona Beach. The road extended from Saint Augustine, the capital of East Florida, to Andrew Turnbull's experimental colony in New Smyrna. In 1804 Samuel Williams received a land grant of from the Spanish Crown, which had regained Florida from the British after the American Revolutionary War. This land grant encompassed the area that would become Daytona Beach. Williams built a slave labor based plantation to grow cotton, rice and sugar cane. His son Samuel Hill Williams would abandon the plantation during the Second Seminole War, when the Seminoles burned it to the ground. The area now known as the Daytona Beach Historical District was once the Orange Grove Plantation, a citrus and sugar cane plantation granted to Samuel Williams in 1787. The plantation was situated on the west bank of the tidal channel known as the Halifax River, 12 miles north of Mosquito Inlet. Williams was a British loyalist from North Carolina who fled to the Bahamas with his family until the Spanish reopened Florida to non Spanish immigration. After his death in 1810, the plantation was run by his family until it was burned down in 1835. In 1871, Mathias Day Jr. of Mansfield, Ohio, purchased the 3,200 acre tract of the former Orange Grove Plantation. He built a hotel around which the initial section of town arose. In 1872, due to financial troubles, Day lost title to his land; nonetheless, residents decided to name the city Daytona in his honor, and incorporated the town in 1876. In 1886, the St. Johns & Halifax River Railway arrived in Daytona. The line would be purchased in 1889 by Henry M. Flagler, who made it part of his Florida East Coast Railway. The separate towns of Daytona, Daytona Beach, Kingston, and Seabreeze merged as "Daytona Beach" in 1926, at the urging of civic leader J. B. Kahn and others. By the 1920s, it was dubbed "The World's Most Famous Beach". Daytona's wide beach of smooth, compacted sand attracted automobile and motorcycle races beginning in 1902, as pioneers in the industry tested their inventions. It hosted land speed record attempts beginning in 1904, when William K. Vanderbilt set an unofficial record of Land speed racers from Barney Oldfield to Henry Segrave to Malcolm Campbell would visit Daytona repeatedly and make the beach course famous. Record attempts, including numerous fatal endeavors such as Frank Lockhart (Stutz Black Hawk, 1928) and Lee Bible (Triplex Special, 1929), would continue until Campbell's March 7, 1935 effort, which set the record at and marked the end of Daytona's land speed racing days. On March 8, 1936, the first stock car race was held on the Daytona Beach Road Course, located in the present day Town of Ponce Inlet. In 1958, William France Sr. and NASCAR created the Daytona International Speedway to replace the beach course. Automobiles are still permitted on most areas of the beach, at a maximum speed of
The city of Daytona Beach made national headlines when it designated the several–mile radius around Main Street on the barrier island portion of the city as a blighted area and has targeted it for redevelopment by private developers. This follows the Supreme Court decision of the eminent domain case in Kelo v. City of New London, which upheld the right of municipalities to use eminent domain to take private property for redevelopment by private entities.

География

АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы бар, оның ішінде құрлық және су бар, су осылайша жалпы аумақтың 9,6% құрайды. Дейтона Бич қаласы Галифакс өзені лагунасымен екіге бөлінген, ол Жағалау су жолының бөлігі, және Атлант мұхитында орналасқан. Солтүстік жағынан Холли Хилл және Ормонд Бич, ал оңтүстік жағынан Дейтона Бич Шорс, Саут Дейтона және Порт Оранж қалаларымен шектеседі. Дейтона Бичте зақым келтірген немесе жарақаттарға әкелген айтулы ауа райы құбылыстарына 1960 жылғы Донна даулы, 1998 жылғы Киссимми торнадосы және 2004 жылғы Чарли даулы кіреді. 1992 жылы 45 шақырым (28 миль) ұзындығындағы және 3 метр (9 фут) биіктігіндегі апатты толқын Дейтона Бичке соғылып, мүлікке зиян келтірді және 75 адамның жарақат алғаны туралы хабарламалар түсті.

Климат

Дейтона Бичтің ылғалды субтропикалық климаты бар (Кеппен климаттық жіктелімі Cfa), ол Перс шығанағы мен Оңтүстік Атлантика штаттарына тән. Флориданың көп бөлігіндегідей, Дейтона Бичте екі маусым бар: жылы, ылғалды маусым (мамырдың соңынан қазанға дейін) және салқын, құрғақ маусым (қарашадан сәуірге дейін). Жазда температура салыстырмалы түрде тұрақты және жылына орташа есеппен 8 күнде ғана температураның ең жоғары көрсеткіші немесе одан да жоғары болады; соңғы рет 1999 жылдың 2 тамызында тіркелген. Бермуда антициклоны Багам аралдары мен Мексика шығанағынан ыстық және тұрақсыз тропикалық ауа алып келеді, нәтижесінде күн сайын, бірақ қысқа мерзімді нөсерлер болады. Осының салдарынан маусым мен қыркүйек айлары жылдық жауын-шашынның көп бөлігін құрайды, орташа мөлшері құрайды. Қыста Дейтона Бич Флорида түбегіндегі басқа қалаларға тән ауа райына ие. Орташа есеп бойынша, ең суық ай – қаңтар, орташа айлық температурасы . Бұл орташа ең жоғары температураның төмендеуіне куә болатын жалғыз ай. Кейде суық фронттар қырауды әкелуі мүмкін, ол 1991 жылдан 2020 жылға дейін жылына орташа есеппен 3,0 түнде байқалды; алайда, ең төменгі температуралар өте сирек, соңғы рет 2010 жылдың 28 желтоқсанында тіркелді. Флориданың көп бөлігіндегідей, Дейтона Бич қыстың соңы мен көктемнің басында құрғақ болуы мүмкін, бұл өрттер мен су шектеулеріне әкелуі мүмкін. Ресми рекордтық температуралар 1985 жылдың 21 қаңтарында тіркелген ең төменгі температурадан бастап, 1981 жылдың 15 шілдесі мен 1944 жылдың 24 маусымында тіркелген ең жоғары температураға дейін ауытқиды; рекордтық суық күндегі ең жоғары температура 1983 жылғы Рождество күні тіркелді, ал керісінше, рекордтық жылы күндегі ең төменгі температура 2008 жылғы 1 және 10-11 қыркүйекте, сондай-ақ 2020 жылғы 25 тамызда тіркелді. Жылдық жауын-шашын мөлшері 2006 және 1956 жылдардағы ең төменгі көрсеткіштен бастап, 1953 жылғы ең жоғары көрсеткішпен салыстырғанда өзгереді. Бір күндік ең көп жауын-шашын 1924 жылдың 10 қазанында жауды, бұл сол айдағы жауын-шашынның ең көп мөлшеріне себеп болды. Дейтона Бичтің климаттық деректеріАйқаңтар ақпан наурыз сәуір мамыр маусым шілде тамыз қыркүйек қазан қараша желтоқсанЖыл орташа теңіз температурасы °F (°C)61,0(16,1)59,0(15,0)64,9(18,3)71,4(21,9)76,5(24,7)79,5(26,4)80,1(26,7)80,4(26,9)82,6(28,1)77,5(25,3)71,1(21,7)64,9(18,3)72,4(22,5)Күн сәулесінің орташа ұзақтығы (сағат)11,011,012,013,014,014,014,013,012,011,010,012,2Ультракөк сәуле индексінің орташа көрсеткіші468101011111097547,9Дереккөз #1: NOAA жағалау суларының температурасыДереккөз #2: Weather Atlas

Daytona Beach has a humid subtropical climate (Köppen climate classification Cfa), which is typical of the Gulf and South Atlantic states. As is typical of much of Florida, there are two seasons in Daytona Beach; the warmer, wetter season (late May through October) and the cooler and drier season (November through April). In summer, temperatures are relatively stable and there is an average of only 8 days annually with a maximum at or above ; the last reading was seen on August 2, 1999. The Bermuda High pumps hot and unstable tropical air from the Bahamas and Gulf of Mexico, resulting in daily, but brief thundershowers. This results in the months of June through September accounting for a majority of the average annual rainfall of
In winter, Daytona Beach has weather conditions typical of other cities on the Florida peninsula. On average, the coolest month is January, with a normal monthly mean temperature of It is the only month where the average high temperature falls below Occasional cold fronts can bring freezes, which from 1991 to 2020 were seen on an average of 3.0 nights annually; however, minima below are very rare, and were last seen on December 28, 2010. Like much of Florida, Daytona Beach often can be very dry in late winter and early spring, and brush fires and water restrictions can be an issue. Official record temperatures range from on January 21, 1985, up to on July 15, 1981, and June 24, 1944; the record cold daily maximum is on Christmas day 1983, while, conversely, the record warm daily minimum is on September 1 and 10–11, 2008 and August 25, 2020. Annual rainfall has ranged from in 2006 and 1956, up to in 1953. The most rainfall to have occurred in a calendar day was on October 10, 1924, which contributed to of rain that fell that month, the most of any calendar month. Climate data for Daytona BeachMonthJanFebMarAprMayJunJulAugSepOctNovDecYearAverage sea temperature °F (°C)61.0(16.1)59.0(15.0)64.9(18.3)71.4(21.9)76.5(24.7)79.5(26.4)80.1(26.7)80.4(26.9)82.6(28.1)77.5(25.3)71.1(21.7)64.9(18.3)72.4(22.5)Mean daily daylight hours11.011.012.013.014.014.014.013.012.011.011.010.012.2Average Ultraviolet index468101011111097547.9Source #1: NOAA Coastal Water Temperature GuideSource #2: Weather Atlas

2010 және 2020 жылғы санақтар

Daytona Beach нәсілдік құрамы (Испаниялықтар нәсілдік санаттардан шығарылған) (NH = Испандық емес)
RacePop 2010Pop 2020% 2010% 2020
White (NH) 33,17937,35554.39%51.42%
Black or African American (NH) 21,25422,94534.84%31.58%
Native American or Alaska Native (NH) 1851690.30%0.23%
Asian (NH) 1,3541,9022.22%2.62%
Pacific Islander or Native Hawaiian (NH) 21360.03%0.05%
Some other race (NH) 1444680.24%0.64%
Two or more races/Multiracial (NH) 1,1133,0031.82%4.13%
Hispanic or Latino (any race) 3,7556,7696.16%9.32%
Total61,00572,647

2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша қалада 72,647 адам, 28,763 үй шаруашылығы және 14,607 отбасы тұрады. 2010 жылғы АҚШ халық санағы бойынша қалада 61,005 адам, 25,093 үй шаруашылығы және 12,234 отбасы тұратын.

2000 жылғы халық санағы

2000 жылы 18,0% үй шаруашылығында 18 жасқа толмаған балалармен бірге тұрды, 30,1% бірге тұратын некеде тұрған жұбайлар, 14,5% күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үй шаруашылықтары, ал 51,6% отбасы емес еді. Барлық үй шаруашылықтарының 39,4% жеке тұлғалардан тұрды, ал 14,4% 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,06, ал отбасының орташа мөлшері 2,77 болды. 2000 жылы халықтың 17,6% 18 жасқа толмаған, 16,6% 18-24 жас аралығында, 25,6% 25-44 жас аралығында, 20,5% 45-64 жас аралығында, ал 19,7% 65 жасқа толған немесе одан асқан адамдарды құрады. Орташа жас 37 жасқа тең болды. Әр 100 әйелге 99,7 еркек шақ келді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 98,5 еркек шақ келді. 2000 жылы қаладағы үй шаруашылығының орташа табысы 25 439 доллар, ал отбасының орташа табысы 33 514 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 25 705 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 20 261 долларға тең болды. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 17 530 долларды құрады. Халықтың 23,6% және отбасылардың 16,9% кедейлік шегінен төмен тұрды. Жалпы халықтың 34,9% 18 жасқа толмағандар, ал 12,1% 65 жасқа толған немесе одан асқандар кедейлік шегінен төмен өмір сүрді.

Тілдер

2000 жылы ағылшын тілі ана тілі ретінде барлық тұрғындардың 90,37% -ын құрады, ал 9,62% -ы басқа тілдерді ана тілі ретінде сөйледі. Олардың көпшілігі испан тілінде сөйлейтін адамдар болды, олар халықтың 4,01% -ын құрады; француз тілі үшінші ең көп таралған тіл болды, ол 0,90% -ды құрады; неміс тілі 0,86% -ды, ал араб тілі 0,66% -ды құрады.

Өнер және мәдениет

Өнер және ғылым мұражайы – Дейтона Бич және Волусия округінің басты мәдени орталығы. Қаладағы басқа мұражайлардың ішінде Оңтүстік-Шығыс фотосурет мұражайы және Галифакс тарихи мұражайы бар. Өнер және ғылым мұражайы – мұражайлар мен галереялардың жиынтығы. Оған Кланке экологиялық кешені, Куба мұражайы, әлемдегі ең ірі Coca-Cola коллекцияларының біріне ие Рут отбасы мұражайы, Дау американдық галереясы және Бушель сәндік өнер орталығы кіреді. Бұл жиынтық Оңтүстік-Шығыстағы ең бағалы жиһаз және сәндік өнер коллекцияларының бірі болып табылады. Сондай-ақ, әлемдегі Флорида өнерінің ең үлкен коллекциясын ұсынатын Cici және Hyatt Brown өнер мұражайы да бар. Маусым сайын жаңа көрмелер ұйымдастырылады және 2008 жылы балалар ғылыми орталығы ашылды. 1952 жылдан бері Дейтона Бич симфониялық қоғамы, коммерциялық емес ұйым, Peabody аудиториясында АҚШ және халықаралық оркестрлер, опера және би тобының өнеркөрсетулерін ұйымдастырып келеді.

Автоспорт

Дейтона халықаралық автокөлік трегінде жыл сайынғы жарыстар қатарында 24 сағаттық «Дейтона» және «Дейтона 500» жарыстары бар.

Бейсбол

Daytona Tortugas, Төменгі А Оңтүстік-шығыс лигасындағы кіші лигалық бейсбол командасы, Джеки Робинсон бейсбол стадионында ойнайды. 1993 жылы құрылған команданың алты чемпиондығы бар.

Жағажайлар мен саябақтар

Дейтона Бичтің 23 шақырымнан астам қоғамдық жағажайы бар, сондай-ақ оннан астам жағалауға жақын саябақтар да бар. Кейбір жағажайларда көлік жүргізуге рұқсат етіледі. Атақты гольф алаңдарына 1922 жылы құрылған Дейтона Бич гольф алаңы және LPGA International кіреді.

Жергілікті билік

Дейтона Бичтің комиссиялық басқару жүйесінде сайлаушылар жеті мүшеден тұратын қала комиссиясын сайлайды, олардың қызмет мерзімі төрт жылды құрайды және мерзімдер кезең-кезеңмен жаңаланады. Олардың алтауы аудандық сайлау округтері бойынша, ал қала әкімі – бүкіл қала бойынша сайланады. Қала комиссиясы қала үшін қағидалар мен саясатты қабылдайды. Сонымен қатар, ол жыл сайын қала бюджетін қарап, бекітеді. Комиссия қала басшысын тағайындайды, ол комиссияның шешімдерін іске асырып, күнделікті басқару жұмыстарын жүзеге асырады.

Федералды, штаттық және округтік өкілдіктер

АҚШ пошта қызметі Дейтона Бичтегі 500 Билл Франс бульварындағы пошта кеңсесін басқарады. Дейтона Бич Қарулы Күштер Резервтік орталығы Флорида Ұлттық гвардиясының 1-ші батальоны, 265-ші әуе қорғанысы артиллерия полкінің штаб-пәтері және штаб-пәтері батареясы, сондай-ақ D батареясына ие.

Дейтона Бич Флорида штатының 6-шы конгресс округінің құрамына кіреді. Ол Флорида штатының 25-ші және 26-шы Мемлекеттік Өкілдер Палатасы округтерінің және 6-шы және 8-ші Мемлекеттік Сенат округтерінің бөлігі болып табылады. Флорида штатының 6-шы конгресс округі, оңтүстік Джексонвилл маңынан Нью-Смирна Бичке дейін созылып, Сент-Огастин және Дейтона Бичті қамтиды, қазіргі уақытта республикашыл Майкл Уолцпен ұсытылады.

Бастауыш және орта білім беру

Мемлекеттік бастауыш және орта білім беру Волусия округі мектептерімен жүзеге асырылады. Дейтона Бич қаласында екі мемлекеттік классикалық жоғары мектеп, екі орта мектеп және алты бастауыш мектеп бар. Ірі жеке мектептердің қатарында Әке Лопез католик жоғары мектебі де бар.